เคยทำใจหายเศร้าแล้วทำไมโง่กลับไปเศร้าอีก.docx

เคยทำใจหายเศร้าแล้วทำไมโง่กลับไปเศร้าอีก _สว่างแสง ขวัญดาว : น้อมกราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ พ่อครูคะลูกหน้าแตก ลูกพึ่งเล่าให้พ่อครูฟังว่า ลูกไม่ต้องกินยาคลายเครียดตั้งแต่เริ่มมาปฏิบัติธรรมตามพ่อครู อยู่ ๆอาการเก่าก็กำเริบค่ะ ลูกไม่เข้าใจตัวเอง คิดไปแต่ว่า ลูกมีกิเลสมาก คือพอตกตอนเย็น ลูกจะคิดฟุ้งน้อยใจ และเศร้าและร้องไห้ ซึ่งเป็นอาการของโรคเก่าที่เคยเป็น แม้จะเกิดไม่บ่อย แต่ ก็ทุกข์ใจมากค่ะ และไม่มีปัญญาจะช่วยตัวเองได้ ขอพ่อครูได้โปรดเมตตาช่วยสอนวิธีพ้นทุกข์ด้วยค่ะ กราบนมัสการพ่อครูด้วยเศียรเกล้าค่ะ พ่อครูว่า... ก็เอาคำสอนของพระพุทธเจ้าไปใช้ พระพุทธเจ้าสอนให้รู้ทุกข์ รู้เหตุแห่งทุกข์แล้วก็ปล่อยวาง ดับ เข้าใจเหตุแห่งทุกข์ให้ได้ คุณพูดเองว่าคุณเองทุกข์ เพราะคุณเองเคยน้อยใจเคยเศร้าเคยร้องไห้ก็เป็นทุกข์ทั้งนั้น คุณเคยทำได้ไม่ต้องมีสิ่งเหล่านี้แล้วมันก็ไม่ต้องทุกข์ คุณเคยทำได้ ก็ระลึกสิว่า ตอนที่ไม่ต้องมาเศร้าไม่ต้องน้อยใจ น้อยใจคือหมาน้อยธรรมดา เศร้าใจก็เป็นใจที่ เว้าแหว่ง ก็เลยร้องไห้ น้ำตาไหลเพราะไปจมอยู่กับอารมณ์โง่ๆแบบนั้น ก็ตื่นขึ้นมา รู้ให้ได้ เราก็เคยรู้ดี หายไปแล้วแล้วก็มากลับกำเริบอีก ทำไมเราโง่ไม่เสร็จ ได้ดีแล้วก็กลับวนมาโง่ไม่เสร็จ ต้องคิดให้ดีใช้ความตื่นรู้หรือความจริงพวกนี้มันจะเป็นความฉลาดเป็นคนมีปัญญารู้ว่า ทำไมเรากลับไปโง่ กลับไปเป็นทุกข์ ก็เราพ้นทุกข์มาได้แล้วโดยที่ไม่ต้องไปทำอารมณ์ ไม่ต้องทำเวทนา ความคิดให้เป็นอย่างนั้น จมอยู่กับความคิดที่เป็นอย่างนั้น ใครทำให้คุณน้อยใจใครทำให้คุณเศร้าใครทำให้คุณร้องไห้.. ก็คุณทำเองทั้งนั้น การไม่ทำในสิ่งที่เรารู้เราเข็ดเราเข้าใจแล้วว่าเป็นสิ่งที่ไม่ดีเราก็ทำสิ่งที่ดีสิ ทำอาการทำอารมณ์ทำให้เป็นเวทนาที่ดีเบิก