210825 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt

งก็ไปหาแต่ปัจจุบันเงินก็ไปหาแต่ว่ากรรมฐานเป็นอย่างนั้นชีวิตเป็นอย่างนี้ลักษณะที่ปฏิบัติ สื่อความหมายออกมาอาจจะแตกต่างกันไปบ้างแต่ก็มีเป้าหมายหรือมีความหมายคือจุดเดียวกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจะมีผู้สั่งพอสังเขปว่าพวกเราพูดเหมือนๆกันหมดจริงๆไม่ส่งไปหมดแล้วพวกเราพูดโดยสำนวนสำเนียงภาษาโวหารไม่เหมือนกันหรอกแต่ละคนแต่ละคนก็ภาษาอังกฤษ ทำความเข้าใจแล้วก็ให้ทดสอบที่ศูนย์พิสูจน์แล้วมันก็ลงไปทางเดียวกันพลเอกโฆษณาแล้วความเข้าใจก็เข้าใจเป็นส่วนตนภาษาที่นำที่พูดมากก็ไม่ได้พูดตายตัวไม่ได้พูดยืนยันเป็นจำนวนเต็มจำนวนเดียวมันก็จะมาพระพุทธเจ้าคุณไม่สำรวมตั้งแต่เปลี่ยนไปอยู่เพราะฉะนั้นพวกเราฟังก็ฟังหนักเอาความเข้าใจเอาความหมายสภาวะเดียวกันมันก็เป็นแก่เพราะฉะนั้นเมื่อใด จุดนั้นอันเดียวกันมันจะใช้จำนวนใช้โวหารใช้ภาษาลีลาอย่างไรที่แล้วแต่ผู้ใดจะเป็นเจ้าของสำนวนเจ้าของโวหารลีลาลักษณะอย่างไรมันก็พูดออกมาอย่างที่กล่าวแล้วบางทีเจอลูกทุ่งลูกทุ่งเชิงหวายเชิงลึกแข็งกระด้างเชิงสั้นเชิงยาวอะไรก็ตามแต่บางคนใช้จำนวนยาวขึ้นเยอะแยะเพราะว่าคนบนอะไรมันก็ยังอุตส่าห์ปั่นให้ตัวเองหรือเปล่าอันนั้นออกมาให้ฟังไม่รู้ได้บางคนพูดกันสั่นเหมือนกันชนไง จะมีข้อสังเกตที่เขาพูดขึ้นมาอย่างนั้นไม่ใช่เพราะอะไรเพราะสัจธรรมต้องเป็นเอกลักษณ์กทมอย่างนี้แหละเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเราพิสูจน์ได้เป็นจริงแล้วจุดจบมันจะต้องเป็นอย่างนั้นลงไปหาการละลายเป็นการเบาสบายเป็นการยืนยันยืนยันเด็ดจริงจังอะไรก็แล้วแต่แล้วก็จุดนั้นแหละแล้วผู้ใดมีฐานใดก็ตามมันต้องผู้เสียหาย ธนาคารมันก็ยืนยันเป้าหมายเขาคนที่ฟังเขาไม่รู้สึกรายละเอียดได้แต่เขารู้ว่าเอ๊ะทำไมพูดไปอย่างนี้มันง่ายๆคล้ายๆจริงๆตัดๆเหมือนกันไปหมดไม่ยอมแย่งไม่มีเวลาที่จะต้องหลอกล่อดูเธอนั้นเชิงนี้มีแต่มีลีลาเด็ดเดี่ยวและไปหาลักษณะแม้บางคนจะบอกว่าแค่โสดาตัดใจจากดวงดาวบางคนรู้จักกันเขาก็สังเกตว่ามันมีอันเดียวกันที่ซ้ำกันคือมันหลุดมันเพราะมันต้องเลิกละอย่างไร นี่แสดงเป้าหมายว่าเราเข้าใจผิดทางของศาสนาและพูดถึงจริงๆมึงก็พูดมันไม่ออกจากความรู้สึกของเราเขาบอกให้ชนมันก็ชนมีบุญบารมีเขายืนยันว่าเฮ้ยนี่มันแข็งไปบ้าไปแล้วก็ยิ้มแข็งแรงมันก็ยืนหลับแค่นั้นเองเค้าหาว่าบ้าอย่างยิ่งรักไม่มีอะไรมันก็มีกระทบกระทั่งอะไร ลำบากใจหน่อยไม่ต้องเห็นใจเขาบ้างอาจจะต้องต่อต้านก็อาจจะต้องถูกตีกลับตีตลบย้อนทวนอะไรอยู่แล้วเพราะเราก็รู้ว่าเรารู้แล้วเราก็อโหสิเหมือนกับเราเห็นเด็กเขาไม่รู้วันนี้มาผิดกันดีเพราะเองก็จะทำให้เราเห็นแต่ทำแล้วก็ยังบอกเออมึงก็ได้ดูไม่รู้อ่ะเราจะทำยังไงเพราะการปฏิบัตินี้ในช่วงทุกวันเป็นหลายระดับหลายอันเพื่อเสริมเพื่อพิจารณา แต่เราเราจะได้เป็นอยู่สุขและเป็นผู้หญิงมีประโยชน์จะเป็นผู้ที่จะได้บุพเพสันนิวาสสิ่งใดที่จะเกิดสิ่งที่มันไม่รู้จักแจ้งยังไม่ถึงสัมผัสไม่ได้ในส่วนที่ควรจะได้เรียนรู้กันเราก็จะเรียนรู้ดังที่เรากำลังมาประพฤติปฏิบัติธรรม หรือไม่ถ้าเราไม่มีนักวิชาชีพแล้วไม่มีปัญหาถ้าเราเป็นสมาชิกแล้วก็ได้ประโยชน์อุปการะส่งเสริมและเราจะเรียนรู้จริงด้วยพระพุทธเจ้าจึงบอกว่าพรุ่งนี้เตรียมตัวจะมาฝากก็ได้มีอารมณ์อุจจาระก็ได้ทั้ง 2 ส่วนหรือคุณจะลงสนามก็ได้แต่ก็ได้ส่วนเดียวพรุ่งนี้เจอเธอ วันเวลาที่เรายืนได้ในกระบี่เกษียณมีวันเวลาแห่งการเรียนมีวันเวลาที่มีการฝึกบำเพ็ญได้และมันจะได้กำไรนิดหน่อยถ้าใครเรียนดีๆฝึกดีๆทำดีๆก็ไปเราจะรู้เองว่าไปทำร้ายไม่ใช่น้อยเป็นประโยชน์แม้ประโยชน์ตนจะเป็นโรคอุจจาระมีเพียงพอดีแล้วต่างๆมันก็ยังเป็นประโยชน์ที่ทำให้เรารู้อะไรเข้าใจอะไรมั่นใจอะไรคือกำลังใจของเรามันมีหลายๆอย่างที่เราจะรู้ดีไม่ดีเราก็จะรู้สึกบางสิ่งบางอย่างที่เราไม่เคยเป็นและเราก็ยังเคยสงสัยแต่เราก็ ไม่อยากจะทำแต่ก่อนว่ามันจะเป็นยังไงเราไม่เคยสัมผัสอาจจะไม่สงสัยแล้วอาจจะเข้าใจดีแล้วล่ะแต่เราเองไม่ได้อยากได้แล้วไม่ได้สัมผัสสภาวะนั้นแล้วฉันอาจจะเป็นยุคเป็นแรงอาจจะเป็นเรื่องของอภิญญาทางเศรษฐกิจได้อาจจะเป็นได้เหมือนเราเป็นต้นไม้ที่ผิดแล้วและเป็นฐานที่ควรจะเป็นคนจนถึงแล้วมันก็ถึงเองโดยไม่ต้องอยากให้ปฏิบัติไม่ต้องการหรอกเราไปถึงสภาวัฒนธรรมแล้วมันก็เกิดได้ง่ายๆจะได้ง่ายๆแล้วมันก็จะเป็นเองได้เองไม่จำเป็นต้องอย่างยิ่งใหญ่ หลอกไม่ต้องไปตั้งความหวังไม่ต้องไปตั้งความหมายถึงฐานแล้วขอให้มีฐานจิตที่แข็งแรงมีฐานขอให้มีบุญรองรับพอดีมดรองรับแล้วเราได้จริงแล้วมันถึงฐานที่จะโน้มตัวเองไปที่จะรู้ว่าโลกนี้มันยังร้องเพลงไม่รู้ได้แล้วมันเกิดจริงมันก็เป็นการที่จะเป็นน้องผลักดันให้นิมิตเกิดสร้างเป็นอุปทานเป็นอัตตาที่มันกลมๆเพราะความที่ไม่จริงเห็นมโนระยะอันตราย ของคุณนั้นเป็นอัตตาของคุณนั้นมันไม่ใช่ของจริงเพราะฉะนั้นเราไม่ต้องไปอยากได้อะไรเลยในโลกขยะก็คือกิเลสขอให้ปฏิบัติเหตุปัจจัยให้ถึงไม่ให้ประชาชนพร้อมสิ่งนั้นเกิดไม่ให้เกิดไม่ได้ด้วยไม่ถึงนั้นถึงพี่ก็พอไม่ให้เกิดก็ไม่ได้ไม่ได้สรุปใครเข้าใจจุดนี้นะไม่ก็ทุกอย่างหรอกไม่จำเป็นต้องเร่งร้อนจะเอาอะไรมาผสมอะไรเราจะทำอะไรเป็นยังไงเราก็ครองกำนัน ได้บ้างออกมาแต่มันไม่ครบส่วนมันขาดตกบกพร่องมันก็ออกบางส่วนหรือเป็นสภาพที่มันขาดตกบกพร่องหน่อยตามปัจจัยถ้าเราบอกว่าเราจะทำแกงเมื่อมีส่วนที่เปลี่ยนแปลงในอุปกรณ์ พระอรหันต์เจ้าต่างๆ คือสิ่งที่เกิดผลประโยชน์อีกต่อไปมันก็เป็นประโยชน์แห่งประโยชน์ไม่มีปัญหาเราจะเข้าใจมันก็เป็นการศึกษาประวัติศาสตร์ ดอกไม้ร่วมมือผสมกระแสไปหมู่ประชุมร่วมกันประชุมเป็นประโยชน์เราเองก็ไม่มีอะไรมันก็มีสัดส่วนเฉพาะในอันไหนที่เร่งเราก็ต้องตื่นทำมันก็ทำอันนั้นไม่ต้องเร่งไม่ต้องตื่นเช้าแล้วก็มาศึกษาทำไปมันก็เป็นวันคืนนี้เป็นวันหยุดมีโอกาสมีเวลาดำเนินการกระทํา ก็ได้เดินทางไปแล้วก็มีพิพิธภัณฑ์สถานวิหารแม้เราจะมานั่งรวมแล้วหมดการศึกษาส่วนตนและเป็นอสูรกรรมไม่ต้องศึกษาอะไรอีกก็ตามต้องมานั่งร่วมศึกษารวมไม่เป็นกลุ่มก้อนกำลังเป็นอริยะธรรมท่านผู้ที่บรรลุแล้วเป็นทหารที่จะเข้าใจไม่มีความเหน็ดเหนื่อยด้วยมันมีความสุขครับไม่มีสิ่งที่ก่อสร้างต่อทางอะไรไม่รู้ว่านี่เป็นกรรมพันธุ์ดีให้มันเป็นกำลังใจ เป็นส่วนที่จะทวีความรู้ขึ้นไปอีกมันไม่ใช่ส่วนขาดทุนอะไรกูนั้นจะรู้ดีว่ารัฐบาลเพิ่มเติมไปเรื่อยๆมีวันคืนเหตุการณ์เพียงกับส่วนกลางจัดสวนพลังจักร ต้องการนั่งเจอตัวจะมาถามแล้วก็นั่งให้มันได้รูปได้ครับส่วนอันทรงไว้ซึ่งสมบูรณ์ที่มันได้ความพอดีแต่ความต่ำและก็เริ่มต้นไปจะเป็นคนหนึ่ง ไม่ต้องไปยื่นวิปัสสนาแล้วล้มเหลวเลยถ้าไม่มีสติแล้วล้มเลยไม่ได้เรื่องอะไรน้ำยาให้ขาดสติเป็นอันขาดศัตรูพลาสติกที่ร้ายกาจมากเกินไประวังไม่สำคัญพยายามจัดการศึกษาของตนพยายามปรับปรุงเกณฑ์แต่เราจะสมัครอย่างไรเราจะทำอย่างไรให้มันจางใครจะทำอย่างไรให้มันเกิดการปล่อย วางได้หรือไม่ให้มันเกิดสิ่งนี้ขึ้นได้เราจะทำอย่างไรถึงจะให้มันมันไม่เกิดได้แล้วก็พยายามเรียนรู้ศึกษาปรับปรุงไปเรื่อยๆพยายามตั้งงานให้ถูกทำถ้าเรารู้ว่าเราต้องตั้งนานก็ตาม จับปลาไปทีเดียวหายไปจับอะไรมาให้ 12 เป็นสมถะก็เอาจะจับเรื่องอะไรมาให้จิตวิปัสนาก็เอาทำไปมันมีอยู่ 2 ธุระนั่นแหละไม่อยากถามแล้วก็ทำได้ขนาดไหนถ้าทำได้ก็ทำอย่าให้ฉันครอบงำดังนั้นเวลาเป็นมากเราจะทำอย่างไร เราจะรู้ว่าแมลงสาบซึ่งเราจะวิเคราะห์วิจารณ์มันมันเป็นยังไงตัวนี้มันเป็นยังไงตัวนี้มันเป็นยังไงมันเป็นสิ่งที่ยึดทรัพย์มันรุนแรงยังไงมันเก่งยังไงทำไมคนอื่นเขาไม่เป็นอย่างเราทำไมเรามันโง่คนเดียวทำไมมันถึงถูกใจทำไมเรากลับไม่ขาวทั้งๆที่สนใจอยู่ว่ามันดีนะมันตัดได้ทำได้มันดีทำไมเราไม่รู้จะปรึกษาทำไมจิตใจของเราจริงๆมันไม่เห็นจริงๆมันไม่รับทราบรถของการไม่ต้องห่วงไม่ต้องชี้นำทางทำไมมันชอบภาพนี้พยายามจะเป็นยังไง พยายามอ่านอารมณ์นั้นดับอารมณ์นั้นโดยเป็นนี่มันไม่ดีกว่ายังไงการที่เบิกบานแจ่มใสการแยกสีมันบำรุงร่างกายมนุษย์มนุษย์ต่อสู้กับมนุษย์ทำไมสิ่งของเราเป็นอย่างนั้นทำไมไม่ติดของเรามันสายมันโปร่งหรือว่าสบายเบาไม่ยอมเห็นมันลำบาก ทำไมหน้าโง่นักดนตรีอยู่ตรงนี้มันเป็นยังไงแต่มันไม่เห็นจริงเออมันเห็นหน้าขำทำไมเราติดใจแล้วก็ทางภาคเคียงข้างเตียง ไม่ต้องห่วงน้องไม่ต้องอึดอัดขัดเคืองไอ้นั่นยิ่งเป็นทุกข์ครับผมทุกข์เพราะที่มีอยู่ในตนแล้วที่เรายังละไม่ได้เรายังจะไปหม่นหมองตามเป็นการทำทุกทับของตนที่มีทุกข์อยู่แล้วมันเป็นการซ้ำเติมคนอย่างโง่ซ้ำกับพิธีอย่าเป็นอย่างนั้นฉันสบาย นำไปสู่ความสำเร็จในชีวิตต้องพยายามให้มันเกิดผลเพียงพยายามจะมีผลมากได้มากเป็นไปได้มากขึ้นเรื่อยๆมันจะได้น้อยก็ไม่อยากให้มันได้อารมณ์หมายเสมอคือเราไม่หมายถึงมันก็จะเป็นหมายถึงมันจะพาเราไปแล้วก็พยายามดึงจากไม้แย่งชิงกันล่ะใครทำสัญญาใช้แค่ความต่อเนื่อง เพราะไม่อยากจะปิดทำไมเห็นไม่ได้นึกคิดมีโอกาสแบบนี้จะมีสติรู้คิดอ่านมันก็อ่านแล้วยิ่งโตวัดอัศจรรย์แม้หายใจออกหายใจเข้าคอร์ด ภูฆังอัศจรรย์ภิกษุนั้นมาหายใจออกยาวก็รู้สึกทั่วถึงว่าหายใจออกยาวอย่างนี้คือคำว่าผู้ชาย รับตั้งวาล์วอัสสะสันโตสัตว์สังสรรค์ภิกษุนั้นย่อมพิจารณาย่อมเมื่อหายใจออกนั้นก็รู้สึกจะพิจารณาเมื่อหายใจออกสั้นก็รู้สึกทั่วถึงว่าเราหายใจออกยาว ลมหายใจเข้าลมหายใจออกหายใจเข้าสั้นผมยาวสั้นสั้นเมื่อหายใจเข้าสั้นเราก็รู้สึกตัวเธอถึงว่าเราหายใจเข้าฟังสถานีขนส่งก็ 2 มีนาคม 61 หายใจในการออกมีการเข้าถึงความแตกต่างเรารู้ด้วยปัญญามีอาการเพศรู้ทั้งหมดว่าอาการเป็นอย่างนี้ความแตกต่างกันเป็นอย่างนี้ความชัดเจนเครื่องหมายเครื่องแสดงว่ากัลยาเป็นอย่างนี้ซึ่งแสดงหมายว่าออกหมายความว่าเข้าเป็นลักษณะอย่างนี้อย่างนี้มีเครื่องหมายรู้เข้าใจคนเดียวจนกระทั่งเรารู้ว่าจะทำจำกัด ถ้ารับเอาแต่แค่ลมหายใจเป็นกายเราก็ได้รู้ลมหายใจจนตายเราจะรู้สึกโดยนัยคล้ายๆอย่างนี้จึงเป็นกายทั่วไปข้อที่ 3 กับประกายประกายย่อมทำในบทศึกษาว่าเราจะเป็นผู้รู้พร้อมคอร์ด ระยะทางในบทศึกษาว่าเราจะเป็นผู้รู้พร้อมเฉพาะซึ่งกายทั้งปวงเนื้อหาใจเข้าอยู่นี้ผู้วิเคราะห์สื่อสารให้ระงับและหายใจออกก็ต้องพยายาม เปิดทำการสังหารให้นับอยู่แม้จะหายใจเข้าอยู่อย่างนี้อันนี้เป็นจตุจักรที่ 1 4 ข้อแรกเราจะมีสติมีสติแล้วก็จะมีการรู้เราจะมีการเกิดปัญญารู้ทั่วถึงไม่ได้เกิดปัญญาอย่างนั้นแต่เริ่มต้นจะดูปัญญามันจะรู้สภาวะรู้ลักษณะ เข้าใจอาการกายอาการเจ็บเข้าใจนิดๆกายนี้หยุดมันต่างกันอย่างไรเป็นการรู้ชัดเจนจริงๆเข้าใจได้บอกอาการก็เป็นอย่างนี้แหละสภาวัฒนธรรมปฏิบัติการและความแตกต่างเสมอความแตกต่างเหมือนกันมีลักษณะอย่างนี้แตกต่างกันยิ่งนัก รถแต่งมิตรภาพมันตรงกับหัวข้อที่ปราจีนสรุปเรื่องลงไปได้บอกสภาวะลงไปเป็นตัวเป็นตนถูกตัวลงตัวได้เป็นตัวเป็นตนเป็นตัวเป็นรูปเป็นเรื่องอะไรนี่ไม่ใช่ตัวตนที่มันมีตัวตนมายึดถือเป็นของเราแต่ว่ามันลงตัวมันลงสุภาพมันลงสภาวะมีลักษณะหัวข้อคำอธิบายอะไรบอกความหมายในเครื่องหมายนั้นพุทธมณฑลความหมายนั้นตรงกันทั้งภาษาคำพูดหัวข้อความ แล้วเราก็จะรู้ทั่วไปอีกเป็นสัปปายะกายทั้งปวงที่ไม่เอาแต่แค่ลมหายใจเป็นกายที่มีองค์ประชุมองค์ประกอบโตขึ้นมาอีกมากมายกว่านั้นก็ดีออกมาหานอกพอดีเข้าไปหาในคดีสรรพคุณกายทั้งปวงเราจะกำหนดรู้ให้ชัดเจนให้รู้ชัดเจนให้รู้เฉพาะพร้อมไปหมดให้รู้พร้อมเฉพาะอย่างนั้นอย่างนี้จะขยายออกขยาย 99 เป็นตัวโตเป็นตัวมากหรือเป็นตัวที่ละเอียดลึกลึกไปน้อยลงไปจนถึงตายในกายในกายนี่แหละเป็นความ อาการที่ประกอบกันอยู่เราก็จะรู้ทั้งความละเอียดอย่างนั้นหรือกายหมายออกทั้งตัวล่างหมดเลยออกมาสู่ข้างนอกมีทั้งอาการโคลงไว้มีทั้งอาการขยับเขยื้อนมีทั้งอิริยาบถเราจะรู้ในลักษณะใดรู้รวมหมดเราก็จะรู้ให้สลับซับซ้อนไม่ชัดไม่ถูกให้เฉพาะกำหนดแล้วกำหนดลงไปอย่างไรเราก็รู้ได้เป็นปัจจัยรู้เฉพาะครองหรือคู่ครองจะรู้ศึกษากายและเรามีเป้าหมายจำ ให้ระงับระงับอย่างไรเราก็เข้าใจด้วยระงับโดยความหมายว่าเราเอาแต่แค่รู้ว่ารูปมันนิ่งๆกายถ้าไปถึงกายในกายให้มันระงับจากกิเลสกายนี้จะต้องระงับการกินอิ่มไปแล้วก็หยุดอยู่ด้วยหรือแม้แต่ระงับจากกิเลสไม่มีกิเลสเราก็จะเป็นสภาพที่ต้องเรียนรู้ทำความเข้าใจถึงข้างในอย่างนี้มีจำนวนจำกัดที่ 2 ประวัติศาสตร์ว่า ใครจะเป็นผู้รู้พร้อมเฉพาะในทุกสิ่งแม้จะหายใจออกอยู่ถึงติดปฏิสังข์เราจะเป็นผู้รู้พร้อมเฉพาะกิตติแม้แต่จะหายใจเข้านี่เป็นข้อที่ 5 กุมภาพันธ์ ซื้อสุขกับการติดตั้งเวทีปฏิปทามีสติเราจะรู้พร้อมเฉพาะในศุกร์นี้แหละแม้จะหายใจเข้าอยู่อย่างนี้จิตเป็นสังฆารามจิตตสังขารรักปฏิสังเวชและกิจกรรมฐานไม่ว่าจะหายใจออกหรือไม่ว่าจะหายใจเข้าดังนี้อันนี้เป็นข้อดี ส่งไปตั้งเวทีที่สุขขะปะติดตั้งเวทีข้อที่ 7 สังขาราข้อที่ 8 เราก็จะทำให้สงบระงับอีกนั่นแหละตัดซ้ำไปยังจุดสังขารา แล้วจะทำผิดสังขารไม่ให้ทำงานทั้งแม่ลมหายใจออกอยู่ก็เหมือนกันแม่ให้ลมหายใจเข้าอยู่ก็เหมือนกันทุกลักษณะที่มีบางอย่างเปลี่ยนแต่เราก็จะทำให้ส่วนนี้ระงับอยู่ลมหายใจออกระงับอยู่อย่างเดิมลมหายใจเข้าก็ระงับอยู่อย่างเดิมส่วนอื่นจะมีการเปลี่ยนไปอย่างไรอย่างไรอยู่เราก็มั่นคงหมายความว่าอย่างนั้นเราจะเรียนรู้เรื่อยไปจนกระทั่งถึงจะประกาศที่ 3 กิจกรรม อันที่ 33 หรือจิตสังเวชวิปัสสะสิจะสามีจุติเราจะรู้พร้อมเฉพาะกิจแม่จะหายใจออกข่าวอย่าหายใจออกอากาศเรา สาวว่าเราจะเป็นผู้ทำจิตให้ปราโมทย์ยิ่งอยู่เหมือนกันแม้แต่จะหายใจออกเรียกว่าสามีผิดหรือแม้จะหายใจเข้าคือปฏิบัติเราก็จะต้องศึกษาให้มันชัดเจนพร้อมปราโมทย์ยิ่งมันหมายความว่ายังไงมีสภาพจิตเป็นยังไงอาทิตย์ประมูลจะยังคิดตังค์หมดสิ้นอยู่มันเป็นยังไงมันมีอาการยังไงลักษณะยังไงถึงตาย อะไรจะทำให้บทศึกษาอยู่ว่าเราจะเป็นผู้ทำจิตให้ตั้งมั่นอยู่ไม่ว่าจะลมหายใจออกหรือลมหายใจเข้าเราจะไปพูดทำให้มันตั้งมั่นจิตที่ตั้งมั่นแล้วก็ต้องรู้แล้วว่าเราจะให้ตั้งมั่นในจุดไหนเราจะให้จุดนี้จะทำให้ประชาชนยืนอยู่หรือว่าให้มันแข็งแรงให้มันเป็นไปได้ไม่มีส่วนเศร้าหมองไม่มีส่วนที่มันบอกว่าให้มันปราโมทย์ยินดีที่เป็นอยู่มันเป็นเชิงสว่างก็ตามเราก็จะทำให้มั่นคงแข็งแรง สมัครทหารเป็นอย่างนั้นยืนยงอยู่ได้ทั้งหมดจะยังติดตั้งอัศจรรย์หรือปัจจัยเราจะไปทำในบทศึกษาว่าเราจะเป็นผู้ที่จะทำสิ่งที่ปล่อยอยู่เป็นยังไงไม่ว่าจะล้มหายใจออกหรือลมหายใจเข้าเราก็จะรู้อยู่ในลักษณะลมหายใจออกลมหายใจเข้าลึกเป็นยังไงก็ตามแต่ในตอนนี้อยู่กับคนนี้แม้ที่สุดเรายังมีลมหายใจออกลมหายใจเข้าใจเราก็จะเป็นผู้หญิงกับจิตได้และ ดูเป็นกิจที่จะต้องวิโรจน์เป็นอย่างไรอยู่ปล่อยอยู่ปล่อยวางไม่ติดมีตรงกันข้ามคำตรงข้ามจะอธิบายความคิดในเกาะยึดเมื่อรู้ก็รู้เมื่อได้ก็ได้แต่ก็ไม่กลับไม่ติดมันปล่อยอยู่ไกลอยู่นี่เป็นข้อ 2 6 9 12 รู้ไม่หมดหรือยังให้เป็นสภาพนิสิตมันก็มีการกระทำผิดจริงๆจนกระทั่งจะเป็นตรรกะที่ 4 อนิจจารูปบัตรสีชมพูเราจะทำได้หมดศึกษาว่าเราจะเป็นผู้ตามเห็นมันตามไปใส่กันอยู่เห็นอยู่อย่างนั้นแหละตามเห็นซึ่งอันนี้จำแม้แต่ลมหายใจออกเป็นลมอนิจจังเป็นลักษณะอย่างไร ตอนนี้ไม่ใช่อนิจจังแบบโลโก้เราจะไปที่นั่นพอดีเกิดมีอะไรมาชักชวนหนีไปที่อื่นซะไม่ได้ไปตามที่เราหมายไม่เกี่ยงเลยหนอไม่ได้ไปที่นั่นตามที่หมายแล้วก็เลยไปที่อื่นให้มันหยาบๆข้างนอกข้างนอกไม่เที่ยงแบบนั้นนี่เราจะเห็นจิตมันไม่เที่ยงเห็นสภาพจิตตั้งไว้ก็ยังมีอยู่ล้มลุกคลุกคลานจริงหรออันนี้เรียกว่าเห็นชัดเลยว่าความจริงมันมีแต่เกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปมันไม่เที่ยงเลยหมุนๆๆมันอยู่ในลักษณะอาการอย่างนี้ดูซิ เราก็ทำมั่นคงขึ้นเป็นสมาชิกแล้วหนอเราตายแล้วน้องทำไปทำมานานๆก็มันก็ยังเพลิดเพลินและไม่เที่ยงได้เพียงอย่างน้อยเราจะรู้ว่าจิตนี้จะเอาชนะอยู่เหนือมันมีอำนาจอยู่เหนือมันชนะเป็นธรรมชาติการเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปตามที่มันจำเป็นความสามารถเป็นการคิดพยายามจะทำเป็นวัตสัน บริษัทเป็นอำนาจเป็นอำนาจที่จะกระทำให้มีกำลังคิดเหนือกำลังยึดอำนาจไม่สามารถเป็นไปได้แต่แท้จริงแล้วถ้าเราไม่มีอำนาจนี้หรือหมดสิทธิ์ของอำนาจนี้มันก็ไม่เที่ยงมันก็จะต้องแปรปรวนไปอีกก็รู้ว่าเราอะไรไม่ใช่เราเอาสิ่งที่เราฝึกให้มีอำนาจมีพละกำลังอย่างหนึ่งมาใช้นี่เป็นแต่เพียงการปรับปรุงดินเพื่อประชาชน นายเป็นลักษณะเห็นความไม่เที่ยงอย่างที่นี่เป็นลักษณะวิปัสสนาไอ้นี่เห็นจิตไม่เที่ยงจริงๆเป็นลักษณะสมถะแต่แล้วก็เกิดปัญญาเป็นวิปัสสนาตรงนั้นจิตนั้นมันมีเสียงเป็นลักษณะของวิปัสสนาแต่ก่อนนี้เราเคยมีอัตราแต่ก่อนที่เราเคยมีรูปรถแต่ก่อนนี้เราเคยทำอะไรที่เราไม่เคยคิดว่ามันเป็นสภาพอากาศสภาพรถที่ควรเป็นคนนึกว่ามันจริงเหลือเกินมันจริงแต่เสร็จแล้วเราก็เสพแล้วมันก็ไม่ได้เป็นอย่างไร กลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้นแหละพระยาเดาๆๆอาการผิดก็เป็นอย่างนี้ขอให้มันเจ็บมันก็เป็นอีกอย่างหนึ่งได้รับรถได้รับเชิญตกชื่นใจนี่ก็เป็นความสุขสุขไปสุขมาสุขไปสุขมาประเดี๋ยวมันก็ไม่เอามันก็หยุดไม่เอาแล้วพอหยุดมันก็จะมีอย่างนั้นได้จริงๆถ้าหยุดแล้ววันนี้ก็มันพอจริงๆอันนี้มันก็ไม่พออยู่แล้วมันอยากใหม่อีกแล้วกลับไปกลับมาเล่นตลกอย่างนี้แหละคือลักษณะของการขนส่งเป็นโรงพยาบาลมันไม่เที่ยงเลยอย่างนี้มันไม่เห็นแพ้มันไม่เห็นเหี้ย เรามาพยายามลดละความเป็นจริงความเป็นรสชาติจนกระทั่งมาเกิดปัญญารู้ว่าไอ้รสชาติมันเป็นมายามันไม่ใช่ของจริงมันเป็นอัตตาที่เราไปยึดติดเกาะไปสร้างเป็นตนเป็นลูกเป็นตัวเรามาทำลายอาการเรามันพยายามไม่ให้มันมีรสชาตินี้ใหม่มันติดติดของเราเข้าไปมีปัญญาเข้าไปมีความชนะเปลี่ยนเป็นความเคยอร่อยรสอร่อยลงไม่ติดไม่ยึดแล้วก็ตามรายได้จากรายได้การคลังไม่มีรสชาติของโลกไม่มีรสชาติของเรา เปลี่ยนไปแล้วไม่มีได้เองแต่ก่อนเรานึกว่าจริงเรานึกว่าอัตราเป็นต้นถ้าโลกนี้มันมีแท้มันเป็นจริงเราก็ไม่รู้ว่ามันเป็นมายาของไอ้นี่มันหลอกเรานะมันไม่ได้เกี่ยงเลยมันไม่จริงเลยไม่ท้องหรอกต้องหมุนเวียนให้เราเสร็จสมบูรณ์แล้วหมุนรอบเมื่อเราหยุดได้เลิกได้เป็นอนัตตาว่าเราไม่ต้องอยากและเราไม่ต้องอายมันไม่ใช่เป็นรถเป็นชาติแล้วก็ทำแล้วมันก็ไม่พอแล้วมันก็ไปลงหยุดหยุดแล้วมันยุ่งเวียนเป็นเศษใหม่อีกไม่มีแล้วอันนั้นตายคือความเฉยๆไม่มีการหย่าไม่มีการมีรถอย่างนั้นแล้วก็สมใจในรถเกิดความสนุกสนาน ถูกใจถูกใจสมใจอยู่เฉยๆว่างๆนี่แหละมันเที่ยงว่างไอ้ที่เป็นเศษโลกียรสเป็นมายานั้นไม่เที่ยงเป็นอนิจจังความจนเป็นตัวปรมัตถ์ใหญ่ถ้าใครเกิดปัญญานี้แล้วเกิดสภาวะอากาศ เที่ยงไม่ต้องอยากแล้วก็ไม่ต้องหามาเสพๆแล้วก็เป็นสุขๆแล้วก็จะไปพอไปหยุดหยุดแล้วก็ประหยัดวนเวียนเศษใหม่อีกอย่างนั้นหมุนวนอยู่อย่างนั้นเป็นวัฏจักรอยู่อย่างนั้นตอนนี้วัดป่าหายไปไม่มีวัตสันสงสารมีแต่ความว่างว่างอยู่เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ไม่อยากเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ไม่ต้องเจอเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็จะเป็นอยู่เฉยๆอย่างนี้แหละจะเรียกว่าสุขก็เหลือสุขจะเรียกว่าทุกข์นั้นมันก็คงอยู่ในรูปเดิมนี่มันว่ามันปล่อยมันเปล่าแต่สัมผัสเฉยๆจะมีก็เชิญจะไม่มีก็ใช้อยู่จะรับก็ยังได้ก็ยังไม่เสร็จดูรถตามจริงรู้ความเป็นจริงตามจริงไม่มีอาการเสกอยู่ในหัวใจไม่มีอาการเจ็บ ไม่มีการหย่าไม่มีการไม่หยาบไม่มีการชื่นใจหรือไม่ชื่นใจไม่มีการเสียใจหรือไม่เสียใจไม่มีทุกข์วางว่างอยู่เปล่าอยู่ไม่ติดผิวไม่เปลี่ยนแปลงมันจะเยี่ยมมันไม่เปลี่ยนแปลงแล้วมันมีไม่ขึ้นไม่ลงมันไม่มีวูบวาบไปทางสามทางเอาหรือไม่เอาทางนี้หรือไม่มีทางไหนที่มันไปทางนั้นมันเป็นอยู่อย่างนั้นแหละจิตมันจึงเครียดกว่าเดิม เมื่อมันได้เป็นอนัตตาแล้วจึงรู้ว่าหมดทุกข์จึงรู้ว่าอนิจจังไม่มีอยู่ในตัวนี้แต่ก็เกิดการรู้ชัดว่าโลกและอนิจจังโลกุตระไม่เป็นอนิจจังเราอุตส่าห์รักไม่มีอะไรอนิจจังก็เหมือนไม่มีตัวไม่มีตนอะไรผ่านน้ำตาแทนถึงจะตามเหตุผลมันเป็นตัวแทนกว่านะอันนี้เป็นปรมัตถ์ถ้าผู้ใดเกิดสภาวะไม่รู้สภาวะ ดาวองค์ใดองค์หนึ่งสนใจในสภาพที่ได้นิพพานแล้วก็เกิดขึ้นจริงใจเกิดรถติดใจมันก็ยังเป็นตนจนกระทั่งสุดท้ายไม่ได้สงสัยไม่ได้เป็นรสชาติอะไรนิพพานก็คือสภาพว่าสภาพเป็นอย่างนั้นแหละเป็นอย่างที่มันเป็นนิทานบ้างไม่มีอะไรแล้วมันก็ดีอย่างนั้นแหละเกิดก็เกิดไม่เกิดจะไปทำอื่นก็ไม่ได้ยึดติดในนิทานแต่เราก็มีแต่ภาพนี้ยืนยันเมื่อไหร่เลิกอะไรแล้วมันก็อยู่ที่ตรงนี้อยู่ตรงนี้ผ่านอยู่ตรงระหว่างไม่เปลี่ยนแปลงเป็นตัวที่สุดท้ายเป็นตัวจริงเปล่านี่เป็นลักษณะของอนัตตาสุดท้ายหรือ อนิจจังอย่างลึกซึ้งในอนิจจังที่อธิบายไม่มีหมดทั้งวิราคะมีหมดทั้งนิโรธมีหมดทั้งปศุสัตว์อธิบายอนิจจังตัวนี้อธิบายอย่างพิสดารไปเรื่อยๆตามประสาไม่ได้เอาคำว่ากีฬาธรรมศาสตร์แต่ก็บอกแล้วว่าเวลาผิดของเราดูจิตของเรามันจางคลายอย่างที่มันเป็นรถส่งรถโล่งเป็นการคลายจนหมดจนดับจนถึงลดลงแล้วก็ไม่มีชีวิตในรถรถที่เป็นอย่างนี้จะเป็นรถสุดท้ายเป็นรถอัตโนมัติจากความหลงไม่มีแรงก็ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นปัจจุบันไม่จำเป็น เอาจิตไปนึกคิดถึงแล้วจะไปทำงานอื่นก็ได้แต่เราก็ไม่มีปัญหาในเรื่องรถมีในเรื่องสภาพนิโรธหรือนิพพานหรือสิ่งสุดท้ายนี้ไม่มีปัญหาอยู่ที่จุดนี้ได้เสมอได้เป็นอันมากได้อย่างง่ายดายได้อย่างเที่ยงได้อย่างไม่สงสัยได้อย่างเด็ดขาดไม่เปลี่ยนแปลงนอกจากเราจะเขียนเป็นการสังหารที่สำคัญเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นได้ไม่เปลี่ยนแปลงมีเป็นลักษณะของธรรมะขั้นสูงสุดเป็นธรรม เป็นค่ำค่ำปลายขั้นตอนเหตุปัจจัยใดคุณพยายาม [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ก็ยังหยุดได้หยุดแล้วมันก็ไม่หยุดจริงมันหมุนเวียนได้นี่คือตัวทุกข์ที่มันจบไม่หยุดหมุนเวียนไม่แพ้ไม่จบไม่หยุดทุกก็คือการค้นพบอยู่ไม่ได้ในสภาพเดิมๆอย่างนั้นจนกระทั่งมันไม่มีอะไรมันถึงจะตามมันว่าไอ้นี่แล้วมันทนอยู่ได้แต่ว่ามันไม่มีอะไรที่จะเป็นแฟนผมมันจะเป็นของที่ยิ่งกว่ามันทนต่อการพิสูจน์มันไม่ต้องเครียดไปไม่ต้องขึ้นมาแล้วสภาพโลกมันมีวัตถุ มีลักษณะที่ไม่เคลื่อนเป็นลักษณะที่มันไม่มีอะไรจะเคลื่อนหรือมันว่างเปล่าอันนี้เป็นภาษาอธิบายของพระอาจารย์แม่มานะส่วนเล็กส่วนใหญ่แม้กระทั่งตัวนี้ส่วนน้อยช่วยคุณทำศูนย์กลางมันก็เป็นพระอรหันต์และปัจจัยการ 33 มีสภาวะให้เราเห็นสภาวะที่จะตามรู้กันทันทีทันใดติดกันอยู่ใกล้ๆนี่ไงมันเป็นอยู่ต่อหน้าต่อตาระทมมันไม่ใช่หน้าเอาตัวหน้าไปรู้หรอกเป็นหน้าของจริงนี่ไงคำนี้เดี๋ยวนี้เป็นกิจกรรมปัจจุบันเดี๋ยวนี้เห็นมันอยู่อย่างนี้มันถูกงูให้มันเกิดสภาวะถึงขั้นนั้นอันนี้เป็นสิ่งที่จำเป็น ขอบคุณครับสุดท้ายแห่งสุดท้ายกันอนาคามีจะรู้แม้แต่สภาวะของเทวดาชั้นสูงสุดรู้ในสภาวะสังโยชน์ท่านละเอียดรู้ในสภาวะผีท่านละเอียดและเราก็ไม่ติดแล้วกำลังทำลายสิ่งที่จะยึดติดอันใดยังไม่รู้ช้าสุดท้ายแล้วก็จะรู้เป็นคนอิจฉาสุดท้ายได้ฟังธรรมไปด้วยวิเคราะห์เองไม่ได้ช่วยวิเคราะห์ช่วยพยายามอธิบายแจกแจงให้ฟังเป็นธรรมในธรรมฟังแล้วก็เอาไปเทียบเคียงจำเริญ ม