สื่อธรรมะพ่อครู(สัมมาทิฎฐิ 10) ตอน การมองโลกตามมุมความเป็นจริง.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สัมมาทิฎฐิ 10) ตอน การมองโลกตามมุมความเป็นจริง _เต็มสิริ...ดิฉันเป็นนักเรียน กำลังเรียนอยู่มัธยมต้นของโรงเรียนแห่งหนึ่ง มีความฝังใจที่เลวร้ายกับแม่ ผู้ให้กำเนิดมาโดยตลอด เรื่องมีอยู่ว่าในวัยเด็กตอนอายุ 3-4 ขวบ ดิฉันได้พูดแทงใจดำแม่ด้วยเรื่องหนึ่ง ทำให้แม่สติขาดผึง บันดาลโทสะถึงกับคว้ามีดแล้วจะจ้วงแทงดิฉัน แต่ว่าเคราะห์ดี ที่พ่อมาช่วยปกป้องได้ทันเวลา ทุกวันนี้ก็เลยยังคุกรุ่นด้วยความพยาบาทอยู่ในใจ รู้ทั้งรู้ว่าการที่มีจิตใจคิดแค้นกับบุพการีผู้ให้กำเนิดเป็นบาปมหันต์แต่ก็หยุดใจตัวเองไม่ได้ ขอความกรุณาหลวงปู่ได้โปรดชี้ทางให้ดิฉันออกจากไฟนรกนี้ด้วย ปล.ดิฉันมีข้อเสียอีกอย่างหนึ่งคือชอบมองโลกในแง่ร้าย พ่อครูว่า...คนที่ชอบมองโลกในแง่ร้าย หาความทุกข์ใส่ตัวเอง มันจะไม่มีความสุขหรอก การมองโลกในแง่ร้าย มันมีทั้งความร้ายและความดีก็ต้องมองให้จริง เราไม่ต้องมองแง่ร้ายและดี เรามองแต่แง่ความจริง พิจารณาความจริงว่ามันไม่ดีมันบกพร่องหรือมันดี กูมันไม่ดีเอามากๆมันไปทางร้าย ก็พิจารณาความจริง ไม่ต้องไปตั้งเป้าไว้ก่อน จะร้ายหรือดีก็ต้องมีความรู้ ทีนี้จิตที่มันยึดติดรู้สึกว่าเป็นปมเสีย คุณได้ทำไปแล้ว ผ่านไปแล้วเป็นอดีตไปแล้ว ส่ิงที่ทำแล้วผ่านไปแล้ววิบากเกิดไปแล้วจบแล้ว แต่คุณยังซ้ำแซะไปเอาความจำสิ่งที่ผ่านไปแล้วมาย้ำคิดย้ำทำ พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า คนเราที่ยังไม่พ้นทุกข์มันก็มีทุกข์อยู่แล้วแล้วยังเอาความทุกข์มาทับถมตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก คนอย่างนี้เรียกว่าคนฉลาดใช่ไหม ..โง่อภิมหาบรมโง่ มันไม่ควรจะไปย้ำคิดย้ำทำสิ่งที่ผ่านไปแล้วก็เป็นอดีต อนาคตคือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง คนที่ไปจมอยู่ในอดีตมากก็จะเป็นคนอย่างที่คุณคนนี้เป็น แล้วก็ไม่ต้องไปฟุ้งซ่านกับอนาคตมากเกินไป สร้างอะไรต่ออะไรมากเกิน