สื่อธรรมะพ่อครู(เทวดา นรก สวรรค์) ตอน คู่หูของสุขกับทุกข์.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(เทวดา นรก สวรรค์) ตอน คู่หูของสุขกับทุกข์ _อำนาจ...พ่อครูมาถือว่าเป็นความอบอุ่น ถามพ่อท่านว่าการค้นพบตัวเองคือการปฏิบัติธรรม รู้กิเลส ลดกิเลสใช่ไหม พ่อครูว่า...ใช่แน่นอนที่สุด คำว่าเทวะคือสอง แต่ตีไม่ออกแยกไม่ได้ ไม่รู้ว่าในโลกนี้มีรูป นาม คือสิ่งที่ถูกรู้กับตัวรู้ แต่เทวนิยมตีไม่แตก undistinquish ถ้า distinquish คือตีแตกแยกออก เทวนิยมตีสภาวะสองไม่แตกเลยอยู่อย่างนั้นนึกว่าเป็นหนึ่ง แต่อเทวนิยมคือไม่เอาแบบสองนั้น แยกแยะตีแตกได้แยกเป็นเจตสิก แยกเวทนาที่มีฐาน เกิดจาก ตา หู จมูก ลิ้น กาย เกิดมาเป็นสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ แบบโลกียะแบบโลกุตระ แยกได้ทำได้ ในมโนปวิจาร 18 ทำให้โลกียะเป็นโลกุตระ เนกขัมมะได้ คือหัวใจศาสนาพุทธที่ตีแตกแยกเวทนาออกได้ชัดเจน รู้จุดสำคัญคือสุขกับทุกข์ มันเป็นคู่หูกันแยกไม่ออก ศาสนาพุทธไม่ดับแต่ทุกข์หรือเอาแต่สุข ไม่ได้ต้องดับทั้งสุขและทุกข์ โดยดับที่ทุกข์เพราะรู้ได้ง่ายกว่าสุขมันอุปาทานเนียนกว่า รู้ยาก แต่ทุกข์รู้ง่ายกว่า ดับเหตุแห่งทุกข์ได้ สุขก็หมดไปด้วย เป็นฐานกลางว่างเนกขัมสิตอุเบกขา มีตัวอย่างที่เราดูดมันมากผลักมันมาก เราก็อย่าไปยุ่งเกี่ยว เราเป็นอย่างไรในจิตเรา มันอยู่ที่เรา เราเอาออกเราหมดทุกข์หมดสุข เราจะเกิดปัจจัตตลักษณ์คือรู้ได้ด้วยของตนเองมี อ๋อ มันเป็นอย่างนี้เอง จิตมันว่างจากกิเลสตัวนี้ จิตว่างจากภพชาตินี้แล้ว ว่างจากสุขทุกข์นี้แล้วเป็นเช่นนี้เอง ตถตา อุทานออกมาได้ ตถาตามีสามแบบ อย่างตถตายถากรรม กับตถตาอย่างว่างจากกิเลส พอทำได้ตัวแรกจะรู้เลย อ๋อ อุทาน ตถตาเป็นเช่นนี้เองหรือเราก็ amazing ตื่นเต้นอย่างนี้เองหรือ จนมันมีอย่างนี้ได้แข็งแรงนาน เป็นตถตาที่นิรันดร แข็งแรงเป็นจริงได้ตลอด คือนัยยะที่สามของตถตา ตถตา ที่มิจฉาทิฏฐิ