220714 ข่าวพระอิทธิปาทายุโกเสียชีวิต-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

อโศกที่เราจะต้องรู้กันด้วยสำหรับผู้ใกล้ชิดก็ตามผู้ยังไม่ใกล้ชิดก็ตามท่านยิ่งมาตายในคราบพระและเป็นพระองค์แรกเป็นพระองค์แรกที่ตายในฐานะพระของอโศกอายุ 26 ปีอายุ 26 ปีเกิดพ.ศ 96 ถ้าท่านองค์นี้เรียนจบทางเทคนิคทางมีอะไรเทคนิคมีอะไรติดๆมา ขาเจ็บกับทางเทคโนโลยีทั้งเรื่องของช่างชังอะไรต่างๆมาเสร็จแล้วท่านตอนหลังท่านก็มาบวชมาบวชธรรมดาเนี่ยบวชเป็นพระทั้งพระดังสายใหญ่นั่นแหละบวชแล้วก็เป็นไปมาอะไรแสวงหาเขาจนมาเจอพวกเราชาวอโศกในปี 2018 ตื่นมาเป็นพระพันธุกรรมสมัครลงทะเบียนแล้วก็ปฏิบัติประพฤติไปตามกฎตามระเบียบอะไรก็ได้ก็เป็นพระสงฆ์ได้ไปอยู่กับพวกเราได้อย่างทุกอย่างเป็นเราออกหนังสือสุทธิให้เป็นอะไรก็ได้ให้เป็นพระเจ้าส่งไปเลยก็ได้แต่ท่านเองท่านบอกท่านไม่เอาท่านจะขอสึกออกมาเป็นปากเธอมาเป็นป่าไล่ไปจนกระทั่งเป็นนาคเป็นเณรจนกระทั่ง LINE ขึ้นมาตามกฎเราแหละจนกระทั่งเป็นจะเป็นพระแล้วก็ได้เป็นพระที่ถึงวันสิ้นเดือนยังไม่ครบ 8 เดือน 7 เดือนขาดอีก 2 วัน 7 เดือนกับอีกขาดอีก 2 วันก็จะครบ 8 เดือนเต็มยัง 8 เดือนเป็นพระเจ้าอโศกแต่ตอนแรกๆท่านตรงนี้นี่ติดสงบติดนั่งหลับดีๆไปไม่ค่อยเห็นอะไรไม่ค่อยคลุกคลีติดเห็นไปในทางนั้นเห็นไปในทางนั้นเราปีเดียวเป็นมันมีเชื้อเดียวไม่ค่อยอยากเห็นไปในทางว่าบวชเนี่ยเวลามันรู้หรือเวลาปฏิบัติตนให้รับรู้เท่าทันโลกเท่าทันโลกียะเนื้อก็พยายามเรียนรู้จนปรับจิตจนกระทั่งสัตว์กิเลสเป็นการพ้นแบบปกติผ่าน มีทั้งปัญญามีทั้งจิตที่หลุดพ้นได้แล้วก็อยู่เหนือมันแล้วก็เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์โลกมีชีวิตที่ไม่ใช้อารมณ์หนีคุณรู้อยู่นึกหาถ้ำอยู่เป็นฤาษีตาไฟดาบสไม่เกี่ยวข้องกับมนุษย์โลกเลยแม้แต่ก็ถือว่าแบบนั้นเป็นการบรรลุไม่ใช่แค่นั้นศาสนาพุทธไม่ได้มีเป้าหมายอยู่แค่นั้นศาสนาพุทธสูงกว่านั้นท่านก็มาเรียนรู้มาเข้าใจดีจนกระทั่งเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสดีเห็นแจ้งเห็นจริงมีกำลังใจมีความมุ่งหมายมีความศรัทธาและก็เกิดอินทรีย์เกิดจากอินทรีย์เกิดไม่ได้อินทรีย์เกิดจากอินทรีย์เกิดสมาธิอินทรีย์เกิดปัญญาเกิดปัญญา ปฏิทินจีนจึงเป็นตัวเต็มเป็นตัวเตือนเมื่อ 10 เซนติเมตรเป็นตัวเดิมไม่ได้ยินซีก็เป็นตัวที่จะต้องเกิดความอุตสาหะวิริยะมันก็ขึ้นสติหรือสติมันก็เป็นจริงไม่ใช่สติสะลึมสะลือด้วยถ้ายังไม่ตกอย่างนั้นสติสะลึมสะลือเยอะถ้าเป็นพุทธแท้และสติไม่สะลึมสะลือเป็นคนตื่นทุกท่านมีสติชาโลไม่ใช่พุทธะก็คือพวกที่สะลึมสะลือยิงผีหลับไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรกับใครไม่ใช่เลยมันต้องไปถามกันอยู่มันเป็นสตรีทองมีสติมีสมาธิอินทรีย์สมาธิแท้เมื่อมีสติดีทุกอย่างก็จะสะสมทุกอย่างก็จะเป็นไปด้วยความเจริญทางธรรม หมึกมีสติต้องเกิดสติปัฏฐานและมีสติสัมปชัญญะจิตก็แยบคายสำรวมอินทรีย์ก็เก่งดักรู้กุศลอกุศลอกุศลจิตก็สามารถปลดปล่อยเข้าใจจับได้ถ้ามันได้มันมีภาพคนเรามันดูว่ารู้ดีแล้วมันไม่เอาสิ่งเลวไว้หรอกพอเจอสิ่งเลวมันก็ต้องปัดเป่าหาวิธีการดักฆ่าจนได้แหละไม่วิธีใดก็วิธีนึงถ้าเราเป็นผู้ที่มีสติสัมปชัญญะและรู้ดีรู้ชั่วอยู่แท้และเป็นคนที่มีพากเพียรและปรารถนาแน่ตั้งใจที่จะปรับความไม่ดีออกจริงๆมันต้องแน่ๆมันต้องได้ให้เกิดความสาหัสวิริยะเกิดอินทรีย์เกิดผลลัพธ์จริงถ้าใครได้อ่านบทความของท่านเขียนขยันหมั่นเพียรเขียนขึ้นมาภาษาอโศกเล่มที่แล้วเดือนที่แล้วก็มีขอบเขตของท่าน กระบอกรายงานหรือว่าผู้ที่เกี่ยวกับพวกนี้อยู่จริงแล้วเล่มนี้ก็เขียนสละอะไรก็ได้เพิ่มอยู่ทุกท่านที่จริงจะเอาเข้าใจของท่านลงไปอีกก็ได้มันจะมีจดหมายที่ท่านรายงานมาตอนหลังสุดเนี่ยเราถึงเพื่อนพระแล้วก็เล่าถึงอะไรต่ออะไรของตัวเองอะไรต่ออะไรบ้างซึ่งเป็นภาคปฏิบัติภาคเป็นไปจริงๆเราเห็นประสบการณ์เล่าให้ถึงการจับจิตจับใจถึงการอะไรนึกถึงข้อธรรมะอย่างไรตอนนี้เป็นอย่างนี้ประสบการณ์อย่างนี้เอาธรรมะข้อไหนมาใช้ใช้แล้วดีไม่ดียังไงมันปลดปล่อยวางบนโลกยังไงมันวางยังไงมันเบายังไงท่านเหล่าอะไรบ้างในจดหมายฉบับหลังหลังสุดนี่ก็มีแล้วก็คงจะได้ใช้กันเพราะว่าพวกนี้มันเป็นข้อมูล แท้จริงไม่ใช่ข้อมูลนวนิยายนักสร้างนวนิยายแล้วก็คิดเดาเอาเองแล้วก็เขียนออกมาแล้วไม่ใช่ไอ้นี่มันก็เรื่องของพระโยคาวจรเป็นเรื่องของผู้ที่เป็นผู้ที่ประพฤติปฏิบัติจริงมีประสบการณ์จริงมีอะไรต่ออะไรจริงนี่เราว่ากันโดยการปฏิบัติธรรมจริงและธรรมะพระพุทธเจ้าเป็นยังไงเรามาใช้ได้ไม่ได้แค่ไหนได้อยู่ก็ได้ขึ้นบ้างยังไม่ได้ทีเดียวมันก็มีบทบาทที่ทำให้เราเข้าใจได้เอามาใช้ตามบ้านมีตัวอย่างบ้างมันได้ผลประโยชน์ที่แท้จริงถ้าท่านองค์นี้เป็นผู้ที่สบายง่ายมีจิตใจไม่ไม่ไม่ยึดอะไรเกินไปแต่มันจะไปติดไปยึดในทางสงบระงับเพราะอันนี้อาตมาอาตมาว่ากันจริงอาตมาก็เห็นใจเหมือนกันเพราะว่าในยุคต้นแต่เบื้องต้นง่ายๆอะไรเนี่ยคนเรามันก็จะโน้มเป็นไปในทางอยากหยุด เบื่อมันหนักมันวุ่นท่านออกมารู้มั้ยในประวัติจริงอาตมาก็ไม่รู้ประวัติรายละเอียดตั้งแต่เป็นฆราวาสจบออกมาหรือไม่จะไปทำงานทำการอยู่บ้านเสร็จแล้วก็ไม่เอามาบวชบวชแล้วก็เลยมายิ่งมาเจอศพแล้วก็เลยไปทางนี้เลยอยู่ที่ชีวิตไปพอท่านเกิดปัญญาหรือว่าเกิดการเข้าใจว่าชีวิตมันก็อยู่กลางการงานหรือเป็นชีวิตอยู่กับการบำเพ็ญควบคู่กันไปมีสมาธิองค์ 8 เดินบดอยู่ท่านก็เข้าใจและก็เป็นไปโดยติดตามพวกเราก็ไปกรณีมีวิริยะอุตสาหะจบเพียงพยายามภาคเรียนแม้แต่การบริการท่านก็ไม่เคยนอนนะ บางทีมันก็ไม่ค่อยเก่งอ่ะมันยังไม่เก่งมันก็นั่งไปหลับไปเบาๆไปๆแล้วไปแต่มันก็นั่งไม่เอาก็จะธรรมดามันก็นอนก็นอนคนมันติดมันยึดมันก็เอาเลยมันก็ไม่สู้ไม่ทนอะไรไม่สู้ชนไปโน่นมานี่ผมให้จารึกออกไปสู่ที่สงัดท่านก็ไปพยายามไปจะได้อะไรก็ไปรู้ตัวฟื้นความเก่าแหมถ้าเผื่อว่าไม่ได้สมาธิให้ก็บอกว่าท่านคงจะต้องอยู่ที่นั่นถ้าไปได้เสนาชนะถึงเงียบสงัดคนก็ไม่กล้าเข้าใกล้เพราะเขาลืมท่านก็บอกไม่สบายเลยมันก็อยู่กันสบายถ้าเกิดว่าไม่ได้เจอสมาธิก็คงจะต้องจมอยู่นี่เลยไม่ต้องคิดอ่านออกไปไหนล่ะเพราะว่าสถานที่ร่มเย็นอะไรก็ได้เป็นประเภท สถานที่มันคนรักสงัดแล้วก็คนรวมรักร่วมรักเย็นแล้วมันก็จะอยู่มีเรื่องอะไรมันก็อยู่กันถ้ายิ่งไม่มีสัมมาทิฏฐิอะไรก็นั่งหลับนั่งง่วงไปอยากนอนก็นอนอยากนั่งก็นั่งมันก็อยู่อย่างนั้นเองแหละมันก็ไม่มีอะไรชีวิตมึงมึงก็ไม่กี่ปี 50 80 ปีมันเดี๋ยวมันก็ตายไม่มีอะไรคนตายแบบนี้เยอะแล้วเอาชีวิตไปทิ้งๆแบบนี้มันมากมายก่ายกองทีนี้ท่านก็เห็นเล่ามามันก็เออมันก็รู้แล้วก็เข้าใจมันก็ไม่มีอะไรทดสอบดูยิ่งท่านบอกว่าถ้าเอาพระเอกเล่ม 2 ไปด้วยอ่านดูแล้วก็แหมมันก็มีอิทธิพลต่อเข้าใจอ่ะถ้าจะจบอยู่นี่เราก็รู้แสนรู้เนี่ยมันก็บอกกับตัวเองก็อยู่อย่างนี้มันก็บอกว่าสบายสบายไม่มีประโยชน์อะไรมันก็สมุนไพรท่อนนึงก็เข้าใจอ่ะแต่มันก็ใจมันติด ติดสายก็ยังสารภาพออกมาแล้วจะออกมาแล้วมันยังมีใจอะไรอะไรออกมาจากสถานที่นั้นยังมีใจอะไรๆๆอมรเหมือนกันนะแม่มันเห็นมันรู้มันเข้าใจเนี่ยถ้าหมดเวลาเรารู้อารมณ์ของเราเราจับจิตจับใจอะไรได้เราจะเข้าใจว่ากิเลสมันเป็นอย่างนั้นสิ่งที่มันชักจูงทั้งนั้นแหละนิพพานมันไม่ได้ไปติดอะไรนิพพานไม่เกาะติดแม่ที่อยู่ที่ความไม่เกาะติดไม่ให้คนไม่คิดพาไปเกาะติดแน่นสมบัติโรคอะไรไม่เกาะติดอะไรถ้ารู้ว่ามันก็เป็นไปตามเชิงจะบอกว่ามันดีมันก็อยู่ว่างๆเฉยๆแต่คำว่าอยู่ว่างๆมันไม่ได้หมายความว่าว่างถึงชะตาของพระพุทธเจ้าอยู่ว่างๆมันก็ยิ่งแย่มันก็ยิ่งไร้ค่าไร้คุณได้ประโยชน์ไม่มีกรรมไม่มีการงานไม่มีการกระทำไม่มีอะไรมึงอยู่เฉยๆหรือเปล่าตายทำมาพระพุทธเจ้า ประโยชน์สร้างสรรค์ประโยชน์มีคุณธรรมมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่มันดีจริงท่านก็ได้คิดท่านก็ออกมาออกมาแล้วก็มาตั้งอกตั้งใจเผยแผ่ธรรมะสอนคนนั้นสอนคนนี้สอนที่นั่นที่นี่สาธยายธรรมไปท่านออกไปตั้งแต่แยกทางกันที่นครสวรรค์ในแต่ก็ขึ้นเหนือไปแล้วก็ออกไปที่สงบสุขาภิบาลการตัดสินใจออกที่สงบก่อนแล้วก็น่าจะออกมาที่เชียงใหม่มารอมันโดยเฉพาะพรรษามารับข่าวคราวเพราะท่านออกมาก็มารับข่าวคราวท่านเองก็ไม่ค่อยสบายแต่ตอนโน้นแล้วว่างั้นหมู่พระท่านเล่าฟังซึ่งอาตมาเองอาตมาไม่รู้ว่าท่านไม่สบายก็ไม่สบายก็ทักทายทีนี้ท่านบอกจะไปก็ไม่รู้ว่าก็นึกว่าไม่มีอะไรก็ให้มันไปฉันก็เลยรีบไปเข้าป่าไปเลยมันก็ไม่เชิงป่าทีเดียวแต่มันก็ที่สงบอย่างที่เย็น สีส้มต้นไม้ใหญ่หลายคนออกอะไรอยู่มีหวยมีทานอะไรต่างๆนานาทั้งเนื้อมันเยอะเสร็จแล้วท่านก็พอออกมาจากโน่นแล้วท่านก็มาสอนท่านก็มาเรียกว่าเผยแพร่ทำประโยชน์อบรมให้ประโยชน์แก่ผู้นั้นผู้นี้คนก็พอใจเสร็จแล้วก็ป่วยก็ป่วยเพิ่มขึ้นท่านก็ไม่ได้พยายามจะพยายามไม่เอาใจใส่เพราะว่าทหารมันก็ไม่น่ามันก็เป็นมันนานแล้วบางคน มันก็ไม่มีหรอกน่าจะพอจะแสวงหาโรคมาใส่ตัวของตัวเองมีไม่มีใครแสวงหาแต่มันก็ต้องมาพยายามป้องกันกันตามควรอยู่ทุกคนแต่มันก็เป็นมันก็ได้ก็ไม่รู้ว่าโรคอะไรล่ะท่านเป็นแล้วก็จนกระทั่งมันชักงงๆๆเข้าจนญาติโยมก็บอกว่าฉันจะไม่ค่อยดีก็เลยไปตามหมอมาหมอก็มาตรวจมาแล้วบอกว่าไม่ได้หรอกท่านต้องเข้าโรงพยาบาลสุดท้ายที่สุดก่อนเข้าโรงพยาบาลเนี่ยท่านก็ยังบอกกับหมอบอกไม่ได้อาตมาจะไปสอนอาตมาจะไปแสดงธรรมคืออะไรไม่รู้ที่โรงเรียนวิทยาลัยการอาชีพโรงเรียนวัดอะไรหรือมันวัดน่ะถ้าจะต้องไปที่วัดนั้นสุดท้ายท่านก็บอกว่าท่านจะต้องไปเพราะว่าท่านได้รับปาก จะต้องไปแสดงตามหมอก็บอกไม่ใช่ฉันป่วยฉันต้องเข้าโรงพยาบาลฉันบอกว่าฉันก็บอกว่าไม่ใช่ฉันนัดเขาไว้แล้วเดี๋ยวเสียสัจจะเดี๋ยวเสียสัจจะหมอก็บอกไม่ได้ทำการก็ต้องสัจจะมันไม่ได้หรอกตอนนี้มันไม่สบายแล้วสัจจะอะไรก็ต้องบอกเขาเขาก็รู้เรื่องเองคนไม่สบายจะไปทำยังไงไม่ได้ต้องเข้าโรงพยาบาลถ้าหมอเขาก็มีน้ำหนักมากกว่าญาติโยมเขาก็ไม่ยอมสุดท้ายท่านก็ยอมคือสมองมันก็มันก็คงจะมันเป็นโรคนี้ด้วยแล้วก็คงจะมันไม่เอาถ่านด้วยมันก็คงไม่สู้ก็เลยยอมเข้าโรงพยาบาลไปพอเข้าไปอยู่โรงพยาบาลแล้วเขากำลังฟังว่ามันชักจะงงๆอ่ะถ้าถามถึงขนาดเช็คชื่อฉันชื่ออะไรแสดงว่าของมันไม่ใช่อากาศน้อยๆแล้วก็ถาม คนนี้ชื่ออะไรมันก็คล้ายกับว่ามันชักจะแย่มากเขาก็เล่ามาอย่างนี้แล้วแต่นั่นก็เลยนิ่งๆๆไปก็อยู่โรงพยาบาลนั่นไปตอนแรกเราก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรแน่ที่เล่านี่จะมาเล่ามาทีหลังไม่เป็นไม้มาตอนมาตามหลังตอนแรกตอนแรกมันบอกว่าไม่สบายอยู่ที่โรงพยาบาลสวนดอกตอนนี้โรงพยาบาลก็อยู่โรงพยาบาลแล้วก็คิดว่ามีอะไรไปก็รีบไปรษณีย์บัตรไปบอกว่าไม่หนักหนายังไงก็ให้สงขลารายละเอียดทีนึงถ้าเกิดว่ามายังไงแล้วก็เอาลงมากรุงเทพฯรักษากันที่นี่ได้ไหมแล้วก็บอกไปที่ไปรษณีย์มาแต่ไปปฏิบัติให้มันเสียเงินกับจดหมายที่เราอาการนี้มาพอไปอันนี้เรากำลังกายมาแล้วเราก็บอกเออถ้างั้นจดหมายไปรษณีย์อาจจะมาเองอาตมาบอกกับพระท่านบอกว่า รอข่าวสักนิดหน่อยนึงรอรายละเอียดที่ผมจะมีรายละเอียดอะไรอีกหน่อยเมื่อได้รับไปรษณีย์หรือมีอะไรใดๆก็คงจะว่ากันมาแต่ก็ไม่มีอะไรจนกระทั่งมาได้ข่าวอีกทีก็มาเอาตรงนี้ไม่ได้ขายที่โทรศัพท์มาจากเชียงใหม่เลยบอกว่าการทำงานเขาบอกว่าแล้วบอกตอนนี้บอกโรคบอกว่าโรคไวรัสขึ้นสมองสมองไม่ทำงานแล้วตอนนี้ให้ออกซิเจนให้อะไรก็ได้อยู่แล้วบอกว่าหมอเขาบอกว่าสงสัยจะไม่รอดทางโน้นก็บอกมาทางโทรศัพท์แกจะมาไม่ได้บอกใครๆออกมาข้างนอกแม้แต่อาตมาเองอาตมาบอกหมอปรึกษากับ นี้ไปอาตมาเสร็จก็จะมาก็เล่นโทรศัพท์ทั้งคืนผิดที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาลบำรุงไทยเข้าไปติดต่อหมอให้หมอเขาก็โทรศัพท์มามันก็ปรึกษาหมอดูปรึกษาหมอว่าโรคนี้จะมีทางช่วยอย่างไรอะไรอะไรยังไงบ้างอาตมาก็ศึกษาพอสมควรเล็กน้อยพอรู้การแก้ไขพอจะพัฒนาอะไรหมอเขาก็ให้คำแนะนำว่าโรคนี้มันไม่มีทางแก้เพราะว่ามันมียารักษาถ้าไวรัสแท้ๆแล้วก็ไม่มีนอกจากจะต้องนั่งดูกันไปเท่านั้นเองหมอเขาว่างั้นอาตมามารู้ทีหลังเขามาฟังน้ำเสียงของหมอเขาดูแต่ก็พูดกันเรียกว่าไม่อยากให้ส่งแจ้งเตือนใจอะไรถ้าโลกนี้แล้วก็หมายความว่ามันมีรอยอยู่ 2 อย่างหนึ่งรอตายก็รอคืน แต่ก็ไม่พูดรอตายก็พูดทางด้านรองพื้นเพราะว่ามันจะดีขึ้นเองครับเพราะว่างั้นแค่นั้นก็พาซื่อแล้วก็ฟังพาสื่อมันจะดีขึ้นเองนะครับข้อจำกัดอย่าให้มีโรคอื่นแทรกเอาเงินมันไม่มีทางรักษาอื่นแต่เราก็บอกว่าถ้าจะเอาเราลงมารักษาทางนี้อะไรยังไงหมอก็บอกว่ามันพอๆกันล่ะครับที่ไหนที่ไหนมันก็ต้องรักษาอย่างนี้อยู่ที่โน่นก็ต้องรักษาอย่างที่แม่เอามาที่นี่ก็รักษาอย่างนี้ถึงแม่อยู่ที่โน่นจะย้ายโรงพยาบาลเขาแนะนำถึงขนาดนี้แล้วหมอมันก็มันก็จำเป็นต้องอย่างนี้นะครับเพราะเขารักษาจะมาดูแลอย่าให้โลกแตกเป็นพยายามให้นอนไปก็อย่าให้หลังมันเน่าเป็นแผลหรือว่าช่วยพลิกบ่อยๆหรือว่าอยากให้โรคเป็นโรคปอดบวมโรคนี้มันจะเข้าง่ายดังนั้นระวังกันอย่างนี้เท่านั้นก็มันก็ดีขึ้นเองแหละครับ จะพูดอย่างนี้จะไม่พูดอีกครั้งหนึ่งว่าหรือไม่มันก็จะตายไปเองเลยครับโดยความสงบแกก็ไม่พูดแล้วก็ฟังไปแค่นี้แต่ถึงอย่างนั้นก็ตามตอนแรกก็ว่าเราติดงานเราก็จะไปหลังงานวันอาทิตย์ตอนแรกเราไม่รู้ว่ามันจะแรงร้ายอะไรขนาดนี้หรอกก็ฟังดูมันทำไม่น่าจะมีอะไรกันเราจะตกใจหรือว่าตื่นเต้นมากไปหน่อยหรือเปล่าทีนี้พอมาพูดกับผมพระพระก็เห็นว่าควรจะไปเร็วๆเราก็เลยตัดสินใจว่าจะไปกันเย็นนั้นแต่เมื่อวานนี้แหละมันถึงจะจองตั๋วจองตั๋วอะไรกันอะไรแล้วเรียบร้อยแล้วอยากจะไปอย่างที่เราเป็นคนล่าสุดท้ายก็เลยได้รับข่าวว่าแกไปแล้วตั้งแต่โทรมาก็ประมาณ 3 โมงบ่าย 3 โมงแล้วโทรมาอีกทีนึงอาตมารับ บอกว่าเสียแต่ตอนบ่าย 4 โมงก็เลยไม่ได้ขึ้นไปแล้วก็เป็นอันว่าเราก็ที่จริงเรากำลังได้กำลังพระเพราะพระที่มีสัมมาทิฏฐิแล้วก็มีกำลังในภาพประพฤติมีอินทรีย์มีภาระทางออกตั้งใจซื้อพละจริงมันเป็นจริงในบุคคลมันไม่ใช่แกล้งมันมีศรัทธาแล้วมันก็มีวิริยะแล้วก็มันก็มีสติมันดีขึ้นทั้งนั้นสมาธิมันก็ต้องเป็นจริงเพราะปัญญามันก็เป็นจริงปัญญามันก็จะยิ่งยิ่งขึ้นไปสุดท้ายมันจะไปสูงสุดที่ปัญญาพอปัญญาได้มันก็คือศรัทธาที่มันมีปัญญาศรัทธาที่มันแน่นแฟ้นศรัทธาที่มันสว่างโพลงมันก็จะทำให้เราเกิดวิริยะแล้วเราก็ต้องหมุนมันอีกคือทุกอย่างมันต้องหมุนช่วยทั้งนั้นแหละวิริยะมัน จริงแล้วเราก็ต้องไปไม่ได้ยินสิเพราะฉะนั้นพระหนุนกำลังใส่เข้าไปอีกเป็นวิริยะพละศรัทธาพละแล้วก็หนุนใส่เข้าไปสติพละแล้วก็หนุนอีกสมาธิภาระก็จะเป็นอย่างไรที่จะมีบทบาทอะไรที่จะเสริมสมาธิภาระซึ่งพระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าเราจะได้สมาธิเราก็จะต้องปฏิบัติให้มันมีสัมมาอริยมรรคของแจ็คเป็นองค์ประกอบแล้วก็มาอริยมรรคองค์ 7 พร้อมกับไปเลยความเห็นที่ตรงให้ดีแล้วก็มีสัมมาสังกัปปะเริ่มริเริ่มเข้าไปดีๆดำริไปดีๆมีวาจามีกรรมมันจะมีอาชีวะมีความพยายามมีสติใส่เข้าไปมากๆมันก็เกิดสมาธิแน่มันเป็นสมาธิหนุนเป็นภาระสมาธิภาระมันก็จะเกิดปัญญาพละเป็นที่สุดมีกำลังปัญญาอันเป็น วิมุตินี้เป็นปัญญาให้เป็นภาระภาระนี้เป็นวิมุติมันจะเป็นพระใหญ่เลยทีนี้เป็นพระที่มีทั้งปัญญามีทั้งความเป็นเป็นไปได้หมดสิ้นกิเลสตัณหาจนถึงที่สุดได้มันเกิดจริงมันก็เป็นจริงเพราะผู้ใดยังไม่เกิดก็ต้องหนุนใช้พลังหนุนให้การเพิ่มด้วยความเข้าใจด้วยทฤษฎีและก็เพียงให้มากเพราะความพยายามและความพากเพียรจึงเป็นกำลังเอกเป็นกำลังใหญ่เหลือเกินที่จะปฏิบัติธรรมเมื่อกำลังใหญ่นั้นบุญไปถึงขีดถึงเกิดจากอินทรีย์เกิดไม่ได้ยินซีเกิดจากอินทรีย์เกิดสมาธิอินทรีย์เกิดแผ่นดิน 4 มันก็จะทำให้เรายิ่งใกล้ชิดยิ่งสาหัสวิริยะยิ่งเป็นไปจริงเป็นคนดีจริงเป็นคนที่จะมี พาเต็มขึ้นเต็มขึ้นเป็นคนจะมีวิริยะเต็มขึ้นเต็มขึ้นมีสติเต็มขึ้นเต็มขึ้นมีสมาธิเต็มขึ้นเต็มขึ้นแล้วมีปัญญาที่เต็มขึ้นเต็มขึ้นไปเรื่อยๆจริงนี่เป็นเรื่องการสร้างสร้างก็สร้างอินทรีย์สร้างภาระอย่างนี้ถ้าตรงนี้ได้จริงเป็นจริงขึ้นมาก็ถึงได้เห็นบทบาทก็จะมีไปแล้วถ้าเกิดว่าท่านอยู่ท่านก็จะเป็นกำลังของอโศกทำงานไปมีสมาธิมากบำเพ็ญธรรมประพฤติธรรมมีทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอย่างเข้าใจให้เข้าใจคุณแล้วผิดอาตมาก่อนๆแรกๆใหม่ๆนะกำลังจะเป็นผู้ที่จะได้ช่วยเหลือ Profile พวกเรานี่หลายคนยังติดสัดส่วนนั้นส่วนนี้มีอีกบ้างหรือเปล่ามันเข้าใจแล้วล่ะแต่ว่ามันก็ยังไม่มีความ ยังไม่มีความกล้าหาญยังรู้สึกว่ายังเป็นผู้ที่ไม่มีนิรุตติไม่มีปฏิภาณรู้แล้วเข้าใจเนื้อหาสาระเข้าใจด้วยปัญญาอันถูกต้องเพราะกูรู้แล้วแต่ว่าทำไม่ออกทำให้เก่งภาษาบัญญัติไม่มีมากปฏิภาณที่จะใช้ก็ใช้ไม่ค่อยเก่งใช้ไม่ค่อยเป็นธรรมแล้วก็แทนที่จะได้รับการราบรื่นกับกลายเป็นยิ่งทำให้คนอื่นเค้างงทำให้คนอื่นเขาเข้าใจยากขึ้นสับสนมันก็เลยทำให้ตัวเองจะแสดงออกหรือว่าจะทำงานต่อไปก็รู้สึกว่าขัดขืนไม่คล่องแคล่วมันก็เลยเกิดการเลี้ยงอายไม่อาจหารเก่าๆก็มีอยู่อันนี้เราก็ช่วยกันปรับปรุงพยายามทำความเห็นให้แจ้งทำความเข้าใจให้ดีเรียบเรียงกันให้เป็นพยายามช่วยเหลือเกินไปเพราะฉะนั้นผู้ที่มี มีอะไรบ้างแล้วแต่ว่าไม่เก่งทางด้านสิ่งประกอบที่จะแสดงออกขาดนิติขาดปฏิภาณอันนี้เป็นต้นมันก็ช่วยงานเรียกว่าการทำงานเพื่อประโยชน์ท่านได้น้อยแต่วันนี้พอได้นะมีไม่รู้สิภาษาดีขยันอ่านหนังสือค้นคว้าหานิติหาภาษาขยันฟังขยันส่งบ้างพอสมควรทีเดียววิเคราะห์จิตใจวิจารณ์จะเห็นได้วิเคราะห์แล้วก็รับฟังนะเป็นผู้ที่รับฟังทีเดียวไม่ใช่วิเคราะห์เปิดเสียงของฉันถ้าแบบนั้นเราไม่ได้ประโยชน์อะไรแล้วทีนี้ท่านวิเคราะห์ในภาษาคาถาคุณงามความดีหรือว่าส่วนดีของท่านตรงนี้มีอยู่หลายอันที่ควรจะพูดในแง่ที่กำลังพูดนี้ก็เป็นแง่ส่วนดีที่ท่าน ในการศึกษาอยากดูอ่านศึกษาความเป็นพ่อไปและเป็นคนเรียบร้อยเฉยๆไม่ค่อยมีอะไรกับใครจะเป็นคนมีความมั่นคงมีความมั่นคงตรงที่ว่าจะมีทิฏฐิมีความเห็นที่พยายามใช้ตามความเห็นใหม่งมงายไม่ดูอะไรเขาว่าไงก็เฮโลไปตามเรื่องตามราวตามเขาไปเรื่อยอะไรเป็นอย่างนั้นท่านจึงได้ได้พอใช้ทีเดียววัยไม่ช้าแม้แต่จะมีแนวโน้มที่เป็นเจ้าหน้าที่เป็นแนวโน้มที่ตักดินไปในทางมีอยู่จริงๆแท้ๆติดด้วยไม้มาอยู่กับเรานี้ไม่ช้าไม่นานเท่ากับปรับปรุงท่านก็เข้าใจก็จะดำเนินไปตามด้วยซ้ำเป็นสติปัฏฐานหรือว่าเป็นวิปัสสนาหรือว่าเป็นสมาธิองค์ 8 ปฏิบัติธรรมตาม ทางที่เราเป็นไปของพระพุทธเจ้าจะได้ดีทีเดียวแต่ก็มาได้มีภาวะปัจจัยแค่นั้นแต่ก็ดีดีที่เราว่ากำลังเป็นไปอย่างดีแล้วก็อยู่เต็มเลยเต็มงานเต็มทำเสียในขณะที่เต็มธรรมในขณะที่เรียกว่าแสดงธรรมยังมีศรัทธาก็เต็มแต่มีวิริยะจะแสดงเห็นได้แม้แต่ขณะที่เราทำเองป่วยแล้วเขาจะเอาเข้าโรงพยาบาลท่านจะบอกว่าอาตมาจะไปเทศน์ไม่ได้ไม่ได้เสียใจอย่างนี้เป็นต้นมันแสดงถึงความจริงและยิ่งตอนนั้นท่านเองท่านไม่มีอะไรไอ้นั่นหรอกเพราะว่ามันสมองไม่ใช่ไม่มีแล้วเพราะฉะนั้นในขณะที่ทำมันเป็นรวนแสดงออกมันยิ่งเป็น 10 ตัวจริงเลยแสดงว่าจิตของท่านตัวจริงมันออกมาแสดงบอกบทบาท เป็นศรัทธาจริงมันไม่มีเสแสร้งอะไรเป็นความจริงใจใจมันตัวจริงนี่มันยิ่งอ่านไม่ชัดที่ง่ายในการที่จะอ่านในการที่จะรู้ดูทันตอนนั้นมันก็ยังแสดงให้เห็นชัดได้ว่าท่านเองท่านเป็นผู้ที่ได้รับอะไรที่จะเป็นประโยชน์ที่พูดขึ้นที่อยากให้คนอื่นได้พยายามทำความเข้าใจแม้เราเองยังไม่เกิดอินทรีย์ภาระที่แท้ก็ต้องมีความเห็นให้ถูกต้องก่อนเมื่อเรามีความเป็นที่ถูกต้องและพากเพียรไปจนเหตุปัจจัยนั้นครบไม่ใช่ถึงจุดนั้นมันจะมีจิตอย่างนั้นมันมีจิตจริงมันภาพเพียรมันก็เต็มใจเจ้าถิ่นภาคเรียนมันก็ต้องอดทนกับคนเราสิ่งใดเป็นกิเลสจริงเราก็ต้องเล่ามาอธิบายมาอะไรภาคเรียนมาแล้วก็มีอะไรที่มันยังได้ไม่ได้มันก็รู้แต่มันก็เป็นจริง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พยายามมันก็มีการอดทนข่มขืนมันตั้งตนอยู่ในความลำบากทางพระก็มีจริงแต่มีการสู้มีการหนักในการเล่าเรียนในการศึกษาบากบั่นมันก็ต้องมีจริงแต่พอมันได้แล้วมันพ้นทุกข์แล้วมันตัดจุดมันเป็นไปได้แล้วทีนี้มันไม่ต้องไปสุขๆทุกข์ๆแล้วทีนี้มันก็ไปถาวรเลยมันก็เที่ยงแท้มันก็สบายเบาง่ายและลดการคลายขาดตายดับสนิทไปเรื่อยๆมันเจริญแต่ตอนนี้ไม่ต้องวนเวียนเป็นอย่างลูกผีและลูกค้าที่เป็นพระขึ้นมาแล้วก็ค่อยๆเข้ารอบเข้ารอบจนเป็นพระจริงบริสุทธิ์มีดสมุทรเขตทวีวุฒิแล้วสบายมันก็เป็นไปได้อย่างราบรื่นอย่างเจริญงอกงามอะไรอื่นๆที่จะเอาอีกมันก็ปฏิบัติต่อไปต่อไปจนสุดท้ายมันไม่มีอะไรจะปฏิบัติแล้วตัวเองกิเลสหมดเป็นคนเป็นผู้ที่ไม่ต้องเสียเงิน สบายยังไงยังไงก็เข้าใจจับจิตแล้วก็ทำกิเลสทำอะไรต่ออะไรของตัวเองได้จริงๆไม่เหน็ดเหนื่อยไม่หนักหนาอะไรแล้วตอนนั้นก็เป็นพระอรหันต์จริงๆหรือแม้อนาถาเราก็จะรู้ว่าเราเองมีฐานอาศัยเป็นไปได้ดีไม่ลังเลไม่สงสัยไม่ลำบากลำบนอะไรเก็บส่วนละเอียดที่เป็นสังโยชน์ส่วนละเอียดเพิ่มเติมเข้าไปทำงานจะได้ดีไม่ได้ดีก็อยู่ที่จิตของเราถ้าไม่มีกิเลสมานะมากมายก็ทำงานได้ราบรื่นดีถ้ามาณกิเลสมันมากมายพระอนาคามีนั้นทำงานเข้าไปก็เลยลำบากดีไม่ดีจะคว่ำเข้ามาเอาง่ายๆถ้ามานะแรงๆจัดๆบางทีก็เสียหายด้วยเสียหายเพราะแรงมานะยึดติดตัวยึดตนมากเกินไปไม่ประมาทไม่มีความรู้ในการประมาณ สารพัดหมู่กลุ่มเวลากาลแม้แต่บุคคลไม่มีการประมาณผู้นั้นกระทำไม่ได้ดีแต่ผู้ใดมีธรรมะของพระพุทธเจ้าถูกส่งในหัวข้อพวกนี้ต่างๆหมดมานะก่อนรถมีการประมาณมีการกระทำไปอย่างมีสัจจานนท์ยานมีอะไรต่ออะไรดำเนินไปด้วยดีมันเจริญตัวเองก็สบายเป็นอยู่ผาสุขไม่เดือดร้อนไม่อยู่เหมือนจะไอ้โจรตั้งแต่ย้ายที่อยู่อยู่เรื่อยๆเขาก็จะตามจับอยู่เรื่อยๆแล้วก็ตามไล่ฆ่าอะไรเรื่อยๆอยู่กันอย่างสุดๆสั้นๆอยู่ก็ยังซอกๆอะไรไม่ใช่อยู่ก็ยังเปิดเผยอยู่เป็นอย่างทำงานเป็นอย่างอิสระเสรีเป็นไปมันก็ต้องกระทบและมันก็ต้องมีการต่อสู้กันมันก็ต้องมีการกวาดล้างกันในสิ่งที่กุศลก็เอา มันต้องมีอยู่บ้างแต่ในส่วนเฉลี่ยแล้วในส่วนที่มันงกงบเข้ามาแล้วผลหรือว่าส่วนที่เป็นไปในเนื้อหาสาระเราก็ทำงานได้ดีอยู่เต็มที่เป็นไปได้ดีก้าวหน้าเจริญได้และทำได้แรงและยิ่งแรงน่ะมันยิ่งได้ผลมากทีนี้แรงแล้วมันไปเกิดผลสะท้อนที่คนอื่นเค้ารับแล้วเค้าตอบโต้มันหนักไปอย่างนี้มันมันเกินแล้วตัวเองก็ไม่มีทั้งตัวจริงไม่มีทั้งวิเศษไม่มีทั้งความเป็นจริงที่จะกระจัดกระจายไม่มีทั้งอะไรหลายๆอย่างอ่ะเราก็จะต้องประมาณใหม่แล้วก็จะต้องคำนวณใหม่เพราะแต่ละคนก็ต้องรู้ตนจะต้องรู้ฐานะของโลกของส่วนที่จะต้องผสมส่วนบทบาทการกระทำทำงานอยู่ทุกๆเวลาที่จะต้องทบทวนจะต้องตรวจตราประมาณ ดีแล้วมันถึงจะเจริญแม้แต่เราเองจะปฏิบัติธรรมะให้แก่ตนเราก็ต้องประมาณของเราถ้าย่อหย่อนไปไม่ได้ผลแรงเกินไปประเดี๋ยวหนักๆเข้าก็ท้อแท้เหน็ดเหนื่อยเพราะแรงเกินไปบางทีมันใจมันร้อนน่ะที่จริงมันมีกิเลสนำใจมันร้อนมันไม่ได้สมใจจะเร็วจะแรงอย่างไรก็ตามบางทีเหตุปัจจัยมันยังไม่ได้สมส่วนเราจะไปจับยัดจับเติมเอาเองง่ายๆมันเป็นไปไม่ได้เพราะงั้นก็เลยจะกลายเป็นว่ามันไม่ได้ตามที่เราคิดก็เท่านั้นเราทำแรงขนาดนี้มันควรจะได้ปริมาณเท่านี้มันไม่ได้ก็เลยเบื่อๆเหนื่อยๆนึกว่าสิ่งนี้ไม่มีประสิทธิภาพหรือว่าสิ่งนี้ไม่มีค่าสูงไม่มีผลจริงมันก็หลงผิดหลงเ