620808 การหยุดคิด ไม่ทำให้เกิดธัมมวิจัย ไม่เกิดปัญญา.docx
เนื้อหาในไฟล์
620808 การหยุดคิด ไม่ทำให้เกิดธัมมวิจัย ไม่เกิดปัญญา (สู่แดนธรรม)...พ่อท่านครับผมคิดคำเมื่อวานนี้ พ่อท่านว่าสติปัญญา สติเต็มร้อย ปัญญาเต็มรู้ ผมว่ายังขาดอยู่คำหนึ่ง สมาธิ จะให้เต็มอะไรดีครับ พ่อครูว่า...สมาธิก็ว่าตั้งเต็มหรือเต็มใจก็ได้ถ้าว่าตั้งใจมันไม่พอมันต้อง สมาธิสติปัญญาคือเต็มใจเต็มร้อยเต็มรู้ สมาธิเป็นประมุขเต็มใจ ถ้า มุขะ แปลว่าปากก็เต็มปาก ครบถ้วนก็เต็มปากเต็มคำ เต็มปากเต็มคำเท่ากับเต็มใจ ข้างนอกเต็มข้างในก็เลยเต็ม (สู่แดนธรรม)...แล้ววิมุติล่ะครับเต็มอะไรครับ พ่อครูว่า... วิมุติคือเต็มแก่น (สู่แดนธรรม)...คำว่าวิมุตินี่ตรงข้ามกับความเข้าใจของชาวโลกเลยครับ คำว่าแก่นทางโลกเขาต้องเป็นแก่นเป็นเนื้อ ต้องตันๆเต็มๆทึบๆ แก่นของพระพุทธเจ้ากลายเป็นความว่างเสียอีกสวนทางกับทางโลกเลยครับ ว่างก็คือแก่น วิมุติคือว่างเป็นแก่นแต่ชาวโลกีย์เอาความมี พ่อครูว่า... วิมุติคือหลุดออกมาจากทางโน้นแล้วนะ วิมุติคือไม่มีแล้ว นี่แหละมันเป็นภาษาเทวะเป็นภาษาสอง ผู้ที่ไม่เข้าใจจะเข้าใจอย่างนั้น ผู้ที่เข้าใจจะเข้าใจอย่างนี้สลับไปสลับมา ถ้าคุณมาเข้าใจอย่างนี้เออมันถูก ผู้ที่ยังไม่เข้าใจเราก็เข้าใจเขาแต่ผู้ที่ไม่เข้าใจอย่างนี้กลับจะให้มาเข้าใจแบบตัวเอง แต่เราเข้าใจทั้งหมดเราจึงไม่สับสน มันก็มีแต่สภาวะกับพยัญชนะเท่านั้นแหละย่นย่อเข้าก็มีเท่านี้ ลึกเข้าไปถึงปฎิฆะสัมผัสโสกับอติวัจนะสัมผัสโสเพราะฉะนั้นอะไรที่ยังไม่มีพยัญชนะเลย ไม่มีชื่อไม่มีนามไม่มีอะไรตั้งเป็น อธิวัจนะยังไม่มีคำพูดเลย มันเป็นแต่สภาวะเป็นปฏิฆะสัมผัสโส ปฏิฆะคือพลังงานที่มันจะเกิด action-reaction คือกระดิกอยู่เคลื่อนอยู่ ปฏิฆะ มันมีสามเส้าแล้วก็ต้องมีหนึ่ง ฆ ปฏินี่ก็คือสองสภาวะเกิดเป็นหนึ่ง สองเคลื่อนแล้วก็รวมเป็นหนึ่ง เคลื่อนปฏิ
อ่านต่อ
กันกระทบกันแล้วก็มีตัวร่วมนี่คือสภาวะสามเส้า cyclic order เคลื่อนอยู่นะสามเส้านี่เคลื่อนกระทบกัน ปฏิฆะสัมผัสโสเพราะฉะนั้นผู้สัมผัสสภาวะนี้ได้อันนี้คือสภาวะยังไม่ได้ตั้งชื่ออธิวัจนะสัมผัสโสถ้าตั้งชื่อเรียกอันนี้ไอ้นี่ มันซับซ้อนถ้า synnonym มันก็เป็นวจีสังขาร มันสังขารแต่ยังไม่มีวจี ยังไม่ตั้งภาษาใส่ วจีไม่ใช่วาจานะ แค่วจียังไม่ใช่วาจามันอยู่ในจิตเป็นองค์ที่ 7 ของสังกัปปะ วจีสังขาร พวกเรานี่รู้ละเอียดละออ ถ้าฟังแล้วเข้าใจดี มีแกนเสถียร แกนสมถะ 3 อัปนา พยับปนา เจตโสอภินิโรปนา ตรรกะ วิตรรกะ สังกับปะ ถ้าเข้าใจพวกนี้ได้ถ้าเข้าใจสังกับปะ 7 นี้โอ้โห เริ่มดำริออกมาปั๊บคุณฉีกออกมาจับตัวนี้ให้ได้ แยกให้ได้ฉีกออกมาให้เห็น เฮ้ย!ไอ้ตัวแสบแล้วจัดการตัวนี้ได้จึงเรียกว่าตรรกะวิตรรกะ วิจัดการกับไอ้ตัวแสบได้ก็เลยเป็นความสำเร็จแล้วเอาพยัญชนะใส่เข้าไปเป็นวิตรรกะ มันวิเศษ ยิ่งๆ ไอ้ตัวไม่ดีก็หมดไปแล้วหมดๆๆๆไอ้ตัวยิ่งเก่งทำให้ตัวไม่ดีหายไปแต่ยังไม่หมดสภาวะชีวะก็มี เป็นวิตรรกะนี่เป็นความสำเร็จของสัมมาสังกัปปะ สังกัปปะบริบูรณ์แล้วก็สั่งสมเป็นอัปนาพยัพปนาไปเรื่อยๆ (สู่แดนธรรม)...ที่พ่อท่านพูดมาวินิจฉัยให้ฟัง ผมสงสารเพื่อนๆผมน่ะ คือ ที่พูดมา เนี่ย ไมได้ทำในขณะหลับตานะ แต่ถ้าจะไปพิจารณาความรู้อะไรในขณะที่เขาหลับตา เขาก็ไม่ทำเพราะว่าจะไปทำให้เกิดฟุ้งซ่าน พ่อครูว่า...ก็ไปคิดเหมือนอาจารย์บูรพาโอ้ยคิดไปถึงไหนวนอยู่นั่นแหละ ไม่คิดคือปัญญาคิดขึ้นมาไม่ใช่ปัญญา คิดไม่ได้ต้องให้มันโผล่ขึ้นมาเองจึงจะเป็นปัญญา (สู่แดนธรรม)...ที่พ่อท่านพูดนี่มันเป็นธรรมวิจัย พ่อครูว่า...ใช่เป็นธรรมวิจัย (สู่แดนธรรม)...วิธีคิดคือประมวลหาคำเข้ามาใส่ในสภาวะ พ่อครูว่า...ใช่ นี่เป็นเหตุปัจจัยเป็นธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์ มีสติสัมโพชฌงค์ธรรมวิจัยสัมโพชฌงค์พยายามพากเพียรวิริยะสัมโพชฌงค์ คุณจึงจะเกิดแยกแยะชัดเจนอะไรต่ออะไรหัดมองครบถ้วนจึงจะเกิดปิติเกิดอะไร เพราะคุณทำให้เกิดความสงบทำให้ตัวกิเลสดับเป็นปัสสัทธิ พอปิติปัสสัทธิคุณก็สะสมเป็นจิตสะอาดตกผลึกสะสมเป็นสมาธิแล้วก็เข้าไปในแกนสมาธิก็คืออุเบกขา โพชฌงค์ 7 จบที่อุเบกขา อาตมาไปโพธิปักขยธรรม 37 แล้วไปจบที่มรรคองค์ 8 (สู่แดนธรรม)...ถ้าเป็นอย่างอาจารย์บูรพาว่าถ้าไม่คิดแล้วก็ทำไม่เป็นผล พ่อครูว่า...เป็นอาจารย์ของเปลว สีเงิน (ท่านแสนดิน)...เพราะเขาแยกความคิดฟุ้งซ่านกับความคิดธรรมวิจัยไม่ออกเขาไม่รู้จักตัวกิเลส พ่อครูว่า...ใช่ตัวฟุ้งซ่านเขาไม่เข้าใจ เขาไม่คิดเลยถ้าคิดก็เป็นตัวฟุ้งซ่านหมด เขาจึงธรรมวิจัยไม่ได้เพราะเขาไม่คิดพิจารณาเปรียบเทียบอะไรไม่ได้เลยไม่มีเปรียบเทียบไม่มีแม้นัตถิอุปมา (ท่านแสนดิน)...ถ้าไม่ได้ฟังอย่างที่พ่อท่านสรุปมาว่าอย่างนี้สังกัปปะคิดอย่างนี้อภิสังขารคิดอย่างนี้ฟุ้งซ่าน เขาไม่มีตัวอย่างไม่มีคนมาบอกให้โยนิโส พ่อครูว่า...คือบอกแล้วเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลง บอกแล้วเขาก็ไม่เชื่อเขาก็ไม่เอา ปฏิภาณเขาจริงๆมีพอ เขาเข้าใจได้แต่เขาไม่เปิดใจ ละเอียดละออถือว่าเอานามธรรมมาร่ายเวทย์ โอ๊เราเห็นแล้วละเอียดดีมากเลย มันน่าสงสารเอามันทำยังไงได้เราคงไม่ได้ทำบุญร่วมกันมา คุณเปลวสีเงินก็เลยพลอยไปจมด้วยกันไป (สู่แดนธรรม)...ฟังดูแล้วเขาก็คงจำนนเหมือนกันนะครับ พ่อครูว่า...ไม่จำนนก็เถียงมาแล้วสิถ้าเดี๋ยวนี้ถ้าไม่ยอมจำนนมันก็เคาะแล้วเดี๋ยวนี้มันโรคเคาะเดี๋ยวนี้มันอะไรก็ปิดบังไม่อยู่อดรนทนไม่ได้มันต้องเปิดหมดล่ะ มันก็เลยมีสงครามมากแต่มันก็เปิดเผยมากความสะอาดก็เกิดขึ้นได้มากถ้าไม่สามารถควบคุมให้สะอาดได้ความวุ่นวายก็จะมากเหมือนกัน ที่ไหนไม่มีความวุ่นวายแสดงว่ามีประสิทธิภาพ (สู่แดนธรรม)...ตอนปี 2532 ที่พ่อท่านพูดถ้าคุ้ยเขี่ยมากเราก็เปิดเผยมากเขาตอนนั้นผมอยากให้เขาตั้งข้อหาเรื่องประกาศอนุสสธรรมถ้าเขาตั้งข้อหานี้มานะผมว่าพ่อท่านจะได้เปิดเผยแบบเป็นเรื่องเป็นราวเป็นเรื่องสำคัญเลย พ่อครูว่า...มันไม่ทันกาลหรอก เขาจะเข้าใจผิดยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เลยยังไม่ถึงเวลาหรอกยังไม่สุกงอมมันยังไม่เกิด เหตุปัจจัยมันยังไม่ถ้วนรอบ คิดดูสิปี32อาตมามาเปิดเมื่อไรอ่ะ มาเปิดปี58 นานตั้ง 26 ปี (ท่านแสนดิน)...เขารู้ว่าอวดอุตริมนุสธรรมไม่มีไม่รู้ว่าจะพิสูจน์อย่างไรเขาจะตั้งข้อหานี้เขาก็คงกลัวมั้ง พ่อครูว่า...ต้องมีเหตุปัจจัยที่รองรับ ใช่เรามีเหตุปัจจัยรองรับเรายืนยันว่าคุณเองคุณไม่มีความสามารถ แม้แต่คุณให้คนมานับถือให้คนมาเชื่อถือแล้วก็ปฏิบัติตามแค่ให้มาถือศีลกันทั้งหมู่บ้านคุณก็ทำไม่ได้แต่เราทำได้ทั้งหมู่บ้านไม่มีอบายมุข ถือศีลห้าไม่กินเนื้อสัตว์ไม่ใช่ปีเดียวนะมันสามสิบปีนะ ใช่ไหมเล่าเนี่ย เรามีหลักฐานยืนยันไม่ใช่ไม่มีหลักฐานยืนยันคุณทำได้ไหมล่ะ (ท่านแสนดิน)...เขาเอาป้ายไปปัก ธรรมยุติจึงว่าเอาแต่ปริมาณ พ่อครูว่า... ถ้าเขาทำได้เขาจะไม่รอ เขาพยายามทำเหมือนกันถ้าเขาทำได้เขาจะประกาศใหญ่เลยล่ะเขาจะรออะไรเขาทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราขึ้นป้ายแผ่นดินพุทธเขาจึงไม่กล้าอิ๊ไงเขาควรจะต้องประท้วงเฮ้ยเอาไปได้ไงไปยืนยันว่าตังเองแผ่นดินพุทธแล้วที่อื่นก็ไม่ใช่แผ่นดินพุทธ (ท่านแสนดิน)...เขาคงไม่ทันคิด พ่อครูว่า...โธ่ไม่ทันคิดอะไรแค่นี้มันไม่ได้ยากเย็นอะไร เขาเข้าใจแน่นอนแต่เขาไม่กล้า (ท่านเดินดิน)...หรือเขาคิดว่าเขามีพุทธมณฑลแล้ว พ่อครูว่า...มันใหญ่กว่าแผ่นดินพุทธเหรอ มณฑลมันแค่นี้เองแต่แผ่นดินมันใหญ่กว่ามันไม่มี limit นะแผ่นดิน มณฑลมีขอบเขต (ท่านแสนดิน)...ของเรามีมณฑลหลายที่เลย พ่อครูว่า...ของเรามีหลายแผ่นดินเลย ปริมณฑลกับแผ่นดินมันจะไปเปรียบเทียบกันอย่างไร
หมายเหตุ-ถอดความโดย สุดเมืองฝัน