210224-206 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt
เนื้อหาในไฟล์
ตลาด 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกให้พวกเราสำนึกในโพธิปักขิยธรรม 37 ไล่เรียงดูว่าเราได้ปฏิบัติอะไรอ่อนอยู่อิทธิบาทเราอ่อนหรือไม่สำหรับประธานเราอ่อนหรือไม่เรามี มีสติปัฏฐานมีสัมมัปปธานมีอิทธิบาท 3 กองนี้จงย่อเข้ามาเหมือนมีสติมีธรรมวิจัยแล้วก็มีวิริยะสติปัฏฐานคือสิ่งที่เราจะต้องคุ้มครองตนเองรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลาเสร็จแล้วจะรับประทานคือสิ่งที่เราจะต้องสังวรนำอยู่เสมอมีการสำรวมสังวรและก็มีการประหารประหารประธานสังวรประธานทหารสิ่งที่เราจะต้องวิจัยให้รู้อย่างชัดเจนว่าสิ่งนี้เป็นตัวที่จะต้องปรับเปลี่ยนออกอย่าให้เกิดอย่าให้มีดับค่าทำให้สูญสลายมันเป็นหลักเกณฑ์ ทำออกจากตัวไปเรื่อยๆบ่อยๆตัวเราค่อยทวีดีขึ้นสังวรประธานสมัครประธานบทสำคัญนี้จะต้องทำให้มากมีประหารประธานจนกระทั่งได้ลงไปเรื่อยๆเราก็รักษาสิ่งที่ได้แล้วก็ทำสิ่งที่ไม่ได้ส่งเสริมกันอยู่เสมอนะเป็นภาวนาประทานเป็นสิ่งที่บริบูรณ์ผลสุดท้ายถ้าเราจะต้องพยายามปฏิบัติให้บรรลุแล้วก็รักษาส่วนดีทำส่วนเสียให้สูญไปอีกประหารไปอีกสังวรมันเกิดมันเป็นมันมีให้รู้ทั้งรู้ทั้งพยายามเพิ่มพยายามกระทำมีอิทธิบาทมีแรงเรา ใช้แรงนั้นต้องรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เราทำแล้วเราได้ดีเห็นว่ามันดีได้ยินดีได้เห็นดีได้รู้ว่ามันดีกระทำจริงเป็นอิทธิบาทยินดีเห็นดีและเราก็จะมีวิริยะเพิ่มขึ้นไปด้วยเพราะว่าเมื่อเราได้ดีคนเรามันปรารถนาดีแม้แต่ไหนๆแม้มันไม่มีวิริยะก็ต้องพากเพียรก็ต้องพยายามเพิ่มเติมความขยันขันแข็งขวนขวายเพิ่มขึ้นมีจิตเท่าไหร่เราก็จะเอาใจใส่เอามาถมลงไปทำให้พัฒนาให้มันถาวรทำให้มันก้าวหน้าให้อภิวัฒน์ขึ้นอย่างนี้เราก็จะเสริมอินทรีย์เสริมภาระมันก็จะตั้งมั่นขึ้นทุกอย่างเห็นความจริงเชื่อความจริงมีความเพียรมีสติ แข็งแรงมีสมาธิตั
อ่านต่อ
้งมั่นมีปัญญาชาญฉลาดเฉียบแหลมและเป็นปัญญาที่ซื่อตรงไม่ใช่ปัญญาโกงแต่เป็นปัญญาที่ซื่อที่ตรงเป็นปัญญาที่บริสุทธิ์สะอาดจริงใจจะกระทำแต่ประโยชน์จะเสียสละได้จริงจะหมดความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริงมันเป็นอินทรีย์เป็นภาระอย่างนั้นถ้าเราเดินหมดอยู่ในโพธิปักขิยธรรมนี้จะทำส่วนใดส่วนหนึ่งบกพร่องมันก็จะไม่ค่อยดีเพราะงั้นขอให้ตรวจดูอิทธิบาทกับสำนักประธาน 2 อันนี้เราควรจะเสริมกันหรือไม่ถ้าผู้ใดมีมากเกินไปก็ระวังมันเค็มมันเข้มเกินไปมันเคร่งเกินไปมันก็จะเป็นอัตรารับเท้าวิริยะ เทียนจัดเกินไปมันทำให้เมื่อยท้อแท้สุขภาพร่างกายเสียจิตใจก็เสียป่วยทั้งใจป่วยทั้งกายได้เมื่อเราไม่ให้มันเคร่งเกินไปแต่เราจะต้องตั้งตนอยู่ในความตึงเหมือนตึงสายพินตั้งตนอยู่ในความลำบากต้องมีภาคเรียนต้องมีการอุตสาหะวิริยะอดทนไม่ใช่ว่าปล่อยให้ยานโตงเตงหย่อนไปตามใจตามใจตามกิเลสจิตที่เรายังไม่มีกิเลสมันจะพยายามดึงหย่อนเข้ามาเห็นแก่ตัวเสมอเพราะฉะนั้นเราจะต้องตรึงจะต้องตึงขึ้นไปจะต้องพยายามที่จะขันเกลียวจะต้องมีอิทธิบาทมีสำหรับประธานดังกล่าวแล้วเป็นสำคัญที่สุดที่เราจะเพิ่มฐาน เครื่องอินทรีย์เพิ่มภาระและเราก็ถึงจะมีความบริบูรณ์ที่สุดเป็นผู้อยู่ดีตลอดเวลาเรียกว่าถึงที่ข้ามฝั่งนึกถึงที่สบายมีที่จะทำสุขกับวิหารมีสันตะวิหารอันชัดเด่นและจะเข้าใจแจ้งซึ้งๆอภินิหารได้อย่างบริบูรณ์สบายใจแล้วก็ดำเนินไปโดยดีตลอดกาลนานแม้รอบเล็กรอบสั้นเราก็รู้รอบกลางเราก็รู้ผู้ที่ถึงที่สุดถึงรอบใหญ่ก็จะรู้เป็นที่สุดได้อย่างแน่นอน