220831-2-164 ทางเอกภาค2-ตอน164(หน้า362)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ะนั้นจะต้องมีมีสภาพที่ว่ามันมีส่วนเกาะเกี่ยวหรือไม่ส่วนที่ให้น้ำใจแช่มชื่นอยู่เป็นการได้ดีเป็นการมีผลดีเป็นการจิตใจยินดี มีฉันทะมีความพอใจมีความพอใจได้สิ่งที่เราหมายเป็นไปตามหมายเจ้าจะบอกว่ายังโลกๆมันก็เหมือนกับเราสมใจนึกสมใจฝันสมใจหวังอะไรอยู่ตลอดเวลาซึ่งถ้าเราจะมาปฏิบัติธรรมะมาเอาธรรมะเราก็ต้องมีสมาธิมีความเห็นถูกตรงมาทีเดียวว่าเราจะมาเอาสภาพอะไรมาเรามาเอาสภาพนี้แล้วมันก็จะได้สภาพนี้ในสภาพที่ง่ายว่าบ่าวเข้าใจกิเลสตัณหาหลุดพ้นไปจืดจางคลายลงไปเป็นไปด้วยความขยันหมั่นเพียรเป็นคนที่มีประโยชน์เป็นคนประเสริฐมีคนที่อยู่กับโลกได้ ยังดียังเปิดเผยไม่เข้าทุกทีเข้าเกี่ยวข้องเป็นประโยชน์ต่อหมู่กลุ่มสังคมคนมากขึ้นยิ่งเป็นประโยชน์ต่อคนได้มากเท่าใดจึงชื่อว่าเป็นผลสำเร็จมากเท่านั้นเท่านั้นเท่านั้นอาจดูโฉลกที่เขียนติดเอาไว้อันใหม่นั่นให้ดีๆนู่นข้างนอกยาวๆบนคานนอกเหตุการณ์สรุปผลที่บอกถึงสภาพนอกสภาพในหรือบอกถึงสภาพของความเป็นจริงใจและสภาพนอกที่ลงรูปลงรอยสอดคล้องกันไม่ขัดแย้งกันมันดูเหมือนขัดแย้งกันในความคิดเผินๆแต่ ว่ามันไม่ขัดแย้งกันเลยมันสอดคล้องกันในสภาพกว้างๆสภาพจริงเพราะเราเองเป็นผู้ที่หมดตัวหมดตนเพราะเราเองเป็นผู้ที่มีปัญญายานเพราะเราเองมั่นคงไม่หวั่นไหวแข็งแรงลงตัวในตัวเราเองอย่างชัดเจนเราจึงเป็นตัวประสานหรือเป็นตัวเกี่ยวข้องอันดีแก่สังคมได้เราจึงเป็นตัวที่จะเป็นประโยชน์แก่สังคมได้และเราเองเป็นประโยชน์แก่สังคมก็เราไม่ทุกข์แต่เพราะเราทุกข์เราจึงเป็นประโยชน์กับใครไม่ได้แม้แต่ตนเองก็ยังกลายเป็นคนเปลี่ยนกลายเป็นคน มันก็ทิ้งมันก็เอาตัวหายไปโดยที่เรียกว่ามันไม่มีค่ามันไร้ค่าไปเธอก็ขอให้สังเกตตนมันจะมีเบื้องต้นก็คือปฏิปทานั้นลงตัวมีสภาพที่ลงตัวเมื่อตัวเราเองได้ในส่วนตนเสร็จแล้วหลักฐานสุดท้ายเราจะเป็นคนที่เป็นคนที่อยู่ในสัดส่วนที่มีศีลมีศีลคือมีหลักเกณฑ์ทฤษฎีอะไรที่พระบรมศาสดาว่าไว้เป็นได้หมดนี่สีไม้ก็เป็นได้ตามที่พระบรมศาสดาว่าไว้ตามหลักตามที่ดีทั้งนั้นตามวินัยปาฏิโมกข์ใดแล้วก็เป็นได้หมดไม่ ไม่พร้อยไม่ลำบากมีสีแล้วก็มีศีลจะเอาอย่างหยาบหรือยังละเอียดแล้วก็ได้อยู่ทั้งนอกและในได้ทั้งหยาบทั้งละเอียดเป็นไปตรงใครเห็นก็เห็นว่าเราเป็นผู้ที่บริบูรณ์ด้วยศีลมีปาริสุทธิศีลมีทั้งปาฏิโมกข์สังวรเห็นอยู่ว่าเราสังวรระวังที่จริงเราไม่สังวรหรอกสังวรเป็นภาษาหยาบเขาแปลกันว่าต้องคอยระมัดระวังให้เป็นภาษาหยาบภาษาจริงแล้วเป็นแล้วสังวรจึงตัวปรมัตถ์นั้นเป็นสภาพของความประกอบหรือเป็นไปกับความประเสริฐสังวรประเสริฐแล้วเป็นแล้วได้แล้วไม่ได้ระมัดระวังอะไรหรอกเป็นเองอัตโนมัติ คนอื่นเราจะต้องระมัดระวังให้เป็นไปอย่างนี้ให้ได้ต้องเรียนมาต้องฝึกมาให้เป็นอย่างนี้แต่ท่านเป็นแล้วแต่ก็จะมีรูปรอยให้เห็นว่าท่านเหมือนสังวรระวังเพราะคนนั้นเขาจะต้องใช้ความคิดของเขาถ้าเขาแล้วเขาจะต้องเป็นอย่างนี้ต้องคอยระมัดระวังคอยควบคุมอยู่ทีมเดียวถ้าเขานะแต่ว่าท่านเป็นแล้วท่านคอยระมัดระวังอยู่ทีเดียวท่านเป็นอย่างที่เราจะหมายให้เป็นเรากำลังอยากจะเป็นอย่างนั้นแต่ท่านเป็นท่านแสดงว่าท่านกอระมัดระวังอยู่เพราะเราเองเอาใจเราคิดเอาใจเราคิดว่าท่านก็คงจะเป็นอย่างไรเพราะว่าเราจะเป็นอย่างนี้อยู่เนี่ยเราจึงต้องระวังถ้าก็คงจะต้องระวังแต่แท้จริงท่านไม่ได้เอาไว้ท่านเป็นอัตโนมัติมีปฏิโมกข์ ศีลสังวรมีจากอินทรีย์สังวรเห็นข้างนอกอินทรีย์สังวรมีหลักเกณฑ์เอาหลักเกณฑ์มาจากปาฏิโมกข์หมายความว่าหลักเกณฑ์คำสอนต่างๆท่านอยู่ในปาฏิโมกข์อยู่ในหลักคำสอนท่านมีอินทรีย์ต่างๆระมัดระวังอินทรีย์อยู่ทีเดียวระวังตาหูจมูกลิ้นกายท่านระมัดระวังที่จริงไม่ต้องระมัดระวังท่านเป็นอยู่แล้วอย่างเช่นปลาท่านจะมองอย่างคนที่มีสภาพเป็นได้แล้วว่าไม่ใช่มองอย่างคนรอบโลกท่านจะฟังท่าน กลิ่นลิ้มรสสัมผัสกายแล้วก็เห็นการสัมผัสกายการลิ้มรสการฟังการอะไรของท่านอย่างคนสังวรมีอินทรีย์สังวรหูตาจมูกลิ้นกายใจเหมือนคนสังวรระวังให้เป็นไปในทิศทางที่จะสงเคราะห์กันตามปาติโมกข์หรือตามศีลตามปาฏิโมกข์หรือตามหลักทฤษฎีตามระเบียบวินัยตามกฎจะเป็นไปตามศีลอยู่ทีเดียวถูกต้องนะสอดคล้องกันนะเรียกว่าสอดคล้องกันเป็นไปได้อย่างนั้นมีปาฏิโมกข์ศีลสังวรมีอินทรีย์สังวรเห็นชัดๆเข้าคู่เลยนี่แหละที่ท่านเองถ้าปฏิบัติ ดูแล้วเห็นได้ง่ายๆนี่คือการสังวรอยู่ทั้งคู่ตรงท่านก็เป็นเอาหลักมาจับท่านก็อยู่ในหลักเรียกว่าปลาที่สุดที่ 4 มีอายุต่ำปริสุทธิเราจะเห็นได้แม้ตลอดชีวิตตลอดชีวะตลอดความเป็นชีวิตตลอดความเป็นอยู่มีการทำงานทำการมีทำอะไรต่ออะไรอาชีวะปริสุทธิมันก็บริสุทธิ์ไปหมดแม้จะมีการทำงานมีบทบาทอาชีพมีบทบาทการงานก็อยู่ในปาฏิโมกข์สังวรก็อยู่ในอินทรีย์สังวรโอ้ท่านก็สำรวมระวังถูก แม่จะทำงานก็ไม่ผิดศีลแม่จะมีอาชีพแม้จะมีอาชีพแม้จะมีการงานแม้จะมีการกระทำอยู่แม่จะดิ้นด๊อกแด๊กปลาคือได้แปลว่าอาชีวะมีคึกฤทธิ์ด๊อกแด๊กจะทำโน่นทำนี่จะเป็นนู่นเป็นนี่อะไรอยู่ก็เห็นว่าท่านอยู่ในปาฏิโมกข์ท่านอยู่ในอินทรีย์ทั้งหลายของท่านก็อยู่ในความเป็นไปตามปาฏิโมกข์ที่บอกเอาไว้ท่านจะสังวรโดยเรานึกว่าท่านสังวรระวังท่านระวังระวังก็ตามหรือว่าที่จริงนะท่านไม่ได้สังวรเป็นแล้วทั้งวาระแปลว่ามันเป็นแล้วประกอบพร้อมหรือเป็นไปกับความประเสริฐแล้วถ้าเป็นโดยอัตโนมัติแล้วด้วยซ้ำ แต่ผู้ไม่รู้ก็มองอยู่ว่าท่านกำลังระมัดระวังท่านจึงท่านเป็นไปได้โดยงามโดยคล่องโดยไม่บกพร่องโดยคล่องแคล่วโดยง่ายดายท่านก็เป็นอยู่แม้จะมีอาชีพก็บริสุทธิ์อยู่อาชีวะปาริสุทธิก็บริสุทธิ์อยู่จริงๆมันจะมีอะไรมากมายแม้จะทำโน่นทำนี่ไม่ใช่อะไรๆอยู่โอ้ท่านไม่ละเมิดศีลไม่ละเมิดหลักไม่ละเมิดปาฏิโมกข์ไม่ละเมิดโอวาทปาฏิโมกข์พระพุทธเจ้าอินทรีย์ของท่านก็มีอินทรีย์แข็งแรงมีความสามารถมีอินทรีย์แข็งแรงมีอำนาจมีศรัทธาเต็มเห็นอยู่เลยมีวิริยะอยู่เต็มพากเพียรเป็นไปอย่างนั้น ท่านพากเพียรมีสติอยู่เต็มท่านมีสติสัมปชัญญะโดยที่ไม่ทำไม่ขาดไม่ลงมีสมาธิดีถูกต้องอยู่มีปัญญารอบรู้อยู่จะเป็นอินทรีย์ 5 ก็ได้เป็นมัดระวังสภาพของทวารอินทรีย์ 6 ทวารทั้ง 6 ก็ได้สอดคล้องหมดลงตัวหมดมีแต่ความเป็นปริสุทธิเพราะฉะนั้นชีวิตท่านมีอยู่ล้วนแต่บริสุทธิ์บริสุทธิ์ที่อยู่มีปัจจัยระยะสุดท้ายอันที่ 4 ปัจจุบันมีปัจจัยทุกอย่างที่ท่านไตร่ตรองตรึกตรองพิจารณา อะไรจะมาเกี่ยวข้องเรียกว่าปัจจัยมีส่วนเป็นเหตุมีส่วนไม่เกี่ยวข้องจะมาจากในหรืออยู่ข้างนอกเป็นเหตุปัจจัยนอกเป็นเหตุปัจจัยในท่านก็จะไตร่ตรองพิจารณาอยู่ตลอดเวลาถ้าคุณมีธรรมะชั้นสูงคุณยิ่งจะเห็นละเอียดละออเลยว่าทุกอย่างไม่เที่ยงทุกอย่างจะต้องพิจารณาปัจจัยเสมอๆขณะนี้มีข้อมูลเติมเข้ามาแล้วขณะนี้มากขนาดนี้น้อยขณะนี้มากขนาดนี้น้อยเราจะยืดหยุ่นอย่างไรจะอนุโลมปฏิโลมอย่างไรจะเห็นว่ามันวับๆๆอยู่ตลอดเวลาเลยว่าเราจะต้องเดี๋ยวยืดหยุ่นไปนิดนึงแต่เดี๋ยวบ่าวประเดี๋ยวแปรงพอดีมากเพราะเดี๋ยวน้อยจะเห็นอยู่ว่าเราจะจัดสัดส่วนให้เสมอเห็นได้ สัดส่วนที่ดีอยู่เสมอไม่เที่ยงยังจะเห็นอนิจจังความไม่เที่ยงอยู่อย่างละเอียดละออเลยทีเดียวจึงเรียกว่าปัจจยปัจจะเวกขะณะนี่เป็นสภาพของปลาที่สุดที่ 4 ไม่มีสีอยู่ตลอดเวลาท่านจะเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ศีลเป็นความเป็นเลยทีเดียวจึงเรียกว่าผู้ที่บริสุทธิ์ผู้ที่ถึงที่สุดหรือว่าผู้ที่สูงแล้วนี่นะจะเป็นพวกที่ไม่ละเมิดศีลเลยไม่ว่านอกไม่ว่านายจะเป็นตัวอย่างอันดีงามไม่ได้หมายความว่ายิ่งสูงและก็เลยยิ่งต้องทิ้งศีลไม่ใช่นอกก็เห็นได้ในท่านก็มี ถ้าเป็นไปได้โดยยินดีตามกฎตามระเบียบตามหลักตามศีลตามปาติโมกข์ยินดีเห็นแล้วเข้าใจเหตุผลด้วยว่าทำไมจะต้องมีศีลจำเป็นไหมจะเห็นได้ว่ามีความสำคัญเป็นความจำเป็นที่ต้องมีศีลต้องมีปาฏิโมกข์ต้องมีหลักเกณฑ์ต้องมีรั้วรอบขอบกั้นถ้าไม่เช่นนั้นและคนที่จะเข้ามาแล้วก็ไม่มีหลักไม่มีเกณฑ์ไม่มีกรอบไม่มีพิมพ์ไม่มีระเบียบส่วนเราเองนั้นก็ได้แล้วทำง่ายแล้วเหมือนของที่มันเข้าพิมพ์อะไรก็ได้แล้วก็ทำไมล่ะก็เขาพิมพ์ไปเป็นพิมพ์ให้ด้วยเป็นพิมพ์ที่แข็งซะด้วยซ้ำไปเป็นตัวอย่างซะด้วยซ้ำไปถ้าหลักเกณฑ์ต่างๆที่ท่านตั้งไว้ไม่มีคนทำ รู้แล้วก็ไม่ต้องทำตามหลักไม่พูดที่บรรลุแล้วก็ไม่ทำตามหลักศีลมันจะเหลืออะไรผู้ที่ทำหัดฝึกก็พยายามจะแหกศีลผู้ที่เป็นยอดก็ไม่เอาตามศีลละเมิดศีลศีลก็หลุดไปหลักเกณฑ์ก็หลุดไปแบบพิมพ์ก็หมดไปเมื่อแบบว่าพิมพ์มันหมดไปแล้วมันจะไปเหลืออะไรล่ะตามหลังอนุชนรุ่นหลังก็ไม่ต้องมีอะไรกันเพราะงั้นก็เอาอาหารที่เขาจะเห็นได้ว่าเราต้องยึดทำยึดวินัยยึดศีลต้องยึดพระอรหันต์ต้องยึดทำยึดวินัยยึดศีลอย่างเคร่งครัดเป็นแบบเป็นอย่างเป็นการสืบสานถ้าไม่ยึดใครเราจะยึดเพราะอรหันต์ทำได้ตามศีลโดยง่ายโดยไม่ยากถ้าจะเป็นผู้ที่คอยตรวจให้คนอื่นทำตามศีล ตอนขึ้นมาหาท่านท่านต้องทำได้ละเอียดท่านจึงจะสอนให้คนทำได้ละเอียดขึ้นมาตามเรื่อยๆๆตามแต่ท่านจะสามารถเท่าใดเท่าใดช่วยกันหลายองค์ก็ถนัดหลายศีลหลายอย่างบางองค์ถนัดข้อนั้นบางองค์ถนัดข้อนี้ง่ายดายในข้อนั้นข้อนี้แล้วแต่จริตก็ช่วยกันดึงขึ้นมาถ้าเราจะมีศีลมีความไม่ประมาทมีปฏิสันถารมันเป็นตัวปลายจะเห็นได้ชัดว่าท่านมีศีลมีความไม่ประมาทมีปฏิสันถารนะไม่ใช่ว่าเป็นคนหลีกหนีหายไม่ใช่กลายเป็นคนมีปฏิสันถารพระพุทธเจ้ามีปกติปฏิสันถารก่อนไม่ใช่ว่ายิง ให้คนไปทักทายท่านจะมีปฏิสันถารท่านปฏิสันถารเขาเรียกว่าทักทายนี่แปลหยาบหยาบแปลหยาบๆก็ทักทายพระพุทธเจ้าจะเป็นคนที่ไม่ถือตัวปกติเป็นคนทักคนก่อนอื่นหรือคบหาหรือว่าเป็นคนเข้าหาคนอื่นก่อนปฏิสันถารภาษาไทยเราก็มีความหมายชัดๆเดี๋ยวปฏิสันถารเป็นผู้ที่ไม่ถึงเนื้อซื้อตัวเป็นคนที่สำคัญเป็นคนที่ยื่นความสัมพันธ์ปฏิสันถารเป็นคนยื่นความสัมพันธ์ก่อนพระพุทธเจ้ามีคุณธรรมมีปกติปฏิสันฐานเป็นศัพท์สั้นๆมีปกติเป็นผู้ปฏิสันถารก่อนมีคำว่าก่อนนะเป็นผู้ ปฏิสันถารก่อนนี่เป็นคุณธรรมแม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้แต่พระอริยะชั้นสูงก็เหมือนกันจะเป็นผู้ที่มีศีลอันปรากฏอยู่ที่ผู้นั้นจะเป็นผู้ที่มีความไม่ประมาทอันเป็นความปรากฏในผู้นั้นจะมีปฏิสันถารเป็นอันเป็นความปรากฏในตัวผู้นั้นประกอบอยู่แท้จริงนี่เป็นเป้าหมายที่เอามายกตัวอย่างหรือมันยกอ้างอะไรให้คุณฟังกันเพราะว่าผู้ที่ปฏิบัติแล้วก็จะต้องได้สภาพที่สูงสภาพที่ยืนยันสภาพที่ดีถ้าเรายังไม่ได้ก็แสดงว่าเรายังไม่ดีเรายังไม่ถึงเรายังไม่เป็นเพราะเมื่อเรายังไม่ถึงเรายังไม่เป็นเราได้น้อยๆเราก็พยายามสั่งสมไม่มีน้อยๆก็ให้มันได้ไป มีมากขึ้นชัดขึ้นดีขึ้นคล่องแคล่วขึ้นง่ายดายขึ้นเป็นไปได้ดีเป็นไปตามทฤษฎีหรือตามหลักเกณฑ์อย่างนี้พวกหลักเกณฑ์เหล่านี้ต่างๆนี่แหละที่เราจะเป็นให้ได้เป็นไปได้และเราก็จะเป็นคนที่มีประโยชน์เป็นคนที่สบายเป็นคนที่จะถึงที่สุดเป็นคนบรรลุธรรมหรือเป็นคนถึงความสำเร็จเป็นคนเสร็จแล้วเป็นคนที่ได้ฝึกปรือและเป็นคนที่ได้เกิดมาเพื่ออะไรเกิดมาเพื่อทำอย่างนี้เพื่อเป็นอย่างนี้เมื่อเป็นไปได้อย่างถึงที่สุดแต่ว่าอรหันต์แล้วก็จบแล้วก็เลิกเป็นควายสลายตัวไปเสียแม้แต่ภาคใดของจิตก็ทำจิตเป็นภาคนอกก็เป็น ที่มีความหมายต่างๆให้เป็นแล้วก็เป็นไปได้เป็นที่สุดได้พวกเรานี่ก็ขอให้พยายามให้เป็นคนที่เข้าใจว่าเราจะต้องเป็นผู้ที่ร่าเริงเบิกบานแม้เป็นรอยที่ยกตัวอย่างให้ฟังแล้วแบบเป็นที่สุดกระเบื้องต้นปฏิปทาต่างๆแล้วก็อย่าให้มีอันตรายในท่ามกลางเราก็ทำให้ของเราทำได้จนกระทั่งถึงขั้นจิตมันใช้มากอุเบกขาอันนี้ว่าพ่อคูณโอเคค่ะคือทำให้เราเกิดอุบัติเหตุขาฐานที่เคยยืนยันให้ฟังแล้วจะต้องทำให้มันเกิดเป็นอุเบกขาฐานสังคมเด็ดขาดเป็นฐานที่ พระนิพพานแล้วไม่ใช่เฉยเหรอไม่ใช่เฉยไร้ปัญญาเฉยที่มีสัตว์อินทรีย์มีวิตามินซี String C สมาธิอินทรีย์ปั้นอินทรีย์มันวางเฉยได้มันว่างมันเบามันง่ายมันมีสิ่งนั้นอยู่ด้วยซ้ำแล้วเราก็เป็นไปได้โดยที่เราไม่เดือดร้อนอะไรเหมือนคนจับไฟก็เฉยได้หมายความว่ามันไม่ร้อนแล้วเราอยู่กับทุกข์เมื่อเปรียบเทียบว่าเราจับไฟฉายได้ก็เหมือนกับเราอยู่กับทุกข์เราก็เฉยต่อทุกข์นั้นสบายมากไม่สะดุ้งไม่สะเทือนไม่หวั่นไหวเป็นเดือดร้อนไม่ต้องออกไม่ต้องเข้าเป็นไปอยู่ได้อย่างแน่อย่างนิ่ง ยังไม่มีปัญหาอยู่กับสิ่งนี้เป็นไปกับสิ่งนี้เป็นไปได้ด้วยเป็นไปด้วยกันได้ด้วยมีการเกี่ยวข้องกันซึ่งกันและกันสนับสนุนกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับสิ่งที่ทุกข์นี้ด้วยเขาทุกข์แต่เราไม่ทุกข์กับเขาแต่เราช่วยเขาทำและดึงเขาอยู่พยายามดึงเขาขึ้นมาหาจุดสูงด้วยอยู่ด้วยกันแต่เราก็เป็นผู้นำเขาอยู่ด้วยกันไอ้เราก็เป็นผู้เกื้อกูลเขาอยู่ด้วยกันเราเป็นพี่เลี้ยงเขาเพราะฉะนั้นผู้ที่สูงแล้วจะเป็นลักษณะนี้มีประโยชน์เป็นพี่เลี้ยงเป็นคนช่วยเหลือเกื้อกูลเป็นคนเอื้อเฟื้อเป็นคนที่กรอบก่อสร้างสรรค์ต่อไป ถ้าบอกว่าผู้ใดยังไม่ได้ก็เป็นลูกแหง่เรื่อยไปคอยโอบคอยอุ้มคอยไม่รับป้อนยาป้อนอาหารถูกเตือนถูกปิ้งถูกขัดถูกเราถูกแก้ถูกไขเราเองก็แก้ไขตัวเราผู้อื่นก็ต้องแบ่งเวลามาให้ยาแบ่งเวลามาให้แก้ไขทำงานให้แก่เราเรายังไม่ลงตัวในตัวเราเองเรายังไม่สำเร็จเสร็จสิ้นเรายังไม่บริบูรณ์เราก็จะเป็นลูกแงด้วยไฟวันแล้ววันเล่าปีแล้วปีเล่าแม้จะแก่อายุแก่แล้วเป็นนักปฏิบัติเป็นนักบวชนานแล้วเราก็จะต้องจำเป็นจะต้องให้ผู้อื่นให้ยาเราอยู่ผู้ที่เขาบรรลุผลสำเร็จรุ่นน้องสูงขึ้นมาอีกก็จะ ให้ยายิ่งให้อย่างหนักเพราะไอ้ยาคนแก่หรือให้ยาคนพี่ให้ยาพ่อให้ยาแม่หรือให้อาหารแก่พ่อแก่แม่หรือไปสอนพ่อแม่ยิ่งยากที่สุดสอนคนโตยิ่งยากแต่ก็ต้องให้ถ้ายังเก่งให้ได้ยังไงก็ต้องพยายามถ้าผู้นั้นเข้าใจแล้วถ้าวันนั้นรู้แล้วว่าตัวเป็นผู้ที่เออเราเป็นผู้สบายแล้วต้องให้แก่ผู้ที่ยังไม่สบายต้องเกื้อกูลแก่ผู้ที่ไม่สบายก็ต้องพยายามให้แล้วก็ให้ยากขึ้นยากขึ้นเพราะฉะนั้นพูดยิ่งแก่ยิ่งเท่าและต้องให้กลายเป็นคนรุ่นโตกว่าเขาให้ยาจนเขาตายไปแล้วก็เหลือรุ่นน้องเท่านั้นจะให้เราก็ยิ่งให้ญาติคนแก่นั้นยิ่งมีหวังน้อยคนที่อายุมากนักบวชที่อายุมากที่เหลืออยู่นั้นยิ่งมีหวังน้อยเพราะมานะมันก็จะใหญ่กิเลสมันก็จะมี จะรับยาแต่เขาจะรับอาหารแก่เขาก็ยากหยิ่งคนให้ก็ต้องเพี้ยนให้พยายามให้อย่างฉลาดถ้าไม่ฉลาดก็ให้ไม่ได้ก็ยิ่งได้รับดายาน้อยก็ยิ่งไม่เจริญมากเพราะในขณะโอกาสที่มีผู้ใหญ่ที่เราก็ยกให้ว่าเป็นผู้ใหญ่โดยสมมุติโดยจริงเขาช่วยเราอยู่เราก็ไม่ช่วยตนจนพวกรุ่นนี้ใหญ่ผู้ใหญ่ก็ต้องตายไปก่อนตามภาวะสมดุลหรือตามภาวะสามัญถ้าตายไปแล้วรุ่นหลังมาคอยให้เราก็ยิ่งโอกาสน้อยก็ยิ่งยากเกิดความยากเราเจริญได้ดีก็ช้าแต่เจริญก็ช้ามันจะมีผลไม่เจริญงอกงามมีผลยิ่งไม่เข้าท่าเหมือนถ้าผู้ใดจะเป็นกลายเป็น งอแงง่องแง่งเป็นตัวที่จะต้องคอยให้เขาขุดเขาหนุนคอยช่วยคอยเหลืออยู่ไม่สำเร็จเสร็จสิ้นไม่กลายเป็นผู้ที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นไปตัวเองไม่เสร็จในตัวตัวเองไม่สำเร็จเสร็จสิ้นลงตัวเราก็จะไปเกี่ยวกับผู้อื่นจะไปช่วยกับผู้อื่นเพื่อให้ผู้อื่นได้พึ่งพาอาศัยเราเป็นหลักหรือว่าเป็นผู้ที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นได้นั้นจึงเป็นไปได้โดยยากมันก็เลยกลายเป็นอย่างนั้นแหละจะบอกว่าบริบูรณ์ก็ดูแบบประดับประเดิดแต่ว่าดูจริงมันก็ไม่จริงเพราะผู้บริบูรณ์จึงแล้วก็จะเป็นไปได้ตลอดลงตัวเป็นผู้ทิ้งงานในเบื้องต้นมีปฏิปทาอันเป็น ต้นก็ไม่พ้นจากอันตรายหรือหมดจดจากอันตรายเบื้องล่างก็เป็นผู้ที่ได้กระทำพรั่งพร้อมแล้วซึ่งการครอบครูอุเบกขาเบื้องปลายก็เป็นผู้ที่ร่าเริงด้วยอย่างอุเบกขาเป็นฐานแล้วนี่อยู่กับอุเบกขาฐานสบายเฉยวางได้อะไรก็วางได้อะไรก็วางได้เฉยเลยวางนี่แหละอุเบกขาเอกเป็นจิตเป็นเอกว่างได้เป็นเอกสบายจึงเป็นผู้ที่จะอนุโลมอะไรก็อนุโลมได้โดยตนมันไม่สำคัญตนจะยิ่งเก่งยิ่งจะวางเฉยได้มากขึ้นมากขึ้นเพราะความรู้เท่าทันเพราะความเข้าใจโลกมีโลกะวิทูมาก สำหรับในตนของตัวเองนั้นได้แล้วทีนี้ก็ยิ่งของคนอื่นอย่างโน้นอย่างนี้มาในเหลี่ยมนั้นฤดูนี้เราไม่เคยรู้ด้วยซ้ำบางทีเราก็จะศึกษาแล้วก็จะรู้เท่าทันมีปัญญามีเรี่ยวแรง 4 พละที่จะเรียนที่จะศึกษาต่อไปอันนี้เป็นทิศทางที่เราจะต้องเป็นไปให้ได้แล้วเราก็จะต้องเข้าใจในส่วนรวมๆพวกนี้เราจะทำตนอย่างไรตรวจต้องปฏิปทาหยั่งรู้ทั้งอุเบกขาว่าเราเองเราพยายามที่จะก้าวเข้าข้อมูลไปเป็นพระอุเบกขาเป็นท่ามกลางอยู่หรือท่ามกลางเราก็ได้ส่วนบั้นปลายก็มีอยู่บ้างแม้เรายังไม่ได้บั้นปลายทีเดียวไม่ได้ความร่าเริงด้วยยานแล้วก็จะต้องมีรอยรั่วอยู่บ้างเพราะผู้ที่ปฏิบัติถูกทางแล้วจะเห็นได้ว่า เพราะที่สุดก็เห็นว่าเป็นพวกที่มีปฏิปทาสะบัดเคร่งครัดอยู่นะแต่ไม่ดูดูเคร่งครัดไม่ดูเคร่งเครียดแต่ดูขำๆมีความเคร่งครัดแต่ไม่ดูเคร่งเครียดเพราะว่ามีความขรึมขลังทีนี้โซนนี้พอได้นะให้มีพอได้ทีเดียวก็มาที่นี่เห็นว่าพวกเราเคร่งเห็นได้โปรที่ผมเข้ามาทุกทีมาอะไรก็ได้เห็นว่าบทปฏิปทาต่างๆเรามีบทปฏิบัติปฏิปทาต่างๆมีเหตุผลจริงๆต่างคนต่างทำต่างคนต่างอะไรก็ได้รายละเอียด ต่างๆนานามีซ้อนอยู่ให้เห็นได้ว่าคนยิ่งไม่อยู่ด้วยนอนพักเข้าใจว่าเป็นอยู่วันคืน 24 ชั่วโมงวนเวียนไปวันแล้ววันเล่ามีอะไรบ้างอย่างไรอย่างไรรู้รู้รายละเอียดจะเข้าใจทีเดียวว่าพวกเรานี่มีการเคร่งครัดแล้วก็ไม่ใช่เพลงเครียดแต่ทีเดียวมีความเคร่งครัดแต่ไม่ใช่เคร่งเครียดไปทีเดียวแต่รายละเอียดมีบางส่วนบางคนเคร่งเครียดอยู่บ้างบางคนก็สบายๆปล่อยคลายได้ดีส่วนใหญ่ก็ปล่อยคลายอยู่บ้างมีการเคร่งครัดมีการสำรวมสังวรมีไม่มีการเคร่งเครียดจะมีจำนวนผู้เคร่งเครียดก็มีน้อย เปอร์เซ็นต์ของผู้ไม่เคร่งเครียดมากก็ดูได้ดูออกตามจำนวนเปอร์เซ็นต์รายเฉลี่ยไม่เคร่งเครียดมากเคร่งครัดอยู่พอได้แล้วก็ดูขำๆดูสงครามแล้วผู้ใดมาดูมาเห็นมาอะไรต่ออะไรแล้วไม่ใช่ว่าอยู่ข้างนอกแล้วก็ฟังแต่เสียงเขากล่าวโจทก์เมื่อเข้ามาคลุกคลีมาเป็นอะไรแล้วเขาจะบอกได้แม้จะให้เขาเขียนสมุดลองบอกความเห็นที่มาอยู่ที่นี่มาประสบสัมผัสอะไรที่นี่แล้วก็จะเป็นอย่างไรก็อยู่กับเผินๆแล้วก็พอเห็นได้แม้เขาจะอยู่ผ่านไปแล้วหลายวันได้เห็นรายละเอียดแล้วเขาก็จะบอกได้ว่าเราเองเอาจริงเอาจังเราเองมีสภาพอยู่ในปาฏิโมกข์ศีลสังวรอยู่ในอินทรีย์สังวรมีอายชี ปริสุทธิมีปัจจยปัจจเวกขณะที่เราอยู่ได้ด้วยบริสุทธิ์ที่ 4 เรามีเงินแต่ไม่ใช่หมายความบริบูรณ์ทั้งหมดก็เขาก็จะรู้ด้วยปัญญาว่ามันก็ต้องมีแล้วขาดตกยกเว้นส่วนนั้นส่วนนี้จะเป็น 100% ไม่ได้นอกจากคนที่คิดหวานเกินไปเข้าใจว่าทุกอย่างจะต้องเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์ทุกคนนี่มาเป็นนักบวชหรือมาเป็นผู้ที่ปฏิบัติอย่างนี้จะต้องงามเปี๊ยะร้อยถ้าคนอย่างนั้นพลาดหวังทุกคนอกหักทุกคนและเป็นไปไม่ได้ไม่มีแม้แต่ในหมู่กลุ่มพระพุทธเจ้าอยู่ก็เป็นไม่ได้มีพระพุทธเจ้าอยู่ด้วยซ้ำก็เป็นไปไม่ได้หรอกถ้าผู้นั้นคิดเกินการเงินขนาดนั้นแต่โดยเฉลี่ยแล้ว จะพูดจะพูดนี่ไม่ใช่พูดให้เหลิงนะจงรักษาและให้ยิ่งทวียิ่งจงรักษาได้ทวียิ่งขึ้นเราจึงจะเรียกว่าเป็นผู้ที่มีพร้อมๆในป่าที่สุดที่ศีล 4 ชีวิตอาชีวะที่อยู่ขณะนี้โดยส่วนรวมพวกเรานี่มีอาชีวะมีอาชีพกลุ่มอาชีพนี้บริษัทนี้คือบริษัทอะไรบริษัทสันติอโศกบริษัทพุทธสถานมีงานการมีผลผลิตมีการใช้จ่ายมีการกินการอยู่มีความสุขมีความเบิกบานแจ่มใส ชีวิตชีวาไม่ใช่อยู่อย่างไร้ชีวิตชีวาอยู่อย่างสันติสุขจริงไหมชื่อเราชื่อว่าสันติอโศกตรงนี้ใครเข้ามาในที่นี้จะรู้สึกสอดคล้องกับชื่อไหมถ้าเขารู้สึกสอดคล้องที่นี่สงบดีเขาพูดด้วยภาษาหยาบแต่เขาก็เห็นแล้วเขาก็รู้ว่าสงบอย่างที่เคยย้อนให้ฟังแล้วเยาะที่สงบยังไงก็ตีเหล็กตีภาระอะไรอยู่ต่างๆนานาเขาก็วาสนาเขาก็เข้าใจว่าสิ่งนี้มันก็ต้องเป็นเป็นเปลือกธรรมดาแม่แหม่มฝรั่ง 2 คนมาเมื่อวานแล้วก็บอกโอ้ยสงบดีร่มรื่นไอ้หนุ่มก็สงบไว้นี่ก็สงบมันไม่ได้สงบหรอกนะตอบกันบ้างอะไรต่ออะไรกันปลงๆอยู่เขาก็เข้าใจแล้วคนธรรมดาที่มีสามัญสำนึกที่มีปัญญาแล้ว รู้ว่าสิ่งอย่างนี้เป็นอย่างนี้เห็นพระเห็นเจ้าเห็นผู้นักบวชปฏิบัติอยู่อย่างโน้นอย่างนี้เห็นอิริยาบถเห็นอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างเออท่านอยู่อย่างสังวรมีปาฏิโมกข์ศีลสังวรเขาไม่รู้ภาษาเหล่านี้หรอกนะแต่สิ่งเหล่านี้แหละเป็นความรู้ในตัวของเขาเข้ามามองแล้วว่าโอ้นี่ปลาที่สุดที่ 4 นี่มีความสังวรปาฏิโมกข์ศีลสังวรเขาก็จะรู้ปาฏิโมกข์ตามปัญญาของเขาหรือว่าควรจะสงบอย่างนั้นคำว่าสงบเขามีความหมายเท่าไหร่อยู่อย่างอินทรีย์สังวรแต่ละองค์แต่ละองค์หรือว่าแต่ละท่านถึงแม้จะทำความรู้สึกว่าระมัดระวังในส่วนนั้นสัตว์มีอยู่มีอาชีวะปริสุทธิการงานไม่ได้หมายความว่าคนไร้การงานแม้จะเห็นนั่งอยู่บางคนเป็น นั่งอยู่ในที่นั้นทีนี้มาอยู่ในที่ไม่ได้ออกมาทำงานกับคนอื่นก็เห็นว่าแม้จะอยู่ในที่นั้นท่านก็มีการงานไม่ใช่กลายว่าไร้การงานนอนเอกเขนกก็เข้ามาในนี้ทุกคนกินได้ที่แล้วก็ผิดกฎนอนหรือว่าเห็นนอนยาวเหยียดกันไปโอ้ยนี่มันสงบเกินไปนี่มันตายนี่มันไร้อาชีวะบริสุทธิมันไม่มีอาชีวะไม่มีอาชีพอะไรเลยมีอาชีพเหมือนกันคืออาชีพนอนหลับหรืออาชีพนั่งหลับหรืออาชีพโง่ๆส่วนเฉลี่ยอย่างไรล่ะถ้าสนใจเรียนผู้อื่นเขาทำอยู่มันก็ดึงผู้ที่ยังมีส่วนเสียเอาไว้ได้แล้วอย่านึกว่าผู้ที่มีส่วนเสียนั้นทำถูกแล้วต้องประมาณตนต้องเดิน ต้องพยายามแก้ไขตนเพราะฉะนั้นหมู่กลุ่มที่เป็นไปได้ส่วนใดที่เราเสียเราก็ต้องแก้กลับถ้ายิ่งไม่มีอะไรน่าบกพร่องไม่มีอะไรที่น่าติติงไม่มีอะไรที่น่าทวงมันก็ยิ่งดีเพราะฉะนั้นจะมีส่วนบกพร่องอยู่บ้างขาดตกยกเว้นสำหรับส่วนบุคคลอยู่ในกลุ่มในหมู่ในบริษัทเราก็ปรับปรุงผู้นั้นผู้นั้นกันหรือผู้นั้นผู้นั้นก็พยายามระวังรู้ตัวรวมแล้วก็มีอาชีวะบริษัทนี้มีอาชีวะมีอาชีพมีการงานการงานนั้นมีอยู่ได้พร้อมร่างมีมาดูเห็นปาฏิโมกข์ศีลสังวรมาดูเห็นอินทรีย์สังวรมาดูเห็นอาชีวะบริสุทธิ์ที่มาดูเห็นปัตยกรรมปัจจเวกขณะอ่อท่านก็พิจารณาไตร่ตรองไปเสมอทำอะไรก็ได้แก้ไข เหมือนคนธรรมดาอยู่เหมือนคนธรรมดามีอาชีพแต่อาชีพของท่านรู้เลยว่าท่านมีอาชีพอะไรทำออกไปเพื่ออะไรเรามาถึงหรือใครแคร์เธอมาปฏิสันถารเราก็แจกสินค้าของเราเชิญสิปฏิสัมพันธ์รับสิเอาสิเอาสิเอาเงินเหล่านี้มีความกระปรี้กระเป๋าเหมือนคนในโลกคล่องแคล่วไม่ใช่ช่วยเนยเฉยเมยเข้ามาถึงเมืองในเมืองคนตายเมืองนี้ไม่มีอะไรเลยไม่สำคัญกับโลกเลยขาดแยกจากโลกไปไม่มีประโยชน์อะไรกับโลกเขาก็บอกว่าโอ้ศาสนาสอนให้คนนี้กลายเป็นขาดแยกจากสังคมไม่มีประโยชน์ต่อสังคมไม่รู้เรื่องเอ๊ะอะไรกันล่ะคนโลกนี้อะไรกันไม่รู้สึก ไม่รู้สึกว่าจะมีประโยชน์อะไรเขาก็จะขาดแต่ถ้าเผื่อว่ารู้สึกว่ามีประโยชน์อ๋ออันนั้นอันนี้ได้รับอันนู้นอันนี้กันเรามีบทบาทเรามีการงานเรามีผลผลิตแม้แต่กิริยาของเราแต่ก่อนนี้เราขาดแล้วงานการของเราน้อยสิ่งที่จะเสริมสารเราจะพูดเราจะทำแม่งบทบาทของงานก็น้อยอย่างแต่ก่อนเราอยู่ที่แดนมันเป็นสภาพอรัญญวาสีไม่เหมือนสำนักงานเพราะฉะนั้นสังคมเขาเห็นว่าไม่ใช่สำนักงานสังคมก็เห็นว่าเป็นสภาพที่มันหยุดมันก็โน้มเองไม่ได้ทำหยุดพักมากนะทีนี้มันจะมีได้ก็ตรงปฏิสันถารของบุคคลอย่างน้อยก็ได้ไ