อัญญธาตุของอัญญาโกณทัญญะเกิดในวันอาสาฬหบูชา.docx
เนื้อหาในไฟล์
อัญญธาตุของอัญญาโกณทัญญะเกิดในวันอาสาฬหบูชา อาตมาเปิดเผยความลึกซึ้ง คำว่า อัญญธาตุ เป็นธาตุรู้ ระดับที่ใช้พยัญชนะเรียกว่า อัญญะ ภาษาบาลี อัญญะ แปลว่า อื่น โกณฑัญญะเป็นมนุษย์คนหนึ่งในยุคพระพุทธเจ้าคนแรก ที่มีพลังงานธาตุรู้ ที่ได้สะสมธาตุรู้มา สะสมมาเรื่อยๆ ที่เป็นลักษณะของ อัญญธาตุทีละน้อย 1 น้อย 2น้อย 3น้อย 4น้อย 5น้อย ถ้า 5น้อย คือเต็มครบ อัญญธาตุ โกณฑัญญะเกิด อัญญธาตุ เต็มร้อย เมื่อได้ยินพระพุทธเจ้า ตรัสรู้ในวันนี้แหละ อาสาฬหบูชา ได้ฟังแล้วอ๋อ อัญญธาตุ ที่เป็นธาตุรู้โลกุตรธรรมมันก็เต็มร้อย พระพุทธเจ้าก็บอกว่าโอ้โห อัญญาสิวตโภโกณฑัญโญ โกณฑัญญะ มีอัญญธาตุแล้วหนอ ธาตุ ที่รู้โลกุตระ ต่อจากนี้ อัญญธาตุ ก็จะเป็นพหูพจน์ เป็นอัญญา อัญญา แปลว่า ความรู้เป็นพหูพจน์แล้ว อัญญะ เป็นเอกพจน์ อัญญา ความรู้อันนี้จึงเป็น โลกุตรธรรม อัญญา เต็มสภาพก็เป็นปัญญา เป็นตัวความฉลาดครบ ปัญญาก็มีลักษณะปัญญา 8 ปัญญาข้อที่ 1 คือ ปัญญาที่เกิดจากการได้รู้โลกุตรธรรม คุณจะได้รู้จากพระโอษฐ์พระพุทธเจ้าเลยก็สุดประเสริฐ ไม่ได้รู้จากพระโอษฐ์พระพุทธเจ้า รู้จากสัตบุรุษ ก็รองลงมา ไม่ได้รู้จากสัตบุรุษจะได้รู้จากผู้รู้ที่อยู่ในฐานะครู ที่สัมมาทิฏฐิ มาพูดถึงโลกุตรธรรมขึ้นมา คุณต้องได้ยินจากผู้รู้ที่เป็นเจ้าของธรรม เป็นธรรมะสามี อย่างพระพุทธเจ้าถือว่าเป็นเจ้าของธรรมที่แท้ เป็นเจ้าของจริงๆเลย สัตบุรุษก็รองมา ถือว่าเป็นเจ้าของได้ อย่างอาตมาถือว่าเป็นธรรมะสามีถือว่าเป็นเจ้าของในยุคนี้ เพราะอาตมามีตั้งแต่ในชาติก่อน มาชาตินี้มาเปิดเผยโลกุตรธรรม อาตมานี้เป็นผู้เปิดเผยโลกุตรธรรม เป็นโพธิสัตว์ผู้เปิดเผยทั้งรูปทั้งนาม ในหลวงรัชกาลที่ 9 ท่านก็เปิดเผยชนิดรูปธรรมเท่านั้น แต่อาตมานี้เปิดเผยทั้งรูปทั้งนาม มีทั้งควา
อ่านต่อ
มรู้ที่เป็นสภาวะ มีทั้งตัวบุคคล มีทั้งกลุ่มหมู่สังคม ที่ประพฤติเป็นโลกุตระธรรมชัดเจน เต็มรูป รูปนามเต็มครบ ในโลกยุคนี้ นี่เป็นธรรมะของพระพุทธเจ้า โลกุตรธรรมของพระพุทธเจ้า ที่ทำได้ถึงขั้นสาธารณโภคี และมีสาราณียธรรมจริง ซึ่งอาตมาอธิบายพวกนี้ มีสิ่งจริงยืนยันมีการประพฤติได้ พิสูจน์ได้ มีบุคคลจริง และมีจริยธรรม มีพฤติกรรมของธรรมะจริงๆ พฤติกรรมของความเป็นสาธารณะโภคี พฤติของความเป็นสาราณียธรรม สภาพที่เป็น พุทธพจน์ 7 สาราณียะ ปิยกรณะ คุรุกรณะ สังคหะ อวิวาทะ สามัคคคียะ เอกีภาวะ เป็นสภาพที่มีพฤติตรงตามพยัญชนะทั้งนั้น เช่น พวกเราชาวอโศกระลึกถึงกัน มีคนไหนตายก็ส่งข่าวกัน เมื่อวานมีคนนั้นคนนี้ตาย พอได้ยินว่าคนนั้นตาย คนที่รู้จักดีก็บอกว่า อ๋อ.. ตายหรือ คนนี้เรารู้จักดี เช่น เมืองหินตาย คนที่ไม่รู้จักดี อาจจะเคยรู้จักกันบ้างแล้วนึกไม่ออกเลยลืมเลือนไป ก็จะบอกว่าเมืองหินคือใครหนอ ก็จะระลึกตาม ใครหนอเราเคยพบพานกันไหม เคยโอภาปราศรัยเคยสัมผัสกันไหม ใครหนอ นี่คืออาการของการระลึกถึงกัน แต่คนที่ไม่ระลึกถึงกัน เมืองหิน ก็ let it be ช่าง ไม่รู้เรื่องก็ไม่ได้ระลึกอะไร อย่างนี้เป็นต้น คำว่า การระลึกถึงกัน มันก็มีสิ่งที่เป็น 2 ถ้าคุณไม่มีสิ่งที่เป็นสิ่ง 2 เลย เอาสิ่ง 2 นั้นมาให้คุณฟัง มันไม่ติดเลยไม่รับเลย แตะแล้วก็หลุดผล็อย ดีไม่ดีไม่รู้สึกตัวว่ามาเตะด้วยซ้ำ ไม่รับเลย ไม่มีสัญญาตามเลยสักอย่าง ก็ไม่มีการระลึก ใยเยื่อของการต่อแห่งความระลึกถึงกันไม่มีเลย ละเอียดลึกซึ้งนะ คำว่า ระลึกถึงกัน ยิ่ง รักกัน รักด้วยมิติที่สูงๆ ขึ้นเรื่อยๆ ปิยกรณะ สูงกว่ารักกัน ก็ เคารพกัน ครุกรณะ เคารพกันด้วยใจจริง เช่น คุณเคารพอาตมา คนที่ไม่เคารพเลยเขาไม่เคารพเลยก็ดูถูกเหยียบย่ำเลย มันก็เป็นธรรมชาติของสัจจะ ส่วนคนที่เคารพก็เคารพอย่างยอมรับนับถือคารวะ มันก็เป็นลักษณะจริงของจิตวิญญาณและธาตุรู้ของคนแต่ละคน คุณมีความรู้ รู้ว่าอันนี้ควรเคารพคุณก็เคารพ ใครจะมาบังคับคุณ ใช่ไหม คุณเคารพด้วยคุณที่มีธาตุรู้เท่าไหร่คุณก็รู้เท่าที่คุณมี คุณก็เคารพจริง อาการเคารพเป็นของคุณ เคารพอย่างแรงกล้า ก็เป็นความจริง ติพพัง แรงกล้า ของคุณ สัจจะเหล่านี้ที่อาตมาหยิบมาขยายความให้ฟังเป็นความละเอียดลึกซึ้งเป็นสภาวะธรรมที่ศึกษาให้ดีในชีวิตนี้และคุณจะรู้ว่ามันมีความจบ เมื่อเป็นอรหันต์จบแล้วมีความจบแล้วคุณก็จะไม่สงสัยอะไรมาก แต่มีความรู้ลึกซึ้งขึ้นเป็นโพธิธรรม เป็นโพธิสัจจะ ฟังธรรมคุณก็จะมีปัญญา ให้ไปลองไล่ปัญญา 8 ดูสิ 640724_พ่อครูเทศน์เวียนธรรม วันอาสาฬหบูชา