สื่อธรรมะพ่อครู(เทวะ อเทวะ) ตอน คำสอนเท็จคำสอนจริง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เทวะ อเทวะ) ตอน คำสอนเท็จคำสอนจริง _1614 ทำไมจึงมีคนจำนวนมากเชื่อคำสอนที่เท็จ ไม่จริง? พ่อครูว่า...เพราะโง่ เพราะว่ามีอวิชชา ก็เพราะว่าเขาไม่รู้ว่ามันไม่จริงเขานึกว่ามันจริงเขานึกว่ามันดีเขานึกว่ามันไม่ใช่ความเท็จ เขานึกว่ามันเป็นเรื่องถูกต้องเป็นเรื่องดี เขาก็ไปหลงเชื่อ ยกตัวอย่างเช่น ความสุขนี้เป็นเท็จ เห็นไหม คนอวิชชาก็ไปหลงกับความสุข เทวนิยม คือ สุขนิยม ศาสนาที่มีพระเจ้าให้พระเจ้าเป็นผู้บันดาลความสุขพระเจ้าจะไม่สร้างความทุกข์ คนก็เชื่อพระเจ้าทำตามพระเจ้าก็จะมีความสุขอย่างโลกีย์ สุขอย่างที่จะต้องได้ลาภมากๆ ได้ยศสูงๆ เสพโลกีย์เป็นเจ้าโลก แล้วเขาก็เป็นอยู่อย่างนั้น แต่ของศาสนาพุทธนั้นไม่มีสุขไม่มีทุกข์ ยิ่งกว่าสุข ปรมังสุขัง เขาไปแปลเป็นภาษาโลกีย์ว่าสุขอย่างยิ่ง แต่ไม่ใช่ นิพพานังปรมังสุขัง นิพพานไม่ใช่โลกีย์ นิพพานเป็นโลกุตระ เขาแปลภาษาโลกุตระไม่ได้ ก็เลยไปแปลว่าเป็นสุขอย่างยิ่ง แต่ที่จริงแล้วมันแปลว่ายิ่งกว่าสุข คือความไม่สุขไม่ทุกข์ ถ้าไม่มีสมณะโพธิรักษ์ไม่มีใครแปลให้แบบนี้หรอก เพราะเขาไม่รู้จักโลกุตระ แต่อาตมารู้โลกุตระก็มาแปลให้ฟัง พวกเราก็จะเข้าใจว่าความไม่สุขไม่ทุกข์นี้เหนือชั้นกว่าความสุขอย่างยิ่ง มันไม่มีพยัญชนะจะเรียกแล้ว ขอยืมเอาคำว่าสุขมาใช้แทน แต่ที่จริงมันยิ่งกว่าความสุข ที่เป็นสุขนั่นคือโลกียะที่ติดสุขติดทุกข์เป็นเทวะ เขาตีเทวะไม่แตก คนก็เข้าใจยากอยู่ว่า ศาสนาพุทธดับเทวะ ตีเทวะแตก จนไม่มีเทวะ จะไม่มีมหายอดเทวะคือพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ศาสนาพุทธไม่มี แต่เป็นเรื่องที่เราเข้าถึงจิตวิญญาณของเรา เป็นจิตวิญญาณที่ดับเทวะสิ้นเลย ไม่แคร์ว่าพระเจ้าจะเป็นอย่างไร ตายจะไปอยู่กับพระเจ้าอย่างไร ไม่มีทาง ชาวพุทธที่บรรลุดับเทวะได้หมดสุข หมดทุกข์ได้แล้ว ตาย
อ่านต่อ
แล้วแยกธาตุเป็นอุตุนิยาม พระเจ้าให้สุวรรณสุวาน หวังเฉา หม่าฮั่นไปตรวจสอบดู เวลาคนตายแล้วแต่มันหายไป วิญญาณนี้หายไปเลย เพราะว่าเราได้ทำลายจิตวิญญาณของเราเองได้แล้ว พระเจ้ามาทำอะไรเราไม่ได้ เพราะเราเป็นเจ้าของจิตวิญญาณตัวเอง แล้วเราก็จัดการ จัดการกับจิตวิญญาณตัวเราเองสลายให้เป็น 0 หรือว่าหมดความเป็นวิญญาณ แม้แต่ความเป็นพีชะก็ยังไม่มี นี่คือความรู้ของศาสนาพุทธ ธรรมนิยาม 5 กรรมนิยาม สามารถทำให้ธรรมะ 2 สูญสลายไปได้ ขณะที่เป็นจิตวิญญาณอาศัยพีชจิตสร้างความเจริญให้แก่ตัวเองได้ พืชจะทำความเจริญ มันก็เจริญได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น มันไม่ไประรานเบียดเบียนใคร นี่คือสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านรู้จักพลังงานของอุตุ พลังงานของพีชะ พลังงานของจิต อาตมารู้จักทำให้พลังงานตนเป็นพีชะสบายแล้ว พลังงานที่เหลือก็เอามาสร้างสรร และเป็นพลังงานที่สามารถที่จะ แยกพีชะให้เป็นอุตุ ปรินิพพานเป็นปริโยสานได้ ไม่มีแม้แต่ธาตุที่จะเป็นพีชธาตุอีก จิตนิยามนี้แน่นอนทำให้เป็นพีชะได้ แม้ยังไม่ ปรินิพพานเป็นปริโยสานจะเกิดมาเป็นชีวะอีกก็ได้ อย่างอาตมาตั้งจิตเกิดต่ออีก มีจิตวิญญาณที่เป็นส่วนเกินเป็นของดีควบคุมได้ รู้ดีประเสริฐเป็นประธาน เพราะฉะนั้นจะรู้จักความจริงของโลก ความจริงของวัตถุ ดินน้ำไฟลม ความจริงของพืชพันธุ์ธัญญาหาร ความจริงของสัตว์โลก ความจริงของมนุษยชาติ ความจริงของอาริยะที่สุดยอด จึงอยู่อย่างมนุษย์อาริยะที่สุดยอด ช่วยโลกเขาไปจนกว่าเราจะปรินิพพานเป็นปริโยสาน นี่คือความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าที่สามารถทำให้อัตภาพใดๆที่เกิดมาเป็นอัตภาพแล้วเป็นชีวะเป็นจิตนิยามแล้ว ตั้งแต่สัตว์เซลล์เดียวจนกระทั่งกลายเป็นสัตว์หลายล้านเซลล์จนกระทั่งเป็นมนุษย์ แล้วก็เป็นมนุษย์ที่ร้ายกาจ จนมารู้ว่าความดีเป็นอย่างไร จนกระทั่งรู้ว่าควรจะเป็นจิตนิยามที่ดี ดีจนกระทั่ง ยังมีความสุขทุกข์อยู่กับลาภยศสรรเสริญโลกียสุข แม้จะถึงขั้นเป็นพระศาสดา พอจะเข้าใจว่าอย่าไปมีทรัพย์สมบัติมาก อย่างขณะนี้ โป๊ปฟรานซิส ท่านก็เป็นสายที่มีความมักน้อยสันโดษนะ สายฟรานซิสโก เราเคยดูหนัง เป็นคนมักน้อยสันโดษด้วย แต่ไม่เที่ยงหรอก เพราะไม่มีนิพพาน ไม่รู้จักทำให้ 0 ได้อย่างกดข่ม ก็ยังวนเวียนกับสวรรค์และนรกอยู่ ไม่รู้วิธีว่าทำให้ตัวเองไม่ลงนรกได้อย่างไร เป็นแต่เพียง ค้างอยู่ว่าให้เราดีที่สุดเป็นนักบุญไปอยู่กับพระเจ้าเมื่อตายแล้ว ทุกคนของศาสนาเทวนิยมเมื่อตายแล้วก็ไปอยู่กับพระเจ้าทั้งนั้น ต้องพยายามทำให้ดี แล้วพระเจ้าจะได้ส่งไปเมืองสวรรค์ไม่ส่งไปลงนรก แต่ก็ไม่รู้ว่าทำดีถึงขีดไหนถึงจะไม่ลงนรก ศาสนาอื่นไม่มีสมณะที่ 1 2 3 4 แบบศาสนาพุทธ ทำจิตวิญญาณของตนเองให้ไม่ตกนรก ศาสนาพุทธพระโสดาบันก็ไม่ตกนรกขั้นอบาย แต่ก็ตกนรกขั้นรูป อรูปอีก เป็นอนาคามีแล้วไม่ตกนรกกามอย่างบริบูรณ์ อนาคามีเหลือรูป อรูปภายในเท่านั้น ก็หมดนรกเลยเรียบร้อยและนรกก็คือสวรรค์ หมดนรกก็หมดสวรรค์ เป็นคนที่ไม่มีนรกไม่มีสวรรค์ ไม่มีเทวะ มีจิตวิญญาณของตัวเอง จะอยู่ต่อเป็นอมตบุคคล จะเกิดหรือจะตายก็ได้ อย่างอาตมาจิตเป็นอมตะแล้ว ที่พูดนี้ไม่ได้อวดอุตริมนุสธรรมที่ไม่มีในตนนะ แต่ว่าเป็นอุตริมนุสธรรมที่มีในตน แล้วพูดอย่างไม่ได้มีสาเฐยจิต ไม่มีอุปกิเลสแล้ว แต่คนเขาไม่เชื่อว่าจะมีความพิเศษอย่างนี้เขาก็ไม่เชื่อ ไปบังคับใจเขาให้เชื่อไม่ได้ เพราะฉะนั้นที่ถามว่าคนทำไมไปเชื่อความเท็จเพราะเขาไม่รู้ความจริง อาตมาไม่มีความเท็จเลย 621120_พุทธศาสนาตามภูมิ ปฐมอโศก ล้างสุขทุกข์ของเทวะด้วยปัญญาสูตร