191109-A อุปปถกิริยา ตอน1-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt

ะเพราะว่าบางอันจะร่วมรับเราผมถือว่าเราเข้าใจกันดีแล้วผมก็จะร่วมรับบางอย่างนะ ความไม่ต่อความประพฤติไม่ดีไม่งามและเล่นและเล่นมีประการต่างๆที่จัดเข้าในอนาจารความประพฤติเลวทรามจัดเข้าในบาปสมาจารย์ความเลี้ยงชีพไม่สมควรจัดเข้าใน Amazon จะเห็นได้ว่าอนาคตอย่างที่เรียกว่าดูแล้วไม่ดีไม่งามดูแลไม่ดีไม่งามภาษาก็บอกความมีแล้วว่ามันก็ไม่สมควรอยู่ขนาด หรือว่าไม่เหมาะสมขนาดนึงมันเลวขนาดนึงบอกความเร็วขณะหนึ่งเป็นพื้นที่เป็นความประพฤติที่ไม่ดีไม่งามและมีการเล่นการหัวการอะไรประการต่างๆซึ่งไม่เหมาะกับสมรรถนะสมรรถนะเป็นผู้ใหญ่แล้วไม่ใช่เด็กสมรรถนะคือผู้เฒ่าสมณะคือผู้ที่เป็นพี่ใหญ่เป็นผู้ที่จะดึงขึ้นมาสู่ความที่จะต้องเป็นตัวอย่างสู่ความที่จะต้องมาเป็นสาระเลิกเล่นนะเป็นพวกที่เลิกเล่นไม่ทำสิ่งที่เป็นเล่นต้องทำสิ่งที่เป็นจริงเพราะเป็นผู้ที่กล่าวหาสัจจะข้อหาสัจธรรมที่นี่อันที่ 2 ที่บอกว่าความประพฤติเลวทรามภาษามันก็บอกชัดอีกหน้าที่หนึ่งที่บอกความประพฤติไม่ดีไม่งามหรือเล่นและเล่นต่างๆมีประการต่างๆเรียกว่าอนาจานเรียกว่าไม่ควรจะให้มีการประพฤติอย่างนั้นไม่ควรจะให้มีการประพฤติอย่างนั้นส่วนอัน 2 นี่บอกกล่าวโทษระบุเลยว่าความประพฤติเลี้ยวซ้ายความประพฤติเร็ว 3 ก็ยิ่งไม่ควรใหญ่ที่เรียกว่าบาปสมาชิกระบุเลยว่าเป็นบาปเป็นกรรมเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะมีอย่างใหญ่เลยบาปสมาชิก ด้านที่ 3 ความเลี้ยงชีพไม่ควรเอาความว่าความเลี้ยงชีพไม่ควรหมายความว่าอยู่ในชีวิตที่เราส่งชีวิตไว้อยู่นะถึงยังไงยังไงสิ่งนี้ก็ไม่ควรกระทำเลยในการที่ว่าแม้แต่ว่าไม่มีชีวิตก็ด้วยอาการอย่างนี้อย่าไปทำถึงขั้นสุดไปเลยแม้จะตายก็ไม่ควรเลี้ยงชีพไปด้วยการอย่างนี้อย่างนี้มันน่าจะหมายความว่าอย่างนั้นนะตามที่ผมว่าถ้าเผื่อว่าความเลี้ยงชีพที่ไม่ควรไปถึงขั้นสุดแต่ถ้าจะเอาง่ายๆว่าเราไม่ควรจะทำอย่างนี้มายังชีพไว้มันก็เหมือนกันนั่นแหละ ถ้าจะเอาให้หนักแล้วก็แม้เราจะตายแล้วก็จะไปทำเลยก็ไอ้อย่างนี้เลี้ยงชีพก็คือส่งชีพไว้ให้มันอยู่รอดด้วยการกระทำอย่างนี้อย่างนี้มันไม่ควรหันหน้าจะตายก็ไม่ควรจะทำไม่อยากอนุโลมเป็นที่สุดแต่รัฐบาล ฝืนกลั้นลองดูจริงๆถ้ายื่นผู้มีหิริโอตัปปะเข้าไปอีกอย่าว่าแต่ถึงขนาดขั้นมันเป็นความเร็ว 3 เลยขั้นว่าแค่ไม่ดีไม่งามเขาก็จะถือว่าไม่ควรจะให้มีพฤติกรรมนี้นั่นเป็นผู้ที่เคร่งขึ้นไปอีกเอ้าฟังดูแล้วถ้าด้านที่เราพูดอย่างนี้จะเห็นได้ว่าอนาจารย์เป็นอย่างละเอียดสมาชิกแสดงว่าอยู่ในขั้นผู้ที่มีจิตสูงละเอียดดูวิดีโอมี Hero ปากมากในขั้นถึงขนาดไม่ดีไม่งามก็มีจิตมีปัญญาที่จะรับรอบอยู่ทีเดียวเพราะฉะนั้นขั้นบาปสมาจารย์เนี่ยก็จะน้อยล่ะยิ่งอเนสนาเลี้ยงชีพเนี่ยไม่ชอบเลยไม่เอาแน่ไม่เอาแน่ยิ่งอยากใหญ่แม้มันจะตายก็ให้มันตายไปคณาจารย์รู้สึกระดับสูงสมัยบาปสมาจารย์ต่ำลงมาอเนสนาต่ำลงไปอีกทีนี้บอกเขาพูดไว้นิดนึงก่อนว่าเมื่อเป็นด้านจิตแล้วอเนสนานี่เป็นละเอียดบาปสบายใจก็หยาบสุดอนาจารย์ ภาวะที่ต้องพิจารณาให้มากในด้านจิตมันจะเป็นอย่างนั้นเขาพูดแทรกว่าฉันจะถึงเวลานั้นจะอธิบายบอกแล้วจะอธิบายไปถึงจิตอาจจะนี่ก็ลองฟังดูว่ามีตัวอย่างอนาจารย์มี 5 อย่างคือมีแต่ว่าก็ขอที่จริง 5 อย่างนี้เป็นตัวอย่างเราจะไปว่ามันมีแค่นี้แค่นี้โดยไม่เข้าใจโดยอรรถสารต่างๆไม่ได้หรอกเราจะต้องรู้ว่าทุกอย่างมันก้าวหน้ามันสังขารมันปรุงมันแต่งมันมีอะไรอะไรมากขึ้นเพราะเราจะต้องรู้ว่ามึงไม่มีอะไรมากขึ้นแล้วสิ่งเหล่านั้นต้องสงเคราะห์ลงไปในอันนั้นอันนี้อย่างนั้นอย่างนี้ที่เป็นสิ่งไม่ควรหรือสิ่งที่ควรเป็นที่สุดที่เราจะต้องพิจารณานะ เอาหัวข้อไว้กว้างๆ 5 หัวข้อเช่น 1 เล่นอย่างเด็กการเล่นอย่างเด็กอย่างไรและเด็กถ้าเถระก็ไม่เล่นอย่ามัชฌิมะมาสิมะก็ไม่เล่นอย่างนวกะนวกะก็ไม่เล่นอย่างปุถุชนพระพุทธเจ้าชนก็จะเล่นอยู่เราก็ถือว่าเด็กเขาจะทำอะไรอย่างนั้นอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องจริงเรื่องจังเป็นเรื่องล้อแหละเป็นเรื่องเล่นเขาแล้วแต่เขายังเห็นว่าเขาจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ใครจะต้องไปดูหนังหัวเราะเอะอะหรือไม่อย่างนั้นเขาก็จะต้องแสดงอะไรกันหลอกล่อกันให้มันเป็นเรื่องอย่างที่เขาบอกว่ามันเป็นความสุขของเขาความสุขชาวพุทธชนไม่ใช่ความสุขของชาว นวกะอ่าไปขั้นตอนเพราะขั้นตอนของปุถุชนก็ทำอย่างหยาบอยู่มากนะว่าอากาศก็จะต้องให้เคร่งขึ้นมาให้เขี้ยวขึ้นมาให้ละเอียดขึ้นมาอวกาศหมายความว่าผู้เป็นผู้มาบวชแล้วแต่ยังถือว่ารุ่นเด็กรุ่นใหม่วัดด้วยอายุพรรษาเขานับเอาพรรษายังไม่ถึง 5 นับเอาความรู้ก็คือนวัตกรรมเป็นปรมัตถ์ความรู้ก็ไปปรมัตถ์ยังเรียกว่าคุณเด็กเป็นพระคุณเด็กพระผู้โตหนุ่มสาวพรานเปรียบเหมือนพระหนุ่มสาวพระกลางอายุกลางคนแข็งแรงมีความโตขึ้นมาแล้วไม่เล่นตุ๊กตาเหมือนพระนวกะอย่างนี้เป็นต้นเปรียบให้ฟังนะไม่เล่นตุ๊กตาถ้าเด็กก็ยังเล่น ถ้าโตแล้วไม่เล่นตุ๊กตาต้องเป็นให้จริงสิ่งใดที่เรียกว่าเป็นอากัปกิริยาสิ่งใดได้ว่าของอย่างนั้นเด็กทำเราต้องมีความรู้อย่างนี้เพราะฉะนั้นก็ทำอย่างนั้นฉันจะต้องรีบวาดการ์ตูนอย่างนั้นกับของอย่างนั้นเราจะต้องรู้ว่าจะชนก็ยังหลงอยู่ผมจะชนเขาเห็นอบายมุขเขาก็ชื่นชมยินดีอย่างคนเลวที่สุดชนเค้าพูดที่ดีขึ้นมาแล้วเขาเห็นอบายมุขเขาไม่ใส่ใจแล้วเขารังเป็นอนาจารย์เป็นของที่ไม่ควรมีพฤติกรรมอย่างนั้นเป็นบาปสมาชิกเป็นสิ่งที่ขยะแขยงไม่แตะต้องไม่ไกลเลยแต่สิ่งที่ am นาเขาจะไม่เลี้ยงชีวิตอยู่ด้วยพวกอบายมุขเลยปุถุชนที่มีปัญญาเริ่มรู้และเขาก็จะไม่มีการเลี้ยงชีวิตเพราะเหตุแห่งการได้มาซึ่งอบายมุขลืมมีผลจากอบายมุขมาเลี้ยงชีพเขาไม่เอาเขาถือว่าเป็นบาปเขาจะไม่ให้เกิดเลยอาจจะไม่เกิดถ้าจะอนุโลมหรือปฏิลงก็จะต้องดูมันเป็นอนาจารเขารู้อยู่เป็นสิ่งที่ไม่สมควรไม่ใช่ศิลปะไม่ใช่สิ่งที่จะต้องส่งเสริมเขาจะมีศิลปะในการที่จะไม่ให้สิ่งนี้เกิดเขาจะช่วยโลกเขาจะช่วยห้ามโรคด้วยถ้าบุคคลที่เป็นปุถุชนที่เริ่มมีปัญญาเพราะฉะนั้นเมื่อปุถุชนเริ่มมีปัญญาอย่างนี้อย่างชัดเจน ยังแน่ใจยังเข้าใจและเริ่มธรรมะทำผลทำให้ตัวเองเด็ดขาดดั่งมีปัญญามีจิตเข้าไปรู้รอบมีเจโตที่วิมุตหลุดพ้นอย่างเข้าใจเด็ดขาดธรรมพุทธชนะเราก็ลืมเป็นพระเรียกว่าเป็นอริยะเป็นโสดาเป็นสติฐานที่เข้าไปหาปรมัตถ์นะครับไปหาประมาณนั้นเพราะปุถุชนที่ยังไม่รู้เลยไม่เข้าใจแต่จะว่าไม่รู้ก็รู้เป็นเนวสัญญานาสัญญาเป็นในลักษณะนี้สัญญาคือเข้าใจคิดว่าไม่รู้ก็ไม่ใช่ก็รู้จะพอรู้แต่ก็ยังเป็นเพลงรู้ว่าไอ้นี่เลวอยู่ก็รู้แต่ไม่พยายามทำใจโตให้วิมุตไม่พยายามเข้าใจให้ชัดเจนไม่พยายามถือว่าไอ้นี่เป็นมรรคคือวิธีในการที่จะแสวงหาหรือ ฝืนใจหรือว่าการไม่ให้มีเสมอบาปสมาจารย์หมายความว่าสิ่งที่มีชั่วอยู่เสมอๆมีพฤติกรรมชั่วอยู่เสมอๆแล้วก็ไปมีพฤติกรรมชั่วอยู่เสมออยู่นั่นแหละเสน่ห์นานอกจากพฤติกรรมชั่วแล้วยังไม่พอยังแสวงหาอยู่ด้วยใจใฝ่เร่าร้อนฟังให้ดีนะเนี่ยอธิบายถึงจิตเข้าไปประกอบด้วยพอเวลาถึงจิตจะแยกเฉพาะกิจเลยนี่มีทั้งหยาบมีทั้งอาการของพฤติกรรมอย่างหยาบและมีจิตเข้าไปอธิบายประกอบด้วยเพราะฉะนั้นจิตมันยังแสวงหาเร่าร้อนดิ้นรนอยู่ตลอดเวลาด้วยฟังคำว่าแสวงหาอเนสนาแปลว่าไม่แสวงหาแต่ในสนามแปลว่าแสวงหา โฆษณาแปลว่าแสวงหาเพราะจิตของคนที่เลวจับนี่ไม่รู้จิตของตัวว่าตัวแสวงหาหรอกพระปุถุชนก็ไม่รู้เพราะเริ่มเป็นพระอริยะจะต้องพยายามฝืนจิตจะต้องไม่ให้จิตมันเกิดแสวงหามีมาตรการให้แก่ตนคือมีศีลไม่มีบังคับตนเกี่ยวไม่ให้เป็นเสมอเพราะจิตก็ต้องไม่ให้มันจิตมันดิ้นรนบังคับบาปสมาจารย์ไม่เกิดบ่อยๆมันเป็นบาปรู้เป็นบาปไม่ให้เกิดเสมอไม่มีพฤติกรรมนี้บ่อยๆพฤติกรรมนั้นมีต่อเนื่องกันอยู่เรื่อยๆมีบ่อยๆมีเสมอไม่ให้มีนี่เป็นนี่เป็นผู้ที่ฝึกเขียนจะต้องเป็นมางั้นและผู้กระทำถ้าไปทำอยู่มันก็จะเป็น ที่ไม่ควรมันไม่ดีไม่งามเป็นอนาจารถ้าไม่มีพฤติกรรมอย่างนี้อยู่มันก็จะเข้าใจแต่สำหรับผู้ที่เข้าใจดีอย่างเรานี่จะต้องเข้าใจให้ได้ว่าเป็นอย่างนั้นอธิบายได้และก็ไปจนกระทั่งลึกก็ได้เพราะผู้ใดจะมีคำกริยาอย่างนอกอยู่เลยโดยก็พูดไม่ถูกจิตเป็นยังไงเขาก็ไม่รู้เรื่องเขาก็มีพฤติกรรมนั้นจริงๆรู้ว่าไม่ดีไม่งามแต่ก็ยังไปทำอยู่ไม่ดีไม่งามก็รู้อยู่ถ้าถึงขั้นอธิบายไม่ได้วิ่งงานแต่เขาก็ยังทำอยู่เขาก็ไม่ถือว่าเป็นบาปคนนั้นก็ยังกล้าหาญชาญชัยอย่ากล้าทำยังกล้ามีกิริยานั้นยังกล้ามีกรรมนั้นไม่อายถ้าคุณอายแล้วถือว่าเป็นบาปถือว่าเป็นความชั่วถือว่าสิ่งที่ไม่ควรเลี้ยงชีพเลยแหมเป็นได้ไปเล่นไพ่มีชีวิตอยู่เพราะ ไผ่เลี้ยงตัวเลี้ยงชีวิตหรือแบบไปกินเหล้าเลี้ยงชีวิตให้มีชีวิตอยู่กับเราเสมอๆมีบาปมีกรรมมีพฤติกรรมอันนี้เสมอๆเขาไม่อายนอกจากไม่อายแล้วเขาตอบว่าโอ๊ยขาดไม่ได้หรอกเหล้าเขาไม่มีชีวิตเลยแม้แต่น้อยเขาไม่มีอดแต่ปะเลยเขาก็ดีกินเหล้าดีชวนคนนั้นชวนคนนี้อย่างโน้นอย่างนี้ด้วยนี่คือนอกจากเขาจะไม่กลัวบาปไม่รู้ว่าเป็นบาปสมาจารย์แล้วไม่รู้ว่าเป็นความประพฤติอันเลวทรามแล้วเขายังเลี้ยงชีวิตอยู่มีชีวิตยังมีชีวิตอยู่ด้วยการเล่นถ้าไม่ได้เล่นไพ่ขาดใจถ้าไม่ได้กินเหล้าขาดใจเหมือนอย่างอยากขอบเนี่ย สุดท้ายหมอสั่งเพราะว่าถ้าคุณคุณขืนกินเหล้าคุณตายอยากขอไปหัวเราะยิ้มแล้วแกก็ตอบกับหมอยางมนุษย์นรกที่สุดเลยด้วยแกก็ตอบกับหมอบอกว่าถ้าผมไม่กินเหล้าผมก็ตายหมอบอกว่าถ้ากินเหล้าตายผมเองผมก็รู้ตัวผมถ้าผมไม่กินเหล้าผมก็ตายเพราะฉะนั้นผมไม่กินผมก็ตายผมกินผมก็ตายผมเลิกกับผมกินดีกว่ามีเรียกว่ามนุษย์นรกอยากขอนิยามของมนุษย์นรกเป็นประวัติก็เลยนี่เป็นกรรมคือยาไม่ใช่เพราะว่ายาขอบแต่ว่ากรรมกิริยาว่าสิ่งที่เป็นด้วยวจีกรรมและด้วยพฤติกรรมของเขาและเขาก็กินเหล้าจนเขาตาย ไม่ได้เลี้ยงชีพเขาฆ่าตัวเองหมอบอกว่านี่เป็นยาพิษพวกคุณกินคุณตายถ้าคุณไม่กินน่ะคุณไม่ตายคุณจะชะลอชีวิตได้แล้วก็จริงแต่ใจของเขาเขาหยอดแน่ใจยอดเชื่อยอดปิดเลยเขาไม่กินก็ตายก่อนเขาว่างั้นแต่ไม่ตายหรอกที่จริงก็จะไม่ตายไม่กินแล้วก็จะไม่ตายหรอกแต่เขาไม่เชื่อมานะมันใหญ่มันเชื่อตัวเองมันเอาจริงเอาจังเลยเขาหัวเราะอย่างๆเลยหมอบอกว่าไม่กินถึงจะไม่ตายเขาบอกว่ายำยำหมอเลยบอกว่าเขาไม่กินสิเขาจะตายน่ะเขาเชื่อของเขาเลยเขาจึงกินเหล้าเขาบอกก็ไม่กินไม่ได้ก็ตายเขาถึงร้องเรียนชีพ เขายังชีพของเขาว่ายังชีพแต่ที่จริงเขาฆ่าตัวเขาอย่างนี้เรียกว่าโมหะยังไม่รู้จะพูดยังไงมันเห็นผิดเป็นถูกหรือไม่ถูกเป็นผิดจนกลับกันซะจนไม่รู้จะพูดยังไงนี้เป็นต้นมันยกตัวอย่างฟังดูคล้ายกับนินทาเขาแต่ก็ตายไปแล้วล่ะส่วนดีที่จะทำดีมีความคิดที่ดีก็ไม่ว่าแต่ว่ากรรมกิริยานี้มันไม่ดีทำกิริยานี้ไม่ดีในโลกและยิ่งมีพฤติกรรมอย่างนี้ไม่ใช่ของเด็กไม่ใช่ของคนส่งเสริมแต่อะไรที่ดีมีความคิดที่ดีในการสร้างสรรค์ที่ดีส่วนของยาขอบก็ดีก็ไม่ว่าก็ยกส่วนนั้นไปเราต้องพยายามแยกแยะมีธรรมะวิจัยว่านี่กุศลธรรมอันนี้อกุศลธรรมเราแยกทำนี่เราพูดนี่เราไม่เรา ธรรมะแต่ขอยกอ้างอิงถึงบุคคลผู้หนึ่งเป็นอย่างนั้นทำอย่างนั้นสู้เราฟังกันนะถ้าเผื่อว่าลูกหลานเขาฟังเขาก็คงไม่ชอบใจเรื่องนี้บ้างเหมือนกันก็ขออภัยถ้าเจอผมไม่ได้ยินคำนี้ครับหรือมันไม่ได้ยินเรื่องนี้เขาอาจจะกลายเป็นภาวะร้ายก็ว่าสิ่งร้ายและร้ายนี่ไม่ได้ทำลายตัวนะถ้าเผื่อว่าญาติเขาก็ไม่คิดอย่างนี้เสียจะไม่พยายามมีชีวิตก็จะอยู่มันดีกว่านี้จะยืนกันนี้จะได้ทำกรรมดีที่มีอยู่แต่ให้กรรมชั่วมาฆ่าตัวเสียทำไมจึงไม่สมควรแต่มนุษย์จึงไม่สมควรเพราะฉะนั้นควรจะได้ทำกรรมดีที่จะมีอยู่เหมือนกันแหละคนเรามีทั้งดีและชั่วแต่นี่เพราะไม่เชื่อไม่รู้ว่าเป็นกรรมดีกรรมชั่วจึงให้ เสื้อมาฆ่าตัวไปเสียเนี่ยมันก็ไม่ดีแหละใครก็ทั้งนั้นแหละถ้าคนไม่ดีแล้วจะให้กรรมชั่วมาฆ่าตัวไปทำไมมันไม่ดีนี่ยกตัวอย่างถึงการเลี้ยงชีพหรือว่ายกตัวอย่างถึงกรรมถึงเรื่องราวที่ชัดเจนยกเหตุยกผลให้ฟังชัดๆว่ามันเป็นอย่างนี้เป็นต้นบางคนก็เล่นไพ่จนตายบางคนก็กินเหล้าจนตายบางคนก็ติดอย่างโน้นอย่างนี้บางคนก็หนักหน้าหนักตาเรื่องผู้หญิงผู้ชายกามราคะจนตายทั้งๆที่ควรจะหยุดได้พักได้เลิกอดใจไม่นี่เป็นไปถึงใจไม่หรอกมันมีจิตใจใจมันติดใจมันยึดใจมันไม่เห็นใจมันไม่เข้าใจว่านี่เป็นบาปเป็นกรรมนี่ไม่ควรแสวงหาแล้วไม่ควรเลี้ยงชีพไว้แล้วมันไม่รู้อะไรทั้งนั้นนี่เป็นของไม่ควรแล้วนะไม่ดีไม่งามแล้วมันไม่ มันก็เลยเป็นกรรมที่มันก่อแล้วตกฆ่าตนยังไม่พอเป็นตัวอย่างเป็นค่านิยมเป็นสิ่งไม่ดีในโลกอีกปลูกฝังลงไปอีกแล้วถ้าจะอธิบายไปอีกมันก็จะยาวก็ขอร่วมกันแม้แต่ผู้ที่รู้สูงขึ้นมาเมื่อผู้ใดก็ทำได้ก็เป็นพระอริยะมีมรรคมีผลสักแต่ว่ารู้เฉยๆถ้ารู้ยังไม่กระจ่างยังไม่ได้ออกพระอริยะทะลุกระจ่างยอมรับเรียกว่ายอมรับเรียกว่าพระอริยะพระอาจารย์ลุกกระจ่างยอมรับเข้าใจและมีสีมีสมาธิมี หนี้สินคือมีหลักเกณฑ์ให้แก่ตัวอยู่บ้างเมื่อเราเองเราประพฤติอยู่โดยการเลี้ยงชีพด้วยสิ่งนี้ก็มีบาปสมาจารย์คือประพฤติน้อยลงไม่ให้มันมีเสมอเสมอเพราะรู้ว่าเป็นบาปลดน้อยลงอยู่จริงในพากเพียรเกิดจิตกระทบรู้เสมอว่าเราทำนี่บาปไม่ดีแล้วเราก็จะลดเราก็จะลดผู้นั้นเป็นผู้ที่ได้สำเนียงตนเป็นผู้ที่มีจิตรู้ได้รับผลว่าเหมือนกันแต่น้อยนักมันน้อยเกินไปถ้าผู้ใดได้มีศีลเป็นหลักเลยปฏิบัติตั้งให้แก่ตนตั้งให้แก่ตนอยู่เสมอเช่นมันเล่นไพ่มันก็รู้ว่าไม่ดีแล้วก็ไม่เอานะเราจะเลิกนะ ได้ปฏิบัติธรรมอยู่เสมอเรากินเหล้าไม่เอานะเราจะต้องหยุดเหล้าให้ได้ผู้นั้นได้ปฏิบัติตนเสมออย่างนี้กำลังก้าวเข้าสู่ความเป็นอริยะหรือเป็นอารยชนหรือเป็นบุคคลที่ยกตัวเองขึ้นสูงเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ยกตัวเองขึ้นสู่สูงอยู่เสมอก็ดีแต่อย่างน้อยนักมันก็ไม่ควรจะไปสรรเสริญกันมากต้องเร่งเขาต้องพยายามให้เขาเคร่งขึ้นให้มีศีลจัดให้มีหลักเกณฑ์ที่แน่วแน่อย่าละเมิดเมื่อตั้งศีลขึ้นมาแล้วให้เป็นสัจจะทมะขันติจาคะให้มีสัจจะให้เป็นสิ่งที่จริงเอาจริงอดทนข่มฝืนหาให้มีธรรมะหมายคำว่าข่มขืนเอาให้สลัดออกให้ได้แต่ว่าจาคะให้มันหลุดลอยไปให้ได้ หามันทางภาคมาเอาจริงอย่าละเมิดมีศีลดังนั้นเป็นสมาทานเป็นข้อที่ได้ทำอย่างแท้จริงจึงจะเรียกว่าเกิดผลถ้าเป็นแต่เพียงว่าอาทิตย์นึงแล้วค่อยไปรับศีลมาทีนึงแล้วก็ทำได้น้อยนึงแล้วก็อีก 6 วันก็ไปทำบาปอย่างนั้นเป็นศิลปะปรามาสสักแต่ว่ามีศีลแต่ไม่มีผลหรอกมันมีมรรคมันต้องมีผลมันมีวิธีการปฏิบัติมันจะต้องมีผลลงไปให้เรารู้มีเนื้อมีตัวจับได้มีการดีขึ้นเจริญขึ้นอย่างเห็นบทที่เจริญขึ้นอย่างที่เราเห็นได้รู้ได้นั่นแหละมันจะชูมันจะช่วยมันจะอุปถัมภ์เป็นกรรมเป็นอุปถัมภ์เพราะกรรมเป็นช่วยอุปการะให้เรานี่ทำดียิ่งขึ้นเพราะมันเห็นผลมันเห็นความเจริญ ถ้ามันไม่มีมากพอนะมันไม่ค่อยขึ้นน่ะมันไม่มีน้ำหนักผู้ใดที่เรียกว่าอริยะแล้วนี่ถ้าพูดอย่างนี้ลงไปแล้วจะเห็นได้ว่าผู้ที่เริ่มปฏิบัติดีนี่มีอย่างละเอียดเค้าทำอย่างอ่อนๆอยู่ก็ดีก็มีถ้าทำอยู่อย่างแข็งๆอยู่ก็มีก็ดีมีเหมือนกันบางคนที่ทำอ่อนเราก็เร่งขึ้นเขาให้เขาทำจัดๆพยายามด้วยแต่อย่าให้เขาเร่งจนเกินล้ำหน้ามันแข็งจากเกินไปก็ต้องรู้หมดอารมณ์สิ่งเหล่านั้นเขาได้เลิกมาไม่เป็นอเนสนาไม่ไม่เป็นสิ่งที่เรียกว่าหยาบคายแล้วเลี้ยงชีพอยู่แล้วก็ดีแล้วล่ะเลิกมาไม่ใช้อย่างนี้เลี้ยงชีพเขาเลี้ยงชีพชอบอยู่แต่เขายังไปมีบาปสมาชิก ก็ให้รู้ว่านี่เป็นชั้น 1 ที่เขามีได้แล้วเลิกมาได้แล้วและชั้นที่ 2 ก็ลดบาปสมาจารย์ลงให้ระวังนะไม่ดีไม่งามนะให้เลือกให้ได้ให้เขารู้ว่ามันเป็นสิ่งไม่ดีไม่งามนะเป็นอนาจารนะไม่ใช่สิ่งที่ควรจะทำให้มีเสมอทำให้เสร็จคุณเสมอและทำให้เกิดเชี่ยวชาญทำให้เกิดคล่องแคล่วอยู่เสมอจนชินไม่เอาอย่าไปทำให้เกิดคล่องแคล่วอย่าไปทำให้ชินอย่าไปทำให้มีเสมอระวังอย่าให้มีพฤตินี้บ่อยๆอนาจาร ใจเรายังไม่ต้องพูดก็ได้เพราะว่าเขาเขายังไม่รู้เรื่องใจนี่นะเราก็บอกไปมีกฎมีศีลมีอะไรกินเหล้าอย่าไปกินเหล้าหาเรื่องผู้หญิงผู้ชายอย่าไปคลุกคลีมากตัดอกตัดใจตั้งสิงห์ขึ้นให้มันสมาธิให้เป็นได้สมาธิเป็นสัจจะเออมันไม่มีอะไรก็เรียกว่าข่มขืนก็อดทนเข้าดื้อๆไปหมดสมถะให้มันละลายคลายไปแต่มันไม่พอมันไม่เร็วจึงต้องพิจารณาเห็นสิ่งถึงโทษภัยให้เกิดวิปัสสนาญาณให้เกิดการรู้ว่านี่เป็นเรื่องของความปรุงของคนมันสร้างมันก่อนแล้วมันก็ผสมผสานระลึกถึงพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์แล้วนึกถึงพระพุทธเจ้าท่านไม่เป็นระลึกถึงพระธรรมที่ท่านสอนว่ามันไม่ดีไม่งามเห็นด้วยเหตุผลด้วยปัญญาเห็นพระสงฆ์ที่เป็นอริยสาวกที่สืบ หอพระพุทธเจ้ามาเป็นตัวอย่างท่านไม่เป็นอย่างที่เราดิ้นรนจะเป็นนี่นาไอ้นี่มันไม่ดีไม่งามไอ้นี่มันเป็นบาปสมาจารย์ไอ้นี่มันไม่ควรจะเลี้ยงชีพอยู่นี่นาเราก็ต้องพยายามหาเหตุหาผล 5 บาทพระอภัยหาโทษให้มันเจอแล้วมันก็จะละลายมามันจะเห็นชัดเห็นจริงเนี่ยเราก็ทำการอย่างนี้แม้แต่น้องแม้แต่ละครเราคิดอ่านเราจะเห็นยิ่งเห็นยิ่งขึ้นยิ่งชัดยิ่งยืนยันหนังละครมอมเมาการละเล่นในการเล่นนี่บอกตรงอยู่แล้วแม้แต่อนาคตเรื่องเล่นให้เห็นว่ามันเป็นการละเล่นมันเป็นเรื่องของเด็กมันเป็นเรื่องของท่านเด็กนั่นแหละที่ยกตัวอย่างแต่ต้นเพราะเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาแล้วเป็นพี่เราก็จะต้องรู้ว่าไอ้อย่างนี้เป็นของถูกชนต่ำ พระแล้วแม้แต่นวกะแล้วก็ไม่ทำอย่างปุถุชนเพราะงานที่เป็นมัชฌิมาก็ไม่ทำอย่างนั้นว่ายิ่งเป็นเถระยิ่งไม่ทำอย่างไรไม่ทำอย่างพวกรุ่นกลางแล้วต้องทำอย่างพวกรุ่นสูงเป็นระดับๆไปเราไม่ได้วุ่นวายเราขาดจากอบายมุขแล้วเราก็ต้องรู้ขั้นตอนขั้นตอนขึ้นมาเป็นสูงๆเรารักจากอบายมุขแต่เราก็ยังมีอนาจารในเรื่องรูปรถเป็นเสียงสัมผัสในเรื่องล่ายศสรรเสริญก็ต้องรู้จริงเราถือว่าเป็นบาปสมาชิกแล้วไม่เลี้ยงชีพได้คือเราไม่มีพฤติกรรมเลี้ยงชีพตัวอย่างนี้แหละอบายมุขเราไม่เลี้ยงชีพด้วยแล้วแม่ว่าอบายมุขอย่างละเอียด รอหนูไปอีกไม่เป็นไม่มีก็ดีแล้วเราไม่ดูหนังดูหน่อยไม่ได้วุ่นวายแล้วเรื่องของเสพติดแม้แต่เสพติดอย่างละเอียด LINE ขึ้นมาจนถึงบุหรี่ยาเมายานัดอะไรก็แล้วก็ไม่มีคดีสิ่งเสพติดไม่มีนี่ก็ยิ่งสูงขึ้นมาเรารักขาดได้โดยเราไม่ทุกข์แล้วเราก็จะเห็นความไม่ทุกข์ไม่ชีวิตนี้ไม่แตะต้องก็ได้บาปสบายใจไม่มีไอ้สิ่งไม่ควรเราก็รู้ว่าไม่ควรถ้าจะอนุโลมถ้าจะเป็นไปบางสิ่งบางอย่างบางครั้งแต่มันไม่ใช่ศิลปะนะเพราะฉะนั้นศิลปะที่จะทำอะไรให้มันสูงให้มันเกิดประโยชน์ได้ต้องรู้ว่านี่เป็นอนาจารมันจึงไม่งามแต่จำเป็นต้องอนุโลมก็ต้องอนุโลมอย่างมีศิลปะสอนศิลปะลงไปอีกนี่เราจะทำสิ่งอำนวยการนะไม่คิดได้ดีไม่งามเท่าไหร่หรอก เราจะต้องรู้ว่านี่จำเป็นนะนี่อะไรอะไรที่จะต้องสอนวิธีการลงไปว่าอยากให้เขาคิดว่านี่เป็นสิ่งดีนิติจำยอมจำเป็นแล้วมันก็จะปรับปรุงมันจะแก้ไขเรื่องขั้นมันเลี้ยงชีพแล้วเราไม่ทำแล้วสิ่งอย่างนี้อากาศอย่างนี้ตายอย่างนี้ไว้จีนอย่างนี้เราไม่ทำแล้วเลี้ยงชีพอยู่ในอาชีพของเราไม่มีอย่างนี้ไม่มีเสมอไม่มีอยู่บ่อยๆอยากเป็นบาปเสมอจาระเป็นเสมอไม่เอาหรอกมันเป็นบาปไม่ดีเป็นบาปเป็นพฤติกรรมที่เลวทรามต่ำเรียกว่าบาปเลวทรามต่ำนรกเพราะพัดจึงไม่ควรที่จะให้เกิดขึ้นได้ถ้าจะจำเป็นจะต้องมีต้องมีศิลปะถ้าจำเป็นจะต้องมีสิ่งนั้นต้องมีศิลปะต้องรู้โดยนัย อันลึกซึ้งว่าเราจะทำล่ะจำเป็นเหลือเกินล่ะที่จะต้องจัดกระทำสิ่งนี้ต้องมีศิลปะให้ดีทีเดียวว่าไม่ใช่เราทำเพราะว่าเราจะให้เขาเห็นว่าดีว่างามนะต้องมีศิลปะศิลปะในคู่กับอาณาจักรอย่างนี้เสมอเพราะคนใดที่แก้อาณาจักรเป็นศิลปะได้คนนั้นแหละเรียกว่าเก่งถ้าไปทำเสมอมันเป็นอาจารย์ละมันเป็นการติดยึดเชี่ยวชาญสั่งสมเพราะฉะนั้นต้องไม่ทำมีแนวใหม่ศิลปะคือต้องให้เขาไม่ต้องไม่ให้เขาเห็นว่าดีศิลปะต้องไม่ให้เห็นไม่ให้เขาเห็นว่าดีในสิ่งที่มันไม่ควรไม่ดีไม่งามนางฟ้าอธิบายมายกตัวอย่างอย่างออนไลน์ทั้ง กรอบทั้งปัจจัยและอธิบายด้วยพฤติกรรมอธิบายทั้งความควรความไม่ควรโยงไปถึงจิตด้วยเพราะแม้แต่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเราจำเป็นจะต้องแตะต้องเราจำเป็นจะต้องแตะต้องเราก็ต้องมีศิลปะในการที่จะดึงเข้ามาให้เห็นว่าไม่ดีไม่งามในส่วนที่ไม่ดีไม่งามถ้าไปทำอย่างนั้นโจ่งแจ้งอยู่เป็นบาปสมาจารย์เป็นยินดีอยู่ในรูปโอ้ดีเนาะแสดงว่ากี่กรรมชื่นชมยินดีในรูปชื่นชมยินดีในรถชื่นชมยินดีในกลิ่นในสัมผัสของสิ่งนี้ไปแสดงมันไม่มีศิลปะต้องมีศิลปะในการไม่แสดงโน้มน้าวไม่แสดงให้เขาเห็นว่านี่ไปยินดีกับสิ่งที่ไม่ควรแล้วแม้ จำเป็นจะต้องเลี้ยงชีพมันต้องมีรูปมีรถมีกลิ่นมีเสียงบางทีก็ปรุงมาบางทีก็แต่งมาบางทีก็ทำมาเป็นรูปก็ตามหาอย่างเรามาอยู่บ้านหลังนี้เนี่ยบ้านหลังนี้มีความงามให้มีความงามมีเรื่องของมัณฑนะมีเรื่องของวิปัสสนาอย่างพอสมควรแต่โดยจริงมันก็ไม่บริบูรณ์บริบูรณ์สถานะนี่มันลงเหตุลงผลอยู่เจตนาถ้าบ้านหลังนี้ปรุงไปด้วยเรียบร้อยปรุงตัวอย่างเต็มที่ของบ้านหลังนี้บริบูรณ์แล้วนะมันจะเป็นบ้านตกแต่งเป็นบ้านที่ภูธรนาเป็นชั้นเชิงเป็นเรื่องของหรูหราความหรูหราเพ้อฟุ้งเฟ้อที่เยอะเลยแต่กระนั้นก็ตามเรามาลงบ้านหลังนี้ได้ก็เพราะบ้านหลังนี้ถ้าบ้านหลัง สมเด็จหน้าบ้านหลังนี้พวกเราไม่ลงอย่างลงไม่ได้บ้านหลังนี้ลงยังไม่สำเร็จนอกจากไม่สำเร็จแล้วว่าผิดแปลกผิดแปลกจากเดิมที่เขาจะตั้งเขาจะทำอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเพราะฉะนั้นยังดูก็พร้อมกับเพลงยังดูไม่ครบมันเหมือนกับมันเหมือนกับลิเกแต่งขาดลอตเตอรี่เจแต่งตัวไปครบเครื่องเขาแต่งทีเดียวเจตนาจะแต่งเพราะนั่นเป็นเรื่องของคนทำเจ้าของจะทำนี่ตั้งใจจะให้มันเป็นลิเกเต็มเครื่องเลยเชียวล่ะแต่เสร็จแล้วมันไปเป็นเพราะธรรมะเป็นเพราะเรื่องของมันพูดไปเป็นลิเกมากไม่เอาเป็นเรื่องของมันไม่พอเองอ่ะก็เลยไม่ครบเพราะบ้านเรานี่มันจะต้องเป็นบ้านพักเพราะว่าจะแต่งครบเกิดไอ้เกมลิเกไม่ใช่พระพระไม่ใช่ลิเกบ้านหลังนี้จึงต้องไม่ครบทีนี้แม่บ้านไม่ครบ ผมเห็นอันแรกตั้งแต่คุณนี่บอกว่าเอาเถอะจะยกให้เป็นที่ใช้ไปเป็นที่อย่างนั้นอย่างนี้ก็รู้แล้วล่ะแต่เราต้องมีศิลปะว่านี่ถึงอย่างนั้นน่ะไม่ครบนี่คนก็ยังถือว่าใหญ่กว่าเคืองว่าเพ้อว่าอะไรแล้วก็ต้องมีศิลปะใช้ทั้งเวลาใช้ทั้งความที่เราไม่ได้ยินดีนะให้เห็นว่าไม่ได้ยินดีไม่ได้สนับสนุนนี่มันใหญ่ทำศิลปะอ้อมคนอื่นเราจะเอาเล็กเอาอะไรต่ออะไรต่างๆจนเข้าใจแม้แต่เจ้าตัวเองก็แน่ใจว่าเราไม่ได้มาลงความใหญ่อันนี้จนแน่ใจจนไม่ต้องไปสร้างศาลาน้อยให้เรายินดีศาลาน้อยนั่นกว่าไปสร้างศาลาตั้ง 2-3 ศาลาแล้วเราค่อยมาใช้สารอะไรอย่างนี้เราเป็นศิลปะที่ยาวไกลอธิบายสิ่งที่เกิดแล้วให้ฟังถ้าใครจะตามได้จะตามนี่เป็นศิลปะถ้าเรารีบหนีความมารับนะแม้อันนี้ที่จริงก็ไม่ รูปแบบแต่เราจะมารับอันนี้นี่เป็นรูปแล้วมายินดีเลยเดี๋ยวจะหลงใหญ่ก็แต่งใหญ่เลยแล้วก็ทำเป็นแบบใหญ่แบบตัวรถเล็กไม่ลงแล้วก็ไม่เข้าใจจุดหมายจิตไม่ตั้งเป้าเป็นมิจฉาชีพต่างจิตตังจิตจะคิดผิดทิศทางแต่นี่โน้มน้าวหมายจิตเข้าทางได้แล้วอย่างคุณสัญญาเองเจ้าของบ้านเจ้าของที่เข้าใจตั้งเป้าติดไปในทางที่เป็นด้วยสัมมาปฏิปทาจิตตังไม่ใช่มิจฉาชีพต่างจิตเดินทางถูกแล้วเข้าใจอย่างแท้จริงไม่สงสัยเราก็เอาล่ะถึงวาระควรจะเป็นก็ฝากไปไม่ใช่แต