หลับตาปฏิบัติไม่ใช่ทางปฏิบัติและทางบรรลุของพุทธ.docx

หลับตาปฏิบัติไม่ใช่ทางปฏิบัติและทางบรรลุของพุทธ _แต่..ต้อง รู้ แล้ว ลงมือปฏิบัติ จนช่ำชอง (เสพคุ้น) (ภาวนามยปัญญา) ดั่งเช่น ในหลวง ร.๙ ท่านตรัสว่า "เข้าใจ_เข้าถึง_พัฒนา" ภาวนา คือ พัฒนา นั่นแล..เจ้าค่ะ ดังนั้น การปฏิบัติธรรม ต้องถึงพร้อมด้วย มรรค ๘ ไม่ใช่นั่งหลับตาปฏิบัติ.(ตั้งกายตรง_ดำรงสติเฉพาะหน้า).แต่ถ่ายเดียว.อย่างแน่นอน เจ้าค่ะ พ่อครู ท่านเคยปรารภ เรื่องนั่งหลับตาปฏิบัติ..ได้แจ่มชัดยิ่งแล้วเจ้าค่ะ กราบขอบพระคุณที่ให้โอกาสเจ้าค่ะ พ่อครูว่า…ก็ขอพูดอันนี้อีกนิดหนึ่งว่า เรื่องหลับตาทำสมาธิกับลืมตาทำสมาธิเนี่ย อาตมาก็พูดก็ใช้พยัญชนะของพระพุทธเจ้าด้วยว่า ไอ้หลับตาปฏิบัติเป็นสมาธิหลับตานั่นน่ะ..มันไม่ใช่ ไม่มีประโยชน์ อาตมาก็ว่ามีประโยชน์ พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่ามีประโยชน์คือ เป็นอุปการะมาก ประโยชน์เป็นอุปการะมาก คำว่าอุปการะมันไม่ใช่ตัวแก่นเนื้อแท้ ไม่ใช่ตัวจริง ตัวอุปการะกับตัวจริงมันคนละตัว นัยความแตกต่างกันตรงนี้ นั่งหลับตาอาตมาก็ใช้ ไม่ต้องนั่งหรอก นอนหลับตานี่อาตมาสบาย ใช้จินตนาการ พิจารณา ไตร่ตรอง ตรวจสอบ คิดค้น เอาของที่เป็นสัจจะออกมาใช้ได้เยอะเลย เป็นอุปการะ แต่ เวลาปฏิบัติธรรมแล้วผลบรรลุ ฟังดีๆ นะ ทั้งปฏิบัติและบรรลุ มันคือการลืมตา หลับตานั้นคุณใช้ บุพเพนิวาสานุสติญาณ แล้วคุณก็จะมาไล่เรียงตรวจสอบดูของเก่าของใหม่ หลับตานั้นมันไม่มีปัจจุบันชาติ ความจริงมันไม่มี มันมีแต่ความจำ มันไม่ใช่ความจริง มันเป็นสัญญาเท่านั้น กำหนดรู้ตัวใหม่ก็เป็นสัญญา มันไม่ใช่ตัวปัจจุบันชาติที่มันเกิดเห็นพร้อมด้วยอายตนะ 6 มันไม่ใช่ นัยสำคัญอันนี้ก็ไม่ง่ายที่จะเข้าใจกัน ซึ่งมันก็เป็นความจริงอีกอันคือ มันเป็นความเสื่อมของชาวพุทธ เทวนิยมเขาไม่เข้าใจหรอก พูดไปเขาก็ไม่เข้าใจ ฉฬายตนะ เขาก็