รักหรือชังต้องผูกพันจึงเกิดได้.docx

รักหรือชังต้องผูกพันจึงเกิดได้ _สุทัศน์ สุภาภัทรานนท์ : คนเราพบกันไม่ใช่บังเอิญ ต้องมีความผูกพันเคยพบเจอกัน พ่อครูว่า…พูดมาคงแสดงความเห็นไม่ได้ถาม ถามมาก็ใช่ แค่เคยพบกันครั้งแรกก็ได้ ยังไม่ได้เกิดปฏิกิริยา ถ้ามีปฏิกิริยาแรง 1สายราคะแรง พบกันครั้งหนึ่ง ราคะแรงแล้วก็จะมาต่อไปได้ โทสะแรงก็มาต่อไปได้ แต่ถ้าไม่แรงก็นานๆมาต่อ ถ้าไม่ได้แรงเลยไม่ได้มีอำนาจดูดของราคะ โทสะ ที่เป็นเหตุอะไรกระทบกันแล้วก็ห่างหายกันไปตามวิบากของใครของมันไปตามประสา เหมือนกันกับวัตถุ มันเป็นคนละเรื่อง ไม่มีพลังงานแม่เหล็กแรงไฟฟ้าอะไรทำงานอะไร กระทบกันแล้ว พลังงานแม่เหล็กก็ไม่มี ทำปฏิกิริยาอะไรก็ไม่ทำ ก็ต่างคนต่างไปไม่มีอะไรต่อติดกันเลย จนกว่ามันจะมีธาตุอะไรที่สามารถผลักหรือดูดกัน ถ้ามันผลักและดูดกันก็เกิดปฏิกิริยา ถ้ามีอีกเพิ่มขึ้นมากขึ้นก็จะหนัก หรือมีในตัวมันเองก็แรงในตัวมันเองก็แรงนี้มันก็เป็นพลังงานที่แม้แต่เป็นวัตถุก็มีพลังงานบวกหรือลบ อย่างใดอย่างหนึ่งแยกเป็นสองเท่านั้น ก็จะมีพลังงานบวกลบ แรกๆก็เป็นอันเดียวกันมาเจอกันก่อนเสร็จแล้วพอทะเลาะกันไปทะเลาะกันมารักกันไปรักกันมาทะเลาะกันไปทะเลาะกันมารักกันไปรักกันมา จนกระทั่งมันจะมีปฏิภาณ ทะเลาะกันก็ไม่ดี รักกันก็ไม่ดี แต่กว่าจะรู้ได้ว่ารักกันก็ไม่ดี ทะเลาะกันก็ไม่ดี ต้องมีความรู้จากผู้มาบอก ถ้าไม่มีผู้มาบอก ไม่มีพระพุทธเจ้าหรือผู้มีสัมมาทิฐิจากพระพุทธเจ้ามาบอก คุณจะรักกัน ทะเลาะกันไปอีกนานมากเลย ตามวิบาก มันรู้แล้วว่าต้องเลิกอันใดอันหนึ่ง แล้วทะเลาะกับรักอันเดียวกัน ผลักหรือดูดอันเดียวกัน ก็เลิกกันเถอะหนึ่งถ้าทะเลาะกันมีแต่ทำร้าย แต่รักกันมีแต่มีการสร้างสรรค์อยู่ การทะเลาะกันต้องเลิกก่อน เหลือรัก รัก จึงเป็นเรื่องของมนุษยชาติ นายมงคล หรือเด็กชายมงคลต้อ