สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน เกษตรอินทรีย์กับวิถีพุทธ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน เกษตรอินทรีย์กับวิถีพุทธ นายไพฑูรย์ โกษีอำนวย นศ.ป.เอก ม.มหิดล มากราบเรียนขอสัมภาษณ์ ประกอบการทำดุษฎีนิพนธ์ เรื่องแรงจูงใจของศาสนากับการทำเกษตรอินทรีย์ พ่อครูว่า...ศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่เกิดประโยชน์ต่อมนุษย์ต่อโลก ต่อสิ่งมีชีวิต ถึงได้เรียนรู้ สิ่งที่เป็นพิษและสิ่งที่มอมเมา ให้ชัดเจน ในสิ่งที่สร้างขึ้นมาคนไม่รู้ว่าเป็นพิษอย่างไร มอมเมาอย่างไร ความเป็นพิษก็พอรู้ได้ง่ายว่าเอาถึงตาย มอมเมานี้ที่จริงแล้วเอาถึงตายทั้งเป็น ไม่ใช่ตายอย่างหยาบ คนที่ไม่รู้ก็สร้างสิ่งที่เป็นพิษและมอมเมา ทั้งสองอย่าง ไม่ว่าจะการค้าขายการพาณิชย์ ๑. การค้าขายอาวุธ (สัตถวณิชชา) ๒. การค้าขายสัตว์มีชีวิต (สัตตวณิชชา) ๓. การค้าขายเนื้อสัตว์ (มังสวณิชชา) ๔. การค้าขายสิ่งมอมเมา (มัชชวณิชชา) ๕. การค้าขายสิ่งที่เป็นพิษ (วีสวณิชชา) (พตปฎ. เล่ม ๒๒ ข้อ ๑๗๗)
การมอมเมานี่ เดี๋ยวนี้ยิ่งแรงยิ่งจัด มาก สิ่งเหล่านี้ถ้าไม่เข้าใจก็แก้ปัญหาสังคมไม่ได้ ลุกลามไปถึงสิ่งที่ใช้อาศัยเป็นเครื่องอุปโภคบริโภค บริโภคหรือเครื่องใช้ พวกที่มอมเมาด้วยความรูปสวยรูปงามรูปใหญ่โต การบริโภคการกิน การตกแต่งปรุงแต่ง ไม่ว่าจะเป็นอะไรต่างๆ กินเข้าไป มอมเมาเข้าไปหนักเข้าไปอีก เพราะฉะนั้นผักก็ต้องสวยๆใส่ยา บำรุงให้สวยให้งาม ให้กรอบเป็นยาเป็นพิษ ใส่สารเคมีเข้าไป สิ่งเหล่านี้เมื่อศึกษาธรรมะแล้วจึงรู้ว่าไม่ควรทำ ที่หยาบๆตั้งแต่เป็นค้าวัตถุ ค้าสัตว์ค้าเนื้อสัตว์ค้าสิ่งเป็นพิษเราก็รู้ค้าสิ่งมอมเมาก็ไม่ทำ จะทำเครื่องอุปโภคบริโภคก็อย่าให้มอมเมา ใส่ยาฆ่าสัตว์ฆ่าแมลง พืชมันก็ไม่รู้ ว่ามันเป็นภัยแต่คนที่ปลูกเองก็ถูกสารเคมีจนตาย ชาวอโศกรู้แล้วจึงพากันเลิก ไม่ว่าจะเป็นค้าขายสัตว์เป็นค้าขายเนื้อสัตว์ ก็ชัดเจน
อ่านต่อ
แล้วแม้แต่ สิ่งมอมเมาเป็นพิษ เครื่องอุปโภคบริโภคก็ดี มาถึงเครื่องบริโภคเครื่องกิน อาหารการกิน เราจึงเดินเข้าสู่ความเป็น คนรู้จักการปรุงแต่งที่ เป็นชีวิตินทรีย์ พืชเป็นพีชนิยาม ชีวะ เราอาศัยกินมัน เราจะสร้าง ช่วยมัน มันเป็นตัวพัฒนาขึ้นมาให้เราได้กินได้ใช้ ถ้าหากเราใส่ความเป็นพิษเข้าไปมันก็เป็นพิษภัย เราจึงรู้ในอินทรีย์ทั้งหลายของสิ่งเหล่านี้ เราก็ไม่ใส่ เราก็พยายามจะช่วยให้มันได้ตามธรรมชาติของมัน แม้แต่สารเคมีมันก็เป็นธรรมชาติแต่สกัดเข้ามาให้มันจัดให้มันแรง มันก็เลยเร็ว ก็กลายเป็นสิ่งตกค้างในพืช พืชพันธุ์ธัญญาหารต่างๆก็เป็นพิษภัยต่อคนบริโภค ทั้งนั้น เราเข้าใจความเป็นจริงพวกนี้จึงไม่ส่งเสริม จนถึงขั้นไปสร้างโรงปุ๋ยที่จะเป็นพืชพันธุ์ธัญญาหาร ให้มันได้สัดส่วนไม่เอาสารเคมี กับการสร้างพืชพันธุ์ธัญญาหารให้ได้ธาตุ ที่เป็นสัดส่วนพอเหมาะ ไม่ใช่จัดจ้านจนต้องใส่สารเคมีเข้าไป เราจึงมีสัดส่วนลักษณะต่างๆให้เหมาะควร ไม่เอาสารเคมีที่มันจะ มาเสริมมากไปจัดไป เราทำปุ๋ย ที่เราปรุงได้พอดีพอเหมาะไม่จัดจ้าน จึงเรียกว่า พืชพันธุ์ธัญญาหาร ในระดับ เกษตรอินทรีย์ นายไพฑูรย์ว่า...มีบางคนบอกว่า ไม่ใช้สารเคมีเพราะว่าผิดศีลข้อที่ 1 ทำลายสัตว์ สิ่งปนเปื้อนในอาหารที่ทำให้คนอื่นกินก็เหมือนกับการทำร้ายคนอื่น แล้วทีนี้ เท่าที่ผมศึกษามาในเครือแหของพ่อท่าน มีความมั่นคงในเรื่องศีล แต่ถ้าคนไม่มีศีลธรรม พ่อท่าน มันจะทำได้ไหม พ่อครูว่า...เราไม่ได้ไปบังคับโดยใช้แค่กฎเกณฑ์เฉยๆ กฎเกณฑ์หากไม่รู้ในสาระความหมายและเหตุผลของมัน จะต้องมีปัญญาและเฉลียวฉลาด เอาอันนี้ไปเข้าร่างกายเราทำไม เราจึงหันมาทำเกษตรอินทรีย์และดูสวยงามด้วย อาตมายังพูดเลยว่า พืชพันธุ์ธัญญาหารเหล่านี้มันออกมาประชดพวกเราหรือยังไง ดอกมันบานใหญ่ นายไพฑูรย์ว่า...ถ้าคนในเครือข่ายพ่อครูนี้ผมมั่นใจมากแม้ว่าจะไม่ได้รับตรามาตรฐานอินทรีย์อะไรอื่นๆ พ่อครูว่า...ศีลอยู่ที่ไหนปัญญาก็เกิดที่นั่นเหมือนล้างมือด้วยมือล้างเท้าด้วยเท้า ปฏิบัติธรรมะที่เป็นสัมมาทิฏฐิ ศีลจะขัดเกลากิเลสออกจากจิตและเกิดปัญญา จากการปฏิบัติศีล ทำให้จิตสะอาดปราศจากกิเลสแล้วจะเกิดปัญญารู้ เกิดปัญญานี้ไม่ได้เกิดจากโมเมหรือตำรา แต่ถ้าทำให้รู้ในเหตุในผลอย่างมีผลเกิดจริง เราไม่ใช่แค่ทำตามหลักเกณฑ์เท่านั้นแต่เข้าใจด้วยปัญญา จึงเต็มใจทำ ปฏิบัติธรรมเป็นโลกุตรธรรม ไม่หลงในลาภยศสรรเสริญโลกียสุขไม่หลงโลกธรรม และรู้ว่า ถ้าเป็นเกษตรอินทรีย์ไม่มีสารพิษมันก็ยิ่งดีเราก็มีความรักเรานี้จึงไม่ได้บังคับกันหรือล่อลวงด้วยลาภยศสรรเสริญหรือว่าทำแล้วจะได้บุญได้กุศลได้วิมานอะไรก็ไม่ใช่ แต่ทำด้วยปัญญาที่รู้จักเหตุปัจจัย
นายไพฑูรย์ว่า..วันนี้เป็นการสำรวจคร่าวๆ ถ้ามีข้อมูลจะศึกษาเพิ่มก็ต้องขออนุญาตพ่อท่านต่อ 610122_คำถามดุษฎีนิพนธ์ปริญญาเอก ม.มหิดล เรื่อง เกษตรอินทรีย์กับศาสนาพุทธ