220709 สภาวะการบรรลุธรรมของพุทธ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

ไม่ได้เอาพฤติกรรมอันนี้มาเน้นแต่มีประเทศไทยนี่เอาจุดนี้ออกมาเน้นออกมาเน้นให้เห็นว่ามีความสำคัญอะไรที่ในรอบของนักษัตร 12 เดือนที่วนเวียนกันอยู่แต่ละ 12 12 มันก็หมุนเวียนไปเรื่อยแหละ 12 รอบ 2 ปีปีนึงมันต้อง 2500 กว่าปีแล้วเนี่ยมาจนถึงนี่มันก็วนเวียนอยู่เจอเลข 8 นี่มาทุกปีทุกรอบนั่นแหละแล้วก็เราก็เอาอดีตที่มันเคยมีเป็นความสำคัญดังนั้นเอามาศึกษาเอามาเรียนรู้กันแล้วก็เอามากระทํา อดีตโทนเกิดก็ยังสำคัญเดี๋ยวนี้ก็ยังสำคัญควรจะให้สิ่งที่เคยเกิดเมื่อ 2500 ปีโดนก็ควรจะมาเกิดในปีนี้บ้างเพราะสิ่งนี้ยังมีคุณค่ายังมีประโยชน์แก่มนุษย์ชาติอยู่มากเพราะอะไรจึงจับอันนี้ขึ้นมาทีเด็ดกลับวันนี้คือมันเน้นกลับวันนี้ขึ้นมาให้ศึกษากันทำวันนี้ขึ้นในยั่งยืนใครยังคงมีอยู่อย่าให้สูญสลายไปวันอาสาฬหบูชาจึงถูกยกจัดเป็นวันบูชาคุณมีเป็นวันที่เราจะต้องเชิดชูแล้วก็มาพยายามที่จะกล่าวประกาศที่เน้นตีความร้อนเปล่ามันขึ้นเทศนา แสดงกันขึ้นกระจายกันขึ้นอธิบายกันขึ้นให้รู้ความสำคัญจุดนี้ขึ้นแล้วก็สร้างความสัมพันธ์อันนี้ให้เกิดขึ้นอันนี้ขึ้นไม่ได้อย่าให้สูญหายอย่าให้เดือดร้อนหรืออยากให้จืดจางไปจะต้องให้เข้มข้นขึ้นเป็นขึ้นอย่างนี้ขึ้นมากมากยิ่งขึ้นเพราะทุกรอบแห่งนักษัตร 12 ปี 1 ปี 1 ถึงวันนี้ต้องเตือนกันไว้แล้วนี่ถึงวันสำคัญเลยนะวันนี้เมื่อพ.ศ 2500 กว่าปีแล้ววัน 12 เอ่อรอบ 12 เดือนของแต่ละปีแต่ละปีขึ้นมาแต่ก่อนนี้เขายังไม่เคยหยิบขึ้นมาก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวนี้เราหยิบขึ้นมาแล้วไม่มีใครมีให้มีให้มีสิ่งมีไว้ทีนี้เราก็มาถึงจุดที่ว่าสิ่งนี้นั่นอะไรใน 2,500 กว่าปีที่ท่านมี ตรวจเงินเดือน 8 นี้วันเพ็ญเดือน 8 นี้อะไรสิ่งนั้นก็คือสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ประกาศตนเป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วตั้งแต่ท่านเริ่มตรัสรู้แล้วก็ประกาศตนสำหรับตนและก็ได้ประกาศต่อมนุษย์ผู้อื่นออกมาได้เรื่อยๆประกาศออกมาตลอดระยะสั้นหมดทำทางไม่มีการที่จะหยุดไม่มีการที่จะอำลาว่าการที่จะสงวนเอาไว้ท่าทีใดๆใครถามบอกถึงโอกาสที่จะต้องเปิดเผยเปิดบ่ท่านเป็นสัมมาสัมพุทธะแล้วพระพุทธเจ้าก็ได้เปิดเผยต่อประชาชนในวันที่เป็น วันที่ท่านได้ประกาศแล้วกับใครหลายคนก่อนที่กินก่อนวันนี้แต่ว่าก็เกิดถือว่ามีพระพุทธแล้วมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วแม้ท่านออกมาพบกับออกมาจากที่ที่ฉันได้เสวยวิมุตติอยู่ออกมาพบกับอุปสรรคชีวกท่านก็กลับบอกกลับบอกกับอุปกรณ์ที่ว่ากล่าวว่าเราเป็นสมาชิกเราเป็นสยามครูผู้ตรัสรู้ชอบด้วยตนเองเป็นผู้ที่เลิศยอดไม่มีใครเตรียมเท่าเป็นผู้ที่จะสอนเทวดามารพรหมได้สูงสุดท่านก็บอกท่านไม่ได้เป็นเทวดาคือองค์ประกอบพรรคท่านว่าท่านผ่องใสน่าจะเป็นเทวดาหรือพระพุทธเจ้าท่านหมอบด้วยตนเองเราไม่ได้เป็นผู้ที่เป็นเทวดาเทวดา ถ้าจะตัดอย่างนี้ด้วยฝ่ายถ้าจะเปิดเผยของท่านด้วยไปแล้วก็ท่านไปเดินเดินทางจากนั้นมาสู่ป่าอิสิปตนมฤคทายวันในวันนั้นท่านเดินทางมาถึงที่ป่านั้นแล้วท่านก็ตั้งใจตั้งพระทัยจะมาสอนปัญจวัคคีย์และท่านก็ได้สอนปัญจวัคคีย์เปิดสอนปัญจวัคคีย์แล้วก็เริ่มมีผู้รู้ตามมีการเกิดพระธรรมจริงๆพระธรรมที่เกิดพุทธธรรมในตัวพระพุทธเจ้านั้นน่ะท่านเกิดของท่านแล้วท่านมีแล้วแต่ตรัสรู้บริบูรณ์ด้วยเพราะถ้ามาเปิดเผยพระธรรมขึ้นมาให้ปัญจวัคคีย์ให้คน 5 คน หรือให้ดาบสปัญจวัคคีย์เป็นดาบสเป็นนักบวชนักพรตจะเรียกอะไรก็ได้ตอนนั้นยังเรายังไม่เรียกว่าเป็นพระของศาสนาพุทธเราก็เรียกว่าเป็นนักบวชนักพรตจะเป็นพราหมณ์เป็นสมณะอะไรก็ตามใจแต่มันเป็นภาษาทางบาลีเขาเรียกนักบวชนักโทษนักแสวงหาธรรมะและท่านก็แค่ให้ปัญจวัคคีย์ทั้ง 6 ไปทั้ง 5 นี่ฟังทั่วประเทศแล้วเสร็จก็ปรากฏว่าโกนธัญญะเป็นผู้เข้าใจสิ่งรู้เข้าใจเลยหลักการของศาสนาที่แก่ที่ผิดกันที่ถูกแยกออกกับชัดเจนเราหนอเราเข้าใจผิดและเราก็กำลังจะเข้าใจถูกถูก เห็นแน่ชัดแล้วว่าทิศทางนี้โอ้ใสแจ๋วจริงแท้เหลือเกินว่าทิศทางนี้เป็นทิศทางที่จะทำให้เราไปรอดเห็นทางเลยบอกมิน่าช่องตันหรือว่าช่องที่มันทำให้เราเองโมหะหนักหนาอยู่นี่มันตรงนี้เองอย่างนี้เองพระพุทธเจ้าได้มาเปิดขายมาเฉยๆได้แสดงไถภาษาทางศาสนาคริสต์เขาเรียกไขแสดงใช้แสดงและแสดงไขออกมาให้ชัดแจ้งมันเป็นการเห็นที่ไม่ใช่เห็นด้วยตาง่ายๆหรือว่าเข้าใจก็ไม่ใช่เข้าใจเล็กๆน้อยๆมันเข้าใจมากเข้าใจยังเปิดเผยผู้ที่มีอารมณ์จิตที่มันสว่างโล่งแจ้งครับ แน่ชัดบางคนอาจจะเห็นอย่างแน่ชัดอย่างซาบซึ้งตรึงใจสว่างโล่งเลยว่าโอ้มันประทับใจเหลือเกินมันเกิดการรู้ทะลุมั่นใจแน่ใจหมดสงสัยหรือว่าอ้อทิศทางที่แท้จริงหรือว่าระบบหลักการการประพฤติที่จะต้องจับเป้าที่จะเป็นไปเริ่มต้นจากจุดแล้วก็เอาอย่างนี้หรือแม้ถ้าผู้ใดได้มีธรรมะนั้นแล้วอยู่ในตัวมีแล้วแต่เราไม่รู้เมื่อได้ฟังธรรมหรือเมื่อได้เข้าใจแต่ปัญญายิ่งขึ้นมาก็ได้รู้ชัดเจนว่าโอ้อย่างนี้หรือเราไม่เคยสังเกตเราไม่เคยรู้สึกอะไรเลยที่จริงมันมีในตัวแล้วนะแต่เราไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยพอรู้ทั้งเหตุทั้งผลรู้ทั้งหลักการอะไรต่างๆแล้วมันมีเข้าใจเพียงพอเลยว่าอันนี้เป็นของฉันอันนี้เป็นตัวธรรมะที่แท้เรามีด้วยซ้ำแต่เราไม่รู้ที่จริงมันน่าเสียดายคนที่มีแต่ไม่รู้ตัวว่ามีอันนี้น่าจะได้สุดท้ายก็ไปเวียนกลับเลอะเทอะไปคนเปย์แล้วก็ทิ้งขว้างสิ่งที่ได้ดีแล้วอย่างนี้ก็มีแต่ทีนี้คนที่ไม่มีคนที่ยังไม่ได้หรอกแต่ว่าเข้าใจในเหตุผลทราบซึ่งเหลือเกินเห็นทางที่แม่นน้ำหนักของจิตที่เห็นชัดเนี่ยมันแม่นเป้ามันลึกซึ้งมันหนักแน่นมันเห็นชัดเลยว่าออกทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้ไปอย่างนี้แม้ตัวเองจะรู้อยู่ว่าเรายังไม่ได้แพ้หรอกแต่เราก็พักใจเหลือเกินมั่นใจเหลือเกินแม่เห็น แล้วเราก็จะเริ่มลงมือกระทำแม้เดี๋ยวนั้นเราก็จะได้กำชับกับฌาปนกิจใจเราทีเดียวว่าเราจะมีกำลังเท่าไหร่เราจะได้เท่านั้นทีเดียวในวาระนั้นอยากจะรู้สึกว่าเราอิ่มเอิบเบิกบานแจ่มใสจิตใจเนี่ยมันมั่นคงต่อศาสนาและก็เทิดทูนศาสนาขึ้นมาทันทีมันเป็นอย่างนั้นจริงๆมอบเลยมอบกายถวายชีวิตหรือว่ามอบกายมอบใจไปพร้อมเลยมันเกิดนะโมตัสสะภะคะวะโตขึ้นมาโดยธรรมนะไม่ใช่นะโมตัสสะภะคะวะโตอะไรจะไม่ใช่มันจะเกิดนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะเลยมันเกิดว่าเราศรัทธาต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าศรัทธาต่อธรรมะที่เป็นธรรมะของพระพุทธเจ้าถ้าพระสงฆ์ เราเองกำลังรับถ่ายทอดสดจะติดตามท่านทีเดียวเห็นอริยสงฆ์เห็นแต่พระสงฆ์ที่เป็นสังกัดสาวกเป็นสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าที่เป็นผู้สืบทอดถ่ายทอดและเป็นผู้ที่จะนำเราไปได้ศรัทธาในพระสงฆ์ขึ้นทันทีความศรัทธานี้ไม่ใช่ปากพูดไม่ใช่ความเข้าใจธรรมดาพื้นๆแต่เป็นความศรัทธาที่เกิดจิตศรัทธาจิตกับอินทรีย์ศรัทธาพระเกิดจากสิ่งที่เกิดศรัทธาพระที่ใช้ภาษาอินทรีย์และภาระเค้าเติมนี่ก็เพราะว่ามันเป็นกำลังเป็นอำนาจอินทรีย์นี่แปลว่าอำนาจพละนี่ก็เป็นอำนาจหรือกำลังมันเกิดพลังเกิดกำลังใจกำลังกายกำลังความวิริยะอุตสาหะเกิดตามมาเลยจึงเกิดเรียกว่าพละ 5 มีศรัทธาเกิดมีวิริยะเกิดมีสติเกิดมีสมาธิเกิดมีปัญญาเกิดสมาธิไม่ใช่ว่าไปนั่งหลับตาหลับหูสมาธิเกิดพร้อมกันปี 5 พละ 5 นี่จะเกิดสวดจิตกันยิ่งเกิดจิตที่มันขยับฐานขึ้นมาทีเดียวมีปัญญาเข้าใจรู้ชัดขึ้นมามีสติสัมปชัญญะพระองค์มีจิตที่ตื่นเต้นไม่ใช่ว่าเด็ก 10 ปีด้วยมีวิริยะมีความรู้เลยว่าตัวเองมีสภาพเพียงเข้าไปทีเดียวไม่ใช่ว่ารู้เข้าใจแล้วก็ยังเหนื่อยอยู่ไม่ใช่เลยมันมีความจริงที่ใจเราเลยว่าเราจะขโมยขมันเราจะวิริยะอุตสาหะเราจะเริ่มต้นเราจะพากเพียรก็ไปนี่เป็นตัวเกิดจริงไม่ใช่ตัวที่เราจะพยายาม เราหนุนศรัทธาเราหนุนวิริยะเราหนุนสติเราหนุนสมาธิถนนปัญญาถนนก็เป็นแต่เพียงเชิงหนุนแต่นี้ไม่ใช่เป็นการหนุนเป็นการเกิดเป็นการเป็นเป็นการถึงเข้าถึงตัวเป็นมันมีจิตมันมีอินทรีย์มันมีภาระอันนี้เกิดขึ้นเพราะสิ่งนี้เกิดกับคนคนนั้นจึงเรียกว่าเกิดรู้เกิดเห็นเกิดเข้าถึงโกนปัญญาเป็นคนเข้าถึงก่อนเพื่อนพระพุทธเจ้ารับสัมผัสรู้เลยท่านมีจิตที่จะรู้ตัวถ้าจะมีจิตรู้จิตโกนสัญญารับได้ครับท่านก็อุทานและสัญญาที่ตัวนี้แหละแปลว่าผูกเข้ากับตัวปัญญานั่นแหละภาษาบาลีผู้มีปัญญาเนี่ยบัญญัติแปลว่าตัวเป็น ตัวปัญญาตัวนั้นจริงๆมันไม่ใช่ปัญญาที่มันเป็นสำนึกง่ายๆหรอกนะปัญญานี่เรามาพูดกันนี่มันเป็นสำนึกที่กว้างแล้วสำนึกที่โตแล้วสำนึกที่ชัดเด่นแล้วก็ปัญญาคือความรู้อย่างนี้อัญญานี่มันเป็นความรู้เหมือนกันกับปัญญาแต่ยังอยู่ลึกซึ้งตัวเองก็แทบจะไม่รู้อะไรของตัวเองแต่ตัวเองโกรธนะตัวเองจะเกิดปัญญานี้แล้วตัวเองยังไม่รู้เลยบางคนไม่รู้ว่าตัวเป็นแล้วเพราะงั้นพระอรหันต์บางองค์นี้ไม่รู้ว่าตัวเองเนี่ยเป็นปัญญาอย่างโน้นอย่างนี้เอามาพูดเอามาบอกเปิดเผยให้มันเป็นตัวเหมือนตัวปัญญาตัวภาษาตัวอะไรกว้างๆไม่รู้อ่ะแต่มันรู้อยู่ในๆๆเหมือนกัน สามีท่านองค์หนึ่งชื่อว่าต้นหิมะบวชเป็นพระของพระพุทธเจ้าแล้วล่ะไปถามชุติมาไปถามพระอริยะพระอรหันต์ต่างๆของพระพุทธเจ้าไปถามพระอรหันต์ท่านต่างๆมีว่าท่านเองท่านบรรลุหรือท่านกล่าวว่าท่านบรรลุหมดอายุกิเลสแม้แต่ต่อหน้าพระพุทธเจ้าหรือว่าต่อหน้าสำนักที่พระพุทธเจ้ายังสำนักอยู่ที่นี่ให้กล่าวอย่างนี้เหรอไม่เกรงกลัวไม่กลัวพระพุทธเจ้าจะว่าจะอะไรเราเลยบอกพระอรหันต์ทั้งหลายทั้งเหล่านั้นท่านก็บอกว่าเขากล่าวแม้ในสำนักต่อหน้าสำนักพระพุทธเจ้าอยู่นี่แหละเรากล่าวถึงไม่ได้เกรงกลัวอะไรนี่เธอก็ถือกันเหมือนกันทุกวันนี้ก็ถือว่าถ้าเกิดว่าเรามันรู้แล้วไม่ได้นะอะไรอย่างนี้ สงสัยก็ไปถามถามท่านก็บอกว่าท่านรู้ท่านก็บอกว่าท่านกล่าวกล่าวว่าเราบรรลุหมดคิดว่าแล้วพระพุทธเจ้าจากสำนักอยู่นี่ก็อยู่ไม่ได้เกรงใจอะไรนี่ไม่ได้กลัวอะไรนี่เพราะเราไม่ได้กล่าวผิดแล้วกล่าวถูกน้ำเปล่าจริงพระอรหันต์เหล่านั้นท่านจะว่าอย่างนั้นทีนี้เมื่อกล่าวแล้วเสร็จแล้วก็ยังสงสัยอยู่ว่าเป็นพระอรหันต์แล้วมันก็ต้องบอกได้นะมันก็จะต้องอย่างนี้สินะดำดินได้ก็เอาคุณธรรมของพระพุทธเจ้าที่ตามมาเป็นอภิญญาต่างๆมาถามกำหนดหมายว่า บรรลุบรรลุวิชาชาติมนุษย์วิชาอิทธิพลก็คือจะต้องดำน้ำดำดินเดินทะลุภูเขาทะลุกำแพงอะไรอย่างที่มีในตำราว่ากล่าวกันเป็นการได้ยินได้เข้าใจมาแล้วหลงว่าจะเป็นอย่างนั้นมาถามธาตุอาหารนั้นฉันรู้แล้วว่ามันได้ราชาวิชาสิ่งที่มันก็กล่าวคำบรรยายอย่างนี้แหละแต่ที่จริงความหมายของธรรมะหรือทำอธิษฐานในธรรมะที่ว่าทะลุภูเขากำแพงมันไม่เป็นอย่างที่สุดหิมะหมายเหมือนกับคนทุกวันนี้หมายถึงตรงดื้อๆนึกว่าจะเดินทะลุกำแพงกดๆไปอย่างนั้นเลยจริงๆหรือว่าเดินบนน้ำดำบนดินอย่างที่เค้าเข้าใจเพราะก็ลอยป้องกันจริงๆเลยซึ่งมันเป็นความหมายที่เห็นตรงกับชื่อเหมือนเดิมง่ายๆเหมือนอย่างคนชาวโลกเข้าใจเป็นประธานอธิษฐานเป็นภาษาง่ายๆ พระอรหันต์ที่ท่านบอกท่านให้ท่านฟังแล้วท่านก็รู้สิทธิ์รู้สึกดีมากด้วยว่าสุจหมายความว่าอย่างนี้ท่านก็บอกว่าไม่ใช่ไม่ใช่อย่างที่เธอหมายอย่างที่ท่านหมายแล้วสุทิมาไม่ได้บรรลุไม่ได้เป็นอย่างนั้นไม่ได้เป็นว่าจะเหาะเหินหาวหรือว่าจะเดินดำดินเดิมนั้นกูเผากำแพงอะไรอย่างนั้นไม่ใช่สุดที่รักก็บอกว่าไม่ใช่อ้าวแล้วไม่ใช่เราบอกว่าบรรลุบรรลุแล้วมันรู้ยังไงล่ะเงินน่ะเพราะร้านนั้นก็บอกว่าก็เรามันรู้ด้วยปัญญามันยิ่งมันเป็นยังไงก็บอกกันหน่อยสิไม่รู้เขาจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจเรามาร่วมด้วยปัญญาอันนึงพระอรหันต์เหล่านั้นถ้าไม่มีปฏิภาณแล้วท่านก็รู้กระจ่างรู้ภาษา มาอยู่ในขั้นปฏิสัมภิทาญาณไม่สามารถที่จะควักอันนี้ออกมาพูดเป็นภาษาหยิบให้คนอื่นรู้ด้วยไม่ได้แต่มันรู้มันอ่านยากอยู่ในนั้นน่ะมันอันยางๆที่อยู่ในนั้นน่ะตัวที่มักจะถามไปบอกว่าถ้างั้นเป็นยังไงวิชาหนึ่งก็ถามแล้ววิชา 2 และถ้างั้นท่านก็มีโสดจีบสาวไม่ได้ยินเสียงใกล้เสียงไกลอะไรก็ได้ตามที่ในวิชา 6 ประการ 8 ประการอะไรในหลักเกณฑ์ของพระพุทธเจ้าที่จัดเอาไว้ตามมันจะพ้นสูตรที่มันก็เอามาถามมีหมดถ้าวิชาไหนก็ว่าไม่ทำงานเพราะส่วนที่มาเนี่ยกำหนดหมายอย่างหนึ่งเข้าใจเอารหัสกับผลยังไม่ถูกเข้าใจวิชาการหรือเข้าใจความบรรลุธรรมของศาสนา ไม่ถูกไม่เข้าใจแบบฤาษีแบบเดรัจฉานวิชาหมดนะไม่เข้าใจว่าได้ยินเสียงไก่เสียงไก่ก็นึกว่าจะได้ยินเสียงนกร้องนกใครอะไรอะไรมันก็จะมาเข้าหูเราเหมือนกับเครื่องวิทยุโทรทัศน์อะไรนี่สิรับอย่างนั้นไม่ถามว่าอรหันต์เจ้าพระอรหันต์ก็บอกไม่ใช่ถ้าไม่ได้เป็นอย่างนั้นอ้าวแล้วมันเป็นอย่างนั้นมันเป็นยังไงเรามันรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งอีกแล้วก็นายเรายิงยังไงก็บอกมาหน่อยสิก็บอกไม่รู้เราจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามแต่เราไม่รู้จะบรรยายยิ่งกว่านี้อีกนะคือคิดมากแต่ใจเย็นติดต่อถามวิชาใหม่วิชาที่ 3 เจโตคนพยายามอีกอย่างที่ศึกษาหมายเหมือนกันชัดเจนก็พยายามเข้าใจกันว่าจะหยั่งรู้ ปฏิทินหนังดาวดึงส์ผู้อื่นจะเป็นอย่างนี้ตามความกำหนดหมายของสุจริต 3 หมายความว่าอย่างนั้นพระอรหันต์เจ้านี้ท่านรู้แล้วว่าตัวนี้ยังเข้าใจศาสนาไม่ได้เข้าใจแต่คุณธรรมแบบคุณธรรมแบบโลกๆแบบโลกียะอย่างดีแบบนั้นไม่ได้ใช้วิชาพ่อหลานท่านก็ตอบอีกไม่ใช่เราไม่รู้ด้วยปัญญาอันยิ่งยิ่งยิ่งอย่างนี้ไปจนกระทั่งแม้แต่อภิญญาอันที่ 6 กันยายน อรหันต์ก็เป็นเงินในข้อที่สุดท้ายย่านคือข้อที่บรรลุอาสวะเช่นมันรู้สุดท้ายก็ยังถามอย่างนี้พระอรหันต์ก็บอกว่าฟ้าไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหมายถึงว่าเก่าหัวแตกเลยอะไรอย่างนั้นอะไรก็ไม่อาจแต่ว่าพยายามก็ไม่อีกแล้วมันเป็นยังไงไม่รู้เธอจะว่าเป็นยังไงก็ไม่เป็นยังไงจะไม่ใช่อย่างที่เธอว่าไม่ใช่อย่างที่เธอหมายเราเป็นลูกด้วยปัญญาอันยิ่งมากก็เหมือนหน้าเหมือนกันปัญญาคือปัญญามันรู้ในๆแล้วมันก็บอกไม่ออกขององค์ไหนองค์ไหนก็แล้วแต่ภาพบอกว่าไม่มีปฏิภาณไม่มีความรู้ที่ชั้นเชิงไม่เข้าใจภาษาที่จะหยิบพูดออกมาแจกจ่ายให้คนอื่นเขารู้ได้เป็นชั้นตอนมันพูดไม่ออกเหมือนกัน บอกไม่ถูกอ่ะดีไม่ดีบอกผิดไปหมดก็ได้บอกเข้าใจไม่เข้าท่าก็ได้เพราะงั้นจึงยากไม่ใช่ของง่ายแต่ก็มีจริงเจอได้จริงๆเรียกว่าธรรมชาติแล้วเกิดอย่างลงตั้งลงแล้วในสำหรับผู้ที่บรรลุจริงมีจริงสำหรับโกนธัญญะตอนนั้นรู้นี่ก็เกิดผิดอันนี้เกิดแล้วพระพุทธเจ้าท่านวิญญาณสามารถหยั่งรู้ได้ภายในนี้เป็นเพราะวาจาออกมาว่าปัญญาภิวัฒน์ตะโกกวัดตะโกนธัญญะอ้าดูแล้วกดสัญญาณได้รู้แล้วเกิดการดูแลวัดตะโกเจริญแล้วเกิด 10 ตัวที่เจริญกรุงแปลว่าการเจริญแม้เจริญงอก พุทธะได้เกิดแล้วตั้งเขาตั้งดอกตั้งใบตั้งตัวตั้งเชื้อขึ้นแล้วเป็นจุดแรกครั้งแรกในวันอาสาฬหบูชานี้ทีนี้โกนสัญญาได้เข้าใจซาบซึ้งแล้วอย่างนี้บอกแล้วว่าเกิดจากอินทรีย์เกิดไม่ได้ยินดีสมาธิปัญญาทั้งหมดเกิดมันไม่มีฟังเสียงแล้วตอนแรกๆก็ตอนก่อนจะต้อนรับพระพุทธเจ้านั่นก็ไม่เอาแล้วอย่านะพระสมณโคดมนี่ใหม่ได้เรื่องได้ราวแล้วจะต้อนรับสุดท้ายเข้าใหม่แล้วตอนนี้หมดมีศรัทธาเต็มรอบโทษล่าโทษเสียในชื่อของมันอย่างที่กล่าวไปแล้วอธิบายไปแล้วมันเกิดความเชื่อถือมันเกิดศรัทธาไม่ใช่ศรัทธาจิตอาสาพูด ในใจมันเกิดจริงๆก็กล่าวขอนอบน้อมต่อพระพุทธเจ้าไม่ใช่นะโมตัสสะตอนนั้นยังไม่มีภาษานะโมตัสสะแต่ตอนนั้นน่ะโกนธัญญะเกิดนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะเลยเกิดขอนอบน้อมมอบกายมอบใจแด่พระพุทธเจ้าขอเป็นภิกษุขอเป็นผู้ที่จะติดตามเขาเป็นผู้ที่จะขอศึกษาตามทางนี้เถอะมอบตัวเป็นสองสาวกองค์แรกของพระพุทธเจ้าเกิดธรรมะนั้นขึ้นจริงฟังดีๆนะธรรมะก็ได้เกิดแล้วธรรมะนี้ไม่ใช่ภาษาพูดแต่เป็นสิ่งที่เกิดจริงมีจริงมีสิทธิ์วิญญาณของคนคนหนึ่งเรียกว่าโกนธัญญะเกิดแล้วเกิดธรรมะคุณธรรมพระพุทธะเกิดแล้วขอพระพุทธเจ้าเองของท่านแล้วทีนี้ท่านถ่ายทอดสดแนะนำคนสัญญาได้ขึ้นมาเกิดพระธรรมแล้วคนถึงญาติ ขอมอบกายมอบใจขอถวายบอกว่าขอเป็นภิกษุพระพุทธเจ้าก็บอกเองภิกขุขึ้นมาเอาเธอเป็นน่ะสิเอาล่ะตกลงเธอก็เป็นภิกษุมาเถิดแล้วมาปฏิบัติสิ่งที่เหลือให้หมดสิ้นก็เป็นภิกษุโดยเออยู่พิกุลโดยการกล่าวรับรองเท่านั้นเองง่ายๆไม่มีพิธีรีตองไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกตอนต้นๆง่ายๆก็เป็นภิกษุสงฆ์องค์แรกเป็นสาวกองค์แรกในศาสนาพุทธก็เกิดรัตนตรัยครบพระพุทธเจ้าก็มีแล้วเมื่อพระพุทธเจ้าแสดงธรรมเกิดคนรับทำได้ถ่ายทอดที่จริงแล้วก็ทำของพระพุทธเจ้าอยู่ทุกท่านเชิญมานานแล้วน่าจะมีแล้วแต่ว่าท่านยังไม่ถือว่าเกิดขึ้นมาในโลกเมื่อมาถ่ายทอดคนในโลกอีกส่วนหนึ่งคือพระคนสัญชาติรับไปได้แล้วก็เกิดธรรมะชีวิตเกิดแล้วในโลกส่วนตัวในตัวท่านเอง คนเดียวยังไม่ถึงในพระองค์เองพระองค์เดียวยังไม่ถือก็มาถ่ายทอดออกมาแล้วแล้วธรรมะนี้เป็นไปแล้วโคจรขึ้นแล้วเกิดมีการเดินบทขึ้นมาแล้วพระธรรมเกิดแล้วก็เกิดพระสงฆ์เมื่อมีพระสงฆ์อีกรูปที่ 1 ขึ้นมาก็เป็นภพรัตนตรัยพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ขึ้นในวันนี้ในวันนี้วันที่เป็นฤกษ์ 15 ค่ำเดือน 8 นี้เมื่อ 2,500 กว่าปีมาแล้วได้เกิดอันนี้ขึ้นกิจกรรมวันนี้เกิดขึ้นสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของศาสนาพุทธพระอันนี้แหละเป็นตัวสำคัญเป็นเรื่องสำคัญและเกินพระพุทธเจ้าพยายามแสดงธรรมพระพุทธเจ้าพยายามกรอบก่อนทำ แล้วก็มีธรรมะนั้นตัวจริงมีคนรับได้คนรับถ่ายทอดจะไปที่ตัวผู้นั้นเกิดพระธรรมขึ้นจริงเกิดมีพระสงฆ์เข้ามาปฏิบัติมาประพฤติขอมอบตนมอบตัวเป็นพระสงฆ์อดีตอริยสาวกจริงๆอย่างนี้เป็นของที่เกิดหรือเป็นของที่เจริญเป็นของที่มีขึ้นในมนุษย์โลกติดดาบใดเมื่อนั้นโลกก็ดีเจริญนั้นเมื่อนั้นมีน้อยก็เจริญน้อยมีมากก็เจริญมากพระจึงจำเป็นจะต้องเน้นอย่าให้สภาพนี้หายไปการเกิดพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์นี่จะต้องมีนะวันใดก็ต้องมีแต่วันนี้เราเรานึกถึงประวัติศาสตร์อันนั้นเถิดแล้วก็เอามาย้ำเตือนกันขอให้มีอย่างนี้ไม่มีที่อื่นก็ได้ขอให้มีพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ที่เกิดเกิด โดดโดดไปมีในวัน 5 ค่ำ 2 ค่ำ 1 ค่ำเดือนอ้ายเดือนยี่เดือน 4 เดือน 5 อะไรก็ให้มีให้ทุกเดือนไม่ได้ความสำคัญลักษณะนี้ต้องยืนยันต้องยืนยงต้องพยายามกระทำกันไว้วันนี้เป็นวันที่คนในรอบเป็นวันสมมุติว่าเดือน 85 คำเราก็พยายามมาเน้นความสำคัญนี้อย่าให้ลืมเลือนอย่าให้ปล่อยปลาร้าเลยโดยเฉพาะคุณธรรมอย่างที่กล่าวนั้นน่ะเป็นเนื้อแกะเป็นความหมายใหญ่ที่จะต้องให้บุคคลมีพระพุทธธรรมเกิดให้มีคนมีศรัทธาในธรรมขึ้นจริงมีนะโมตัสสะภะคะวะโตมีการศรัทธาเลื่อมใสมีเกิดทรัพย์อินทรีย์ 5 เกิด อินทรีย์ 5 เกิดศรัทธาเกิดความวิริยะเกิดสติสมาธิปัญญาเกิดให้ได้พยายามกระทำกันให้ได้แล้วพยายามให้รู้ความหมายว่าอันนี้สำคัญแม้ทำไม่ได้วันนี้วันอื่นๆก็ขอให้คุณธรรมอย่างนี้เกิดขึ้นถ้าโลกสังคมมนุษย์ยังมีคุณธรรมเอกที่สำคัญในวันอาสาฬหบูชานี้เกิดอยู่เกิดอยู่ไม่ว่าวันใดคืนใดยังมีเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอภายในปี 1365 วันสามารถมีได้ไม่น้อยมีไม่มากอยู่สามารถสร้างศรัทธาสร้างพระสร้างรัตนตรัยยังดำเนินบทอยู่เมื่อพระรัตนตรัยดำเนินหมดอยู่เสมอศาสนาก็เป็นอันหวังได้ว่าไม่สูงแต่ถ้าความสำคัญจุดนี้ไม่เกิดแล้วมีแต่ เสือกๆพริ้วๆไปปลายแก่นสารพวกนี้ไม่มีขั้นอัญญาสิไม่มีท่านที่เกิดจิตรู้แจ้งเห็นจริงไม่มีพระที่จะมาบวชจริงไม่ใช่บวชอย่างที่พ่อเข้าพรรษาแล้วก็เมาแอนนำหน้ารำกลองยาวตีกันบรรเลงเพลงทางไปนำกันขี่คอไอ้คนจะให้ขี่คอก็เมาบ้างน่ากลัวเขมรตกมาก็มีอะไรเงี้ยไม่อย่างนั้นไม่ได้ไม่ใช่เรื่องบวชบวชไม่ได้เกิดพระเกิดเจ้าอะไรหรอกไอ้อย่างนั้นมันเป็นเรื่องใจดีบางทีเราก็จะสามารถแต่อย่างนี้แม้แต่คนที่นั่งอยู่เนี่ยหัวดำหัวขาวมีผมไม่มีผมก็ส่วนใหญ่ผู้หญิงผู้ชายก็ตามแต่ถ้าเกิดเนื้อหาสาระแก่น นี่ตัวจริงในบุคคลอันนี้พระแท้อันนี้เกิดพระเข้าใจความว่าพระให้จริงๆเป็นสารัตถะแก่นสารของพระเกิดศรัทธาจึงเกิดความมั่นใจที่เกิดความเห็นแจ้งเกิดความพร้อมทางอินทรีย์ 5 พละ 5 ปีพอเพียงสิ่งนี้ก็มีอยู่ไม่ว่าวันใดวันนี้ก็ได้วันอื่นก็ได้ขอให้ทำให้เกิดอันนี้เป็นเนื้อหาสาระของอาสาฬหบูชาเป็นจุดเป้าหมายเป็นแก่นแล้วก็มีรายละเอียดต่อไปอีกว่าพระพุทธเจ้าท่านเทศน์อะไรในวันอาสาฬหบูชาเทศน์เรื่องนี้มีความหมายอย่างไรเราจะรู้ได้ด้วยหรือไม่รู้ได้แล้วเราจะเข้าใจเพิ่มมันจะทำให้เราเกิด มีปัญญาที่เกิดด้วยอีกไหมถ้ามีอีกภาษาให้ยายกันทำเวลาอาตมาก็จะสาธยายบ้างในวันนี้ในวันอาสาฬหบูชาจริงๆแต่จะไม่ได้สาธยายละเอียดลออล่ะเพราะว่าธัมมจักกัปปวัตนสูตรหรือสูตรแรกที่พระพุทธเจ้าปัญจวัคคีย์นี้เป็นสูตรสำคัญเป็นสูตรที่ยาวยาวจะเป็นพุทธศาสนาเราจะขยายได้สำหรับผู้ที่มีปัญญาผู้ที่มีความรู้จริงขยายหลักหรือขยายหัวข้อใหญ่ๆหัวข้อใหญ่ๆผมทำมาจากสังคมวัฒนธรรมก็คือ ให้สอนทั้งเรื่องศาสนาวัดขอบเขตศาสนาพุทธมีวัดขอบเขตอยู่ในเรื่องการมีเรื่องอัตชีวประวัติอย่างไรแล้วก็เอาเนื้อแก่นของอริยสัจ 4 สัมมารามองค์ 8 มาตราให้เห็นจริงว่ามันต้องเกิดอย่างนี้มันต้องมีอริยสัจ 4 มันต้องมีสัมมารีละองค์ 8 อย่างนี้เป็นลักษณะของศาสนาพระพุทธเจ้าเพราะแม้จะสุดโต่งไปทางโน้นทางนี้ก็พยายามให้มามัดขึ้นมาอย่าไปลงตัวหลงตนไม่รู้ขอบเขตของตนทรมานจนเกินไปและฟุ่มเฟือยอยู่ในการร้องตามวัตถุประสงค์ริกะอยู่มากมายมันก็ไม่ได้มีทางที่จะเจริญมันไม่มาไม่ได้มีแต่จะหนักหน้ามีแต่จะทุกข์ร้อนลำบาก หรือเปล่าก็ได้หัวต้องพยายามลูกเป้าหมายที่แท้จริงว่าธรรมะที่พระพุทธเจ้าเป็นนำมาเปิดเผยนำมาให้คนเล่าเล่าเรียนศึกษาปฏิบัติตามนั้นน่ะเป็นเป้าหมายอะไรมีเนื้อหาสาระอะไรทั้งคำว่ากามเทพหรือก็ตามมาตรฐานการศึกษาในโลกที่เป็นคำสองคำผิดวัดความหมายของศาสนามันเป็นการอธิบายถึงความที่เราเลยเถิดไปจนกระทั่งไปหลงตามสถานการณ์ที่ ณรงค์รูปเรากินเสียงสัมผัสต่างๆฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยลงมาเป็นความสุขที่จริงมันเป็นความหลอกลวงญาติที่สุดน่ะอย่างไรก็ตามอย่างนั้นต้องรู้ตัวเองให้ได้ชัดเจนถ้ารู้ตัวเองได้คนนั้นก็เรียกว่าเป็นผู้เริ่มมีปัญญาทางธรรมแล้วก็พยายามทำให้ตัวเองลดน้อยลงเบาบางลงเจือจางลงลดการลงอย่าไปหลงว่าเป็นสุขเป็นสุขอะไรอยู่มันเป็นของเอร็ดอร่อยมันมายาเหมือนลดลงมาได้นะเข้าใจผิดทางก็บอกนี่แหละเป็นทิศทางที่จะปฏิบัติให้รู้ว่ากามาตัณหาเป็นเรื่องตนการพากเพียรกระทำอยู่แล้วตัวเองปฏิบัติธรรมตัวเองจะทุกปีเกี่ยวข้องในการ ผมติดตามอยู่หรือเปล่าแม้จะเชื่อว่าเราเป็นพระโยคาวจรพระโยคาวจรหมายความว่าเรามาเรามาเราทำตนเป็นนักประพฤติพากเพียรเพื่อที่จะออกจากกิเลสตัณหาแต่เราไปปฏิบัติเข้าจริงเป็นประโยคคำว่าจรจริงแล้วเสร็จแล้วกลับยังเป็นพระโยคาวจรที่มีหลนศพอยู่ก็จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีกามสุขัลลิกานุโยคตามประสบการณ์เป็นฆราวาสก็ตามพระพุทธธรรมเป็นนักปฏิบัติธรรมแต่ไม่ได้ผลกรรม สงกรานต์มาส่งอยู่นั่นแหละแต่ยังหลงได้ลูกหลงเสียงสัมผัสได้อย่างหยาบด้วยบางทีก็ยังหลงในสุขอย่างนั้นอยู่อย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมไม่เข้าที่เข้าทางไม่รู้ทิศทางไม่ได้เข้าเขตเข้ารอบอะไรหรอกมันก็อยู่อย่างนั้นตลอดกาลเหมือนกับผู้ใดไม่สังวรระวังสำรวมอินทรีย์ในกามตัณหารู้เท่าทันได้อย่างนี้อย่างนี้ทำกิริยาอย่างมีอาการอย่างนี้รสชาติอย่างนี้คือกามมาจากทวารอย่างนี้มาจากๆแต่งกายต้องเวทนาตั้งจิตอย่างนี้ให้รู้แล้วก็พยายามเข้าใจว่ากับกิริยารสชาติอิริยาบถอะไรของมันไม่ได้แล้วเราก็ล้างจานคลายออกมาอีกทีนี้