สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ปัญญาจะเกิดได้ต้องประกอบด้วยองค์ 6.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู ตอน ปัญญาจะเกิดได้ต้องประกอบด้วยองค์ 6 ปัญญาจะเกิดได้ต้องประกอบด้วยองค์ 6 ปัญญานั้นเป็นภาษาของศาสนาพุทธเท่านั้น ปัญญาเป็นภาษา พระธรรมแปลว่า ความเฉลียวฉลาดที่เป็นโลกุตระ ส่วนความเฉลียวฉลาดที่เรื้อแล้ว เป็นโลกียะ แม้แต่ฉฬายตนะ เขาก็ไม่ได้เรียนรู้ คำว่าฉลาดภาษาไทย มาจากภาษาศาสนาว่า ฉฬายตนะ แต่เดี๋ยวนี้เพี้ยนไปแล้ว เป็นเฉกา ที่เป็นฉลาดโลกียะ ต่อให้จบปริญญาเอกทางศาสนาพุทธก็ตาม ก็ไม่ได้รู้จักโลกุตรธรรม ไม่รู้จิตเจตสิก รู้ไม่จริง เรียนรู้สังกัปปะ 7 ไม่ได้ แยกมโนปวิจาร 18 เนกขัมสิตกับเคหสิตะไม่ได้ คนที่รู้อย่างอาตมารู้นี้ จะไม่ปฏิเสธอย่างที่อาตมาพูด แต่ที่อาตมาพูดนี้ ตรงกับพระไตรปิฎกนะ คำว่าปัญญามีมาก่อนตั้งแต่ยังไม่เป็นประเทศไทย ศาสนาพุทธก็มีอยู่ในประชาชนย่านนี้ ตั้งแต่ยังไม่เป็นประเทศสยาม มันก็เป็นชาวพุทธอยู่เดิมแล้ว เป็นรากเหง้าของศาสนา อยู่ในคนย่านนี้ คำว่าปัญญานี้มีมาก่อนแล้วก็เพี้ยนไป ประเทศไทยยังไม่ถึงพันปี คำว่าปัญญาในประเทศไทย จึงเพี้ยนมาก่อนพันปีแล้ว คำว่าปัญญา ได้ผิดเพี้ยนมาก่อน 1000 ปีแล้ว แปลว่า ความเฉลียวฉลาด ฉลาดที่จะต้องรู้จักอายตนะ 6 เรียกว่าฉฬายตนะ (ฉฬะแปลว่า 6 ) ฉฬายตนะก็กร่อนเป็นคำว่าฉลาด แต่เมื่อไม่เป็นปัญญา ก็เป็นฉลาดเฉโก เป็นความฉลาดรากเดิมของปุถุชน ความฉลาดของปุถุชนทั้งหลาย ก็คือเฉโก ไม่มีปัญญา ฉลาดแบบปัญญาจะปฏิบัติธรรมได้ ต้องมีมรรคมีองค์ 8 ต้องมีโพชฌงค์ 7 มีธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์ สัมผัสอาการกิเลส จับอาการกิเลสได้ แล้วลดกิเลสได้ ปฏิบัติศีล ทำให้ลดกิเลสได้ ตรวจผลได้ก็เป็นสัมมาทิฏฐิ เปลี่ยนจากโลกโลกีย มาเข้าสู่โลกโลกุตระ เป็นปรโลก เป็นโลกใหม่โลกอื่น แตกต่างจากโลกอื่น เป็นอัญญะ อัญญะแปลว่าอื่น อัญญะเป็นต้นตระกูล ของความรู้โลกุตระ พระพุทธ
อ่านต่อ
เจ้าได้ตรัสกับผู้ที่ได้รู้คนแรก ตั้งแต่ยังไม่ได้มีสัญญา ปัญญา เป็นอัญญะ ขอสรุปเลยว่า ปัญญาคือโลกุตรธรรม คือความเฉลียวฉลาด ที่รู้จักอายตนะ 6 แล้วปฏิบัติ จนกระทั่งสามารถ มีสัมมาทิฏฐิ มีสัมมาปฏิบัติ มีสัมมาปฏิเวธ จึงเกิดความรู้นั้นเป็นปัญญา แล้วก็ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 มีธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์ มีสัมมาทิฏฐิ เป็นสามเส้า เกิดสั่งสมความเป็นปัญญา ก็คือตัวกิเลสลดได้ ลดได้ ก็เป็นสัญญากำหนดรู้ แล้วก็ทำให้เกิดสัมมาทิฏฐิ แล้วเกิดเป็นพลังรวมจบ แต่ละเรื่องๆ จบก็สั่งสมเป็นกำลัง เป็นอินทรีย์ เป็นปัญญินทรีย์ เป็นปัญญาพละ หรือปัญญาผล สูงสุด คือปัญญาจบกิจ ความรู้ที่เป็นวิมุติญาณทัสสนะ ก็คือจบกิจ คือปัญญาเต็ม ปัญญา ปัญญินทรีย์ ปัญญาพละ สามเส้า เกิดจากการปฏิบัติมรรคองค์ 8 โพชฌงค์ 7 โดยเฉพาะมีธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์ เป็นตัวปฏิบัติ ไม่ใช่นั่งหลับตาสะกดจิต ไม่มีการวิตกวิจาร ไม่มีธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์เลย ไม่รู้จัก วิตักกะคือจิตดำริ แล้วรู้วิจารคือพฤติกรรมของจิต รู้กายที่เป็นกายของกิเลส ตัวสำคัญ คุณจับตัวไหนได้ ให้ทำอย่างพ้นความสงสัยลังเล พ้นวิจิกิจฉา ทำกิเลสลดได้หมดได้ด้วยปหาน 5 ก็ได้ของจริง ทุกวันนี้คำว่าปัญญา กลายเป็นเฉกา ไปแล้ว เอาคำว่าปัญญาไปเรียก แต่ความจริงแล้ว เป็นคนที่มีแต่กิเลส เฉโก เป็นความฉลาดที่อวิชชา ไม่ใช่ความรู้ของพระพุทธเจ้า ไม่มีวิชชาที่เป็นความรู้ของพระพุทธเจ้า อวิชชาคือคนไม่มีความรู้ของพระพุทธเจ้า แต่ได้เรียนรู้มา เรียนได้รู้จบด็อกเตอร์ เปรียญ 9 แต่ไม่รู้อวิชชา ไม่รู้สังขาร ไม่สามารถรู้สังขาร 3 กายสังขาร จิตสังขาร วจีสังขารก็แยกไม่ออก เมื่อแยกไม่ออก ปฏิบัติสังขารให้มีมรรคผล แต่คำว่า ปุญญาภิสังขาร คือกำจัดกิเลสได้ผล คือปุญญะ เมื่อกำจัดได้ผลก็เรียกว่า ทำสังขารอย่าง อภิ เป็นอภิสังขาร ทำบุญได้ถูก กิเลสก็หมดลงหมดลง จนกิเลสหมด ก็ไม่ต้องกำจัดอีก ก็ไม่ต้องใช้บุญ เป็นอปุญญาภิสังขาร เป็นคนหมดบุญ เป็นคนสิ้นบุญ ปุญญปาปปริกขีโณ ไม่มีบุญไม่มีบาป ก็เป็นพระอรหันต์ เรียกว่า อปุญญาภิสังขาร เมื่อทำได้ก็สั่งสมอภิสังขารต่อไปเป็น อเนญชาภิสังขาร ที่เป็นความเจริญของ อุเบกขา 5 ปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา เป็นฐานนิพพาน ที่แข็งแรงตกผลึก จนสุดท้ายอุเบกขานี้ นิจจัง (เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสฺสตัง(ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง (ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง (ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง (ไม่กลับกำเริบ) ก็จบ คนที่ไม่มีสภาวะแท้ว่า ปุญญะคืออะไร ก็ปฏิบัติไม่ถูก จึงวนไปวนมา ไปแปล อปุญญะว่าบาป แต่แท้จริง อปุญญะคือสิ้นบาปแล้ว ไม่ต้องทำบุญอีกแล้ว เรียกว่า อปุญญะ คือทั้งบุญทั้งบาปหมด ปุญญปาปปริกขีโณ
600201_พุทธศาสนาตามภูมิ สันติอโศก ปัญญาต่างจากเฉกาอย่างไร
ดาวโหลดยูทูปได้ที่ ช่อง สื่อธรรมะพ่อครู https://www.youtube.com/watch?v=VrLm6Mk6Dxo