สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน รู้รูปนามด้วยอาการ ลิงค นิมิต อุเทส.docx

รู้รูปนามด้วยอาการ ลิงค นิมิต อุเทส คุณจะมีธาตุรู้หรือปัญญา ที่จะรู้ธรรมะคืออาการ ลิงค นิมิต จากอุเทส คือ ได้ฟัง คนที่เอาธรรมะมาบรรยายให้รู้จักอาการ อย่างอาตมานี้ อุเทสก็บรรยายทั่วไปหมด แต่นิเทศคือบรรยายเป็นบริบท อาตมาแสดงเพื่อให้รู้คำว่า อาการ คำว่าอาการยิ่งใหญ่มาก ถ้าไม่รู้จักอาการ ก็จบเห่เลย ในการเรียนรู้ธรรมะพระพุทธเจ้า แล้วก็รู้ความแตกต่างของอาการ เช่นอาการของเวทนา ที่เป็นกรรมฐาน ถ้าเรียนรู้แล้วก็ไม่ต้องเอากรรมฐาน 40 ที่เกจิอาจารย์ตั้งไปนอกจากเวทนาแล้ว อย่างนั้นไม่ใช่ของพุทธ พระพุทธเจ้าตรัสตีทิ้งไปหมดใน ทิฏฐิ 62 แต่ท่านไม่ได้ตรัสตรง แต่ท่านว่า “เขาเหล่านั้นเว้นผัสสะแล้วจะรู้สึกได้ นั่นไม่เป็นฐานะที่จะมีได้” เมื่อไม่มีผัสสะ ความรู้สึก ก็ไม่มีฐานที่ให้ปฏิบัติ แล้วไม่รู้สึก จะไปเรียนอะไรได้ ทุกข์สุขเกิดที่เวทนา นอกเวทนาไม่มี อาริยสัจให้เรียนรู้ทุกข์ที่คู่กับสุข คนหลงสุขแต่ไม่ได้เรียนรู้ทุกข์ที่เป็นคู่กัน พระพุทธเจ้าให้เรียนรู้ทุกข์ ถอนเหตุแห่งทุกข์สิ้นเกลี้ยง ทุกข์สุขก็หมดไป ก็คืออทุกขมสุข หรืออุเบกขา ผู้ที่ตีทิ้งไม่มีผัสสถ้า ไม่ศึกษาเวทนา ไปนั่งหลับตาปฏิบัติ ก็ไม่มีเหตุปัจจัยให้ปฏิบัติ ในปฏิจจสมุปบาท ก็บอกว่าต้องมีธรรมะ 2 อย่างน้อยต้องมีรูปนาม ผัสสะกันเป็นธรรมะสาม สามปรุงไปเป็นสังขาร เป็นอันที่สาม มันสัมผัสกันปั๊บ ก็ดำริ เป็นตักกะ จับให้ได้ว่า ตัวไหนมาเป็นตัวการ สังขาริกัง เข้าไปปรุงแต่ง ตัวนี้คือตัวเหตุ กามหรือพยาบาทเป็นเหตุ จับทัน อาการที่เรียกว่ากาม พยาบาท ต้องอ่านอาการให้ออก ในพระไตรปิฎกเล่ม 10 ข้อที่ 60 ให้เรียนรู้รูปนามด้วย อาการ ลิงค นิมิต อุเทส ในสำนักไหน ก็ไม่เห็นสอนกัน แล้วก็ให้ฝึกฝนปฏิบัติ ให้อ่านสภาวะได้ ให้รู้ความจริงรู้อาการจริง ได้แล้วก็มาธรรมวิจ