สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน สัญญากับความจริง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน สัญญากับความจริง _ทิดวิเชียร...พ่อครูพูดถึงมนายตนะกับธัมมายตนะ ตรงนี้ต่างกับการคุยกับเทวดาอย่างไร พ่อครูว่า..มนายตนะกับธัมมายตนะ เป็นคู่อายตนะภายใน มน คือใจ ใจเราก็ทำงานมีอายตนะก็คือสัมผัสกัน หากต่างคนต่างอยู่ สภาพธาตุ2 รูปนามไม่ทำอะไรกันเลย อะไรจะปรุงกับอะไรก็ได้ มันของตนเองไม่เกี่ยวกับทวารภายนอกด้วย มันเป็นการปรุงธรรมในธรรม ในจิตอันนั้นที่เรียกศัพท์หนึ่งว่า คุยกับเทวดา เทวดา หมายถึงจิตอยู่ในธาตุดี จิตของผู้ที่บริสุทธิ์สะอาด จะระลึกถึงความดีก็เพื่อแก้ไข สิ่งที่บกพร่อง สมมุติต่างๆกัน อย่างเช่นอาตมาเขาถือว่ามีกิริยาหยาบ ว่าเขาแรง หลุกหลิก ไม่สงบนิ่ง เขาก็ยึดถือตามสมมุติของเขา เราก็ไม่มีปัญหาอะไร เราคิดว่าทำอย่างนี้เหมาะสมควรมันสะดวก ทำแล้วคิดว่ามันเป็นประโยชน์คุณค่า ปรุงแต่งอย่างนี้ได้ผลเหมาะสมกับผู้รับกับฐานของคนยุคนี้ อาตมามีความจริงใจไม่ได้ปรารถนาร้ายก็เหมือนกับพ่อแม่ด่าลูกหยาบ แต่อาตมาไม่ได้ด่าหยาบๆอย่างโลกเขาหรอก แต่มันแรง ที่คนรู้สึกว่าหยาบเพราะผิดและทุจริต การกล่าวคำว่าเขาทุจริต ผิด เสียหาย แล้วยิ่งบอกแรงๆ เตือนแรงๆว่าแรงๆ มันก็เลยรู้สึกว่า ตัวมันเองก็แรงร้ายอยู่แล้ว ยิ่งไปหาคำ สำเนียงแรงๆ เลือกใช้เพื่อให้คนอื่นรับรู้และเกิดความรู้ตามที่เราต้องการ คือวาทิตะ ให้คนอื่นได้จะได้ตามประสงค์ก็แล้วแต่ มนายตนะกับธัมมายตนะ หากอาตมาคุยก็คุยกับเทวดา ได้เอามาใช้ ทำได้ทุกที่เมื่อคุณลืมตา จิตมีความสามารถทำได้ ปัญญากับสัญญา สัญญา ยังไม่ใช่ความจริงปัญญาคือความจริง สัญญาจะได้แต่นึกคิดปรุงอยู่ในภายในไม่ออกมาภายนอก ถ้าออกมาข้างนอกแล้วปรุงแต่งกับข้างนอก โดยมีความรู้ซ้อนเรียกว่าโลกุตระ เราให้คนอื่นได้รับความรู้อันนี้ถึงโลกุตระก็คือปัญญา แต่สัญญาคือ
อ่านต่อ
การกำหนดหมายทั่วไปไม่ได้อยู่ในข่ายโลกุตระ สัญญาเป็นตัวกำหนดและรู้ทั่วไปใช้กันทั่วไปไม่เว้นแม้แต่สัตว์เดรัจฉาน มันมีสัญชาตญาณของตัวเอง เกิดมามีสัญญะของมันเอง เอาคำว่าญาณมาใส่ เป็นสัญชาตญาณ ก็คือความรู้ที่ติดตัวมาเก่า จากความจำและออกมากำหนดหมาย ความรู้เก่าที่รู้แล้วเป็นญาณคือความรู้อันเก่าเอามาใช้ใหม่ คุณใช้งานได้ของคุณจะไปช่วยทางดีหรือกลางๆ สัตว์เดรัจฉานทุกตัวมีสัญชาตญาณ คนก็มี แต่อัญญานั้นปรับปรุงขึ้นใหม่ ถ้ารู้ที่เป็นสัญชาตญาณขึ้นมาเพิ่มใหม่ก็เป็นความรู้เพียงเฉโก หรือเฉกะ หรือฉลาด ฉ นี่ก็แปลว่า 6 แล้ว ฉฬ ก็ 6 แต่ เฉกะ ก็คือ ฉ +เอกะ คือ 6 กับ 1 คือทวาร 6 แต่ของคุณเป็นทวาร 6 ที่ไม่ได้เจริญจาก 1 เพราะ 1 คือธาตุที่ตีไม่แตก แม้คุณจะมี 2 แต่คุณก็เป็น 1 เทวะ แปลว่า 2 เอกะ แปลว่า 1 คุณมี 2 อย่างไรแต่ก็ตีไม่แตกก็คือมี 1 จิตคุณเป็นเทวะแต่ตีไม่แตกแยกแยะไม่ได้ ความเจริญของพระเจ้าก็มีเท่านี้ไม่มีขยายไม่มีเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงไม่ได้ สามารถที่จะปรับไปตาม กาละอันไม่เที่ยง องค์ประกอบอันไม่เที่ยง เหตุปัจจัยต่างๆไม่ได้คงเดิม ไม่ดีกว่าก็เลวกว่าหรืออาจจะคงเดิมแต่ยาก ส่วนมากจะเปลี่ยนแปลง แต่ถ้าเปลี่ยนนิดเดียวก็ดูได้ยากมาก621118_รายการสำมะปี๋ซี่วิต ปฐมอโศก ครั้งที่ 81