210304-209 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

ทำดีเป็นชั่วเว้นที่มันเสื่อมมันไม่ดีไม่งามทำเข้าไปอย่างนี้จนกว่าจะเก่งจนกว่าจะบริสุทธิ์ถึงจิตจนกว่าจะไม่มีการต้องฟื้นต้องทนต้องลำบากหรือ ตรวจสำรวจสร้างอียิปต์จิตจะเกิดตัวปัญญาเป็นตาปัญญาเองเมื่อเราทำเรื่อยๆมันจะเป็นตาปัญญาสว่างแจ้งเห็นชัดๆชัดๆและเป็นตัวมันจริงๆภาษาเรียกเราเรียกว่าตัวปัญญาหรือว่าตัวตาทิพย์หรือตัวอย่างทัศนะหรือตัวเห็นแจ้งความจริงนั้นเป็นกิจตัวเดียวกันหมดทั้งตาทิพย์ที่มันเห็นแจ้งทั้งความเป็นของจิตเองที่มันสะอาดขึ้นมันบริสุทธิ์ขึ้นมันปรับปรุงถูกลักษณะที่เป็นลักษณะของพระอริยะลักษณะของยานของวิมุตหรือลักษณะของนิพพานมันเข้าไปเป็นตัวนั้นเองเวลาเราจะเรียกในแง่ปัญญาก็คือจิตเราจะเรียกในแง่ของวิมุตก็คือจิตทั้ง ข่าวทั้งวิมุติเป็นตัวเดียวกันมันเป็นแล้วมันรู้แล้วก็มันรู้ที่เป็นมันต้องร่วมกันทั้ง 2 ส่วนเห็นชัดเจนว่าได้ปรับปรุงตัวเองเข้ามาด้วยระบบของสติปัฏฐานประกอบร่วมด้วยโพชฌงค์ 7 เป็นหัวข้อที่ร้ายก็ขยับๆเพราะงั้น 7 ทำงานอยู่จึงทำงานให้รู้หยาบก่อนเลยว่ากาโยกายอย่าไปรู้ถึงกระทั่งเวทนาความรู้สึกของจิตจนกระทั่งกายเรารู้แล้วสิ่งที่อยากที่ร่วมอยู่ด้วยที่เป็นของหยาบๆใหญ่ๆปรับปรุงเข้าไปเวทนาแม้ว่าสุขหยาบเราก็เรียกว่ากายโยปรับปรุงให้เป็นสุขก่อนทุกอย่างลดทุกข์ลงมาให้เบาบางก็เรียกว่าเป็นทุกข์อ่อนทีนี้การปรับปรุง อาโยเข้าไปได้อย่างนี้แหละเราเรียกว่ารู้ความประชุมนอกและในข้างนอกจะมีฤทธิ์มีเดชอย่างไรเราก็ต้องพยายามตัดปล่อยแล้วก็พยายามรู้เท่าทันด้วยปัญญาว่าเป็นไปตามความเป็นจริงแล้วเราก็ตัดมายาและตัดความหลงหรือตัดสินที่เราไปเข้าใจผิดเป็นอุปทานยึดติดแก้เข้ามาดื้อๆเปลี่ยนมาดื้อๆโดยไม่พยายามเป็นไปตามที่เคยเป็นนั่นอย่างหนึ่งพยายามหาเหตุผลมาล้มล้างว่ามันไม่สมควรมันไม่ดีมันขาดทุนมันไม่เป็นประโยชน์มันควรตัดเลิกอะไรก็แล้วแต่ต้องหาเหตุผลมาเสริมจนกระทั่งเราเกิดความเห็นเห็นว่าควรละเปล่าปล่อยได้จริงเรียกว่าใช้ปัญญาวิปัสสนาจะเกิดปัญญาเป็นเรืองปัญญาเห็นแจ้งปรับปล่อยมาได้แต่ปัญญาด้วยก็บริบูรณ์ทั้งการจิตเป็นไป ได้ทั้งปัญญาที่เห็นว่าเข้าใจด้วยเหตุผลเข้าใจได้ถ้าเติมค่าของความเชื่อมั่นเติมค่าของความเห็นจริงเติมไปเรื่อยๆเรียกว่าปัญญาจะเสริมอย่างนั้นด้วยเราจึงจะเก่งขึ้นเก่งขึ้นโดยแท้จริงผู้ใดที่ยังสติก่อนไม่ค่อยรู้ตัวทุกอย่างก็สัมผัสแล้วจบชั่วสัมผัสแล้วก็หยาบสัมผัสแล้วก็เป็นไปอย่างเดิมไม่ได้แก้ไขไม่ได้ปรับปรุงอยู่เสมอก็เรียกว่ายังอินทรีย์พระไม่แก่กล้าเพราะฉะนั้นจึงต้องชาไว้ต้องพยายามทำอะไรให้เป็นสติที่ผูกพันอยู่กับอิริยาบถทุกอย่างอยู่กับการงานอยู่กับการเป็นอยู่ตลอดเวลาทำไปเรื่อยๆแล้วมันก็จะเร็วขึ้นมันจะช้ำ เพื่อนสนิทแนบเนียนขึ้นเราจึงจะเก่งพูดเก่งแล้วยิ่งจะมีจิตสุขุมยิ่งจะมีจิตเป็นหนี้ยิ่งจะมีสติคงทนยิ่งจะมีสติเร็วระลึกรู้ได้เร็วความที่ทำได้ลึกละเอียดแหลมไพรก็ยิ่งจะทำได้มากขึ้นมากขึ้นและจะง่ายขึ้นด้วยมีกำลังแรงและมีความเร็วมีความง่ายความเบานั้นเป็นผลที่เราจะพิสูจน์แต่ละบุคคลจะต้องได้พิสูจน์และได้เห็นได้เข้าใจและได้รับทราบผลการปฏิบัติธรรมไม่ต้องไปกังวลอื่นเราต้องคิดถึงจุดที่เป็นไปเพื่อญาณเพื่อวิทยาอย่างนี้ชัดและเราจะยืนยันได้จริงว่าเราเป็นผู้สุขุมขึ้นเราเป็นคู่กันนี่ขึ้นและ เราเป็นผู้ที่มีสติครองตนได้ดีขึ้นเสมอๆจริงๆ