210912 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ017.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์44 KB
วันที่แก้ไข26 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอังคารที่ 12 กันยายนพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านรับที่รักได้นำฝึกอบรมเปโตรสมถะซึ่งเป็นการทำวัตรเย็นที่พุทธสถานสันติอโศกวันนี้ก็มีเพลงตั้งใจที่จะพยายามลองต่อสู้กับบรรยากาศที่ ทำให้เราลำบากต่อสู้ให้จิตใจของคนเราเวลามันเกิดความทุกข์ร้อนมันไม่อยู่ในสภาพที่เรียกว่าทั้งบรรยากาศรอบตัวทั้งธรรมชาติทั้งอะไรต่ออะไรเนี่ยมันเกิดการทุกข์ร้อนมันก็ต้องต่อสู้ทุกอย่างที่มีแม้แต่ว่ามันจะเกิดบรรยากาศที่สุดมันก็เกิดการต่อสู้ถ้าเกิดว่าเราจะไม่ติดตามบรรยากาศบางอย่างมันชวนให้เรารู้สึกว่าพ่อหรือว่าจิตใจเกิดจากบรรยากาศบางอย่างที่ทำให้เราไม่ชอบไม่ติดใจมันก็เกิดโทสะมันจะต้องต่อสู้ ภาพทำทั้ง 2 ส่วนบรรยากาศที่ต่อสู้ในทางอะไรก็ตามแต่ไม่ว่าราคะราคะหรือโทสะมันเป็นการต่อสู้ที่ยากเย็นทั้งสองฝ่ายเราก็จะต้องพยายามจะทำโดยกินแล้วราคะหรือว่าฝ่ายที่อยู่จริงเนี่ยเป็นการต่อสู้ที่ยากเหนียวแน่นกว่าแต่โทรศัพท์เนี่ยเป็นสภาพหยาบมันไม่ยากเท่าไหร่เพราะว่ากันจริงแล้วเราก็ไม่ใช่สามารถ ดูง่ายเข้าใจง่ายและก็จะทำการได้ง่ายกว่าเสื่อมสภาพที่มันเป็นราคะนี่มันดูยากเข้าใจยากแล้วมันก็เหนียวแน่นมันเป็นรากเหง้าอันสุดท้ายที่จะถอนรากถอนโคนแล้วมันกลายเป็นความสุขความสุขใจความชอบเนี่ยเป็นของยากที่สุดเพราะการต่อสู้ในเรื่องราวพระเนี่ยมันเป็นเรื่องที่จะต้องให้น้ำหนักมากการฝึกวิถีทางในการสร้างความสงบก็เป็นเรื่องของราคะทั้งสิ้นไม่ใช่เรื่องของโทรศัพท์มันจะเป็นเรื่องที่เราจะต้องให้ความเข้าใจในความพยายาม การตั้งอกตั้งใจใช้ทั้งปัญญาใช้ทั้งแรงจิตต่างๆให้มากมันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องประมาทที่เราฝึกเพียรจะอยู่นี่มันเป็นการฝึกเขียนเพื่อต่อสู้กับหลายๆอันคือตัวเราเองเกิดมีสภาพที่เรียกว่ากิเลสต่างๆโดยเฉพาะที่หนักมากเพราะว่าฐานของเราส่วนมากมันก็พอจะรัก

อ่านต่อ

ในเรื่องของการราคา เราก็ไม่ค่อยหนักหนาอะไรกันโดยโดยจริงเพราะว่าปัญญาก็แจ้งจิตใจตนเองแล้วก็เห็นความสงบหรือว่าเห็นความสุขไปในทางด้านคือเป็นความประเสริฐกว่าขึ้นมาบ้างแล้วเพราะฉะนั้นมันอยู่แต่ว่ามันเลยเปิดมันวิ่งเลยเถิดไปหาความสงบที่มากเกินไปซึ่งมันเป็นอัตลักษณ์ก็จริงแต่ว่าเราเลยเผลอไปฝึกต่ออีกฝั่งหนึ่งนั้นก็เป็นความเสียหายพอๆกันแต่ในทางเลยเถิดไปหาอัตราจ้างอัตราส่วนมากเกินไป มันเป็นความสุดโต่ง 2 ส่วนและถ้าจะพิจารณาให้เห็นโดยชัดแจ้งแล้วก็จะเห็นว่ามันเป็นการเสพติดที่แนบเนียนผู้ละเอียดยากแก่การถอดถอนถ้าจะว่าไปแล้วมีพิษภัยยิ่งกว่าการเพราะว่าการที่เรารู้เรื่องของหยาบเป็นของง่ายเหมือนที่อธิบายของหยาบเข้าออกได้ง่ายและเราก็ได้ง่ายถ้าเกิดว่าเราเข้าใจด้วยปัญญาก็แท้จริงแล้วก็เห็นชุดสมุนไพรมันได้มันก็ได้เห็นได้ง่ายกว่าแล้วมันก็เลิกละปล่อย ออกมาได้ก่อนก็เป็นของจริงเสร็จแล้วเมื่อมันถอยออกได้แล้วเราก็จะต้องมารู้มันเหมือนกันไอ้ที่มันจะมาติดทางด้านผีนั้นมีค่ามาติดด้านถึงสงบตรงนี้มันก็เป็นแพ็คเป็นภาพเหมือนกันมันก็ตามแล้วจิตมันมันก็เป็นทุกข์อยู่อย่างที่เรารู้เราเห็นนี่แหละมันเป็นพวกมันไม่งามเพราะมันไม่ถึงนิภามันก็เป็นเรื่องลูกค้าเรื่องขนาดอยู่นั่นแหละมันไม่ไปไม่รอดอยู่นั่นเองแล้วก็จะต้องเข้าใจได้ถึงประเทศไทยที่มันแรงกว่ากันมันแรงในลักษณะอีกอย่างคือแรงอย่างเนียนแต่แรงอย่างที่เรียกว่ามันเป็นไปโดยโดยละเอียด ให้จริงจังโดยเฉพาะขณะนี้เป็นสัปดาห์หรือว่าเป็นตัวฐานโทษเป็นตัวการใหญ่ที่แท้ๆของเราเป็นส่วนใหญ่เราก็จะต้องพากเพียรแล้วก็พยายามคือไม่ใช่ว่าเราเองเรามาทำอย่างนี้เพื่อที่จะให้มันหนักกว่าเก่าไม่ใช่เราอยู่ในสภาพที่ต้องเรียนรู้มันทำโจทย์ทำแบบฝึกหัดโดยอยู่กับตัวมันเลยขณะนี้เรากำลังจะอยู่กับตัวมันมันเหมือนกับเอามาไว้ที่บ่อเหยื่อเอามามาให้มันชนกันต่อหน้าต่อตาเพื่อที่จะได้สู้กันอย่างเป็นวิปัส ปัจจุบันน่ะทำเป็นสติปัฏฐานเป็นการแก้กันโดยตรงเป็นการซัดกันอย่างที่เรียกว่าจะใช้ปัญญาจะใช้เพลงทวนกันยังไงที่จะปราบกันลงทีเดียวนั้นด้วยโดยตรงเลยไม่ใช่อื่นน่ะให้คนอื่นนี่เป็นการโดยตรงเลยเพราะฉะนั้นเราจะชนะหรือแพ้มันก็รู้กันเห็นๆตรงๆใครแพ้วันหนึ่งขณะใดที่จะทำอย่างนี้แพ้คะแนนเพราะในระบบวันนี้ก็เผื่อว่าเราไม่สามารถที่จะแก้โดยตรงนั้นตั้งใจตั้งใจมันก็ยังไม่เก่งยังไม่ ไม่ตั้งใจแล้วมันจะไปชนะยังไงไอ้ที่ไม่เจอกันนานแล้วมันจะไปชนะยังไงแล้วยังไม่รู้ด้วยมันก็กินเราหมดมันจะไม่มีทางชนะอะไรได้เลยว่าเราจะต้องพยายามเรารู้อยู่ว่าอะไรเป็นตัวการใหญ่อะไรเป็นปัจจัยอะไรเป็นเรื่องที่สำคัญที่เราจะกล่าวเฉพาะที่กล่าวอย่างนี้เป็นเรื่องของศิลปะซึ่งมีกันเป็นส่วนใหญ่ส่วนน้อยส่วนปีกย่อยของผู้ใดก็ตามแต่ถ้าเรามีอื่นที่ยิ่งกว่านี้อีกก็ต้องให้รู้ว่าจะมีเป็นเรื่องของการเป็นพระบาทอะไรที่มันแรงอยู่หรืออุดมการณ์คือเราเองเป็นอยู่มากเพราะว่ามันไม่จับเรื่องอะไรไม่ได้มันฟุ้งกระจายไปจับอะไรก็ไม่ถูกจะ อ่านเอาว่าเป็นสภาพอะไรก็ไม่ออกอย่างนั้นก็ต้องพยายามใช้ปัญญาตรวจตราเพราะตัวเองให้ชัดชัดเจนว่ามันอะไรกันแน่ที่เราเองเป็นตัวการใหญ่ของเราแล้วก็พยายามจะทำให้มันตรงให้มันได้ทีเดียวแล้ววันนี้จะไม่อธิบายอะไรมากจะไม่พูดอะไรมากก็ลองลงมือปฏิบัติบันทึกเป็นดูออนไลน์เป็นเวลาเป็นเดือนๆแล้วที่เราได้พูดได้อธิบายกันมา ขอตรวจอารมณ์ตรวจอารมณ์เราขณะนี้อารมณ์เราอยู่ในอารมณ์อะไรการต่อสู้หรือว่าอารมณ์ในขณะนี้กำลังสบายสบายมากสบายน้อยหรือว่าต่อสู้หนักต่อสู้น้อยเธอก็ไม่รู้เรื่องเลยอารมณ์อะไรก็ไม่รู้สติก็ไม่มีเลยหรือว่าจะติดมือทำงานอยู่ก็สามารถที่จะพยายามทดสอบคณิตศาสตร์ต่างๆ ภาพของกายสังขารสภาพกายสังขารทั่วไปเทศกาลแข่งขันอยากจะนั่งลงแล้วเรานั่งอยู่ดีแล้วส่วนเรานั่งอยู่ยังไม่ดีแต่จงไว้อย่างที่เราตั้งใจว่าเราจะตั้งอย่างนั้นแต่มันก็พลัดออกไปจากขนาดที่เราได้กะจะดูไปหมดตั้งแต่ขนาดหยาบขนาดกลางขนาดละเอียดที่พูดนี่ก็พูดแค่ 3 ระดับมี ที่ซับซ้อนมากกว่านี้จะไปหมุนไปสลบไปสลบมาทำขนาดนั้นทำขนาดนี้เนี่ยเราจงอยู่ได้ถ้าเป็นการปรับกายสังขารจิตสังขารเป็นตัวฝึกเจอสมถะในตัวและก็เป็นการได้พลังที่ว่าได้อำนาจในการสมัครสมาชิกต่างๆจึงจะเป็นสมาธิในด้านรูปบ้างในด้านอารมณ์จิตบ้างถ้าเรากำหนดเราได้สิทธิ์ของเราจะเป็นจิตสังขารประมาณขนาดนั้นขนาดนี้ถ้าเราจะให้มีการรับรู้ขนาดนั้นเราจะให้มีการ ขนาดนี้อารมณ์เป็นอย่างนั้นอย่างนี้เราจะลองดูว่าไม่ลองแล้วมันเป็นจริงๆนะมันมีอารมณ์นั้นอารมณ์นี้อยู่ที่เป็นอารมณ์อกุศลแต่เราก็พยายามลดอกุศลให้มันได้จริงๆมันเป็นการต่อสู้กันโดยตรงเป็นวิปัสสนาแท้เมื่อเราได้ลองเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเราจะได้ปัญญาถ้าจะรู้อารมณ์ที่มันมีจริงแต่เราก็ได้ปรับปรุงอยู่ทดสอบได้แต่เราไม่มีเลยมันก็ไม่มีอะไรมากมายเศรษฐกิจต้องลองดูบ้างที่จะลองรถลองให้มันมีอารมณ์อย่างนั้นอย่างนี้ดูบ้าง มันก็ยากกว่าที่พูดจริงมีจริงผู้ที่มีอยู่จริงก็ต่อสู้จริงบ้างทดสอบดูบ้างพยายามฝึกฟื้นว่ามันดีมันเป็นอารมณ์ดีแล้วต้องกลับลงไปบ้างจะไปหาอารมณ์อย่างนั้นอย่างนี้ดูบ้างมันจะเร็วไหมตัวมันจะทนอยู่ได้ในการฝึกสติเราต้องให้มันแข็งแรงให้มันมีอำนาจออกบ้างให้มันน้อยลงบ้างแต่เรามีหลายๆอย่างหลายๆแบบหลายๆอันที่เราจะพึงกระทำในแม้แต่การนั่งทานที่สุดคือนั่งนี่แหละ เราจะไม่เล่นมิตรภาพที่จะออกไปหาเดรัจฉานวิชาเท่านั้นแต่เราจะอยู่ในสภาพของสมถะกับวิปัสสนาจะอยู่ในสภาพที่จะทำให้มันหยุดสงบดื้อๆทั้งกายทั้งฐานและจิตสังขารโดยเรามีความรู้อยู่ว่าจะให้มันหยุดจะให้มันนิ่งจะให้มันระงับอย่างไรลูกหนี้ของกายลูกหยุดของฐานหยุดการสังขารหยุดเป็นยังไงแล้วเราก็มีจุดเป้าหมายที่ดีต้องไปหาตัวหยุดตรงเรื่องของ ให้เกิดปัญญาให้เกิดเรียนรู้แม้เราจะจัดการทำอยู่กับสมรรถนะนั้นเราก็จะมีปัญญารู้อารมณ์รู้ขนาดของสิ่งที่เรียกว่าสมมติที่สัจจะต่างๆกายสังขารขนาดนั้นๆแต่เป็นสมมติที่จัดการต่างๆขนาดต่างๆขอบเขตของการปรุงขอบเขตของการให้มันมีสภาพเศรษฐกิจของราคะโทสะโมหะหรือนิว แพ้ตรงๆที่เราจะพยายามลดละแล้วก็เรียนรู้เรียนรู้แท้ๆจริงๆถึงอารมณ์นิวรณ์ที่อยู่ในจิตที่เข้ามาครอบงำจิตให้มันออกหรือว่ามันจะเข้าจะให้มันออกได้หรือว่ามันเข้ามาไม่ต้องรู้มันเข้ามามันมีหรือว่าเราให้มันออกได้ให้มันเบาบางให้มันจางคลายแล้วก็แบ่งออกได้ด้วยตามลักษณะที่เขาเรียกตัวภาษาตามให้ฉันพระก็ดีพยาบาลก็ดีที่นั้นมีพระก็ดีมันก็จะดีหรือแม้แต่ที่ปรึกษาเป็นตัวรู้ทำมันยังไม่แน่ใจ ก็มันยังไม่รู้เลยมันก็เป็นโมหะถ้ามันรู้อยู่บ้างไม่รู้อยู่แต่ว่ามันก็ยังไม่ชัดเจนมันยังลังเลมันยังไม่มั่นใจมันยังไม่เด็ดขาดแต่เราก็มีวิธีอิจฉาถ้าเกิดว่าเราเองไม่ได้มีอะไรอะไรต้องคิด 13 ไม่ต้องไปไปใช้เป็นอะไรเรียนรู้นิวรณ์ 4 นั่นแหละซึ่งมันมีมุมเหลี่ยมเส้นลึกซึ้งละเอียดซับซ้อนมากมายแต่รู้ว่ามันกินตัวใดมันก็พ้นผิดอิจฉาตัวนั้นมันมีเรื่องให้มันไม่มีมันก็เป็นการรู้อย่างคนสงสัยคนนั้นตัวเดียวกันหมดทั้งตัววิธีศึกษานั้นไม่ต้องไปรู้อะไรมันต้องไป ชัดเจนแล้วเราจะรู้ก็ต่อเมื่อเรารู้แน่ใจมั่นใจของตัวเราเองว่าเราหมดความสงสัยมันมั่นใจปักใจมันเกิดการรู้แจ้งแทงทะลุแท้ตัวนั้นเด็ดขาดนี่คือมันพ้นวิกฤตอิจฉาเพราะขนาดของกามฉันทะขนาดของพยาบาลขนาดบางทีนะมีพระขนาดท้องอืดจากต่างๆนั่นแหละเป็นตัวที่เราจะเรียนชัดเจนรู้อารมณ์พวกนี้ที่จะเรียกว่าอารมณ์ตนอื่นๆอะไรก็เรียกได้โดยประสานเยอะแต่จุดหมายแล้วก็ทุกคนก็คงจะเข้าใจดีพ่อแม่มีกิเลสตัณหาในลักษณะอย่างนั้นอย่างนั้นเราก็ดูความจริง เพลงว่าเรามีอะไรเด่นอะไรชัดเป็นวิปัสสนาแต่เราก็พยายามทำความจางคลายให้ทำให้มาอยู่ในอารมณ์ที่เป็นกุศลหรืออารมณ์ที่โสภณอารมณ์คิดเป็นสิ่งที่ดีที่งามดีขึ้นเป็นระดับๆมีสภาวะจริงและทดสอบไปเลยทีเดียวอันนั้นก็เป็นวิปัสสนาจริงในขณะที่เป็นขณะนี้ด้วยหากคุณได้ทำสภาพจิตของเราเองมีสติสัมปชัญญะดีแล้วแม้ในขณะปัจจุบันนี้เราจะทำให้จิตของเราทำอยู่ได้โดยวิธีช่วยทั้งการปัดเป่าออกเป็นแบบสมถะชั่วคราว นึกว่าเป็นวิปัสสนารู้นั่นแหละเรารู้ด้วยว่านิวรณ์ต่างๆแล้วเอาออกชั่วคราวในปัจจุบันนี้เราไม่มีนิวรณ์มีกำลังของจิตจิตสัมผัสที่เรียกว่าฌานหรือว่าได้เพลงชีวิตปัดเป่ารูปเผากิเลสออกไปชั่วครั้งชั่วคราวอยู่ขณะนี้แล้วจิตเราใสติดเราดีแล้วแพ้คิดอย่างนั้นน่ะยิ่งเป็นทิศทางที่จะไปทำวิปัสสนาสอนสร้างอภิญญาแต่กินยาก็คือรู้ก็คือเก่งก็คือทำความลึกซึ้งต่อไปอีกเราจะสามารถที่จะรู้ตัวรู้ตนว่าเราจะเพิ่มวิธีอะไรแก่ตน เราจะสามารถรู้สภาพที่ซ้อนอยู่ในรูปในนามรูปอย่างนั้นมีนามอย่างนั้นประกอบนามนั้นเป็นกุศลหรืออกุศลนางก็คือจิตวิญญาณหรือว่าสิ่งที่มันเป็นมโนผุพังนี่แหละประกอบเราจะรู้เมื่อไรถ้าเดือนนี้เราก็รู้ของเดี๋ยวนี้ถ้าเราไม่รู้เดี๋ยวนี้ก็ใช้สภาพของบุพเพสันนิวาสเรียนรู้ว่ามันมีอารมณ์อย่างไร มีอารมณ์ราคะมูลอารมณ์โทสะโมหะลมหรืออารมณ์ที่มันดีขึ้นบ้างหรือไม่ดีมันยังไม่เป็นอารมณ์ที่แน่ๆหรือว่ามันดีขึ้นบ้างเป็นภาษาอังกฤษอยู่แต่ว่าปรุงอย่างไม่ดีหรือว่าดียิ่งขึ้นเป็นวิธีการดูไปอีกแต่มันก็ยังไม่ดีนั่นแหละสิ่งของทั้ง 13 และวิธีการเป็นศิษย์ที่ยังมีหดหู่มีสภาพที่ยังไม่บริบูรณ์อะไรพวกนี้มันยังไม่ ตัวในบ้านกูไม่ว่าด้านใดด้านหนึ่งมีสภาพชื่อเรียกอะไรจะรู้หรือขี้เกียจลงไปเป็นมหากษัตริย์ที่เราจะเรียนรู้จริงๆมีอภิญญารู้อ่านรู้จักจิตที่เราผ่านมาอาศัยอาศัยบุพเพนิวาสานุสติญาณก็ตามเรียนรู้ในปัจจุบันนี้มันจะมีอยู่เท่านี้ถ้าใช้บุพเพสันนิวาสตรวจสอบของเก่าของงานผ่านมาเยอะแยะเราจะรู้หมดอาจจะรู้เข้าใจทดสอบการทบทวนจริงๆแม้เราจะมีปฏิปฐานปฏิบัติอยู่ตลอดเวลาเราก็จะอ่านให้รู้ใจ ที่เคยพูดกันแล้วพูดกันเล่าอธิบายกันแล้วอธิบายกันเล่าให้ธุรกิจที่ลึกซึ้งขึ้นเป็นมหากษัตริย์จิตขึ้นให้มันเป็นมหากษัตริย์ก็ให้รู้และพยายามไล่ไปเรื่อยทำปรับปรุงไปคิดอย่างนี้เรียกว่าจากอุจจาระจิตอย่างนี้เรียกว่าอนุรักษ์จะเป็นการรู้เป็นการหยั่งถึงอภิญญาแต่จิตของเราเองความรู้ยิ่งเจ็บยิ่งถ้าเราทำได้แค่ไหนความรู้ที่เราจะรู้จริงแม้ที่เราจะเป็นของเก่าเราก็รู้ว่าเราทำได้ แค่ไหนที่ไม่ได้แค่ไหนในปัจจุบันนี้เราก็จะรู้ว่าเราทำได้แค่ไหนหรือไม่ได้แค่ไหนล่วงรู้เจโตปริยญาณหยั่งรู้จิตกิจการอย่างรู้จิตจิตจิตจิตใจจะมีอะไรแตกต่างกับอะไรอันใดมันเป็นยังไงถึงจะรู้ว่าจิตนี้มันเป็นสัตว์นรกอยู่หรือเป็นเทวดาอยู่หรือเป็นมนุษย์เป็นอารมณ์อย่างไรเราก็จะได้สอบผ่านรู้จริงๆฮัลโหลการเกิดการดับเรียกว่านอกจากจะรู้สิ่งอย่างนั้นแล้วก็จะต้องรู้ว่าการเกิดเหตุการณ์เคลื่อนอุบัติเหตุ ตูดยานเกิดปัญญารู้มันเกิดสอบผ่านเป็นของเก่าทุกส่วนของเก่าก็รู้มันเกิดแล้วมันก็ไม่มันดับได้หรือดับไม่ได้หรือว่าเปลี่ยนไปเมื่อมันจงอยู่มันมากอยู่โลกมันน้อยลงได้พอมันรู้ความจริงของจิตจริงๆลักษณะของอภิญญาทั้งหมดไม่มีอะไรที่แปลกแปลกแต่มันก็เป็นความรู้ยิ่งเศรษฐกิจปัญญาอันยิ่งได้จากการเรียนจากการอ่านของจริงสภาวะจริงจนกระทั่งรู้ว่าเป็นอาสวะยานรู้ว่าอาสวะก็อย่างนี้อาจจะหมดไปกลับ ไม่เหลือก็ยังเหตุปัจจัยที่จะเรียกเหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นกิเลสตัณหาต่างๆแยกละเอียดลงไปเป็นเจ้าภาพหมุนรอบเชิงซ้อนแน่ๆปัจจัยอย่างหนึ่งอย่างหนึ่งเราอาจพิจารณาวิเคราะห์เป็นเรื่องเป็นอย่างๆเมื่อนั้นเมื่อนี้เราผ่านมาในวันนี้คือทดสอบอ่านดูย้อนไปเป็นบุพเพสันนิวาสจะตัดใจอย่างเดียวอย่างเดียวนั้นเราได้รู้ว่ามันเหลือหรือว่ามันหมดมันออกจางลงหรือว่ามันจะอยู่มากคงที่เยอะมากกว่า เราก็จะได้รู้แต่ละปัจจัยจะลำบากใจเราก็ทำจริงที่จริงไม่ใช่ว่าเราจะปฏิบัติธรรมเพื่อจะทำเพื่อปัจจัยเดียวคือเรื่องเดียวเท่านั้นหรอกแล้วก็ทำหลายๆเรื่องหลายๆปัจจัยอยู่แต่เราก็ต้องรู้ว่าเราอันใดมันหนักอย่างใดมันมากอย่างใดที่สำคัญสำหรับเราที่เราจะจัดการกับมันมีสติปัฏฐานมีกรรมฐานที่เราจะจัดการกับไอ้เรื่องนั้นเรื่องนี้ปัจจัยอย่างนั้นปัจจัยอย่างนี้เราก็จะต้องรู้เหตุผลให้พูดไปกระทบส่วนบุคคล ระยำจำได้มีสภาพที่จะรู้มุมเหลี่ยมอะไรแตกขึ้นถึงจะมีเมื่อเวลาเรารู้มากแล้วมันก็จะมีไอ้ที่แปลกที่ใหม่ขึ้นได้น้อยนั่นแหละนานๆจะมีไอ้นี่แปลกใหม่ขึ้นอีกบ้างมีมุมพิศดารมีเหลี่ยมมีเงื่อนไขที่ลึกซึ้งอ่ามีสภาพพิสดารขึ้นไปอีกบ้างแต่ว่ามันจะมีได้บ่อยๆซึ่งเราเรียนกันมากเราเรียนกันเสมอมันก็ไม่ได้ไปอื่นมันก็เรื่องของกิตติคุณของเก่าของเดิมคือเป็นนิทานที่ถูก โยงใยเรื่องราวต่างๆอยู่นั้นเองไม่มีเรื่องอะไรแต่เราก็จะศึกษาให้เป็นผู้กระทำผิดตาให้เป็นความฉลาดความรู้จริงรู้ยิ่งไม่ใช่เอาแต่คิดเอาแต่คนึงกันแน่แค่นี้คำนวณอายุเท่านั้นแต่มันจะมีสภาวะรองรับได้จริงก็รู้ว่าเราได้กินแต่ยังไม่ได้ก็รู้ก็ยังไม่ได้แต่เราก็ต้องไล่ผ่านไปก็ดีขึ้นจนได้ดีขึ้นแน่ๆแต่เมื่อเราเรียนรู้จริงแล้วก็พยายามทำจริงมันต้องลดต้องละต้องจ้างต้องคลายออกเป็นไปได้แน่ๆแม้อย่างยาจริงๆก็ไม่รู้ซะเลยมันจะแย่ยาวจริงๆด้วยว่าเราได้มาบ้างเพราะของง่ายที่ปัญญามันเห็นชัดกำลัง วันคืนผ่านไปวันคืนผ่านไปมันก็ต้องเป็นต้องมีแล้วเราก็จะต้องทดสอบต้องอ่านดูว่ามันหมดไปแล้วมันสบายก็ไม่สบายมันดีหรือไม่ดียังไงเราถึงจะเกิดอานิสงส์ในการปฏิบัติจึงจะรู้ผลว่ามันดีหรือไม่ดีแพ้แล้วเราก็จะรู้เหตุผลการสอบว่ามันดีงั้นน่ะมันทำให้เราเจริญเป็นคนดีเป็นอย่างไรที่เราเลือกอย่างนั้นถ้าคุณได้อยู่ในวังก็ลืมตาออกมาสนใจที่ยังมีอะไรที่เป็นอารมณ์ยังไม่แจ่มใสก็เพิ่มขึ้นทำให้แจ่มใส ถ้าไม่มีสติ๊กเกอร์ถ้าไม่มีสภาวะที่เป็นโสภณนิติภาวะจิตที่ดีขึ้นยิ่งขึ้นในการจะถอนส่วนที่ถอนจากสภาพที่เป็นหลับตาออกมามาสู่ลืมตาเนี่ยที่เราเรียกว่าฐานะก็เพราะว่าในสภาพหลักการมันไม่ใช่ภาพปกติมันเป็นสภาพที่อยู่ในภวังค์มีสภาพที่มีส่วนน้อยแล้วก็เป็นสภาพที่ไม่ได้ยืนยันว่าเป็นโรคโรคนี่คือความเกิดความเปิดถ้าพอเราตามมาเราก็ไม่รู้โลกแล้วก็มาอยู่กับความเปิดของโลกอนาคต กระรอกอย่างที่เรียกว่าเราไม่มีกิเลสตัณหาอะไรอยู่กับโลกนี้ได้ถ้าอยู่ได้หลับตานั้นน่ะสัมผัสต่างๆมันก็ตัดมันก็เบาก็ง่ายขึ้นอย่างนั้นจะอยู่ก็อย่างนั้นมันอยู่ง่ายกว่าถ้าลืมตามาแล้วเราก็มาอยู่กับโลกได้โดยไม่มีกิเลสไม่มีนิวรณ์ไม่มีอะไรพวกไม่ได้เลวๆพวกนี้ได้นั่นแหละถึงจะยืนยันว่าเป็นโลกุตระแท้อยู่เหนือโลกของโลกวิญญาณตาหูจมูกลิ้นกายมันก็เอาใจนั่นแหละมาเป็นตัวเชื่อมโยงตัวต่อไม่ใช่ว่าตาหูจมูกลิ้นกายเฉยๆก็ไม่มีวิญญาณไม่มีสิทธิ์ไม่ใช่มันก็มีจิตวิญญาณร่วมด้วยทวารเพราะมันอยู่เหนือโลก ท่านี้ได้มันก็เป็นความเก่งของวิญญาณหรือตัวโรคที่เรียกว่าโลกของทางทิศทางโลกของส่วนส่วนใดส่วนจิตวิญญาณเหมือนกันและผู้ใดไม่ไปสร้างอุปทานอะไรในด้านจิตมากมายนะอย่างพยาธิสัตว์เมื่อรู้เรียนรู้โลกของการศึกษาริกะเข้าใจอย่างแน่แท้ไม่ติดไม่ยึดในการแล้วก็เข้าใจแล้วมันจึงไม่มีปัญหาอะไรมันก็เป็นพระอรหันต์ง่ายๆในโลกในภพในชาติอะไรที่เลอะเลอะเทอะๆอะไรต่ออะไรมามันถึงไม่ต้องวุ่นวายมาก อ้าวไม่เหมือนปัญจวัคคีย์ที่ไปเรียนทางด้านนั่งหลับหูหลับตาทำอย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่ออะไรต่างๆนานามามีภพมีชาติอะไรเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเยอะไม่ถึงช้านานกว่าต้องมาล้างอัดสักทีละปัญหาในโลกต่างๆล้างอัตราต่างๆเยอะแม้มันจะมาขี่กับพระเจ้าจะมีส่วนคล้ายกันคือการน้อยหรือว่าการไม่มีใครอยากจับก็เบื่อการเข้าใจว่าคือปฏิบัติอย่างนั้นเรื่องการก็ไม่ได้มากมายอะไรที่ได้อยู่กับป่ากับเขาตลอดจนไม่ได้วุ่นวายกับโลกต่างหูจมูกลิ้นกายอะไรลาบยศสรรเสริญอะไรก็ไม่ได้วุ่นวายอะไรหรอกเพราะฉะนั้นปัจจุบันจะมีลักษณะคล้ายกันแต่มันช้ากว่ากันจะเห็นได้ โทษของอัตราส่วนที่ไปสร้างอุปทานไปวุ่นวายไปมีอะไรที่เขากล่าวก็ว่าเขาเรียนมากรู้มากได้ยากนานอย่างที่เป็นๆอย่างมันจะลดทีมเราก็ต้องพยายามเรียนรู้อัตราและภพชาติที่มันสร้างมันก่อมันสะสมมันอะไรก็ได้ยึดมันติดที่มันไม่เข้าท่าอะไรให้ได้ออกมาด้วยแต่เราก็ไม่รู้ฝั่งหนึ่งสั่งการแล้วฝั่งนี้อีกเราก็จะต้องแยกให้ชัดด้วยว่าขณะนี้มันฝั่งไหนที่เรามีมากกว่าอัตราส่วน แล้วก็ต้องรู้เย็นๆแยกง่ายๆ 2 ฝั่งไม่ต้องเข้าใจว่าเราจะเพ่งเพียรส่วนไหนเราก็ต้องพยายามเอาเวลามาพยายามที่จะฝึกปรือในส่วนที่มันหนักกว่ากันมันถึงจะตรงกับกรรมฐานและตรงกับฐานะจริงของเราที่เรายึดติดแต่ส่วนกามันเบาถ้าเราก็ไม่ต้องไปกังวลมากส่วนอัตราส่วนที่มันติดไม่พบสิ่งผิดเป็นส่วนใหญ่เป็นส่วนพบว่าปัญหาแล้วก็ต้องพยายามตั้งสติให้รู้กรรมฐานของเราให้มาวันคืนตลอดอยู่ทุกวันทุกคืนเวลาใดๆก็ตามแต่เราก็จะต้องพยายามฝึกกรรมฐาน ภาระสำหรับวันนี้ตอนกลางคืน

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน