เพลงมาร์ชคือชีวิต วัตถุกำหนดจิตไม่ได้.docx
เนื้อหาในไฟล์
เพลงมาร์ชคือชีวิต วัตถุกำหนดจิตไม่ได้ _รักชาติ รักไพรี · สันติอโศกรักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ดีมาก พ่อครูว่า…คนนี้ก็มองเห็นความจริง ก็สนับสนุนมา อันนี้ก็จริงอยู่ แน่นอนที่สุด เรื่องพระมหากษัตริย์นี่ พวกประชาธิปไตยขาเดียวเขาจะไม่เข้าใจได้เป็นอันขาด ถ้าเขาเข้าใจได้ว่า ประชาธิปไตยต้องมี 2 ขา ต้องมีพระมหากษัตริย์ ถ้าประชาธิปไตยไม่มีพระมหากษัตริย์ เป็นประชาธิปไตยขาเดียวนั้น เป็นประชาธิปไตยขาหัก เป็นประชาธิปไตยพิการ เป็นประชาธิปไตยขาเดียว คนพิการ มันวิ่งไปไหนไม่ได้ตลอดหรอก วิ่งไปก็พิการขาเดียวจริงๆ มันเป็นสัจจะนะที่พูดนี้ไม่ใช่พูดเล่น สัจจะจริงๆ แล้ว รูปกับนามต้องลงกันหมดเลย แต่นี่มันไม่ลงกันรูปกับนาม ประชาธิปไตยขาเดียวมันมีแต่รูป มันไม่มีนาม มันไม่มีจิตวิญญาณ พระมหากษัตริย์นี้เป็นจิตวิญญาณของประเทศ เป็นจิตวิญญาณของมวลชน มวลชนนี่เป็นเหมือนร่างกาย ไปฟังเพลง “ประเทศคือชีวิต” ที่อาตมาแต่งไว้ เพลงมาร์ช ประเทศคือชีวิต พระเจ้าแผ่นดินหรือพระมหากษัตริย์เป็นจิตวิญญาณของประเทศ ประชาชนนี่เหมือนร่างกายและเป็นองค์ประกอบ เป็นอวัยวะส่วนนั้นส่วนนี้ เป็นองค์กรเป็นอะไรขึ้นมารวมกันนั่นแหละ อธิบายไว้ในเพลง ประเทศคือชีวิต เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าชาติใดขาดความเป็น 2 ขาดจิตวิญญาณ มีแต่ร่าง มีแต่ภาวะภายนอกผิวเผิน มันไปไม่ออกหรอก ไปไม่รอดไปไม่สำคัญ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องตื้น..เรื่องลึกซึ้ง พระพุทธเจ้าตรัสรู้เรื่องนี้ท่านตรัสว่า จิตวิญญาณเป็นประธานสิ่งทั้งปวง แต่ชาวประชาธิปไตยนั้นบอกว่า รูปเป็นประธานสิ่งทั้งปวง พฤติกรรมผิวเผินข้างนอก เป็นประธานสิ่งทั้งปวง หรือเหมือนอย่างกับคนที่เขาแย้งกันว่า จิตกำหนดวัตถุ หรือ วัตถุกำหนดจิต เถียงกัน วัตถุกำหนดจิตไม่ได้ เพราะวัตถุไม่มีสัญญา วัตถุไม่มีนามธรรม มันไปกำห
อ่านต่อ
นดอะไรไม่ได้ วัตถุมันเป็นพลังงานเท่านั้น มันเป็นสสารเท่านั้น มันเกิดจากเหตุปัจจัยของพลังงานที่เกิด มันไม่มีตัวประธานที่จะกำหนดจิต ที่จะกำหนดไซคลิก ไม่มี _สู่แดนธรรม... เขาว่าอย่างนี้ครับเขาว่าวัตถุเป็นตัวเป้าหมายให้จิตพยายามไปหามัน พ่อครูว่า... มันโง่ อันนั้นถูกต้องของเขา จิตที่ถูกวัตถุทำให้วิ่งไปหามัน ถูกวัตถุกำหนดตัวเอง ตัวเองเป็นทาสวัตถุ..ถูกของเขา ตัวเองเป็นทาสวัตถุ แต่ จิตที่หมดความเป็นทาสแล้วนี่ไม่ได้เป็นทาสสสารพลังงาน แต่เป็นผู้กำหนดสสารพลังงาน และเป็นผู้กำหนดจิต นี่คือประสิทธิภาพของจิตวิญญาณ เขาเอาเพลงประเทศคือชีวิตมา insert มาลองคิดดู เพลง มาร์ชประเทศคือชีวิต แม้นลองคิดชีวิตคนกลไกในร่างหนึ่งประเทศไซร้ ทั้งชีวิตร่างกายเทียบคล้ายดังแดนประเทศ จากเขตแดนผองชนหน่วยงานทั้งสิ้นจนถิ่นเนา เทิดองค์กษัตริย์ไซร้ ดั่งดวงใจของเรา ถนอมและเฝ้าเชิดชูสุดชีวีจวบจีรกาล ยกเอามันสมองเป็นเหมือนรัฐบาลป้อง ซึ่งคอยตรองคิดคุมช่วยอุ้มชูมิให้ชีพแหลกลาญ (พ่อครูว่า…นี่เป็นการเอาภาษากวีมารวมคำแล้วสรุปสั้นๆ ถ้าขยายความแล้วยาว) เฝ้าคอยบริหารสั่งบงการผลงาน เสริมพัฒนาการให้ชีวีดังหวังปอง ประชาชนนั้นเป็นเช่นดังสายเลือด ไม่แห้งเหือดหายไปจากกายพี่น้อง (พ่อครูว่า…เส้นเลือด สายเลือด เป็นทั้งรูปธรรมและนามธรรม) กระทรวงทบวงหรือรวมทั้งกรมและกอง เปรียบระบบของประสาทในร่างกายของเรา หากส่วนใดเสียไปเหมือนกายพบโรค ต้องทุกข์โศกทรุดโทรมเสื่อมทรามโฉดเฉา หากแม้นแรงร้ายถึงตายคล้ายดังชาติเรา หากเมามัวเขลาใครบ่อนในชาติไทยสูญสิ้น รัก-แดนถิ่นดินไทยต้องสามัคคีเหมือนดังอวัยวะ ไม่ปล่อยปละหน้าที่ทำทุกอย่าง ทั้งคิดทั้งจิตถางทางก้าวเดินชูช่วยชีวี หากต่างดี - จิตดี - เลือดเดินดี - ประสาทดี สมองดี - ชีวิตมั่นขวัญยืน
ชีพเช่นไรประเทศคงคล้ายกัน มาเถิดมาเสกสรรสร้างเมืองไทยให้แน่นเป็นแผ่นผืน เชิดชูไทยในทุกทางให้ยั้งยงยืน ไทยทุกคนตื่นเถิด - ประเทศคือชีวิตเรา รัก-แดนถิ่นดินไทย ต้องสามัคคีเหมือนดังอวัยวะ ไม่ปล่อยปละหน้าที่ทำทุกอย่าง ทั้งคิดทั้งจิตถางทางก้าวเดินชูช่วยชีวี หากต่างดี - จิตดี - เลือดเดินดี - ประสาทดี สมองดี - ชีวิตมั่นขวัญยืน ชีพเช่นไรประเทศคงคล้ายกัน มาเถิดมาเสกสรรสร้างเมืองไทยให้แน่นเป็นแผ่นผืน เชิดชูไทยในทุกทางให้ยั้งยงยืน ไทยทุกคนตื่นเถิด - ประเทศคือชีวิตเรา
พ่อครูว่า…Melody เดียวกันกับเพลง กองทัพธรรม ถ้ารักประเทศไทยเหมือนกับอวัยวะที่ทำงานประสานกันดีไม่ทะเลาะกัน ถ้าอวัยวะทะเลาะกันเมื่อไหร่ได้เรื่อง ไม่ต้องเอาอะไรมากแค่ลิ้นกับฟันกระทบกันทะเลาะกันเท่านั้นแหละ ก็เป็นเพลงดังสนั่นประเทศไทย เพราะฉะนั้นอย่าให้อวัยวะมันทะเลาะกัน … แต่งปี 2502 อาตมาอายุ 25 ปี แต่งตั้งแต่ตอนอายุ 25 ส่งเข้าประกวดกรมประชาสัมพันธ์เปิดให้ประกวดเพลงมาร์ช อาตมาส่งเข้าประกวดด้วยนี่แหละเพลงนี้ แพ้ ไม่ชนะหรอก คนชนะคือคนในกรมประชาสัมพันธ์เอง ชื่ออะไรอาตมาก็จำชื่อไม่ได้ เป็นคนในวงสุนทราภรณ์เอง เพราะเขาเป็นกรรมการตัดสิน มาร์ชอันนั้นชนะ แต่ก็ไม่ได้ดังเลย เดี๋ยวนี้ก็ไม่รู้ว่าเพลงชนะอันนั้นอยู่ที่ไหน แต่เพลงนี้ยังเปิดอยู่ _สู่แดนธรรมว่า…มีคนเสนอว่า กระหายใคร่รู้เพลงนี้ อยากฟังเพลงนี้ตอนนี้เลย พ่อครูว่า…เขาเตรียมไว้หรือเปล่า ลองเตรียมดูว่าทันมั้ย พวกเราน่าจะทัน มือลิงกัน เร็วมือไว อาตมาชอบ Syncopation มันลักจังหวะ เขาเรียกลักจังหวะ แทนที่จะไปลงจังหวะ ดึ๊ง ดึ๊ง มาลักจังหวะ (insert เปิดเพลงมาร์ช ประเทศไทยคือชีวิต) เสียงปรบมือแปะๆๆๆ เอาล่ะค่อยๆ ว่าไป ค่อยๆ มีอะไรเกิดขึ้นมา บางทีสิ่งที่มันเคยเกิดมาแล้ว ตอนนี้มันกำลังจะเข้าสู่ยุค มันก็เป็นไปได้นะ เพลงนี้ก็อาจจะมีบทบาทขึ้นมา อาตมาแต่งตั้งแต่อายุ 25 เนาะ เพลงนี้นั่นแหละ ไปส่งประกวดกับเขา ทำเป็นแหยมไปส่งประกวดกับเขา เสร็จแล้วผู้ชนะเลิศก็คือคนในคณะสุนทราภรณ์นั่นแหละ ว่าไป มันก็เป็นธรรมดาธรรมชาตินะ ไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไร อาตมาก็ไม่ได้นึกติดใจอะไร นี่ก็เป็นเรื่องที่มันเกิดมาแล้วมันก็อาจจะมีอะไรพัฒนาการอีกก็ได้ ยุคนี้มันก็เข้าไปหาเพลงกันเยอะขึ้นนะ เพลงนี้ เริ่มแต่งทำนองตั้งแต่ 8 มีนาคม 2502 แต่งเรียบร้อย 23 มีนาคม 2502 เอาไปใส่เนื้อร้องใหม่เป็นเพลงกองทัพพุทธธรรม10 ธันวาคม 2530 661009 ฌานวิสัยเป็นอจินไตยที่เกิดได้ด้วยจรณะ 15 รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #44 ราชธานีอโศก