สื่อธรรมะพ่อครู(อจินไตย) ตอน โลกจินตา ประตูลับแลมีจริงไหม.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อจินไตย) ตอน โลกจินตา ประตูลับแลมีจริงไหม _3867ดูจันทรุปราคา!เวทนาเกิด!รู้สึกแปลก!ขนลุกซู่!หวนนึกถึงคนโบราณว่าทุกครั้งที่เกิดสุริยุป-จันทรุปราคา ฤาภัยพิบัติโลก!ช่วงสนามพลังแม่เหล็กโลกจะเกิดปฏิกิริยา! ประตูลับแลจะเปิด!พ่อครูเชื่อไหม? พ่อครูว่า…เชื่อก็ไม่มี ไม่เชื่อก็ไม่มี อาตมาฟังแล้วก็ มีแต่ฟังไปตามความคนที่เขาแสดงความรู้สึกความรู้ของเขา ขอแสดงความรู้สึกอย่างนี้ ก็ฟังไปตามนั้น ฟังแล้วเชื่อก็ไม่มี ไม่เชื่อก็ไม่มี เป็นเรื่องโลกจินตา คิดไปกันได้ อุตุนิยามมันไม่มีความคิดหรอก ไม่มีจินตาหรอก มีแต่คนที่คิดได้ โลกจินตาหมายถึงคนนี่แหละ สัตว์มันก็คิดไม่ได้มากมายขนาดนี้ อจินไตยข้อที่ 4 โลกจินตาก็หมายถึงมีในคนนี้แหละ คิดไปมากมายก่ายกองอย่างไรก็ได้ เราก็เห็นว่าคนเราคิดได้อย่างนี้ คิดโง่ คิดฉลาด คิดในสิ่งทุจริต คิดในสิ่งที่มีคุณค่าประโยชน์ เราก็ต้องเข้าใจว่า เราจะอยู่ในกระบวนการในกลุ่มไหน เขาคิดแล้วมีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ หรือว่าคิดไร้สาระ คิดมีประโยชน์ ประโยชน์ระดับไหน ประโยชน์โลกุตระ ประโยชน์โลกียะ เราก็เข้าใจ เราก็สามารถทำให้เกิดความจริงเหล่านี้ได้ด้วย เราก็ทำเอาเท่าที่เราสามารถศึกษาได้ _3867ประตูลับแล!คนโบราณเรียกว่าประตูผี!คนไซเบอร์เรียกว่าประตูมิติกาลเวลา!มีจริงไหม? พ่อครูว่า…ก็อีกแหละ เชื่อก็ไม่มี ไม่เชื่อก็ไม่มี เขาก็มีกันก็ยึดถือกันว่ามี เขาก็มีของเขา เราไม่มีเราก็ว่าไม่มี แต่ไม่ปฏิเสธว่าคนเขามีคืออุปาทานยึดมั่นว่ามี พิลึกต่างๆนานาสารพัด เราก็ไม่นึกว่าเราจะทำได้อย่างเขาได้เลย แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามี เขาก็ต้องลงทุนลงแรงสร้างขึ้นมานะ มันถึงจะประกอบเป็นอย่างนี้ได้ เขาก็ลงทุนลงแรงเขาไป อาตมาผ่านเรื่องพวกนี้มาเยอะ บอกได้ว่าอาตมาจะเป็นไปได้อย่างนั้นได้อีก
อ่านต่อ
เยอะ จำได้บ้างหรือจำไม่ได้บ้าง แต่อาตมาเอาเท่าที่จำได้ อันนี้เป็นความพิลึก คนทำไม่ได้ง่ายๆ แต่เราก็ไม่เห็นว่าจะประหลาดพิสดารให้คนนำไปใช้ได้ประโยชน์อะไร มันก็มีความเก่งประหลาดแต่ไม่เกิดคุณค่าประโยชน์อะไร มีความสูญเสียเวลาสูญเสียพลังงาน สูญเสียทุนรอน ทรัพย์สมบัติอะไร เพราะว่าไปติดยึดเฉยๆ ไม่เกิดประโยชน์ เขาก็มีเขาก็ยึดกัน จะว่าไม่มีไม่ได้ก็เขามี มันเป็นความยึดถือเชื่อถือในความนึกคิดในภพของเขาเท่านั้น คนมันมีอย่างนั้นจริงๆ เราก็ได้แต่น่าสงสาร เราจะไปบอกเขา เขาก็ไม่เชื่อถือเราเสียแล้ว เราก็เลยได้แต่ปล่อยเขาไปปล่อยเขาไป จะไปบังคับได้อย่างไร ไปโกรธเขาก็ไม่ได้ไป ชิงชังก็ไม่ดี แต่รู้สึกน่าเวทนารู้สึกสงสารเขา เวทนาที่เขาจมอยู่กับความรู้สึกของเขาอย่างนี้ ส่วนความจริงจะเป็นจริงหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง อาตมาไม่สามารถตัดสิน ขอยอมแพ้ 610202_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เผด็จการรัฐประหารที่เนื้อแท้คือประชาธิปไตย