บาปเป็นอันมากไม่ใช่บุญเลย ทั้งผู้กินและผู้สั่งฆ่าสัตว์.docx

บาปเป็นอันมากไม่ใช่บุญเลย ทั้งผู้กินและผู้สั่งฆ่าสัตว์ 🍃 ทุกวันนี้อาบุญไม่ฆ่าสัตว์แล้ว ยังกินเนื้อสัตว์อยู่ แม่ค้าฆ่าให้ พ่อครูว่า... อาตมาก็ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่เรื่องนี้ เขียงหมูที่ขาย แล้วคนขายหมูบางคนไม่ได้ฆ่าเองหรอก รับมาจากคนอื่น ถ้าเอามาขาย ให้คนที่เขียงหมู ขายกับคน ก็มาซื้อมาจากคน ถ้าคุณไม่ไปซื้อ คุณไม่ไปกิน เขาจะฆ่ามาให้คุณกินไหม ไม่หรอก นี่คือสิ่งที่มันเป็นอิทัปปัจจยตา มันเป็นสิ่งที่ต่อเนื่องกัน เพราะเหตุนี้ มันจึงมีเหตุนี้ คุณไม่ได้ขาดจากสายการฆ่าสัตว์เลย คนที่จะขาดจากสายการฆ่าสัตว์นี่ ลึกซึ้งมาก พระพุทธเจ้าสรุปไว้ใน ชีวกสูตร ไม่ต้องไปพูดเลยว่าคนนี้ฆ่า คนนี้ไม่ได้ฆ่า แล้วคนไม่ได้ฆ่านี้กินได้ไม่ผิด ไม่ผิดไม่ได้เพราะคุณเป็นเหตุให้เขาฆ่า ทีนี้ ขออธิบายละเอียดเท่านั้น เหตุที่ฆ่า เพราะ คุณนึกว่า พระพุทธเจ้าก็ดี สาวกของพระพุทธเจ้าก็ดี ยินดีในอาหารเนื้อสัตว์ คุณนึกว่า คุณนึกเอาเอง ใครเอาอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ ปรุงแต่งอย่างดีเลย เอร็ดอร่อยมากอย่างชั้น 1 ไปถวายพระพุทธเจ้าก็ดี นี่เป็นข้อที่ 5 ของชีวกสูตร ขอไล่จากข้อที่ 5 มา คนที่เข้าใจอย่างนี้บาปเป็นอันมากแล้วไม่ใช่บุญเลย ที่เอาอาหารเนื้อสัตว์ปรุงอย่างดีปรุงแต่งอย่างเลิศยอดเอาไปถวายพระพุทธเจ้าหรือสาวกของพระพุทธเจ้าก็ดีเป็น อกัปปิยะ เป็นสิ่งที่ไม่ควร เป็นบาปเป็นอันมาก ไม่ใช่บุญเลย แค่นี้บาปแล้ว แล้วจะเอากินเนื้อสัตว์อะไรเอาไปถวาย พระพุทธเจ้า หรือถวายสาวกภิกษุของพระพุทธเจ้าก็บาปแล้ว ข้อที่ 4 คนฆ่าสัตว์ ลงมือฆ่าสัตว์ สัตว์มันก็พยาบาท ไม่มีจบ คนฆ่าสัตว์ สัตว์มันชัดๆอยู่เลย เอ็งฆ่าข้า พระพุทธเจ้ายกเว้นไว้นิดหน่อยในปวัตตมังสะ 1.สัตว์มันตายเอง มันทิ้งร่างของมันแล้วร่างมันเป็นบังสกุล 2.เดนสตว์กิน ปวัตตมังสะ มี 2 อันเท่านี้