สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน บุญคืออาวุธทางจิต มีหน้าที่ฆ่ากิเลสเท่านั้น.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน บุญคืออาวุธทางจิต มีหน้าที่ฆ่ากิเลสเท่านั้น เข้าสู่ตัวนี้เลย บุญนิยม บุญคืออะไร? เพราะฉะนั้นผู้ที่ ผลของศีล ที่มีสัมมาทิฏฐิจริง จึงจะทำอภิสังขาร สัมมาปฏิบัติแท้ การเกิดมีภพชาติขึ้นมาในจิตก็รู้แท้ การเกิดคือชาติ ซึ่งเป็นการมีภพชาติในจิตก็รู้แท้ และการตายที่สิ้นภพจบชาติในจิต มันสำเร็จจริงๆดับจริงๆด้วยอาวุธพระพุทธเจ้าทรงค้นพบชื่อว่า บุญ บุญเป็นภาษาอธิวจนะที่พระพุทธเจ้าบัญญัติเป็นของศาสนาพุทธศาสนาเดียว แต่ทุกวันนี้แพร่หลายเอาไปใช้กันเละ ศาสนาอื่นก็เอาไปใช้เป็นชื่อนักบุญซึ่งมันไม่ใช่ ไม่ใช่เทวนิยมแต่เป็นอเทวนิยมเท่านั้น บุญ จึงเกิดคอลัมน์ เปิดยุคบุญนิยมขึ้นมา เพื่อจะขยายความคำว่าบุญ ลัทธิบุญ คือศาสนาพุทธ บุญไม่ใช่ของศาสนาอื่นเลย บุญอันเป็นจิตตาวุธ เป็นอาวุธทางจิต เป็นหนึ่งเดียว ยอดสุดในโลก ซึ่งคำว่า“บุญ”คำนี้แหละที่“มิจฉาทิฏฐิ”กันมาก เพราะหลงผิดกันเยอะ มันยากมาก จริงๆ ที่จะเข้าใจคำว่า“บุญ”นี้ได้ จึงเป็น“อจินไตย”แท้ๆ จึงมีการเข้าใจผิดกันว่า“บุญ”นี้ถ้าทำแล้วจะมี“ผล”เป็น“สมบัติ”ในชาตินี้หรือในชาติหน้า เหมือนกับ“กุศล” ประเด็นนี้แหละ “บุญเหมือนกุศล” นี้แหละ ที่มัน“ผิด”แท้ๆ “ผิด”จริงๆ“บุญ”ทำ“วิบัติ” แต่“กุศล”ทำ“สมบัติ”“ผิด”อย่างมหามหันต์เลย เนื่องจาก“บุญ” กับ“กุศล”นี้มันต่างกันสุดๆคนละขั้วเพราะ“กุศล”นั้นเกิด“ผล”เป็น“สมบัติ”ที่ได้มา หมายความว่า ถ้าใครมีการกระทำ คือกรรมขึ้นมา “ผล”สำเร็จของกรรมก็เรียกว่า“กุศล” ผู้นั้นจึงเกิดภาวะโดยภาษาว่า“มี” ซึ่งเป็น“การสะสมมาให้ตน”คือ“มีกุศล” หรือมี“อกุศล”ไง! คือมี“การสะสมมาให้ตน”“ใจ”ของตนผู้ปฏิบัตินั้นก็มี“สมบัติ” เป็น“ความมี”ซึ่งยิ่ง“ไม่มีทางสูญสิ้น”ไปได้ สะสมกุศลไปไม่มีจบ แม้พระพุทธเจ้าก็มีกุศลไปไม่รู้จบ นอกจ
อ่านต่อ
ากท่านปรินิพพาน พระอรหันต์ทุกพระองค์มีแต่กุศล ไม่มีแล้วอกุศล แต่บุญมีไม่ได้เลย บุญจะเกิดในปัจจุบันเท่านั้น ปรุงบุญขึ้นมาฆ่าอกุศลในปัจจุบันนี้ กิเลสมีร้อยส่วน ฆ่าได้สิบส่วนคือมีส่วนบุญสิบ ฆ่าต่ออีกเก้าสิบส่วนจนหมดกิเลส บุญก็หมดหน้าที่ บุญหายไปเลย เป็นบุญญาวุธ ฆ่ากิเลสหน้าที่เดียวแล้วจบ เป็นนิยามที่เล็ก ละเอียด ลึกซึ้ง แต่มาใช้บานตะโก้ เป็นกุศลนับไม่ถ้วน ผีบ้าผีบอก็รวมเป็นทรัพย์ แล้วเอาคำว่าบุญนี้เรียก แต่“บุญ”นั้นเกิด“ผล”เป็น“วิบัติ”ที่ฉิบหายไป หมายความว่า ถ้าใครมีการกระทำ คือกรรมขึ้นมา “ผล”สำเร็จของกรรมที่เรียกว่า“บุญ” ผู้นั้นก็จะเกิดภาวะโดยภาษาว่า“ไม่มี” ซึ่งเป็น“การไม่สะสมมาให้ตน”คือ “ไม่มีอะไร” มันว่างเปล่า “ไม่เป็นการสะสมใดๆมาให้ตน” มันคนละทิศคนละทางกันเลยกับกุศล
610107_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ แก้ไขปัญหาเศรษฐกิจแบบอโศก