สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน นิจจัง สุขัง อัตตา(วิพากษ์ธรรมกาย).docx
เนื้อหาในไฟล์
นิจจัง สุขัง อัตตา(วิพากษ์ธรรมกาย) เมื่อวานนี้ เราก็ได้พูดถึงนิจจัง สุขัง อัตตา กันพอสมควร...สรุปแล้วอาตมาบอกว่า ธรรมกายไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่าบริสุทธิ์ ไม่ว่าจะญาติโยมเขาบอกว่า มั่นใจในความบริสุทธิ์ของอาจารย์ ก็พูดไปเท่านั้นเอง ตราบใดที่ไม่ให้คนอื่น เค้าตรวจสอบไม่มีสิทธิ์พูดคำว่าบริสุทธิ์ ไม่เช่นนั้น ถ้าไม่เคารพ ผู้พิพากษาประเทศนี้ ก็ไปอยู่ประเทศอื่นสิ แม้แต่ผู้พิพากษา จะตัดสินผิดก็ตาม คุณก็ต้องยอมรับเถอะ ผู้พิพากษา ก็คือผู้พิพากษา ต้องยอมรับ ไม่อย่างนั้น คุณต้องไปอยู่ประเทศอื่น อาตมาก็ยอมรับ คำตัดสิน ของศาล ของผู้พิพากษามาแล้ว ส่วนเรื่อง นิจจัง สุขัง อัตตา นั้น คำว่า นิจจัง แปลว่า เที่ยง สรุปเลยว่า ความมีไม่มีสิทธิ์เที่ยง ความไม่มีหรือศูนย์หรือ สุญญตาเท่านั้น มีสิทธิ์เที่ยง เพราะฉะนั้น พวกคุณนี้มีความมี ไม่มีสิทธิ์เที่ยง คุณจะต้องมาศูนย์ แม้แต่ปรินิพพาน เป็นปริโยสาน คุณก็บอกว่ามีอีก แล้วหลอกคนด้วยไม่มีใครรู้เห็นด้วย แน่จริงเอามาให้ยืนยัน ทางตาหูจมูกลิ้นกายใจสิ มันต้องครบทั้ง 2 ด้าน ทั้งสมมุติสัจจะ และปรมัตถสัจจะ คุณมีแต่อัตตา และสุขัง แต่สุขังนั้นไม่มี มีแต่สุขขัลลิกะ แม้จะใช้คำว่า ปรมังสุขังมาใช้ ก็ไม่ได้แปลว่าสุขอย่างยิ่ง แต่มันยิ่งกว่าสุข แต่เรื่องนิพพาน เป็นเรื่องที่เปรียบเทียบกับอะไรไม่ได้ นัตถิอุปมา
มาต่อที่หน้า 56 เขาอ้างพยัญชนะบาลีว่า… อนิจจสัญญา อนิจเจทุกขสัญญา ทุกเขอนัตตสัญญา ปหานสัญญา วิราคสัญญา นิโรธสัญญา 1.ความกำหนดหมายในความไม่เที่ยง อนิจจตา พ่อครูว่า...สิ่งที่มีจะต้องไม่เที่ยงทั้งนั้น สิ่งที่ไม่มี สูญ อนัตตาเท่านั้นที่จะเที่ยง 2.ความกำหนดหมายในสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเป็นทุกข์ 3.ความกำหนดหมายว่าสิ่งที่เป็นทุกข์นั้นไม่ใช่ตน (พ่อครูว่า ก็ไปกำหนดหมา
อ่านต่อ
ย สิ่งที่เป็นทุกข์ ต้องกำหนดให้รู้ว่า สิ่งที่เป็นทุกข์เป็นอย่างไร โดยใช้สัญญากำหนด แต่ความเป็นทุกข์ มันไม่ได้เกิดทันที คนที่อวิชชา จะเห็นทุกข์เป็นสุข คนอวิชชาจะหลงทุกข์เป็นสุข แต่ความจริงคือสุขนั้นไม่มี มีแต่ทุกข์เท่านั้น ที่เกิดขึ้นตั้งอยู่ ดับไป คุณจะมาเล่นคารมว่า สิ่งที่เป็นทุกข์ไม่ใช่ตน คุณก็เล่นคารมได้ แต่จริงๆ คุณก็ไปยึดตน คุณบอกว่า นิพพานเป็นตน(อัตตา) ทีนี้คนฟังกลับกันก็ว่า คนนี้เขายึดนิพพานเป็นตน ก็เลยเป็นสุข เพราะฉะนั้น คนที่ไม่ยึดนิพพานเป็นตน เขาก็ทุกข์สิ พอตอนนี้ จะมีคนงงพอสมควร เพราะฉะนั้น สรุปแล้วเขายึดสุข เขามี แต่ของพระพุทธเจ้า ไม่มีทั้งสุขและทุกข์ เที่ยง จบ ๔.ความกำหนดหมายในการ ละ (ปหาน) แต่ของเขาไม่ได้ละ มีแต่ว่าสุขเป็นอัตตา ไม่ได้ปหานเลย ๕.ความกำหนดหมายในความคลายกำหนัด เขาไม่ได้คลายเลย เขากลบทุกข์ด้วยการบำเรอตนด้วย รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส และภพชาติ สรุปแล้วเขาบำเรอด้วยความมี เขาไม่ได้บำเรอด้วยความไม่มี ๖.กำหนดความหมายในความดับ
พ่อครูว่า...ผู้ใดจะเรียกว่าบำเรอด้วยพยัญชนะ ว่าคนนี้บำเรอตนด้วยความไม่มี แล้วก็ไม่ทุกข์ไม่สุข ก็ไม่เห็นจะเป็นไร บำเรอด้วยความว่าง ด้วยความไม่มี ความจน ความสูญ ก็เฉยๆ สบายๆ ไม่มีอะไร ไม่มีการสะดุ้งสะเทือน สงบนิ่ง สันตา แต่ไม่ใช่หยุดพลังงานที่ยังไม่ปรินิพพาน หยั่งรู้แจ้งอะไรทุกอย่างเลย แล้วก็รู้จนสิ่งที่มันต่างจากเรานั้น คือนัยยะอย่างไร ก็จบด้วยความจบ ว่า ความเห็นของเธอ กับความเห็นของเรานั้น มันคนละอย่าง ก็จบ เขาจะยึดของเขา เราก็จบตรงนี้ที่ว่า ความเห็นของเธอกับความเห็นของเรานั้น มันคนละอย่าง 591227_พุทธศาสนาตามภูมิ สันติอโศก ฉีกหน้ากากหลักฐานธรรมกาย