สื่อธรรมะพ่อครู(กฏระเบียบชาวอโศก) ตอน หลักปฏิบัติเมื่อค้าขายภายในชุมชนบวร.docx

ำ แต่อาตมาเขาบอกว่าจริงใจจริงๆ แต่มีเงื่อนไขเท่านั้นแหละ ให้กรรมการคัด โดยมีหลัก 4 ห้าม 3 ต้อง 4 ห้ามมี 1. ห้ามนำสิ่งเสพติดมาขาย เช่น เหล้าบุหรี่กาแฟน้ำอัดลม ที่มีคาเฟอีนไม่ได้ 2. ห้ามนำผลิตภัณฑ์ที่ทำจากเนื้อสัตว์ หรือแม้แต่ส่วนประกอบของไข่ เอามาขาย 3. ห้ามนำสินค้าที่ปนเปื้อนสารเคมี เช่น มียาฆ่าหญ้าฆ่าแมลงมาขาย 4. ห้ามขายแพง (คำว่าห้ามขายแพงคือให้ขายต่ำกว่าราคาท้องตลาด ไม่ถึงต้องมาขายขาดทุนหรือเท่าทุนก็ได้) 3 ต้องมี 1. ต้องเป็นคนไม่ติดอบายมุข เช่น สูบบุหรี่กินเหล้าเล่นการพนัน เป็นต้น 2. ต้องนำอุปกรณ์การขายมาเอง 3. ต้องเคารพวัฒนธรรมประเพณีของชุมชน เช่น ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่นำเนื้อสัตว์มากินในตลาด กลับไปบ้านจะไปกินเนื้อสัตว์อะไรของคุณก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่มาที่นี่ก็ต้องสังวรหน่อย อย่ามาทำที่นี่เท่านั้นเอง เป็นเงื่อนไขมีเท่านี้ มาที่นี่จะได้ลดละสิ่งที่ควรเลิก มันเป็นอบายเป็นความเสื่อมความไม่ดีของตนเองเท่านั้นเอง นอกนั้นก็มาใช้เป็นประโยชน์เถอะ พวกเราเข้าใจให้ดีนะ อาคารนี้ไม่ได้สร้างเพื่อมาหาเงินเลย ไม่ได้ให้มาขายเอาเงินเข้ากองกลางเลย มันเป็นคนละความหมาย ฟากฟ้ากับเหวลึกเลย ไม่ใช่ อันนี้เป็นเรื่องที่ยังไม่เข้าใจกัน อาตมาก็ไม่ขอลงรายละเอียด เป็นแต่เพียงว่า ถือเงื่อนไขของอาคารนี้เรือนนี้พูดให้คนทั่วไปเข้าใจ ขอให้เชื่อในน้ำใจที่จริงใจ ที่ตั้งอาคารนี้มา ไม่ได้ต้องการผลประโยชน์อะไร แต่เป็นการเสียสละช่วยสังคมประเทศ มีตลาดประชารัฐให้แก่รัฐบาลด้วย เราตั้งใจก่อนที่จะมีคำว่าตลาดประชารัฐของผู้บริหารประเทศ สร้างมาตั้งหลายปีแล้ว เราไม่มีเงินก็ค่อยๆสร้างมา ตอนนี้ก็เรียบร้อยแล้ว อาคารถือว่าเสร็จแล้วมาขายได้เลย ใครจะสมัครมาขายเชิญ มาบอกกรรมการเขาก็จะดูหน่อย มี 4 ห้าม 3 ต้อง ขอให้ปฏิบัตินี้ได้ ก็มาขายได้เลย ไม่ได้เก็บเงินทองไม่ได้เสียค่าอะไรต่างๆเลย ช่วยประชาชนให้มีที่ค้าขายจริงๆ พวกเราชาวอโศก ข้างในหรือข้างนอกก็มาค้าขายได้ คนข้างนอกก็มาได้ เป็นที่ขาย ข้างบนจะเป็นการศึกษา ถ้ามันเต็มข้างล่าง 11 ไร่ ก็ขึ้นไปขายข้างบนเลย ครึ่งหนึ่งให้เป็นร้านขายของแห้ง อีกครึ่งหนึ่งให้เป็นร้านขายของสด ก็มาขายกัน นี่เป็นใจจริงที่ทำ เป็นความจริงใจเลย จะบอกว่าเป็นความเสียสละก็เสียสละจริงๆ ไม่คิดจะเอาอะไรจากตรงนี้ ไม่จริงๆ ทำเพราะว่าเราพอมีเหลือเฟือ มันเหลือจากที่เรามีกินมีใช้ เป็นส่วนเกินที่เราเองพอมี เราก็ไม่ใช่มีเงินเป็นก้อนเป็นกำ แต่เราสร้างในที่ของเรา สร้างอาคารให้เป็นตลาดค้าขาย เท่านั้นเอง นี่ก็คือความจริงใจ สมณะเดินดินว่า...ปัญหานี้คือเขาถูกท้วงว่า อยู่ในชุมชนมาใหม่ๆ ก็ไปขายของ พวกเจ้าหน้าที่ก็แรง บอกว่าทำไม่ได้ คนมาอยู่ภายในแล้วทำอย่างนี้ไม่ได้ แสดงว่ามาอยู่ภายในนี้ก็ให้ทำงานให้ส่วนกลางเท่านั้นใช่ไหม หากเรามาอยู่กับชุมชนกินอยู่กับชุมชน จะไปขายของเข้าส่วนตัวได้ไหม หรือเอารายได้เข้าส่วนตัวครึ่งหนึ่งส่วนกลางครึ่งหนึ่งได้ไหม พ่อครูว่า...ประเด็นนี้เป็นเรื่องเข้าใจยาก เช่น ที่ชมร.คนที่มาทำงานในชมร. คนอยู่ในส่วนกลาง สมัครเป็นสมาชิกในพุทธสถาน ในชุมชนเลย อยู่กินในนั้นเลยเสร็จ ทำงานเต็มที่ จะทำสิ่งของสินค้าส่วนตัวมาขายในร้านนี้เราไม่ให้ขาย ทั้งที่ช่วยทำงานในเวลาเต็มที่เลย แต่จะเอาของส่วนตัวมาขายในร้านนี้เราไม่ให้ขาย ก็นัยคล้ายกัน มันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณ ที่อาตมาเจอปัญหานี้ เป็นเรื่องยากจะเข้าใจ คนมาช่วยงานเต็มที่แค่นี้จะแบ่งให้เขาไม่ได้หรือ มันเป็นความซับซ้อน คนที่จะหาประโยชน์ส่วนตัว ซ้อนในนี้ทั้งที่สมัครเป็นสมาชิกภายในเต็มที่จะหาประโยชน์ซ้อนในนี้ เป็นการเห็นแก่ตัวที่จะเจริญไม่ได้ นอกจากไม่เจริญแล้วจะทะเลาะกันด้วย เพราะเป็นของส่วนตัว ตกลงร้านนี้ต่างคนต่างเอาของส่วนตัวมาขาย แล้วส่วนกลางจะมีใครทำ ก็ทำชุ่ยๆไปงั้น เพราะมีของส่วนตัวในนั้น นึกออกไหม ซึ่งเราเป็นที่ๆจะขัดเกลาความเห็นส่วนตัว คุณต้องมีภูมิธรรมที่จะอยู่ได้ในนี้ ถ้าคนไม่มีภูมิขั้นนั้นได้ คุณก็อยู่ข้างนอก คุณจะมาช่วยก็เอาของมาขายได้ แต่ถ้าอยู่ประจำในนี้เอาของมาขายไม่ได้เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากมากเลย อาตมาก็จำนน ก็เป็นกฎระเบียบอย่างนี้ก็แล้วกัน อันนี้ก็คล้ายกัน ถ้าคุณจะค้าขายส่วนตัวคุณก็ต้องไปอยู่ข้างนอก แล้วมาขายฟรีได้เลย เป็นเรื่องที่แปลกไหม คนข้างนอกทำไมมาขายฟรีได้ แต่คนภายในทำไมมาขายไม่ได้ สมณะเดินดินว่า...เขาเข้าใจว่าอย่างนี้เป็นการหลอกให้คนมาหาเงินเข้าส่วนกลางใช่ไหม พ่อครูว่า...ไม่ได้หลอก ถ้าคุณจะมาเป็นสมาชิกในนี้มากินนอนในนี้ กินอยู่ในนี้ทำก็ต้องเข้าส่วนกลางหมด แต่ถ้าจะเป็นส่วนตัวอยู่ก็ต้องไปอยู่ข้างนอกสิ ไม่ได้หลอก เป็นกฎเกณฑ์อย่างนั้น เพราะว่ามันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณเป็นอย่างนั้น อาตมาก็ไม่เก่งที่จะอธิบายให้ได้เข้าใจมากกว่านี้ ก็ได้แค่นี้อาตมาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร หากเรามาอยู่กับชุมชนกินอยู่กับชุมชน จะไปขายของเข้าส่วนตัวได้ไหม หรือเอารายได้เข้าส่วนตัวครึ่งหนึ่งส่วนกลางครึ่งหนึ่งได้ไหม ก็ไม่ได้ ถ้าจะเอาครึ่งหนึ่งให้ครึ่งหนึ่งก็ไปอยู่ข้างนอกก็ได้ หรือจะอยู่ข้างนอกแล้วนะขายเอาฟรีหมดเลยก็ได้ ทำไมไม่คิดว่าที่นี้ให้คุณแล้ว ให้เป็นที่ค้าขายสำหรับคุณ เป็นแต่เพียงต้องมีคุณสมบัติ 4 ห้าม 3 ต้อง ต้องฝึกตน สุดแต่จะเป็นคนเจริญคนดีเป็นเงื่อนไขเท่านั้น ให้คุณเจริญ เราก็ไม่ได้อะไรหรอก 4 ห้าม 3 ต้อง ขอเท่านั้นแหละ นอกนั้นเราไม่ต้องการ เราต้องการให้คุณเจริญ เท่านั้นเอง มันก็รู้สึกจะแปลกๆใหม่ๆไหม คนเขาไม่เชื่อว่าเราจะมาเสียสละก็ไม่เป็นไร ไม่เชื่อเราก็ทำตามที่เรา

610205_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ แก้ปัญหาเศรษฐกิจได้ด้วยแบบคนจน