191128 พิธีบวชสณ.สุพจน์,สณ.ชาตรี(คู่แรกชาวอโศก)-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt

นทั้งสองหน้าหลังจากนั้นหน้าทั้งสองก็ได้กล่าวคำขอบรรพชาการที่พระอาจารย์ดังนี้จะได้รับฟังต่อไปจึงขอนิม ไม้ยางทันใจสอบราชการทุติยัมปิมะยังภันเตสัมปชัญญะจะมาปฏิญาณเกิดมายังภันเตสัมปชัญญะจามะบัดนี้เป็นสารสำคัญ ก็เราก็พยายามที่จะเกิดมาเป็นมนุษย์และก็จะทำความสูงกระทำความเพิ่มให้แก่ฐานะของชีวิตมนุษย์ให้แก่ตนเองและของตนเองขึ้นมาเป็นระดับระดับ มีความสุขกันฐานะทางธรรมจะมีฐานะความสูงเราจะใช้ชีวิตแม้จะอาศัยฆราวาสเพศก็เพิ่มฐานะทางธรรมได้เราจะใช้บันทึกอาศัยบันทึกเทปก็ตรงที่เราจะอาศัยฐานะทางธรรมเพื่อประโยชน์สุขที่สูงเพราะฉะนั้นในระยะแรกในปัจจุบันไปในขณะที่เป็นฆราวาสการอธิบดี สภาวะที่รู้ว่าอย่างนี้ต่ำอย่างนี้ชั่วอย่างนี้ไม่ดีอย่าปล่อยให้ได้ลดละลงมาแล้วเราก็ได้ขยับฐานะสูงขึ้นด้วยความเจริญแม้มันเจริญที่จะส่งเสริมให้เราก่อสร้างทางวัตถุแล้วก็ทำได้กินเข้าใจเป็นอันดับมาจนกระทั่งแม่กายว่าเราจะอยู่ทางคารวะเพศเราก็ไม่ได้พ่ายแพ้เราไม่ได้เป็นพวกสิ่งใดไม่ต่อการตำรวจไม่เป็นหรืองานหนักมาสมัครงานสบายหลบเลี่ยงเป็นผู้เอาเปรียบโลกที่แท้จริงการงานเรารู้เราไม่ได้หลบการงานมีทั้งโลกก็มีการงานอยู่ทางธรรมก็มีการงานเป็นการงานที่เราเข้าใจในสภา คุณว่ามันมีความดีความส่งเสริมให้เราเป็นผู้ทำการงานอันดีเป็นสัมมาอาชีโวเป็นสัมมาสัมมาโทอย่างแท้ๆและเป็นการทำเพื่อประโยชน์ประโยชน์นั้นตนก็สบายไม่เล่าร้อนไม่ได้มากไปด้วยราคะไม่ได้มากไม่ได้โทรศัพท์รู้ชัดเจนในเมื่อเราได้ทำประโยชน์นั้นเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นเขาก็รู้อยู่ชัดเจนถ้าเราทำให้แท้จริงนั้นเพื่อประโยชน์ตัวเองประโยชน์นั้นก็ประกอบด้วยตรงที่เราเองเราไม่ลำบากเราเป็นไปได้โดยไม่ยากและไม่หลงใหลไม่มีความกำหนัดด้วย จะมีก็รู้อยู่ว่าได้ลดลงเข้าใจจิตใจเข้าใจความจริงว่าเราได้ลดลงความกำหนัดข้าวต่างๆหรือความสำเร็จพยาบาทอาฆาตแก้แค้นประชดประชันแดกดันก็ไม่มีลดลงถ้าแม้ยังมีอยู่ก็ได้รู้ว่ามันเบาลงจางคลายลงก่อนลงแม่ก็ยังไม่หมดก็รู้ว่าเรายังไม่หมดสิ้นเป็นอรหันต์สภาพแต่เราก็ได้ถูกใจรู้สภาวะธรรมอย่างนั้นจริงๆเมื่อผู้เรียนแล้วเข้าใจแน่แท้ได้เปลี่ยนสถานะจนเลิกจากฆราวาสเข้ามาสมัครอีกครั้งนี้เราก็มาให้ทดสอบเข้ามาเป็นผู้ปฏิบัติทางขึ้นสู่จากผู้ปฏิบัติมาเป็นหน้า บัดดี้พวกเธอทั้งสองในสามมิติหมู่สงฆ์ที่จะรับเธอขึ้นตรงนู้นเพิ่มฐานะสูงขึ้นมีสัญญาประชาคมจะมีศีลสูงขึ้นกว่าเดิมเพื่อที่จะให้สังคมไว้ใจให้ประชาชนรู้และก็เห็นพิมพ์พระพุทธที่บริสุทธิ์สามารถสูงได้เอาศีลเปรียบได้วัดได้เรียกได้เพียงได้เป็นผู้บริสุทธิ์สมเด็จฐานะอย่างนี้เป็นไปด้วยความไม่เห็นแก่ตัวเป็นไปด้วยความไม่เคยทำอะไรอยู่รับทราบ แม่นอนทั้งทางลูกไปทางน้ำทั้งทางด้านสมมุติอัตโนมัติแต่ก็ขอให้รู้ตัวให้กินแล้วก็เข้าใจยืนยันมีสติสัมปชัญญะอันเป็นค่ะอยากมาทุกคนหลังจากที่พ่อท่านไม่ทำหน้าที่การบูชาได้ให้กรรมฐานและโอวาทเรียบร้อยแล้วพ่อท่านก็ได้จากอะไรผสมให้กับหน้าแรกก็คือหน้าสุพจน์และก็น่าชาตรีต่อไปหลังจากนั้นหน้าทั้งสองก็ได้ออกมาครองซึ่งการครองภาคครั้งนี้ก็เป็นเรียกว่า 6 ดองมีตั้งแต่กันยายนแล้วครับผมออกไปช่วยผมให้หลังจากที่ได้ครองผ้า เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ได้เข้ามาหมู่ 2 ไปกราบพ่อท่านซึ่งเป็นอุปัชฌาย์แล้วก็ได้กล่าวคำขอศึกษาบทเพื่อประเภทต่อไปสาธารณรัฐทุติยัมปิมะยังภันเตสะระณังคัจฉามิปาติมะยังภันเต นะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโตที่กล่าวไปเมื่อกี้นี้จงพยายาม ต้องพยายามเรียนรู้และทำความเข้าใจและทำการสัญญามั่นหมายให้ตรงกับสัจจะให้ตรงกับความเป็นจริงว่าเรากล่าวว่านะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะเครื่องหมายความว่าอะไรได้นอกน้อมพร้อมมอบทั้งกายและใจนี้มาเป็นอันหนึ่งอันเดียวให้แก่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่สุดหรือเราจะทำความภาคภูมิเพิ่มขึ้นมาเข้าไปสู่ทิศเป็นล้อมตนเองครับเป็นเบ้าแห่งความเป็นพุทธะเป็นอรหันต์ สังฆทานได้ไปเรียนรู้คำว่าพุทธะและเราจะยึดถือเป็นที่พึ่งเป็นแบบอย่างเป็นเป้าหมายที่เราจะกระทำไปสู่จุดแห่งพุทธะนั้นพุทธะไม่ได้หมายถึงวัตถุโดยวัตถุที่เป็นตัวตนอะไรไปกินด้วยแต่พุทธะนั่นหมายถึงนามธรรมนั่นแหละเป็นเอกหมายถึงคุณธรรมที่เป็นพุทธคุณที่เรียกว่าบริสุทธิคุณกรุณาคุณและปัญญาทุกคนทำให้ได้ตามที่เรามีความรู้ว่าอะไรคือบริสุทธิ์อะไรคือกรุณาและอะไรคือปัญญาที่แท้ เราก็พยายามก็ทำตามไล่กันไปตามลำดับให้ถึงสิ่งสุดท้ายธัมมังสะระณังคัจฉามิธัมมังสะระณังคัจฉามิเราจะเรียนรู้ตามคำสอนที่เรียกว่าธรรมะเบื้องต้นเกี่ยวกับคำสอนหรือว่าปริญญาไม่รู้เรื่องศึกษาระยะปัญญา นามสกุลหรือว่าเป็นบริสุทธิ์ทุกคนสุดท้ายถึงขั้นสุดท้ายเป็นสัญญาที่คุณอภิญญาหรือญาณทัศนะวิเศษสุดท้ายก็นั่นแหละคืออันเดียวกันกับพุทธะและก็คือธรรมะที่ทรงขึ้นและส่งไว้ที่จิตของเราสังฆังสะระณังคัจฉามิสังฆังสะระณังคัจฉามิเมื่อเราทำได้ทุกคนเข้าใจว่าเราได้ประกอบขึ้นเป็นกลุ่มเป็นความเป็นชุมชนจะทำเพราะว่าเรารู้ว่าความประชุมนั้นเกิดมาแต่ผู้อื่นซึ่งเป็น 2 สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกิดมาแต่บุคคลที่เป็นตัวอย่างที่เป็นแบบอย่างเป็นครูเป็นอาจารย์ ปลาทูเหล่านั้นครูบาอาจารย์สภาเราก็ทำตามและเราจะทำได้ด้วยเราก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันขึ้นไปตามลำดับโดยได้ฟังคำสอนหรือว่าพระธรรมมาจากพระสงฆ์ที่เป็นอาจารย์ได้ฟังแล้วก็ได้เรียนรู้และวิเคราะห์ในกระทำตามคนเราเกิดเป็นธรรมะสูงขึ้นและทรงไว้ที่สุดก็ถึงขั้นก็เป็นอันเดียวกันเช่นเดียวกันกับธรรมะและพุทธะเดี๋ยวเรื่องการอันใดอันหนึ่งขาดจากกันไม่ได้แย่กันอยู่โดยในระยะละเอียดแต่ก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยทางหัวใจเต็มที่ตนเองแต่ก็มีไวพจน์มีการขยายกันมีการ มีการเกี่ยวข้องกันอันเกิดมาแต่บุคคลเราจะทำตนเป็นผู้ที่เป็นสังฆะและเราก็จะมีธรรมะและเราจะขึ้นสู่ความเป็นพุทธะเป็นที่สุดเพลงกล่าวคำปฏิญาณหรือว่าเป็นนามธรรมคาถาทุติยัมปิพุทธังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิพุทธังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิธัมมังสะระณังคัจฉามิธัมมังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิสังฆังสะระณังคัจฉามิ สังฆังสะระณังคัจฉามิตะติยัมปิพุทธังสะระณังคัจฉามิสังเกตุพุทธังสะระณังคัจฉามิธัมมังสะระณังคัจฉามิสังฆังสะระณังคัจฉามิสังฆังสะระณังคัจฉามิสาธุสาธุสังฆังสะระณังคัจฉามิจุฬารัตน์ธรรมะนิยามปาณาติปาตาเวระมะณี สิ่งที่เราประกาศว่าเราจะสมาทานเราจะยึดถือเอาไว้เพื่อยืนยันว่าเราจะไม่ละเมิดเราจะกระทำให้บริบูรณ์และบริสุทธิ์ให้ดังไม่ปล่อยเวลาเยอรมนีแปลว่าเราจะเว้นออกมาเราจะเลิกออกมาเราจะไม่กระทํา แม้ที่สุดคำว่าปานะที่หมายเอาปานะของสิ่งที่ไม่กินเราเรียกว่ากิเลสชีวิตของกิเลสเป็นสิ่งหลอกลวงเราจะฆ่ามึงมีภาวะตลาดหุ้นมีภาวะสมดุลว่าปลานะกิเลสนั้นเป็นชีวิตคนเราไม่ใช่ชีวิตแพ้เพราะฉะนั้นเมื่อถึงขั้นตีกลับแล้วเราจะฆ่าสิ่งที่เรียกว่าปานนั้นแต่เราจะไว้ชีวิตที่เรียกว่าชีวิตอันเป็นธรรมชีวิตมันเป็นธรรมดาของสัตว์โลกที่เกิดมาธรรมดา เวรมณีเวรมณีละครนี้เป็นข้อที่ 2 ที่เราจะต้องเรียนรู้ถึงคำว่าอทินนาและอาหารช่วยเอาไว้เป็นสิ่งที่เป็นธรรมอันไม่เอาของผู้อื่นที่เขาไม่ได้ให้ผมขอสิ่งใดในเศรษฐกิจของสิ่งใดไม่ใช่ของของเราเราจะเรียนรู้เราจะไม่เอาแม้แต่ของอย่าเอามาอย่างยาวอย่างลักขโมยกี่คน เทศกิจเราจะเอาของของเรานี่แหละนอกจากเราจะเอาของของเราแล้วเราจะเอาจะใช้แต่เฉพาะที่จำเป็นมักน้อยไม่เผาผลาญสิ่งใดที่เรามีเหลือเฟือนอกจากเราจะไม่เอาแล้วเราจะไม่หวงด้วยเราจะแจกจ่ายแจกทานเอื้อเฟื้อเกื้อกูลให้แก่ผู้อื่นไปอีกนอกจากไม่เอาแล้วอยากจะฉลาดขึ้นให้เป็นผู้กระทำเป็นผู้ให้ไม่ได้สีทอง ศูนย์ข้อ 13 นี้เราจะเรียนรู้คำว่าพรหมจริยาหรือพรหมจรรย์เราจะปฏิบัติให้ถึงสิ้นพรหมจรรย์เป็นที่สุดในจริยาเป็นภิกษุท่านใดเป็นพระไม่ใช่หมายความว่าไม่ใช่อันใดไม่ใช่พรหมจริยาอันใดไม่ใช่พรหมจรรย์อันใดไม่ใช่ศาสนาอันใดไม่ใช่ธรรมะเราจะพยายามปฏิบัติให้มีพฤติกรรมของความเป็นธรรมะหรือความเป็นศาสนาความเป็นสัจธรรมความเป็นความดีอันแท้และจะทำให้ถึงที่สุดก็ได้แล้วจะเรียนรู้ทั้งตัวอย่างเป็นธรรมพระเว้นไม่มันด่ามันเพราะให้มันงดงามเป็นพรหมจรรย์ที่สูงขึ้นแต่ความบริสุทธิ์เป็นพฤติกรรมของ จริยาหรือผู้มีปัญญาอันเป็นของดีที่มนุษย์ก็ยอมรับตามขั้นตอนตามสัญญาผู้ติดสูงสุดของมนุษย์ดังนั้นท่านจะแค่เราจะละเว้นแต่แค่ท่านวัชรธรรมสถานต่างๆแค่นี้ผมทำเพื่อผู้หญิงผู้ชายที่หลงว่าเป็นความสุขเราจะละเว้นเด็ดขาดไม่แต่เพื่อนถือว่าเป็นพรหมจรรย์ศีล 5 มีอะไรจะมีเสียงสูงกว่านั้นแล้วต้องเรียนรู้เป็นการสอน เนื้อที่สุดสูงไปกว่านั้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นจะต้องรู้ถึงขั้นตอนปฏิบัติการทั้งโลกแห่งการโลกแห่งกระทำแตกตัวเป็นธรรม 8 แล้วก็จะต้องรู้เท่าทันเราจะทำให้ดีขึ้นมีความเป็นจริยาที่สูงขึ้นจนถึงโลกอนาคตให้ได้ศึกษาวาทาเวระมะณีมุสาวาทาเวระมะณี อยากได้มีการโกหกหลอกลวงติ่มซำมดเท็จเราจะไม่พึงมีพึงเป็นและเราก็จะช่วยคนอื่นให้เรียนรู้ว่านี่เป็นชั่วคนต่างไม่มีไม่ให้เป็นก่อนอื่นช่วยตนก่อนให้เป็นไปได้แม้คำนั้นสังคมก็ถือว่าอยากมีคนนั้นถือว่าอยากบุคคลนั้นถือว่าหยาบก็เพิ่งรู้และอยากจะทำก็ทำถูกต้องตรงตามบุคคลตามหมู่กลุ่มและธรรมใดเป็นคำสอนพิเศษเราก็จะพึงรู้คำตอบเสียงนั้นหมายเอาขนาดไหนอย่างไรเราจะไม่พูดคำใดที่เป็นคำระเบิดคำใดที่จะเป็นคำตอบเราจะพูดคำใดจะทำบุญที่สุดเป็นแต่เพียง หมอคือคำพูดที่เป็นแค่หนี้ที่จะใช้ภาษาเพื่อช่วยเหลือชีวิตคนอื่นคำพูดที่เปรียบเทียบเชิงเป็นคำระเบิดก็ตามว่าทำไม่เหมือนหอกเหมือนหล่อเหมือนหมาก็ตามหรือคำนั้นเหมือนมีดหมอก็ตามต้องทำความเข้าใจเราจะใช้แต่ถ้าท่านอย่างสูงสุดไม่ให้จอดเสียให้เป็นแค่มีหมอหรือเป็นระยะเวลาการนั้นเป็นคำที่สุภาพเรียบร้อยยิ่งกว่านั้นเป็นคำที่น่าชื่นชมคนรับได้แล้วก็รับไปเป็นประโยชน์เต็มที่และจะไม่พูดคำที่ไม่เป็นประโยชน์เลยเพ้อเจ้อเหลวหลายคนแล้วก็ไม่เกิดผลเกิดประโยชน์อะไรฝ่ายแรงงานไปต่างๆในการพูดดังกล่าวเราจะพยายาม สุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานาเวรมณีสุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานาเวระมะณีที่สุดก็จะเรียนรู้ที่ 10 และจะเข้าใจความหมายที่ว่าสิ่งเสพติดหรือเป็นมัวสิ่งใหม่เราจะไม่ให้เกิดการมัวการเมามายจะไม่เกิดจะไม่ติดในสิ่งที่โลกเขาหลงกันเราจะรู้ความจริงความเป็นจริงเพราะฉะนั้นท่านอยากทำที่ปฏิเสธเศรษฐกิจในสิ่งทุกอย่างเราจะรู้มาเป็นขั้นตอนตั้งแต่อบายคดี ถ้าจะเรียนรู้และจะละเว้นการแข่งขันรู้อย่างใดอย่างอยากจะตายยากจนกระทั่งถึงอายตนะเราจะเข้าใจแล้วก็จะละเว้นเลิกมาให้ได้บริสุทธิ์ตอนที่ 10 ถึงที่สุดเมื่อปีที่ 5 ข้อเป็นพื้นหลังสีต่อไปเป็นสิงห์ขยายเป็นบทปฏิบัติเป็นกรรมฐานเวระมะณี กำหนดการกินการใช้กำหนดเครื่องปริ้นเครื่องใช้ที่พักที่ผ่อนกำหนดอุปกรณ์ทุกอย่างไปตามลำดับนับจากคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนาเวรมณีณเภสัช กายกรรมหรือท่าทางท่าทีแล้วจะละเว้นหาใหม่ให้มีให้ลดลงให้เป็นสมณะที่แท้และแม้คำพูดที่ระบุศีรษะแม้แต่ครั้งหนึ่งยังมีเสียงประกอบที่เรียกว่า 13 แล้วไปเรียนด้วยเสียงอย่างไรเป็นเสียงประกอบไปด้วยกิเลสประกอบไปด้วยเสียงที่มันจะสร้างหรือว่ามันน้อยไปหรือเป็นสิ่งที่ปรุงแต่งมากไปหรือแม้แต่คำพูดเราก็จะรู้คำพูดอะไรที่เป็นลมมากไปย้อมไว้มากไปพ่อไปมากไปแต่ที่ชวนมากไปจนกระทั่งหยาบกร้านจนกระทั่งอ่อนแรงเราจะไม่หลงใหลคนอื่นเขามาใช้กับเรายั่วยวนเราเราก็ไม่รู้ไม่คิดและเราก็จะไม่ เราอาจจะเป็นพวกที่พูดก็พูดไปทำซื่อสัตย์ทำตรงทำอันปรารถนาดีแม้จะคล้ายคลึงเสียงธรรมเนียมประกอบก็ให้มันเป็นผลอันสูงสุดที่เจตนาจะใช้เป็นลำดับแต่ละบุคคลแต่ละฐานนะมาลาคันธะวิเลปะนะธารณะมัณฑนาพุทโธธัมมาเวรมณีมาลาคำพระวิเลปะนะธารณะวิทยาเขตข้อนี้รวมความแล้วก็ให้เรียนรู้ซ้ำซากเข้าไปอีกถึงสิ่งละเอียดตามมาคุณทั้งหลายและจะต้องมีธรรมะออกมาให้หมดเลิกออกจากการแข่งขันจะเป็นมาลาดอกไม้ หรือจะเป็นของหอมเป็นกลิ่นจะเป็นเครื่องเคาะเครื่องท่าจะเป็นเครื่องประดับตกแต่งจะเป็นเครื่องที่เอามาส่งเอาไว้ต้องพิจารณาให้ถึงง่ายที่สุดเราจะไม่หลงสภาพจะเรียกว่าประดับประดาตกแต่งขอบเพิ่มซื้อมากโดนอะไรขึ้นไปอย่างลูกโลกเราจะกำหนดลดลงมาทั้งหมดทั้งมวลรักปักลงมาไม่หลงที่เขายั่วและเราก็ไม่ธรรมดาคนอื่นด้วยเราจะเป็นตัวอย่างอันดีงามให้เตรียมพร้อมไปด้วยกามคุณทั้งหลายก็ลดทั้งหมดนี่ทำให้สิ้นสุดการเรียนมหาเวทมีพระพุทธเจ้ามหาศาล บางใหญ่เขาจะเข้าใจความใหญ่ตั้งแต่เป็นสภาพวัตถุเราจะไม่หลงใหลลงโตตั้งแต่ของใช้ของมีอะไรแล้วแต่เพียงต่างบ้านช่องเรือนชาญเข้าของทุกวัตถุทุกสภาพก็จะรู้จักสีแห่งความใหญ่ที่โลกก็ลงเราจะลดลงมาเป็นผู้ที่ไม่เปลืองของไม่ทำให้หลงใหลไม่หลงว่าตนใหญ่ด้วยส่วนใหญ่จะต้องใช้ของใหญ่ได้ฆ่าก็แพงด้วยของก็มากปัญหาเป็นภาระแบบมีภาระคนเป็นภาระเรื่องไม่สมกับความเป็นจริงเราจะต้องเรียนรู้ถึงความใหญ่ที่สุดและลดลงลดลงแม้ที่ผ่านมาที่เราจะใหญ่เราก็จะต้องเรียนรู้ความใหญ่ของมันของเราความล้มตัวลงตัวใหญ่จะต้องลดละลงไป ให้เข้าใจถึงขั้นนามธรรมชัดเจนแล้วเราก็จะเป็นผู้ที่เจริญขึ้นสูงขึ้นไปแท้ขึ้นชาตรีพัฒนาเวระมะณีเธอตลอดไปนะมีศีลข้อนี้ท่านเรียนรู้ถึงค่าหรือราคาของโลกที่เป็นราคาขึ้นมาสิ่งใดก็คือราคาสูงสิ่งใดก็คือยึดกันด้วยค่ะทั้งโลกเราจะพยายามเรียนรู้และไม่ติดอะไรข้าสูงอะไรข้ารองอะไรค่าสูงสุดเช่นทองคำเด็กกว่าเงินเดือนราชการ เต่าปู่ทวดทองคำขาวสูงเงินค่าทองเพชรพันตำรวจโทต้นเราจะไม่หลงของที่โลกให้ตีราคาแล้วเขาก็หลงกันเราจะเป็นผู้ไม่แย่งโลกเราจะรู้เท่าทันถึงค่าราคาความจริงของสิ่งที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยที่จะสังเคราะห์ไว้ในโลกของจริงทั้งนั้นเราจะไม่หลงของที่โลกก็หลงกันเราจะไม่หลงค่าตามที่โลกก็ลงแต่เราจะเป็นตัวอย่างพยายามให้โลกเขาอย่าหลงค่าของโลกมากเกินไปมันเป็นที่สุดข้อนี้ทำความเข้าใจเรียนรู้จะมีความลึกซึ้งมากมายถ้าเราเรียนรู้และปฏิบัติธรรม ลูกเป็นเปล่าบุคคลอื่นเพื่อจะมาทางนี้ตามประสาตามบัญญัติให้ครบพร้อมทั้งวิธีกรรมขึ้นมานิทัสสะสิกขาสะท้านจะมาอย่างนี้สิมานิทัสสะสิกขาปะทังสะมาทิยามิมีทักษะสิกขาปะทานิสะมาทิยามิอิมานิถ้าสติขาดสมาธิยามิถ้าสิ่งนั้นที่กล่าวไปเมื่อกี้นี้หมายความว่าเราขอสมาทานรับศีล 10 ข้อที่ไม่ให้ไปแล้วนี้ไว้ประพฤติปฏิบัติให้บริสุทธิ์เป็นพรหมจรรย์เป็นที่สุดไม่มีดังนี้ สามารถเห็นเราผู้หญิงนี่แหละจะพาเราไปสู่ดีดีมันเป็นเครื่องปรุงเครื่องนำเครื่องพาเมืองพาหนะและศีลนี่แหละจะทำให้เราเจริญขึ้นงอกเงยมากมวลทั้งคู่กับสมบัติและอริยสัจ 4 เลยนะครับสัมปทาซื้อนี่แหละจะทำให้เราถึงผ่านไปและหลังจากที่พ่อท่านได้ให้ รายการคมนาคมและพื้นจบลงทะเบียนทั้งสองก็ได้กราบลง 1 ครั้งและต่อจากนั้นสำเร็จทั้งสองก็ได้กล่าวแหล่งวาจารับเป็นธุระแด่พระอุปัชฌาย์ดังนี้อาจจะเกิดอารมณ์ขันอารมณ์แก่กันและกัน เพราะว่าณบัดนี้เธอทั้งสองพูดเป็นสามเณรทั้งสามเณรสุพจน์และสามเณรชาตรีกับอาตมาซึ่งเป็นผู้ที่จะรับดูแลเป็นอาจารย์เราจะเป็นภาระแก่กันหากเธอเป็นภาระแก่อาตมาอาตมาเป็นภาระแก่เธอที่จะช่วยเหลือกันตามหน้าที่ช่วยกันส่งเสริมไปช่วยกันสั่งสอนไปช่วยกันขึ้นไปสู่ที่สูงคำว่าภาระนั้นเป็นสิ่งที่จะกระทำให้เจริญถ้าเป็นภาระที่ทวงดึงทำให้เราเสื่อมทำให้เราต่ำนั้นเราจะเรียนรู้และเราจะปลดปล่อยแต่ภา ไปที่จะกระทำอยู่ก็เป็นการรู้ในภาระอย่างนั้นเพราะฉะนั้นภาระที่จะทำทั้งเธอและเธอจะช่วยอาตมาโปรดเบาภาระบางอย่างช่วยเหลือเกินไปในภาระอันที่เธอช่วยได้และอาตมาก็จะเป็นภาระที่จะช่วยเธอไม่มีที่จะทำให้เธอเจริญสูงขึ้นสูงที่สุดตามแต่สัมมาจะมีความสามารถในกิจกรรมทำได้และก็ขอให้คุณเพียรและขอให้คุณสำนึกซึ่งเราจะเป็นภาระต่อกันและกันณบัดนี้ต่อไปหลังจากที่สามเณรทั้งสองได้กล่าวเพราะเป็นภาระกับพระอุปชาและประชาชนเป็นภาระซึ่งกันและกันแล้วเท่านั้นเองทั้งสองก็ได้กราบ ประชาและเหมาะสมทางด้านขวามือพระสามเณรซึ่งก็มีถ้ามันไกลกัลยาโณเขียนไม่ติดต่อแล้วก็ขั้นตอนการโทรเมื่อกลับทางด้านขวามือของสมเด็จแล้วก็หันมากราบทางด้านซ้ายมือซึ่งก็มีถ้ามันเจอสิริจันโทผมคติประจำใจสุโขทัยเมื่อกราบหมู่ 2 ทั้ง 2 ด้านเรียบร้อยแล้วถ้านักเรียนทั้งสองก็เข้าไปรับบาตรจากพระอุปชาหมายถึงพ่อท่านเมื่อรัฐบาลเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เป็นอันเสร็จพิธีการทำพิธีบรรพชาสามเณรครั้งนี้ได้ยุติลงเมื่อเวลา 14:17 น ซึ่งถือว่าเป็น วิธีการบรรพชาสามเณรในครั้งนี้