สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน แยกรูปนามในจรณะ 15.docx

่ถูกรู้กับตัวธาตุรู้คู่กันไปตลอดเรียกว่ารูปนาม ถ้ารู้เกิดก็มีรูปนาม 2 เกิด ธาตุ 2 วิญญาณนั้นต้องมีรูปกับนาม ตัวใครก็ตาม อัตตาหรืออัตภาพของใครก็ตามต้องแยกรูปกับนามออกได้ รูป จะเกี่ยวกับอีกสิ่งหนึ่ง นามคือตัวเรา วิญญาณเป็นชื่อเรียกรวมใหญ่ นาม 5 เวทนา สัญญา เจตนา ผัสสะ มนสิการ เป็นนามหลักเลยที่จะใช้ในการศึกษาเรียนรู้กระบวนการของจิต รูปนั้นมีกระบวนการ 28 แต่ว่านามนั้นมี 5 มีเวทนา สัญญา เจตนาผัสสะ มนสิการ ในล.16 ข้อ 14 นาม 5 เป็นตัวชี้บ่งชัดเจนว่า ถ้าเผื่อว่านักปฏิบัติธรรม ไม่มีกระบวนการ 5 นี้ โมฆะจากศาสนาพุทธ พวกหลับตาไม่มีผัสสะ สัญญาเป็นตัวกำหนดเขาก็กำหนดแต่ภพภายใน เจตนาเขาก็แยกออก ว่าเป็นกามตัณหา ภวตัณหา แต่แยกไม่ได้สมบูรณ์ เพราะไม่มีผัสสะ ผัสสะแล้วจึงเกิดกาม เรียกกามคุณหรือกามโทษ มี 5 มันเป็นโทษ แต่คุณไปหลงโทษว่าเป็นคุณ ไปหลงความเป็นภัยเป็นโทษเสียหายว่าคือคุณ อย่างนี้ต่างหากคือความวิปลาส ของคนไปหลงสุขเป็นทุกข์ ไปหลงอสุภะเป็นสุภะ ไปหลงความไม่เที่ยงว่าเที่ยง ไปหลงความไม่มีตัวตนว่ามีตัวตน ในวิปลาส 4 อาตมามีสัญญาวิปลาส กำหนดผิดได้ขออภัย ไม่อยากผิดแต่มันจำเป็น สรุป พวกหลับตาสมาธิไม่ได้มีผัสสะ 5 มีนาม 5 ซึ่งมันเป็นกิเลสหยาบใหญ่ ที่คุณไม่ได้เรียนรู้เลย แล้วจะเอาแต่ดับอนุสัยอาสวะ แต่กิเลสใหญ่หยาบยังไม่จัดการ อย่างมหาบัวติดหมาก ไม่รู้กามคุณ 5 นี้เลย มหาบัวไม่รู้ จึงไปหลงแต่ภายใน นึกว่าภายในสิ้นอาสวะดับ กิเลสสิ้น แต่สิ้นไม่ได้ เพราะกิเลสตั้งพวงเบ้อเร่อ ยังพาเกิด เหมือนลูกผลไม้มันจะต้องมีเมล็ดมีเนื้อ มีเมล็ด แต่คุณจะเอาเมล็ดเลย แต่ไม่ผ่าเนื้อใน คุณเก่งอย่างไรจะทำได้ หรือพระพุทธเจ้าพูดถึงแก่นของศาสนาพุทธ ศีลเป็นสะเก็ด สมาธิเป็นเปลือก ปัญญาเป็นกระพี้ วิมุติเป็นแก่น ดอกใบผลเป็นลาภสักการะสรรเสริญ หากไม่เรียนศีล สมาธิ ปัญญา จะไปแก่นได้อย่างไร ก็ไปแต่เพลิดเพลินในใบดอกผลโลกธรรมเต็มไปหมด ศีลจะเป็นตัวตั้งต้องมีศีล แล้วถึงปฏิบัติจรณะ 15 เป็นผลสำเร็จ คือพุทธคุณของพระพุทธเจ้าหรือเรียกว่า อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา จรณะ 15 1. ถึงพร้อมด้วยศีล . . 9. ปรารภความเพียร (อารัทธวิริโย) 2. คุ้มครองทวารอินทรีย์ 10. สติอันเป็นอาริยะ 3. ประมาณในโภชนา 11. ปัญญา 4. ประกอบความตื่น 12. ปฐมฌาน 5. ศรัทธา (เชื่อมั่น) 13. ทุติยฌาน 6. หิริ (ละอายต่อบาป) 14. ตติยฌาน 7. โอตตัปปะ. (สะดุ้งบาป) 15. จตุตถฌาน 8. แทงตลอดในพหูสูต (ล.13/34)

วิชชา 8 1. วิปัสสนาญาณ 2. มโนมยิทธิญาณ 3. อิทธิวิธญาณ 4. ทิพโสตญาณ 5. เจโตปริยญาณ 6. ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ 7. จุตูปปาตญาณ 8. อาสวักขยญาณ

ศีลอยู่ที่ไหนปัญญาอยู่ที่นั่น ช่วยกันตลอดมา เหมือนล้างมือด้วยมือล้างเท้าด้วยเท้า หรือศีลเป็นแม่ ปัญญาเป็นพ่อ หรือโพชฌงค์ 7 เป็นพ่อ มรรค 8 เป็นแม่อย่างนี้เป็นต้น ปฏิบัติจนหมดความเป็นสัตว์ สัตว์ก็ต้องรู้สัตตาวาส 9 พ้นหมดก็เป็นอรหันต์สมบูรณ์ จะขยายเรื่องนี้ต้องขยายอีกหลายปี ยังไม่ยอมตาย เพราะอีกหลายปีก็ยังเข้าใจไม่ได้ง่ายๆ แต่มันเป็นเรื่องจริง อาตมาเป็นเศรษฐีบ้านนอก ทั้งเพชรและหิน ที่จริงแล้วหินมีประโยชน์มากกว่าเพชรกว่าทองเยอะ ก็ต้องเข้าใจสภาวะธรรมเหล่านี้ให้ดี 630228_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ พ่อครูรำลึกถึงคุณเทพ วงศ์คำแหง