คนมาตำหนิคือคนชี้แผลที่เราต้องรักษาตัวเอง.docx

คนมาตำหนิคือคนชี้แผลที่เราต้องรักษาตัวเอง _@noirehbein6190 • คนเราทุกคนมีสิทธิเสรีภาพ ที่จะทำอะไรก็ได้ถ้าไม่ทำไห้คนอื่นเดือดร้อน พ่อครูว่า... คนที่มีแผลคือมีปัญญารู้ว่าตนเองผิดมีคนมาจี้แผลมีคนมาทวงแผลจะขอบคุณเขา คนที่มา ท้วงแผล ว่าคุณมีแผล เราก็กำลังรักษาอยู่ ขอบคุณเขา ใช่ แผลนี้คือ สิ่งที่ไม่ดีไม่งามของเรา คนเขามาท้วงแผล หรือท้วงสิ่งไม่ดีไม่งามให้แก่เรา เราก็พอรู้อยู่ หรือแม้เราไม่รู้เลยว่าเรามีแผลนี้ คนมาทวงให้ ว่านี่แผล เราก็จะได้เห็น เราก็จะต้องตรวจดูเสีย คนที่จะมาท้วงว่า เรามีแผลหรือเรามีสิ่งที่ไม่ดีที่ควรต้องรักษาควรต้องดูแล หากเราไม่รู้ตัวนี้เราโง่ คนมาท้วงให้แล้วเราก็ตรวจสอบดูว่าเป็นแผลจริงๆ เป็นความไม่ถูกต้องความไม่ดีจริงๆนะ ก็ต้องขอบคุณขอบคุณ จะต้องรักษา เห็นแล้ว ตอนนั้นไม่เห็น ตามืดตาบอด โง่ไปชั่วขณะ ตอนนี้คุณมาท้วงให้ ก็ขอบคุณมาก คนที่มีปัญญา คนที่รู้จักรับสิ่งที่คนไหนเขาจะให้เรา เขาจะท้วงเขาจะด่า เขาจะว่า เขาจะตำหนิ ก็เราได้ประโยชน์หมด ส่วนคนถือตัวใครแตะไม่ได้ ใครต้องไม่ได้ ใครว่าไม่ได้ ก็แน่นอน คนนี้ไม่เจริญ คนที่เจริญก็คือคนที่คนดุ คนท้วง คนตำหนิได้ พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า คำตำหนินี้เป็นสิ่งประเสริฐ คำสรรเสริญเป็นสิ่งที่ต่ำทราม ฟังให้ดีนะอันนี้ อาตมาสรุปคำสอนพระพุทธเจ้า ท่านไม่ได้ตรัสรวมไว้หรอก ท่านตรัสไว้หลายที่ มีที่หนึ่งท่านตรัสไว้ว่าความสรรเสริญไม่มีค่าเพื่อความละหน่ายคลายเป็นความต่ำทราม แต่ความตำหนิเป็นสิ่งที่ประเสริฐ ผู้ใดที่มีปัญญาจะรู้ว่า คนที่คอยตำหนิ คอยชี้โทษนี่แหละ คอยขนาบ คอยข่มคอยตำหนิ คอยขนาบอยู่ ผู้นี้แหละคือผู้ที่ชี้ขุมทรัพย์ ควรคบ บัณฑิตที่เป็นเช่นนี้ เมื่อคบบัณฑิตที่เป็นเช่นนี้อยู่ก็จะมีแต่ดีๆๆ ถ่ายเดียว ไม่มีเลวเลย เพราะฉะนั้นผู้ที