สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ทำไมต้องตำหนิถึงขนาดออกชื่อ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน ทำไมต้องตำหนิถึงขนาดออกชื่อ _สุพัฒน์ เบ้าวันดี จริงๆแล้วผมก็ยังศรัทธาชาวอโศกอยู่ การปฎิบัติตัวการกินมังสวิรัติ มักน้อย น่าเลื่อมใส ไม่มีข้อตำหนิ แนวทางของผมก็ปฎิบัติอย่างนี้ จุลศิล มัชฌิมศิล มหาศีล ต้องปฎิบัติให้ได้ จึงจะถือว่าเป็นผู้ออกบวช อย่างพระทุกวันนี้ทั่วไป ไม่ทราบจะไปพ้นทุกข์ตรงไหน ฉ่ำไปด้วยกิเลส ทุกเวลานาที มีแต่พอกพูน มีความผิดละเมิดพระธรรมวินัยกันอย่างชัดเจน และถือกันเป็นเรื่องปกติ มันมาไกลไปแล้ว สมควรที่ต้องสังคายนากันใหม่ แต่จะทำได้ก็ต้องมีผู้มีอำนาจ มีอิทธิฤทธิ์ เหมือนอย่างพระเจ้าอโศก องค์ใหนทำผิด ประหาร มันต้องอย่างนั้น ศาสนาจะได้กับมาสะอาด แต่ท่านโพธิรักษ์กับชาวอโศกทำอยู่ขณะนี้ก็ดีอยู่ เพื่อชาวโลกเขาได้เห็น ว่ายังมีการปฎิบัติเช่นนี้อยู่ น่าเสียดายอยู่นิดเดียว คนทั่วไปไม่กล้าเข้าไปสัมผัส ไม่ฟัง ไม่สนใจ มันมีเหตุอันใดหนอ ผมจะพูดตรงๆ ซึ่งผมก็พูดมาหลายครั้งแล้ว กับหลายคนซึ่งเป็นลูกศิษย์ท่าน ปรากฏว่ามีความไม่พอใจขึ้น ปิดเฟสฯ หนีหายไปหมด คงไม่อยากโต้ตอบ หรือรับไม่ได้กับข้อตำหนิ ติเตียน ผมพยายามชี้ให้เห็นว่าต่างฝ่ายต่างว่ากัน มันก็เป็นธรรมดาที่เราจะต้องขัดแย้ง หากเราไม่อยากขัดแย้งเราก็ไม่ต้องไปตำหนิใคร เพราะเราไปเอ่ยชื่อเขา เขาก็ต้องออกมาตอบโต้เรา แล้วเรายังไม่ยอมรับ มันจึงเหมือน เอาเปรียบ กฎกติกาของโลกเขาก็มีชี้ให้เห็นชัดเจน ว่าอย่าไปละเมิดคนอื่นเขา เราจะทำดีก็ดีแต่ความดีของเราจะอวดเขาก็อวดได้เลย มันจะขาวบริสุทธิ์ น่าดูกว่า การที่ไปยกคนอื่นมาเปรียบเทียบความดีของเราไม่เห็นว่ามันจะสะอาดตรงไหน ผู้ใหญ่รังแกเด็ก ไม่น่าชื่นชมท่านโพธิรักษ์ ได้นำเสนอออกสื่อทีวี มีสถานีมีทุน ย่อมได้โอกาสที่ดีกว่า และเพราะการนำเสนอนี้แหละ ที่มีปัญหา คนส่วนมากไ
อ่านต่อ
ม่กล้าสนใจ จะมีแต่ลูกศิษย์ท่านที่เชียร์ ผมศึกษาธรรมมาผมจึงฟังท่านได้ ทำใจเอาไว้กลางๆ ก่อนจะฟัง เพื่อไม่ให้เอียง จึงมองดูเห็นว่าไม่ถูกต้องจึงเขียนมานี้ ไม่ได้จะทำลาย แนวทางชาวฺอโศก แนวทางนั้นดีอยู่แล้ว ไม่ถูกต้องที่คำพูดท่าน ไปเอ่ยชื่ออาจารย์ท่านอื่น รับรองไม่ถูกแน่นอน พ่อครูว่า…คุณรับรองเองก็ถูกของคุณ แต่ของอาตมาไปเปรียบเทียบกับของพระพุทธเจ้าที่บอกว่า ใครมาบอกว่าเราถูกหรือผิดเราก็ชี้แจง อันไหนมีในเรา เราก็ยอมรับ อันไหนไม่มีในเรา เราก็ไม่ต้องยอมรับ คนไหนบอกถูกก็บอกไป คนไหนมีผิดก็ต้องถูกเราว่า มันเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่เลี่ยงไม่ออก ถ้าเราพูดไปแล้วว่าสิ่งดีๆ ถ้าหากเราว่าสิ่งไม่ดีโดยไม่ระบุชื่อก็ดีที่ไม่กระทบใคร แต่ถ้าออกชื่อซะ คนที่ได้เห็นว่าอาจารย์ที่ถูกว่ามีพฤติกรรมอย่างไร เขาเคยสัมผัสเคยรู้มามันก็ชัดเจนมันก็ง่ายและเร็ว และ 2 อาจารย์ผู้ที่ถูกว่านั่นแหละจะได้พิสูจน์ว่าคุณขึ้นไหม ถ้าหากคุณขึ้นอาจารย์นั้นยังเตี้ยต่ำ ถ้าคุณไม่ขึ้นก็ยังค่อยยังชั่ว ถ้าไม่ขึ้นเลยและเข้าใจดี ก็ยิ่งดีเป็นการทดสอบในตัวด้วยไง ซึ่งมันมีประโยชน์คุณค่าต่างๆ เป็นแต่เพียงว่า คุณตอบโต้ไป คุณไปว่าเขาออกชื่อเขาลูกน้องคุณจะมายิงคุณทิ้งหรือเปล่า อันนี้คุณระมัดระวังก็แล้วกันตัวใครตัวมัน ถ้าหากอาตมาทำให้เขาโกรธถึงขั้นนั้นคุณก็ต้องประมาณให้ดี คุณไม่รู้บารมีของตัวเอง อัตตัญญุตาคุณก็ประมาณไม่ถูก มัตตัญญุตาคุณก็ประมาณไม่พอ ปุคลปโรปรัญญุตา คุณก็ไม่มีความรู้ในสัปปุริสธรรม 7 คุณก็ไม่รู้เรื่องเพราะแยกธัมมัญญุตา อัตถัญญุตาไม่ละเอียดพอ และต้องดูมหาปเทส 4 ที่ต้องใช้ตัวเองพิจารณาเหตุองค์ประกอบในปัจจุบันปรากฎการณ์จริงมาแสดงออก ถ้าหากผู้ใดไม่มีความรู้ในสัปปุริสธรรม 7 ไม่มีความรู้ในมหาปเทส 4 ก็ทำไม่ถูก อาตมาใช้ทั้ง สัปปุริสธรรม 7 และมหาปเทส 4 จะมาอยู่รอดเพราะใช้ความรู้สัจธรรมพระพุทธเจ้าปฏิบัติเสมอ จึงรอดตัวมาจนป่านนี้ 85 แล้วนะ แล้วก็จะอยู่ต่อไปอีกโดยไม่ต้องไปตีรันฟันแทงตบตี เอาความสงบสยบความรุนแรงได้ สรุปแล้วอาตมาบอกให้เลยถ้าหากอาตมาไปกล่าวชื่ออาจารย์คนนี้คนนี้อาตมาได้ประโยชน์มาก จะหาว่าเห็นแก่ตัวก็ใช่เพราะอาตมาง่ายขึ้น ผู้ฟังก็ชัดเจนขึ้น ผลสะท้อนตอบก็เร็วขึ้น แต่บอกแล้วว่าอาจจะมาประมาณแล้วว่าผลสะท้อนตอบก็มีบ้าง แต่มันก็ไม่มีอะไรมากหรอกอย่างเก่งก็แค่เขียนตอบมา ก็ไม่ได้เถียงอะไรมากด้วยซ้ำ แต่ว่าไม่กล้าเถียงก็ได้ เพราะอาตมาเอาพระไตรปิฎกมายืนยันมาก หลักฐานอาตมามาก เขาเลยเถียงไม่ได้ 620524_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ประชาธิปไตยที่ยิ่งใหญ่มีในประเทศไทยเรานี้