สื่อธรรมะพ่อครู(วิโมกข์ 8 สัตตาวาส 9) ตอน บุคคล 7 วิโมกข์ 8.docx

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน บุคคล 7 วิโมกข์ 8

วิมุติของสายปัญญา คือทิฏฐิปัตตะ แต่วิมุติของสายเจโต คือศรัทธาวิมุติ ปัตตะคือบรรลุ เมื่อความเห็นความเข้าใจของสายปัญญาเข้าใจแล้วปฏิบัติก็จะเกิดบรรลุเป็น ทิฏฐิปัตตะ ส่วนวิมุติของสายเจโต หลุดพ้นในจิต ไม่มีปัญญารู้ว่าตนเองหลุดพ้น ไม่กระจ่างภายนอก ไม่รู้นอก เกี่ยวข้องกับนอกอย่างไร เกิดกิเลสอย่างไรก็ไม่ สายศรัทธา สัทธาวุติ ถึงไม่รู้ว่าตนเองสัมผัสภายนอก แล้วหมดกิเลสเป็นอย่างไร แต่สายปัญญารู้นอกใน อ่านรู้หมด

กลับไปที่กายสักขี สายศรัทธามีองค์ประชุมของกาย คือกายสักขี ซึ่งหมายถึงข้างนอกอย่างเดียว ทีนี้ สายศรัทธามีกายสักขี แต่สายปัญญารู้ว่าเห็นแล้วมีกายสักขี แต่สายเจโต ข้างนอกดูว่าหลุดพ้น แต่ตนเองไม่รู้ตัว แต่สายปัญญารู้แทนสายเจโตเลย คือสายเจโตไม่มีปัญญารู้นอกและใน แต่พฤติกรรมภายนอกหลุดแล้ว หลุดโดยกายสักขี ใจของตนเองนั้น จะไม่ชัดว่าตนเองหลุดพ้น หรือว่าตนเองหลุดด้วยปัญญาแต่ข้างนอกหลุด ไม่มี แต่ข้างในตนเองไม่รู้ว่าหลุด สายเจโตอ่านจิตไม่ออก แต่ข้างนอกกดข่มได้ เต๊ะท่าเก่งอย่างกับอรหันต์เลย แต่ไม่รู้จิตเจตสิกรูปนิพพานภายใน ส่วนทิฏฐิปัตตะ บรรลุแล้วจะเห็นชัดเจน ทั้งข้างนอกข้างใน ผู้ที่มีปัญญาจึงชัดเจนในวิโมกข์ 8 และต้องสัมผัสด้วยกาย รู้นอกในไปเรื่อยๆ ส่วนสายเจโตพระพุทธเจ้าถึงตรัสว่าเมื่อได้กายสักขีแล้ว ต้องพิสูจน์ว่าต้องมีสัมผัสทางกาย และต้องเข้าใจในวิโมกข์ 8 รูปีรูปานิปัสสติ 1. ผู้มีรูป ย่อมเห็นรูปทั้งหลาย (รูปี รูปานิ ปัสสติ) 2. *ผู้ไม่มีความสำคัญในรูปภายใน (1๐/66) ย่อมเห็น รูปทั้งหลายในภายนอก (อัชฌัตตัง อรูปสัญญี เอโก พหิทธา รูปานิ ปัสสติ) (*พ่อครูแปลว่ามีสัญญาใส่ใจในอรูป) คือหมดทั้งภายนอกและภายใน กาม ถึงรูป ถึงอรูป แม้ภายใน 3. ผู้