สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน อรหันต์ที่ไม่ต่อโพธิสัตว์นั้นเห็นแก่ตัวไหม.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน อรหันต์ที่ไม่ต่อโพธิสัตว์นั้นเห็นแก่ตัวไหม _หลวงปู่คะ คนที่ได้เป็นพระอรหันต์ แล้วตัดสินใจที่จะไม่เกิด ดับสูญไป ไม่ช่วยมนุษย์โลกต่อ จะถือว่าเห็นแก่ตัวหรือเปล่าคะ ลูกสงสัยมานานแล้วค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรถามอย่างไรจึงจะดูไม่รุนแรง การไม่อยากช่วยไม่ใช่จิตพระโพธิสัตว์ใช่ไหมคะ หนูก็ไม่ทราบว่า ควรใช้คำใดจึงจะเหมาะ ลูกคิดมาหลายรอบของการฟังธรรมแล้ว แต่สุดท้ายความสงสัยมีมากกว่าความกลัว ลูกจึงตัดสินใจถามมาในวันนี้ พ่อครูว่า...พระอรหันต์นั้นคือผู้หมดความเห็นแก่ตัว เสียสละเพื่อมนุษย์มากขึ้น ตั้งแต่พระโสดาบัน สกิทาคามี พระอนาคามี มีแต่เสียสละมากเลย แล้วก็ล้างสิ่งที่เป็นตัวตนของตัวเองให้หมดต่อไป ล้างเศษตัวตนที่เหลือน้อย แล้วช่วยเหลือมนุษย์ได้มาก การเป็นพระอรหันต์นั้น จะดับอัตภาพของตนก็ได้ แต่ท่านก็ได้ช่วยคนมามากแล้ว ตั้งแต่เป็นพระอาริยะขั้นต้น ท่านช่วยคนมามากแล้ว ถ้าจะเป็นนับว่าการไม่อยู่ต่ออีกเป็นโพธิสัตว์ เป็นการตัดสิน ตายไปเสียสูญไปเสีย เป็นการเห็นแก่ตัวนั้นไม่ใช่ ท่านทำมามากมายแล้ว พระอรหันต์นั้นส่วนพระโพธิสัตว์ที่จะทำต่อจากอรหันต์จึงเป็นพระคุณต่อมนุษยชาติมาก พระอรหันต์แต่ละองค์นั้น ได้รับใช้ประชาชนมาคุ้มค่าแล้วทุกองค์ กว่าจะจบเป็นอรหันต์ เป็นอาริยะระดับ 4 ได้รับใช้มนุษย์มาได้เสียสละเพื่อมนุษย์มา ตั้งแต่โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี แล้วแต่บางรูปจะยาวไหม.. บางรูปก็ไม่ยาวนัก นาน มาเป็นพระอรหันต์เองแล้วก็ยังมีขั้นตอน บางอรหันต์เป็นโพธิสัตว์ต่อก็เสียสละต่อ บางอรหันต์ ไม่เอาแล้วจบอนาคามีเป็นอรหันต์แล้วก็ขอปรินิพพาน ท่านได้รับใช้มนุษย์มามากมายแล้ว เป็นเรื่องที่คาดคะเนเอาไม่ได้ ต้องเป็นจริงอย่างนั้น จะเกิดอีกกี่ล้านชาติ อย่าไปคิดเป็นจำนวนตัวเลขเลย มันเป็นจริงอย่างน
อ่านต่อ
ั้น เป็นสุดยอดที่เราต้องเคารพบูชา พระอรหันต์และพระโพธิสัตว์ เพราะเป็นคนที่จะเป็นได้ไม่ง่าย แต่เป็นได้ก็ต้องพยายามศึกษา ไม่เช่นนั้นต้องวนเวียนอยู่ในโลก นานกว่าจะไปเป็นพระอรหันต์ วนเวียนอยู่ในโลกีย์นานเท่าไหร่ ก็หาทางเลิกดีกว่า ดีกว่าไม่ได้เลิกแม้จะนานเท่าไหร่ก็ตาม ถ้าเราไม่เลิกเราก็วนอยู่ตรงนี้นานจนกระทั่งเรานับไม่ถ้วนเลย หนักๆ เบาๆ วนเวียนอยู่อย่างนี้ แล้วก็ไม่มีจบด้วยอยู่อย่างนี้อีกนานเท่านานนิรันดรด้วย กับมันมีทางจบได้เป็นอรหันต์มีทางจบได้ แล้วเราจะเอานานอันไหน นานแบบมีทางจบกับนานแบบไม่มีทางจบ จะเอาอันไหน หากศึกษาให้สัมมาทิฏฐิเป็นอรหันต์จะมีทางจบ แต่หากไม่ศึกษาก็ไม่มีทางจบ เป็นนิรันดร จะสมัครใจแบบไม่มีทางจบจะอยู่นิรันดรเลยอยู่แบบเทวนิยม ก็เป็นคนดีได้แล้วจะอยู่สบาย กว่าคนที่จะเป็นคนดีไม่ได้ก็ไม่สบาย ตกนรกไป จะพยายามวนเวียนเป็นคนดีอย่างนั้น แต่มันไม่เที่ยงมันไม่ง่าย รักษายากเป็นสมบัติผลัดกันชม คนอื่นเขาก็มีความสามารถแย่งชิงได้ เป็นสมบัติผลัดกันชมลงนรกขึ้นสวรรค์ลงนรกขึ้นสวรรค์ นานบ้างช้าบ้าง วนเวียนอยู่อย่างนั้นแหละ ถ้าอยากกวนเวียนนิรันดรก็อยู่อย่างนั้น ไม่ต้องเป็นอรหันต์ไม่ต้องมีสัมมาทิฏฐิหรอก ไม่ต้องมาหาทางแบบชาวอโศก ไม่ต้องมาหาทางโลกุตระเลย เชิญเลย แต่ถ้าบอกว่าไม่เอาแล้วแบบนั้น วนเวียน แต่ถ้าหมุนเวียนและมีที่จบ มันมีได้จริงก็มาทางนี้ก็แล้วกัน สรุปแล้วก็คือ ปล่อยพระโพธิสัตว์ท่านเถอะ พระโพธิสัตว์เป็นผู้ที่ช่วยคนอื่นมาตั้งแต่เป็นพระโสดาบันแล้ว นับไปสิ กว่าจะเป็นอรหันต์ ท่านใดรับใช้คนมาตั้งเท่าไหร่แล้วเห็นแก่ตัวลดลงๆ ก็มีแต่รับใช้ผู้อื่น กว่าจะได้เป็นอรหันต์ ฟังเข้าใจไหม เพราะฉะนั้นอย่าไปคิดแทนท่านเลยว่าท่านเห็นแก่ตัวหรือไม่เห็นแก่ตัว ให้พากเพียรไปแล้วจะทำที่ตัวเองได้ พอเข้าใจแล้วนะ
610129_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สัจจะมีหนึ่งเดียวและประชาธิปไตยไทยนิยม