มีศีลที่ลึกซึ้งแค่ 3 ข้อก็เพียงพอให้เป็นพระอรหันต์.docx
เนื้อหาในไฟล์
มีศีลที่ลึกซึ้งแค่ 3 ข้อก็เพียงพอให้เป็นพระอรหันต์ _Boom Sasa (บุ๋ม สาสา) : ขอสอบถามข้อสงสัย นะคะ ถ้าคนที่ยังทานเนื้อสัตว์อยู่ เท่ากับปฏิบัติศีล 5 ไม่ครบ เท่ากับว่า โสดาบัน ก็ไม่มีโอกาสได้เลยใช่มั้ยคะ พ่อครูว่า...ตีความ ศีล 3 ข้อแรก ศีลข้อ 1 ปาณาติบาต เกี่ยวกับสัตว์ ศีลข้อ 2 อทินนาทาน เกี่ยวกับของ ศีลข้อ 3 กาเมสุมิจฉาจาร เกี่ยวกับรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส 3 ข้อนี้เป็นหลัก ตลอดกาล ถ้ารู้ 3 ข้อนี้ลึกเข้าไปใน 3 ข้อนี้อย่างละเอียด เข้าไปจนสุด มันก็จบ 3 ข้อนี้เป็นข้อที่หุ้มไปหมดเลย เกี่ยวกับสัตว์ ตั้งแต่สัตว์เดรัจฉานไปจนถึงสัตว์คน สัตว์เดรัจฉานก็บอกแล้วว่า คุณมีวิบากเกี่ยวกับสัตว์ต่างๆไม่ใช่น้อยแล้ว ที่ไม่มีวิบากต่อกันก็ปล่อยไปสิ แม้สัตว์ที่มันมีวิบาก คุณก็ต้องปล่อย เพราะสัตว์ที่ยังเป็นสัตว์เดรัจฉานยังไม่มาถึงขั้นเป็นคน คุณจะดึงตัวเองลงไปหาสัตว์เดรัจฉานทำไม ไปเกี่ยวเกาะ ไปสร้างวิบากกรรมกับสัตว์เดรัจฉาน ด้วยวิธีความรักหรือความชังก็แล้วแต่ ไปฆ่ามันหรือไปรักมันก็ตาม ไปผูกพันกับมันทำไมพวกเดรัจฉาน แม้แต่คนด้วยกันก็มีวิบากร่วมกันไม่รู้กี่ชั้น แล้วก็ไม่ใช่คนเดียว ไม่ใช่ร้อยคนพันคนหมื่นคน แสนคนล้านคน กี่ล้านก็ไม่รู้หรอก แค่นี้ก็เหลือภาระแล้ว เหลือหนักแล้ว ทำกับคนนี่ ทำอะไร รักกัน ชังกัน ทำให้หมดรักหมดชัง สรุปสั้นๆ รักใครก็เลิก ชังใครก็เลิก ให้เป็นกลางๆ เป็นเพื่อนทุกข์ เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย ด้วยกันหมดทั้งสิ้น พึ่งพากันช่วยเหลือกัน แล้ว อย่าไปจำการช่วยเหลือผู้อื่น ช่วยเหลือผู้อื่นก็อย่าไปจำว่าฉันช่วยเธอไว้นะ ไม่ต้องไปจำหรอก มันเป็นความจริงอยู่แล้ว มันเป็นวิบากอยู่แล้ว สัจจะบันทึกไว้เอง แล้ว สัจจะทำงานเอง ควรตอบแทนหรือไม่ควรตอบแทน สัจจะทำเอง คุณไม่ต้องไปยุ่ง เพราะฉ
อ่านต่อ
ะนั้นกับคน โดยเฉพาะกับคนที่ควรอยู่ใกล้ชิด เป็นต้น ที่ทำงานร่วมกันทั้งหมด เกี่ยวพันสัมพันธ์กัน ทำงานร่วมกัน นี่แหละ ทำให้มันดีๆๆ แล้วจะเป็นพลังงานไปหาคนอื่นๆต่อไปเอง สำหรับคน ต่อมา สำหรับของ ก็มี 1. วัตถุ 2. พืช ถือว่ายังไม่เป็นจิตนิยาม มันไม่รู้ตัวมัน มันทำอะไรของมันเองไม่ได้ พีชะ มันทำตัวเองของมันได้บ้าง แต่มันก็ไม่มีวิญญาณ ไม่มีเวทนา เพราะฉะนั้น ก็ เราก็จัดการกับมัน พอสมควร มันไม่มีการพยาบาท พืชก็ไม่พยาบาท วัตถุก็ไม่พยาบาท พืชก็ไม่ได้รัก วัตถุก็ไม่ได้รัก ทำได้ จะมีประโยชน์แก่กันและกันอย่างไร จะจัดการกันอย่างไรก็ไม่มีการตกเป็นวิบากที่จะต้องมาใช้หนี้สินอะไรกันอีก สำหรับพืชกับวัตถุ ในศีลข้อที่ 2 ส่วน ศีลข้อที่ 3 ละเอียดและยิ่งยาก รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส อันนี้แหละ มันจะผูกพันอยู่กับตัวเองและกับผู้อื่นด้วย ผูกพันกันไป เกี่ยวกับวัตถุก็ผูกพัน ไปเกี่ยวกับพืชก็ผูกพัน ไปเกี่ยวกับสัตว์ก็ผูกพัน ไปเกี่ยวกับคนก็ผูกพันอีก รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส คนไม่รู้ว่าตัวเองไปผูกพันกับวัตถุ วัตถุแท้ๆ เช่น มหาบัว ไปผูกพันกับหมากพลู หมากพลูจริงๆแล้วเป็นวัตถุแท้ๆ เพราะเวลาเอามากินมันไม่มีชีวะแล้วทั้งนั้น หมากพลู มันไม่เกี่ยวกับชีวะทั้งนั้นเลย เป็นวัตถุหมด หมากก็เอาจากตายมาแล้ว พลูก็เอามาจากตาย มาแล้ว เด็ดมาจากต้นแล้ว ยิ่งปูน ยิ่งเป็นแคลเซียมเลยอะไรพวกนี้ ในสิ่งเหล่านั้นมันมีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส เสพติดสิ่งเหล่านี้ผสมกัน โอ้โห ปรุงแต่งกันเป็นเหมือนอาหาร แต่นี่จะเรียกว่ายามันก็ไม่ใช่ยา มันเป็นสิ่งเสพติดชนิดหนึ่ง หมากพลู ติดกันจนตายคาชีวิตเลย แค่ความรู้แค่นี้ สิ่งเสพติดที่เป็นรูปธรรม คนทั่วไปก็รู้แต่มหาบัวไม่รู้ แล้วจะมีความรู้อะไรไปมากกว่านี้ วิจัยวิจารณ์ให้ฟังว่า สิ่งที่เป็นจริงกับตัวเองนั่นแหละเอามายืนยันได้ คนที่ติดแค่นี้ มหาบัวติดสรรเสริญด้วยนะ คนที่ติดสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งหยาบจะเป็นการติดยศศักดิ์สรรเสริญ จะเรียกว่าชั้นสูงก็สูงแต่ว่าชั้นยากกว่าก็ยาก แต่แค่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสของหมากพลูบุหรี่ก็ยังไม่รู้เลย 641122 รายการ ตุ้ม ตะลุ่ม ตุ้ม ม้ง ครั้งที่ 17