ความโกรธแม้น้อยเท่าไหร่อย่าให้มีเลยในจิตใจ.docx

ความโกรธแม้น้อยเท่าไหร่อย่าให้มีเลยในจิตใจ _Danuthum Virulhsirikul (ดนุธรรม วิรุฬห์ศิริกุล) : "พ่อท่านแสดงธรรมะเป็นท่านแรกก็ว่าได้ ที่รู้พ่อท่านก็บอกว่ารู้ ที่ไม่รู้พ่อท่านก็ตอบว่าไม่รู้ ผิดกับพระบางรูปหรือแม้แต่นักแสดงธรรมบางคน คนที่เขาไม่รู้เขาก็อยากรู้แต่กลับไปถามย้อนกลับเขาอีก.. เพื่ออะไร..กลัวเสียฟอร์มหรือ บางครั้งก็ตอบแบบดำน้ำไปเลยแบบผิดก็มีเยอะ..คนที่ฟังก็เข้าใจผิดไปอีก ที่เชื่อเพราะเป็นพระเป็นผู้แสดงธรรม.. ใครว่าพ่อท่านหนักแค่ไหน? พ่อท่านไม่เคยโกรธใคร แถมขอบใจอีกที่ติเตียนมา..เพราะพ่อท่านคือ.พระอรหันต์แท้.. พ่อครูว่า…อาตมาไม่มีตัวตนจริงๆ รู้ก็บอกว่ารู้ ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ อาตมาพูดมาตั้งนานเมื่อถามสิ่งที่ไม่รู้ก็ตอบง่ายๆไม่ยากเลย ถามอันที่มันไม่รู้ ก็ง่ายสิ ก็บอกให้รู้ก็จบแล้ว ไม่เห็นต้องเสียหน้าเลย ไม่ต้องเห็นจะเสียศักดิ์ศรีเลย เป็นธรรมดา ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ คุณคนนี้จับประเด็นนี้ได้ อาตมาหยุดโกรธแล้ว อารมณ์โกรธในจิต อาตมาไม่เคยมีโกรธ ถ้ารู้อย่างหยาบกลางละเอียด ขนาดเล็กบรรจุซองละอองธุลีเล็กน้อยขนาดไหนก็ตาม ถ้ารู้ว่าเป็นตระกูลโกรธ เอามันออกไปจากจิตใจ อย่าให้มันเหลือเลยอย่างหยาบ อย่างน้อยเล็กบรรจุซองละอองธุลีก็เอาออกไป ถ้ามันยังอยู่ในตระกูลนี้ เอามันออกไปเลยไม่มีประโยชน์อะไร นี่ก็เคยเป็นโศลกที่อาตมาให้ไว้แล้วอาตมาก็ปฏิบัติมาจริง จิตที่ไม่มีความโกรธนั้นมันสบาย จะบอกว่ามีความโลภ ความโลภที่จะทำงาน ความโลภที่จะทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น ความโลภที่จะเสียสละรับใช้มนุษยชาติมันก็ดี นี่ก็ใช้ภาษาธรรมดาธรรมดา อาตมาก็จริงใจนะ ไม่ใช่ทำแบบเป็นคารมคมคาย เขาตำหนิมาก็ทำเป็นขอบใจที่ตำหนิมา แต่ด้วยใจจริงๆ ว่าคนติเตียนมาเราก็ได้ประโยชน์ พระพุทธเจ้ากล่าว สรรเสริญนี้เป็นเรื่อง อันตรายอันแ