สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศีลคือเครื่องชี้วัดความเป็นมนุษย์.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.25 KB
วันที่แก้ไข11 เมษายน 2560

เนื้อหาในไฟล์

ศีลคือเครื่องชี้วัดความเป็นมนุษย์ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนพวกอื่น จะพึงกล่าวติเรา ติพระธรรม ติพระสงฆ์ ก็ตาม เธอทั้งหลายไม่ควรอาฆาต ไม่ควรโทมนัสน้อยใจ ไม่ควรแค้นใจ ในคนเหล่านั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนพวกอื่นจะพึงกล่าวติเรา ติพระธรรม ติพระสงฆ์ ถ้าเธอทั้งหลายจักขุ่นเคือง พระพุทธเจ้าตรัสว่า ถ้าจะชมเราก็ชมเราที่ศีล พระพุทธเจ้าแม้เป็นผู้ที่สูงส่งมากแล้ว มีสัมโพธิญาณสูงสุด แต่ท่านก็ให้เริ่มต้นที่ศีล คนเรานั้นเริ่มต้นที่ศีล เป็นเครื่องชี้วัดความเป็นมนุษย์ คนใดไม่มีศีลเลย แม้สักข้อ เช่น คนยังฆ่าสัตว์ได้ คนนั้นยังไม่ใช่คน คนนั้นเป็นเดรัจฉาน คนยังเอาของคนอื่น ที่ไม่ใช่ของของเรา ในฐานะขโมย ก็ยังไม่สูงส่ง ยังเป็นเดรัจฉาน คนผิดผัวเขาเมียใคร ที่ไม่ใช่คู่ของตน ก็ยังเป็นเดรัจฉาน คนที่ยังโกหก ก็ยังไม่ใช่คน ยังเป็นเดรัจฉาน คนที่ยังไปหลงมัวเมากับอบายมุข ควรจะไม่ไปยุ่งเกียวกับเรื่องเหล่านั้น คนที่เลิกไม่ได้ คนนั้นก็ยังไม่ใช่คน ท่านเริ่มต้น ตรัสที่จุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีล เริ่มต้นด้วยศีล เสร็จแล้วปฏิบัติตามกรอบของศีล เบื้องต้นพื้นฐาน เป็นศีล 5 เวลาคุณเกี่ยวข้องกับสัตว์ เกี่ยวข้องกับข้าวของ ทุกสิ่งทุกอย่าง อันไม่ใช่ของของเรา เกี่ยวข้องทางตาหูจมูกลิ้นกาย ก็ต้องระมัดระวังในกามที่จัดจ้าน พูดก็อย่าปด จิตอย่าไปหลงมัวเมา กับสิ่งควรเลิกมาได้แล้ว ศีล 5 กรอบแรก แม้บวชมาเป็นสมณะ ก็ไม่ใช่ศีล 227 อันนั้นมันคือพระวินัย เป็นข้อห้าม มีบทลงโทษ แต่ศีล คือศีล 5 8 10 จุลศีล 26 คือข้อปฏิบัติ ที่จะขัดเกลาตน แม้จะบวชแล้ว ก็ต้องปฏิบัติเหมือนกัน ทำให้เกิดอธิศีล อธิจิต อธิปัญญา อธิวิมุติ ของพระพุทธเจ้าศีลสมาธิปัญญา ปฏิบัติได้ทุกคน ทุกขณะทุกเวลา ทุกอาชีพ ทุกกรรมการงาน การมาบวช เพื่อปลงภาระทา

อ่านต่อ

งโลก หากอยู่ทางโลก ก็มีหน้าที่ดูแลครอบครัวดูแลสมบัติ เมื่อออกบวชแล้วก็ โภคักขันธัง ปหายะ ญาติปริวัฎฎัง ปหายะ เลิกทางญาติโกโญติกาครอบครัว ญาติปริวัตตังปหายะ คนมาบวชแล้ว ต้องไม่มีภาระ ทางโน้น หากยังมีภาระต้องรับผิดชอบอยู่ ก็อย่ามาบวชเลย ถ้าไม่มาบวช ก็ใส่ใจปฏิบัติได้ แต่ก็ยังมีภาระทางโลกที่มาก กิจมากธุระมาก ก็ไม่ได้มาบวช อาตมาเห็นใจ ผู้หญิงก็อยากมาบวช อาตมาก็เปิดทางไม่ไหว จนบัดนี้ ไม่มีใครมาบวช เพราะคิวมันเยอะ สมณะแต่ก่อน ต้องมีสมณะ 4 รูปถึงมีสิกขมาตุ 1 แต่ตอนนี้ลดสัดส่วนเหลือ สมณะ 3 รูป สิกขมาตุ 1 รูป ถ้าหากปล่อยให้สิกขมาตุ มีมากไม่จำกัดได้ ก็จะมีเยอะมาก ควบคุมไม่ไหว แม้ที่สุดเปิดช่องให้มีชุมชน ผู้หญิงก็มาอยู่ที่นี่ มาอบรมศึกษา ก็ไม่ต้องมีภาระมาก เป็นสาธารณโภคี พวกเราทุกวันนี้ เข้าใจมาก จนกระทั่งว่า เราไม่ย่อหย่อน ไม่มีอะไรไปคิดว่า เราทำนี้ทำให้ครอบครัวเรา แต่มาอยู่นี่ เรามีครอบครัวใหญ่ แต่ถ้าอยู่บ้านครอบครัวก็มีแค่นี้ แต่มีความตะกละ ต้องมีบ้านให้ครอบครัวใหญ่ๆ แต่ชาวอโศก มันใหญ่ยิ่งกว่า กิเลสมันซ้อน แต่พวกเรามาอยู่ที่นี่แล้วจิตใจพัฒนา สร้างให้องค์รวม ไม่ใช่ของของเรา แต่ถ้าอยู่ทางโลก เป็นของๆเราหมดเลยนะ อาตมาทำงานแล้วมีผลสำเร็จ ทำแล้วได้ผล พวกเราสามารถฟังธรรมได้ ลึกเข้าใจ เจริญดี

600409_ทำวัตรเช้าปลุกเสก #41 บ้านราช ศีล สมาธิ ปัญญา (แบบพุทธ)ตอน4

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน