620808 ฌาน ต้อง ปฏิบัติโดยมีกาย.docx
เนื้อหาในไฟล์
620808 ฌาน ต้อง ปฏิบัติโดยมีกาย (สู่แดนธรรม)...ส่วนมากก็ไม่ได้ยินใครพูดเพราะว่าเรื่องกายเขาจะแยก พอเป็นเวทนาเขาก็จะปรับมาเป็นเรื่องของจิตไปเลยซึ่งผมก็ฟังพ่อท่านมาว่า กายนั้นด้วยคำแปลคือกองของเจตสิก เวทนา สัญญา สังขาร...เพราะฉะนั้นผมก็ทราบมาแต่คำแปลนะครับยังไม่ได้เกิดความประจักษ์แจ้งว่าถ้าเป็นธรรมะ อธิบายไว้ว่าเวทนาคือส่วนของกาย อันนี้ผมก็เก็บความสงสัยมานานแต่ด้วยใจเชื่อนะครับ คราวนี้มาประจักษ์แจ้งก็ต่อเมื่อพบกับคำตรัสของพระพุทธเจ้าตรัสรับรองไว้เลยว่าเรื่องของเวทนามันก็คือเรื่องของกายอาจจะเป็นข้อมูลใหม่ให้พ่อท่านได้นำไปใช้แสดงธรรมนะครับ ในหมวดของกายคตะสติสูตรครับซึ่งบรรดาเพื่อนนักบวชด้วยกันแต่ไหนแต่ไรมาการพิจารณาสติปัฏฐาน 4 ว่าด้วยเรื่องกายจะพิจารณาแต่เรื่องการเดิน การมีสติ เดินถอยหลัง พิจารณาว่ากายนี้เป็นศพที่ไปทิ้งป่าช้า ศพก็อืดพองกระจัดกระจายแล้วหมาป่ามากัด.. พ่อครูว่า...อันนั้นพูดถึงความเสื่อมสลาย ความไม่อยู่ ความไม่เที่ยง (สู่แดนธรรม)...เจตนาของการพิจารณาเรื่องนี้เป็นเรื่องของการพลัดพราก พ่อครูว่า...ใช่ เขาไม่ได้พิจารณาถึงความรู้สึกคือตัดเวทนาทิ้ง (สู่แดนธรรม)...คราวนี้ปรากฏว่าพระพุทธเจ้าเองเป็นคนที่บอกว่า แม้แต่เรื่องของเวทนาที่เป็นกองของเวทนาแม้แต่เวทนาในสติปัฏฐาน 4 ก็มีปิติ สุข นี้ก็เรียกว่ากองของเวทนานะครับท่าน ปิติที่เกิดจากวิเวก สุขที่เกิดจากวิเวก นั่นเป็นฌานที่ 1 ปิติที่เกิดจากสมาธิ สุขที่เกิดจากสมาธิ ก็เป็นฌานที่ 2 คือ ท่านเปรียบว่ามันแผ่ซ่านเข้าไปในกายทั้งหมด พระพุทธเจ้าตรัสว่านี่ก็คือกายของเธอประการหนึ่งนะครับ ในกายยะคติสูตร พ่อครูว่า...ฌานที่หนึ่ง มันมีวิตกวิจารปิติเอกัคคตายังไม่มีสุข สุขเขาจะมาเริ่มต้นที่ฌาน 2 พอมาเริ่มฌาน 3 ก็เริ่มอุเบกขา ฌาน 4 ก็
อ่านต่อ
เป็นอุเบกขาเต็ม สุขหายไป (สู่แดนธรรม)...ถ้าอย่างนั้นผมก็มาคิดดูแม้กระทั่ง อริยสัจ 4 ว่าด้วยเรื่องของเวทนาเป็นหลัก ฉะนั้นถ้านับเนื่องเรื่องเวทนาก็คือกาย เพราะฉะนั้นกายก็มีความสำคัญไปถึงขั้นนิพพานได้ สิครับ พ่อครูว่า...ใช่สิ นิพพานไม่มีกายก็ไม่ถือว่าเป็นนิพพานของพระพุทธเจ้า นิพพานของพระพุทธเจ้าต้องมีกาย มีปัจจุบันกาล มีแสงสว่างมีตากระทบรูป จึงจะครบนิพพานสมบูรณ์ถ้วน นิพพานโดยหลับตานิพพานโดยไม่เหลือข้างนอก เป็นไปไม่ได้เลย (สู่แดนธรรม)...มันก็เท่ากับเป็นการทึกทักไปเองใช่ไหมครับพ่อท่าน พ่อครูว่า...เพราะฉะนั้นที่ไปเข้าใจผิดกันในอานาปานสติหลับตาแล้วแค่มีความรู้สึกเหลืออยู่ภายในหายใจเข้าหายใจออกจวนจะขาดรอนๆแล้วไม่ใช่ ไม่มีเหลือกายแล้วถ้าขาดหรือไม่มีความรู้สึกกับลมหายใจแล้วก็จมเข้าไปข้างในเลย ไม่ใช่ เลิกเพราะไม่มีกาย ไม่มีกายก็ไม่มีข้างนอก ไม่มีข้างนอกก็ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอะโลกะไม่มีจักษุ ไม่มีกายภายนอกเลย อันนี้ก็ถือว่าใช้ไม่ได้ (สู่แดนธรรม)..อันนี้จริง บรรดาอาจารย์ที่เขาสอนนั่งภาวนานั่งสมาธิเนี่ยไปถึงขั้นหนึ่งแล้วอาจารย์จะสอนว่าสติจะไม่สนใจเรื่องลมหายใจแล้ว เท่ากับว่าละลมหายใจแล้ว จะเข้าไปอยู่ข้างในจริงๆ พ่อครูว่า...ตัดขาดลมหายใจแล้วเข้าไปเล่นลมล่างลมบนลมเข้าออก (สู่แดนธรรม)...ถ้าสติไปสนใจลมหายใจถือว่ายังเป็นชั้นนอกอยู่ยังไม่ลึก พ่อครูว่า...คือพวกนี้ คือ พวกสะกดจิตเข้าไปหา 0 เลยดิ่ง เลยไม่มีอะไรนิโรธ มีนิโรธมิจฉา คือมันก็มีคือมันก็สองทิศง่ายๆอย่างนี้แหละก็แล้วแต่ว่าใครจะมีปฏิภาณรู้เท่าทันอันนั้นมันทั่วไปใครๆก็ทำได้ ไม่มีอะไรซับซ้อน อันนี้มัน 2 อย่าง ของพระพุทธเจ้าเป็น 2 อันนั้นมันหนึ่งเดียว 1 แล้วก็ 0 อันนี้มัน 2-1 (ท่านแสนดิน)...ทำแยกส่วน เวลาไปนั่งมันก็สงบดี เวลาตื่นขึ้นมาไม่ได้อยู่ดี (สู่แดนธรรม)...ผมเลยซาบซึ้งตรงที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในข้อ 303 เล่มที่ 14 ครับพ่อท่านเรื่องนี้ ซึ่งข้อ 301 302 จะพูดถึงเรื่องของกระดูกที่ผมว่าซึ่งเป็นเรื่องที่เห็นได้ง่าย พอเป็นข้อ 303 เป็นเรื่องของฌาน 1 ฌาน 2 ฌาน 3 ฌาน 4 พระพุทธเจ้าตรัสว่านี้ก็เป็นกายยะกตาสติของเธอประการหนึ่ง ผมว่าโอ๊!ก็ตรงกับที่พ่อท่านพูดไว้นานแล้วโดยที่พูดไม่ได้เจอหลักฐานด้วยซ้ำไป ทำไมจึงตรงกันดีนัก พ่อครูว่า...นี่อาตมาอยากจะทวนแต่ยังไม่ได้ทวนเลย พระไตรปิฎกเรื่องกายยะคตาสติ สติปัฏฐาน 4 อานาปานสติ (สู่แดนธรรม)...ที่พ่อท่านบอกว่าจะบรรยายเกี่ยวกับฌาน 1 ฌานน 2 ฌาน 3 ฌาน 4 ผมว่าในพระสูตรนี้อธิบายเรื่องฌานไว้ครบถ้วนกว่าฌานในพระสูตรอื่นนะครับ ข้อ 303 ในเล่มที่ 14 นี่แหละครับ จะบอกเกี่ยวกับเรื่องกายทั้งหมดเลย แม้แต่การละสุขและทุกข์ได้ พ่อครูว่า...ดี ๆ อาตมาจะได้ง่ายขึ้น ยังไม่ได้ค้นเลย ดีเอามาเจาะรายละเอียด (สู่แดนธรรม)...ในพระสูตรเรื่องรูปฌาน 4 ก็เป็นรูปฌานของฤาษีก็มี
หมายเหตุ ถอดความโดย...สุดเมืองฝัน