ทำเรื่องอาหาร 4 ให้ครบก็จบอรหันต์.docx
เนื้อหาในไฟล์
ทำเรื่องอาหาร 4 ให้ครบก็จบอรหันต์ _ใบแพร นาวาบุญนิยม : พ่อท่านเทศน์ ครั้งใดเป็นนิพพานเป็นอรหันต์ บางครั้งใดเหมือนจะเป็นได้ง่ายในปริยัติ แต่พอถึงภาคปฏิบัติไม่ง่ายเลย กว่าจะถึงปฏิเวธอีกกี่ร้อยชาติหนอ จะไม่ยอมท้อถอยพยายามสร้างอิทธิบาทละล้างกิเลสไปตามอินทรีย์พละ ยิ่งปฏิบัติธรรมไปนานปีก็ยิ่งเห็นจิตดี จิตที่ละเอียดลึกซึ้งขึ้น เห็นโทษภัยในสังสารวัฏที่เกิดจากจิตสำนึก สภาวะจิตวิญญาณไม่ได้แค่ตรรกะ เห็นจิตวิญญาณจริงไม่ใช่ตรรกะด้นเดา ไม่ใช่ อภิสมาการ พ่อสอนว่า ถ้าเราทำเรื่องอาหารได้ก็เป็นอรหันต์จ้อย อาหารคือกามคุณ 5 รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสฐานะของการปฏิบัติธรรม กามคุณ 5 ในเรื่องอาหาร จะล้างได้ยากกว่าเรื่องอื่น เพราะอาหารเราต้องสัมผัสอยู่ทุกวัน แล้วมันเป็นของหยาบ ถ้าทำเรื่องอาหารก่อนจะได้ถึงนิพพานถึงอรหันต์ในบางเรื่องใช่ไหมคะ พ่อครูว่า... เป็นลำดับ มองธรรมะเป็นลำดับ คุณมีลำดับคุณได้มาบ้างและเป็นขั้นตอน เพราะฉะนั้นเมื่อไม่เข้าใจตรง รู้ตัวเองไม่ได้ จัดหรือว่ามีภูมิธรรม ที่อยู่ในกรอบขอบเขตไปตามลำดับไม่รู้ตนเองก็ยากที่จะจบ ไม่จบหรอก เพราะไม่รู้กรอบขอบเขตที่มีได้กับไม่มีได้จริง ต้องพยายามเรียบเรียงต้องพยายามรู้ตัวเองให้ชัดเจนว่าเราบรรลุธรรมอยู่กับที่นี่มา 40 กว่าปีแล้วกระมัง ใบแพร ไปอยู่ที่ไหนต่อที่ไหนมาเสร็จแล้วก็ไปไม่รอดกลับมาอยู่ที่นี่ เอาดีๆตรวจสอบให้ดีอย่าเผิน อาหารให้พิจารณา กวฬิงการาหาร อาหาร 4 คุณปฏิบัติกับอาหารนี่แหละ โดยมี ผัสสาหาร มีผัสสะ คุณจะอ่านผัสสะแล้วอ่านมโนสัญเจตนาหารได้ว่ามันมี กาม มีปฏิฆะ หรือมันมีลดกาม ลดปฏิฆะ กามตัณหา ภวตัณหาก็รู้ และวิภวตัณหา คุณลดกามได้ เหลือภวตัณหา ลดกามในภพ ลดอัตตาในภพอีกที รูปภพหมดอีก อรูปภพหมดอีก ก็เป็นวิภวภพ เหลือตัณหาที่เป็นวิภวะ เหมือน
อ่านต่อ
กับพระพุทธเจ้า เป็นตัณหาที่ไม่มีภพ เป็นตัณหาที่หมดภพหมดชาติแล้ว ก็ทำงานตาม ความประสงค์ ความต้องการ หรือความอยาก จะใช้พยัญชนะบัญญัติแทนได้แทนสภาวะพวกนี้ ถ้าไม่มีความอยาก ไม่มีความต้องการ ไม่มีความประสงค์ มันไม่มีพลังหรอก การทำงานจะไม่มีพลัง พลังที่ทำงานจะมีพลัง ต้องมีความอยาก มีความต้องการ มีความประสงค์ปรารถนาที่จะทำ แต่ทำอย่างไม่มีภพไม่มีชาติ ทำด้วยวิภวตัณหา นี่คือสภาวธรรม ถ้าไปติดยึดในพยัญชนะ ไม่รู้จักสภาวะ อธิบายไม่ออกหรอกและไม่รู้หรอก ที่อาตมาอธิบายอาจจะงงวนไปวนมา เพราะไปยึดถือได้แค่พยัญชนะ แล้วไม่รู้รายละเอียดของกามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา อย่างชัดเจนที่อาตมาอธิบาย ฉะนั้นเรื่องอาหาร มันอยู่ในนี้อาหาร 4 จบเลย คุณปฏิบัติในเรื่องรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส แม้แต่เรื่อง อัตตา ปฏิบัติในอาหารนี้ ถ้าคุณปฏิบัติถูก มีผัสสะ แล้วคุณจะมีเจตนา นาม 5 จะเกิด เวทนา สัญญา เจตนา ผัสสะ มนสิการ คุณก็จะจัดการกับมนสิการได้ เพราะมันมีจิต มีมโนให้ปฏิบัติ ไปหลับตา มันมีแต่มโนภายใน มันไม่มีจิตภายนอกเลย มันโมฆะจากการปฏิบัติธรรมเพราะไม่เป็นลำดับด้วย ก็จมอยู่ในมโน นิรมาณกาย สัมโภคกาย อทิสมานกาย พูดไปอธิบายไปใช้อาศัยพยัญชนะบาลีของพระพุทธเจ้ามาขยาย ก็ค่อยๆอธิบายไป ของหยาบ ยังไม่ล้างก่อนแล้วจะไปล้างของละเอียดจะเอาของละเอียดมาลบของหยาบมันไม่ได้ ต้องล้างของหยาบไปก่อนล้างได้แล้วมันไม่มีอีกก็เป็นลำดับ เหลือลำดับกลาง กับละเอียดสุด ละเอียดน้อย ไปตามลำดับ แต่นี่ไม่ได้ทำตั้งแต่ขั้นหยาบ คุณทำให้ตายมันก็ไม่มีทางหมด คุณจะขึ้นไปบนยอดเขา ถ้าคุณไม่ขึ้นไปตั้งแต่ฐานภูเขา ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ คุณจะลัดไปเลย ไปขั้นกลาง ขึ้นภูเขาเลย หรือไปถึงยอดภูเขาเลย ไม่ต้องขึ้นตรงฐานหรอก มันเป็นไปได้อย่างไร คุณจะขึ้นภูเขาได้อย่างไร คุณจะเหาะขึ้นไปหรือ นี่คือสัจจะ มันเป็นความจริงอย่างนี้ ขอยืนยันว่าผู้ไปทำภายในก่อนภายนอก มันไม่ถูกลำดับมันไม่ได้จริง อย่าไปฝืนทำอยู่เลย ถ้าทำอย่างสัมมาทิฏฐิ ล้างภายนอกก่อนไปเรื่อยๆ แล้วคุณจะได้ลำดับตามจริง ถ้าทำเรื่องอาหารได้อาหารแล้วจะครบหมดเลย ครบจิตวิญญาณ ตามข้อ 4 วิญญาณเป็นนามรูป ครบนามรูปในข้อ 4 จบเลย หมดเลยบรรลุวิญญาณสมบูรณ์แบบ ตามอาหารข้อที่ 4 ทำไมถึงเป็นสมุจเฉทวิมุติไปตามลำดับ 650708 สัมมาสมาธิต้องเกิดจากจรณะ 15 วิชชา 8 พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ