อาหารตัวที่ 3 คือ มโนสัญเจตนาหาร.docx
เนื้อหาในไฟล์
อาหารตัวที่ 3 คือ มโนสัญเจตนาหาร [๒๔๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็มโนสัญเจตนาหารจะพึงเห็นได้อย่างไรเหมือนอย่างว่า มีหลุมถ่านเพลิงอยู่แห่งหนึ่ง ลึกมากกว่าชั่วบุรุษ เต็มไปด้วยถ่านเพลิง ไม่มีเปลว ไม่มีควัน ครั้งนั้นมีบุรุษคนหนึ่งอยากมีชีวิตอยู่ ไม่อยากตายรักสุข เกลียดทุกข์เดินมา บุรุษสองคนมีกำลังจับเขาที่แขนข้างละคนคร่าไปสู่หลุมถ่านเพลิง ทันใดนั้นเอง เขามีเจตนาปรารถนาตั้งใจอยากจะให้ไกลจากหลุมถ่านเพลิง ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะเขารู้ว่า ถ้าเขาจักตกหลุมถ่านเพลิงนี้ ก็จักต้องตายหรือถึงทุกข์แทบตาย ข้อนี้ฉันใด เรากล่าวว่าพึงเห็นมโนสัญเจตนาหาร ฉันนั้นเหมือนกัน เมื่ออริยสาวกกำหนดมโนสัญเจตนาหารได้แล้ว ก็เป็นอันกำหนดรู้ตัณหาทั้งสามได้แล้ว เมื่ออริยสาวกกำหนดรู้ตัณหาทั้งสามได้แล้ว เรากล่าวว่าไม่มีสิ่งใดที่อริยสาวกพึงทำให้ยิ่งขึ้นไปกว่านี้อีกแล้ว ฯ พ่อครูว่า…บุรุษ 2 คนที่จะช่วย แทนที่จะดึงขึ้นมาจากหลุมถ่านเพลิง ดันคร่าฉุดให้ลงหลุมถ่านเพลิงไปอีก คือโง่ด้วยกันทั้งคู่ พวกเขามีเจตนาปรารถนาตั้งใจจะให้ไกลจากหลุมถ่านเพลิง ก็อยากจะหนีจากหลุมถ่านเพลิง เจตนามี 3 กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา … สำหรับการเรียนรู้เจตนาหรือมโนสัญเจตนา ก็เรียนรู้ตัณหา 3 นี่แหละ จะลึกซึ้งซับซ้อนอยู่ที่วิภวตัณหา มโนสัญเจตนาเป็นจิตมุ่งหมายนี้ มันยึกยักซับซ้อนหลายชั้น ไม่อยากตกหลุมถ่านเพลิง วิ่งออก แล้วดันมี 2 คนดันลงไปอีกให้ไปลงหลุมถ่านเพลิง มันก็เลย 2 แรงกับ 1 แรง มันก็สู้ 2 แรงไม่ได้ ก็เลยต้องตกลงในหลุมถ่านเพลิง แล้ว 2 คนที่หลงผิดก็กระโดดลงไปด้วยกันเลยไม่รู้ว่าใครจะช่วยใคร นี่คือมโนสัญเจตนาหารที่พระพุทธเจ้าท่านยกอุทาหรณ์ขึ้นมา ไม่มีใครช่วยใครได้เพราะต่างคนต่างหลงผิดซับซ้อนด้วยกันทั้งคู่ แล้วก็เลยกอดคอกันลงหลุมถ่านเพลิงหมด
อ่านต่อ
ท่านก็เอาไว้แค่ 3 คน 2 คนช่วย 1 คน แต่เข้าใจผิดทั้ง 3 ลงหลุมถ่านเพลิงไป มโนสัญเจตนาของเขาก็คือจมไม่มีลอยเลย ถ้าคุณสามารถรู้ว่ามโนสัญเจตนาหารมี 3 กาม ภวะ วิภวะ 3 นี้เเท่านั้นเป็นจบก็เท่ากับไม่ต้องเรียนรู้อะไรอีก เรียนรู้แล้วแก้ไขปัญหาทั้ง 3 ให้หมดให้จบ ให้จบในความเป็นตัณหา ตัณหาแปลว่าความอยากความต้องการ มันก็ดำรงความต้องการอยู่นั่นแหละแม้จบแล้ว พ้น ไม่มีกามตัณหา ดับภวตัณหาหมดสิ้นคุณก็ไม่มีภพ 3 กามภพ วิภวภพ (รูปภพ อรูปภพ) คุณก็ไม่มีภพแล้วแต่คุณยังมีชีวิตไม่ปรินิพพานเป็นปริโยสานคุณก็ยังต้องมีภพอาศัยด้วยปัญญาอันยิ่ง คุณไม่ได้หลงภพ คุณมีภพ โดยไม่ต้องมีภพ วิ เป็นสิริมหามายาตัวยิ่งใหญ่ วิ เป็นวิเศษ กับ วิ ไม่ คุณก็อยู่กับภพ อย่างวิเศษ คำว่าวิภวตัณหา อาตมาเคยพูดว่าพระพุทธเจ้าท่านมีวิภวตัณหา คนจะเอาอาตมาตายหาว่าพระพุทธเจ้ามีตัณหา นี่คืออธิบายอย่างสิริมหามายา อย่างผู้ไม่ติดยึดในพยัญชนะ สภาวะที่บริบูรณ์แล้วไม่ได้ติดยึด ใครจะว่าอย่างไรเขาไม่เข้าใจก็จะแย้งเถียง หากเข้าใจอาตมาก็จะหยุด อย่างพวกคุณเข้าใจอาตมา อาตมาพูดโดยเข้าใจสัจจะ เพราะฉะนั้นใน จูฬวิยูหสูตร ไปอ่านเถอะ อันนี้ไม่ใช่เข้าใจได้ง่ายๆ ไปอ่านให้ดีๆอ่านสัก 100 เที่ยวไปทำความเข้าใจให้ดีๆเลยพิจารณาให้ดีๆ อาตมาว่า 100 เที่ยวคุณก็ยังจะเข้าใจไม่ได้ง่ายๆ คุณต้องมีสภาวะรองรับซึ่งจะเข้าใจได้ดี ผู้เข้าใจได้ดีก็มาอธิบายก่อน อาตมาเข้าใจดีนี่ไม่ใช่ดีที่สุดนะ แต่ดีที่ขนาดพอไหวนะ ใครจะมาดูละเอียดลออลึกซึ้งลึกล้ำยิ่งกว่าอาตมาก็มาช่วยหน่อยเถอะไม่มีปัญหาอะไร อาตมาจะรู้ อ๋อ พระโพธิสัตว์ผู้พี่มาช่วย ก็ประกาศอยู่ อาตมาเป็นไก่ตัวพี่ เจาะกระเปาะไข่ออกมาได้ก่อนใครในยุคนี้ ก็ประกาศ คนไหนที่เป็นพี่จะมาช่วยอาตมาก็มาเลย แล้วอาตมาจะรู้ว่าเป็นพี่ แต่พูดที่ไม่ใช่พี่ก็ไม่มา ซื้อมาแล้วอวดตัวว่าเป็นพี่มาถึงก็ลองดูให้พวกคุณตัดสินก็ได้ ไม่ต้องเอาอะไรมากหรอกแยกแยะวิจัยวิจารณ์สภาวะกับพยัญชนะ เป็นเทวะชนิดหนึ่ง แยกแยะวิจัยอย่างอาตมาที่วิจัยตลอดมา มีหลักฐานยืนยัน ไม่ใช่ว่าพูดโดยไม่มีหลักฐานอ้างอิง อย่างนั้นมันก็เลอะเทอะไป แต่ที่มันมีหลักฐานอ้างอิง อาตมาก็ยืนยัน จนกระทั่งอธิบายในพยัญชนะ กะขะคะฆะงะ สาเหตุที่เกิดขึ้น ในแง่ของยาและสารอาหาร จนกระทั่งถึงเศษวรรค ก็ยังไม่ใช่ฐานที่พวกคุณจะเอาก่อน เอาสภาวะที่อยู่กับตัวก่อน สิ่งเหล่านั้นไปเอาทีหลังได้ พยัญชนะ ซึ่งอาตมาก็ยังไม่ใช่ว่าจะรู้เก่งไปหมดในพยัญชนะ แต่ก็รู้ได้พอสมควร สรุปตรงข้อที่ 3 เป็นเจตนา 3 ผู้ที่สามารถรู้ด้วยกามตัณหา ภวตัณหา ซึ่งเป็น 3 ภพ ภพ กาม ภพรูป กับอรูป หมดก็เป็นวิภวภพ ก็ใช้วิภวะ เป็นสิริมหามายา หมดแล้วแต่ก็มีอยู่ ไหนว่าหมดแล้ว แต่ก็อยู่เหนือมัน ก็อนุโลมปฏิโลมกับคนอื่นทำงานไป 640217_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เรียนอาหาร 4 ให้ถึงนาม รูป ทะลุสุภกิณหา