220828-2-162 ทางเอกภาค2-ตอน162(หน้า358)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ถ้าเราจะหย่อนหรือว่าเราจะอนุโลมลงไปตามนั้นเหมือนคนที่จะช่วยคนอื่นยื่นมือลงไปช่วยในบ่อยื่นลงไปมากเกินไปหมดแรงมันก็ทางโน้นก็ฉุดดึงลงเราไปได้เราจึงไม่พึงที่จะยื่นลงไปนั่นหนึ่งนั่นไปไปตามจริงแล้วก็ต้องรู้ตนว่าเราที่ไม่ไม่ยื่นลงไปในไม่ใช่เพราะความจนของในใจเพราะความที่เรียกว่าถือตัวถือตนเป็นมาน่าเกลียดถ้าไม่รู้ เราอาจจะสวัสดีย่อหย่อนไม่ใช่ย่อหย่อนอนุโลมหย่อนนั่นแหละแต่ไม่ใช่เราเองเป็นไปเพื่อความลดด้วยตั้งใจแต่ว่าเราอนุโลมจะคิดเทือกเขาแล้วเราก็โดนชุดลงไปได้เพราะแรงเราไม่มีอินทรีย์เพราะเราไม่มีแบบนี้เป็นเตี้ยอุ้มค่อมแบบนี้เป็นคนไม่รู้ตนเองเพราะว่าเราต้องรู้ตัวเองให้ดีอันนี้ก็ต้องพยายามต้องเข้าใจตนส่วนผู้ที่รู้จริงไม่มีมานะคือต้นต่ำกว่าเขาก็รู้ก็รู้จริงตอนเสมอก็รู้จริงต้นสูงกว่าเขามีแรงมีฤทธิ์พอจริง ที่จะหย่อนลงไปได้ไม่มีมานานแล้วเข้าใจดีไม่ผิดเพี้ยนไม่มีสัญญาวิปลาสผู้นั้นก็สามารถหย่อนลงไปได้และต้องยอมต้องทำตนฝึกปรือให้มีสมานัตตตาหรือให้เป็นสมานฉันท์จึงจะเกิดกัลยาณมิตรเมื่ออนุโลมเป็นไปตามอย่างโน้นอย่างนี้ก็ทำอะไรต่ออะไรได้เป็นไปด้วยดีถ้าเขาจะอย่างนู้นอย่างนี้สำหรับผู้ที่อินทรีย์พละอ่อนขนาดนั้นขนาดนี้เราก็เอาขนาดนั้นขนาดนี้แต่เราจะมีนัยยะเหมือนกันในขณะที่ทำอย่างที่เขาทำเราจะมีนัยยะที่ทำเหนือกว่า 2 คนเพื่อที่จะเป็น เครื่องจูงดึงเป็นแนวโน้มเป็นพิษดูดที่จะดูดเขาขึ้นแล้วจะพาเขาขึ้นอยู่ในตัวด้วยอันนี้เป็นความพิสดารหรือว่าเป็นความละเอียดละออของผู้ที่รู้จะต้องรู้แล้วก็กระทำตนอย่างนั้นจึงจะไม่เกิดช่องว่างจึงจะเกิดการสมานฉันท์หรือสมานัตตามีตนอันเสมอคำว่ามีตนอันเสมอจึงไม่ได้หมายความว่ามันเสมออย่างที่โง่โง่สูงก็ทำตนต่ำต่ำก็ทำตนต่ำก็ทำตนสูงหรือว่าทำตนแอ๊กๆไม่เป็นจริงก็ทำจริงๆไปเฉยๆไม่ใช่แต่เป็นนัยยะอันสำคัญเป็นนัยยะอันฉลาดชาญฉลาดด้วยรู้ โดยมีทั้งเจตนาอันสำคัญรู้ทิศทางรู้เจตนารมณ์ว่าจะต้องทำให้เป็นอย่างไรมีอย่างไรอย่างไรอย่างไรมันเป็นความเป็นปัญญาอันยิ่งประกอบร่วมอยู่เสมอจริงๆจึงจะรู้คำว่าสมานัตตาทำตนอันให้เกิดการสมานถ้าเป็นภาษาไทยซึ่งเราเข้าใจผิดชัดคำว่าสมานนี้ก็เป็นภาษาไทยที่มาจากบาลีมาจากทางธรรมะภาษาที่มาจากบาลีหรือมาจากภาษาอินเดียมาจากทางธรรมะนี่แหละมันไม่ได้เข้ามาด้วยสายอื่นภาษาภาษาบาลีที่เข้ามาเราต้องเรียกพระบาลีเรียกคำบาลียกย่องทั้งนั้นเรียกว่าพระบาลีเห็นพระบาลีและแทบจะกราบทั้งนั้นเลยเพราะมาตามทางธรรมภาษาอินเดีย โดยเฉพาะคำที่สำคัญๆเราจะสังเกตได้คำว่าเวทนาคำว่าสงสารคำว่าอย่างนี้แม้แต่คำว่าสมานมาทางภาษาทางธรรมะจากการสมานถ้าเราเข้าใจความหมายของคำว่าสมานแล้วเราจะซาบซึ้งว่าโอ้พระราชรถภาพหนอสันติหนอคำว่าสมานเนี่ยมันไม่ได้หมายความว่าแต่พร้าวแบ่งแยกไม่เข้ากันไม่ใช่นะมันหมายความว่ามันเข้ากันมันไม่แตกร้าวเลยมันกลมกลืนมันสำคัญมันคือแบบกูเยื่อใยเกี่ยวกับหรือเกี่ยว แต่ไม่ใช่เกี่ยวกับกิเลสเกี่ยวข้องโยงใยสัมพันธ์สนับสนุนมันเป็นแรงมันเป็นพลังเป็นความดีงามจะฟังดูดีๆนี่กระจายความหมายให้พิสดารให้ฟังแล้วเราก็จะรู้เสมอนัดสมานะบอกอัตตาในสมานัตตตาสมานะหรือสมานบอกอัตตาเป็นสังกัดในการสมานอัตตาเพราะฉะนั้นถ้าใครยึดอัตราเราเป็นเรามันไม่คลายมันไม่คลี่มันไม่เกิดการสมานได้มันก็ตัวใครตัวมันถึงเรียกว่าอัตราพวกกูก็กูอยู่ด้วยไปอย่างที่ท่านพุทธทาสธันวาคมมันไม่มีการปล่อยตัวกูของกูออกไปเกี่ยวเกาะกับคนอื่น โยงใยสัมพันธ์กับคนอื่นมันมีการไม่มีการสมานไม่เกิดการสมานขึ้นเพราะเราขอให้เข้าใจแล้วก็พยายามหาทางอะไรที่เราจะปรับปรุงตนนั่นแหละสำคัญไม่ใช่อื่นอัตตาก็คือต้นตัวเรานี่แหละไม่มีไม่มีอื่นใดก็ต้องพยายามจะทำตนฝึกตนแก้ไขการจิตรู้ใจแล้วก็มีสัมมาวายาโมหรือมีอุปสรรคธรรมชาติมีความพยายามเพียรปรารภเพียรอย่างไรต่อจากนี้เริ่มยังไงเราจะขนขวายยังไงก็ทำยังไงมันจึงจะเป็นทิศทางแล้วมันจะมีทิศทางยังไงมันจะมีวิธีการยังไงมันจะมี สภาพที่เกิดเกิดการออกจากความเป็นอย่างที่ไม่น่าเป็นมาสู่ความเป็นที่น่าเป็นมิตรกับธาตุเป็นความเพียรที่เป็นเครื่องนำออกกรกฎาคมธาตุเป็นความเพียรที่ก่อความเจริญหรือความกรอบความก้าวหน้าเป็นความเพียงพอความก้าวหน้าข้อความเกิดไปดีไปทิศทางที่จะไปสู่ที่เรารู้เราเห็นและเป็นสมาธิที่มันทุกคนเป็นอย่างนี้อย่างที่กล่าวนี้ก็แนะนำว่าควรเป็นอย่างนี้เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยคนตัดสินเอาเองไม่เห็นด้วยเข้าใจแน่แท้ถูกหลักชัดเจนเราก็จะต้องมีพวก วัดพระธาตุอรัญประเทศจนมีกำลังถามธาตุธาตุธาตุธาตุธาตุธาตุให้มีกำลังเมื่อมีกำลังเราก็ทำกับตนได้เป็นความเพียรอันเป็นกำลังจนกำลังนี้มีแรงพอที่จะทำได้ถ้าแดงอ่อนโยนก็ทำก็ไม่ถึงทำก็ไม่ถึงเรียกว่ามันยังไม่เกิดถามว่าถ้าทำไม่ได้สักทีมันยื่นยื่นไม่ออกแล้วก็ทำไปไม่ถึงจะทำไปไม่เป็นไม่เข้าสู่จนเข้าสู่ได้มีกำลังเข้าสู่ได้ก็เป็นถามว่าท่านเมื่อเข้าสู่ได้แล้วทีนี้ก็ได้เก่งได้มั่นได้อยู่ได้อยู่เสมอๆก็เป็นธิติธาตุตั้งมั่นหรือว่าเป็นความเพียรอันส่งไว้เกิดความเพียรถ้าเป็น น้ำตกเกิดการส่งไว้อย่างนั้นได้และอุปกรณ์ง่ายๆเกิดแล้วหนอหรือว่ามีความพยายามอันสำเร็จและมีความพยายามอันเกิดผลมีความพยายามพยายามให้เพียนทั้งหมดนั่นแหละบทเรียนทั้งหมดนี่มันเกิดเป็นได้มันได้เรียกว่าความพยายามต้องกระทำอย่างนั้นให้สู่ผลประโยชน์คำว่าผู้ใดเข้าใจก็เป็นการที่พูดนี้เป็นเรื่องตัวเครื่องกลนั้นเป็นวิชา engineering ขั้นนามธรรมเป็นวิชาวิศวกรรมจิตคนเป็นวิชาวิศวกรรมวิญญาณคน ฟังดีๆเป็นการบอกวิธีขับเคลื่อนจิตถ้าไม่งั้นเครื่องยนต์จิตหรือจิตกลไกจิตของคุณจะตายลงตายลงตายลงเป็นจิตเป็นเศรษฐกิจเป็นเจตนาตังมันจะเงียบผลึกติดเหมือนกับรถยนต์ที่ทิ้งเอาไว้ในอู่ทิ้งไว้ก็แชร์ยิ่งลบยิ่งหลบเข้าไปไม่มีใครมีใครไปแตะต้องไม่มีใครไปสตาร์ทไม่มีใครไปลองเครื่องไม่มีใครไปขยับเขยื้อนมันก็จะผนึกแข็งตัวเข้าจับเกาะก็เข้าทีนี้ไปสตาร์ทก็ไม่ติดไม่ขยับหนักเท่ากับเกาะแน่นแน่นเจอแต่โซ่จะรีนับตังค์ รีบลบดับอะไรที่พูดไปใช้ภาษาให้ฟังหน่อยมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆมีหน้าต่างกลายเป็นเสียหมดหยุดไม่ได้เรื่องตอนที่จะแก้พระพุทธเจ้าท่านตรัสที่มีสูตรนี้สำคัญอันนี้ได้มาตามวาระเวลาเราก็เสาะหาเครื่องมือโดยเฉพาะผมเป็นผู้ที่จะต้องดูว่าแม้จะต้องใช้เครื่องมืออะไรหรือจะต้องใช้อะไรก็ได้เครื่องมือพระพุทธเจ้ามาอีกแล้วและละเอียดและออเอามาอธิบายให้เห็นชัดเราก็ไม่สามารถบัญญัติไล่เรียงเป็นระดับหรือว่าทำอะไรชัดเจนอย่างนี้พอได้ระดับนี้ยิ่งแจ๋วเลยจำแม่นเลยมันไม่ต้องช้าหรอกเพราะมันรู้แล้วมันเข้าใจแล้วทำไมมันสำคัญเหลือเกินหาโดยเฉพาะแก้พวกเราในขณะนี้พวกเราอยู่ในระหว่างที่เป็นผู้ที่มีฐานได้สง รู้รสความสงบและกำลังจะหลบหลีกถ้าไม่รู้ถอนไม่ได้ปรับเปลี่ยนไม่ได้เราก็ตายแค่นี้ศาสนาก็อยู่แค่นี้เจ๊งอีกได้อีกไม่ได้แก้อะไรพยายามแก้ไขหนึ่งไม่ปล่อยออกป่าไปแต่ก่อนโน้นตอนหลังๆมาก็พยายามอบรมไม่รู้ผลความสงบมันดีแต่ว่าเราไม่ติดศาสนาพุทธแล้วไม่ติดเป็นไปได้และไม่ใช่ว่าทำอย่างหยาบๆแค่จะต้องอาศัยสิ่งแวดล้อมเราไม่อาศัยสิ่งแวดล้อมเราอาศัยต้นต้นตัวนี้ลึกละเอียดเข้าไปจนกระทั่งถึงจิตวิญญาณของเราอาศัยความสามารถของจิตวิญญาณตนซึ่งตนอัตตาหิอัตโนนาโถทำอัตราหนี้ให้เป็นอรหันต์อะระหังเป็นอรหันต์ ให้เป็นอัตตาที่เป็นอรหัตตาเรามีรหัสกับผลมีตัวให้ได้ซึ่งได้ยืนยันพยายามอบรมพยายามบอกกล่าวพยายามชี้พยายามและพยายามพาเป็นมานานแล้วแล้วก็ต้องแก้ไขให้เป็นไปได้แล้วก็มองทิศทางบอกความมุ่งหมายบอกสภาพสุดท้ายของพุทธตั้งแต่ยืนยันหลักเกณฑ์พระพุทธะเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสนะเป็นพวกพรรคพวกเพียรซึ่งก็เจอคำพูดนี้อาจจะมีอีกนะคำที่จะขยายคำที่จะช่วยที่จะเอามาขยายความให้พิสดารให้เข้าใจฟังอันนี้มันอาจจะเซ็งๆไปก็มีอาจจะมีภพอะไรอันใหม่ที่เป็นความอธิบายคำอธิบายที่มากเหลี่ยมมากเงื่อนไขมากเชิงเอามา ขายสู่กันฟังเพื่อย้ำยืนยันให้เข้าไปสู่จุดเป้าแล้วจะเห็นได้ว่าเป้าที่เป็นนั่นเป็นเป้าเดียวกันที่พูดขยายไปสู่เป้าสุดท้ายปลายตัวคนเดียวกันมันเป็นพุทธะเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ผู้ตื่นเป็นผู้ที่ไม่มีตัวตนเป็นผู้ที่เสียสละเป็นผู้ที่ก่อความสัมพันธ์อยู่อย่างราบรื่นเรียบหาเรียบร้อยง่ายงามในสมัยนี้ผู้เงียบงดหรือผู้ยังติดสงบก็มีอยู่ตามถ้ำตามเขาตามป่าหรือแม้ในกุฏิเงียบๆตามวัดบางวัดก็เยอะแยะเพราะผู้มีวิมุตโดยไม่มี ยังไม่ได้ปัญญาก็เป็นได้และเป็นอยู่แน่นอนวงเล็บเปิดแต่ก็ไม่มีมากเท่ากับผู้มีความฟุ้งซ่านจนไม่เห็นอานิสงส์ของความสงบหรอกอันยิ่งแย่กว่าผู้ติดสงบซะอีกแล้วปิดคือธรรมดาส่วนใหญ่ส่วนมากฟุ้งซ่านอยู่ไปตามเรื่องตามราวที่เขาจับไม่ติดหรอกจิตวิญญาณของเขาก็เละๆไปกับโลกียะมันจะรู้จิตรู้ใจหรือว่ารู้กรรมกิริยาอะไรที่จะทำให้ลดให้ละให้สงบลงมาให้ว่างลงมาให้หยุดซึ่งเราก็คือเลิกจากโลกอย่างนั้นบ้างเลิกจากการปรุงการคิดการอะไรอาวรณ์หรือการเกี่ยวกับจากอันนั้นให้สนิทสนิทมาบ้างมันไม่รู้หรอกมันก็ยังจะฟุ้งซ่านเพราะ คนฟุ้งซ่านหรือความฟุ้งซ่านผู้มีความฟุ้งซ่านจนไม่เห็นอานิสงส์ของความสงบมีเยอะผมยิ่งไม่ได้เรียนธรรมะและยิ่งไม่เข้าท่าเลยมาเรียนธรรมะแล้วจึงจะรู้จริงเลิกอันนั้นได้ละอันนั้นได้สงบมาและก็จับใจสบายใจพอดีจึงเรียกว่าพวกที่มีปันปันจะเสียนะยินดีในความสงบวันจันทร์ศาสนาพุทธที่มีสภาพยินดีในความสงบและยินดีแต่ไม่ใช่ติดดียินดีแต่ไม่ใช่ติดดีก็ยินดีดีดีดีดีกว่ากันดีกว่าไม่ว่าอะไรแต่เราไม่ยึดมั่นถือมั่นเราไม่เที่ยงเราจะปฏิเสธพระได้เราจะทำอะไรอันเหมาะอันควรแม้แต่เราจะสร้างจะก่อจะเกิดเราจะเกิดอยู่ได้พอถึงจุดนี้เรา เข้าใจแล้วเราเป็นจุดนี้ได้ไม่สงสัยเลิกได้ถอนได้หรือว่าเปลี่ยนไปได้ซึ่งเป็นการอนุโลมไม่ใช่การถาวรอนุโลมไม่ใช่ถาวรแล้วจะอนุโลมเป็นไปกับฉันกับตอนกับประโยชน์ในการที่จะทำประโยชน์อยู่ก็ทำประโยชน์ส่วนอันนี้เรายินดีเราเห็นดีเราดีถึงคราวที่สุดแห่งที่สุดอย่างนี้เราจะเป็นอย่างนี้ไม่มีปัญหาแต่เราได้แล้วทำได้แล้วไม่ต้องกลัวว่าเราจะไม่ได้เราทำให้ได้ถ้าไม่มั่นคงทำให้ตั้งมั่นทำให้เด็ดขาดเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ได้ได้แล้วพอได้แล้วมาเป็นอย่างที่จะควรเป็นให้เป็นประโยชน์อยู่ส่วนอันนั้นเหรอไม่ต้องลำบากเลยเพราะปลดปุ๊บมันก็ไปถึงตรงนั้นแล้วมันจะยากอะไรพูดเลยเดี๋ยวนี้มันพูดแรง จะเป็นหนังสติ๊กดึงออกไม่ออกเนี่ยมันติดสงบจะดึงออกไม่ออกจิตมันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะกินไม่เป็นดึงออกไม่ออกมันกลัวจะไม่ได้เราก็ทำให้ตั้งมั่นทำให้เข้าใจให้ทราบถึงได้เป็นยาจริงเหรอโอ๊ยแค่นี้ดีดีดีดีดีความสงบดีแล้วพูดได้เห็นอานิสงส์ความสงบแล้วก็จึงเป็นที่สุดจิตต้องยินดีในความสงบฟังดีๆนะไม่งั้นคลานแย้งไม่งั้นฟังแล้วสับสนว่าทำไมเราได้ความสงบแล้วกลับไม่เอาความสงบมันเป็นภาษาที่ย้อนแย้งแต่สภาวะธรรมรถยินดีแล้วเราพอแล้วเข้าใจแล้วเรายินดีก็พอแล้วเป็นได้ไหมล่ะทำได้เป็นได้จริงๆทำให้มั่นคงตั้งมั่นสมุดเขตเด็ด ทำเมื่อไหร่ก็ได้แล้วก็ยังมีชีวิตอยู่ตามสมมุติก็เรายังไม่ตายตายเมื่อไหร่ก็ได้แต่มันยังไม่ตายนี่ความจริงฉันยังไม่ตายใช่ไหมล่ะพระอรหันต์คือผู้ติดตายตกลงแล้วตายแล้วตายได้ด้วยแล้วตายอย่างว่างเปล่าด้วยแล้วตายเมื่อไหร่สมมุติว่าคุณเองคุณพระโสดาบันคุณไม่ติดแล้วอบายมุขคุณตายจากโรคระบาดจะหมดแล้วเดี๋ยวนี้คุณเป็นมีชีวิตชีวาอยู่คุณรู้จักอบายมุขทุกอย่างอบายมุขตั้งแต่ก่อนคุณอาจจะมีรถมีชาติกับมันซะด้วยติดมันเอร็ดอร่อยกับมันบ้ากับมันด้วยซ้ำไปเดี๋ยวนี้คุณไปสัมผัสกับไอ้กองกะบ่ายโมงเดี๋ยวนี้ก็ได้คุณอาจจะมีนโยบายเข้าไปคลุกคลีกับเขา มีงานดีกว่านี้จะต้องไปสอนคนอบายมุขทั้งหมดกูก็จะไปเลือกสอนจากโลกที่ต้องไม่ใช่เลิกสอนหรือไม่จำเป็นต้องสอนสมมติเราว่ามันไม่มีอะไรมันทุกคนมันเต็มไปด้วยเอาใบมันก็ต้องเข้าไปนั่งสอนระบายยมกต้องไปนั่งสอนแต่ตอนนี้มันยังมีโลกที่สูงกว่านี้ยังมีโลกแห่งการยังมีโลกแห่งเอ่อโลกิยะต่างๆลาภยศสรรเสริญที่เขาหลงใหลอยู่หรือโลกแห่งอัตตาผู้ที่มีฐานสูงขนาดไม่หลงไหลยศก็ไม่ติดไม่ยึดอะไรมากมายคนมีภูมิขนาดนี้เดี๋ยวนี้ก็ยังมีอยู่ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีเขามีบารมีเขามีบารมีอย่างนั้นก็บอกยศอะไรก็ไม่หลงไหลเท่าไหร่หรอกแต่เขาไม่เข้าใจชัดแจ้งเขายังมีอะไรส่วนเหลือส่วนที่ยังไม่ทะลุปรุโปร่งเราก็สอนเขาได้หรือผู้ที่ ยิ่งกว่านี้รู้กำลังดีไม่ติดละหลาดยศรูปแล้วกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรแต่ไม่เข้าใจเรื่องอัตตาเรื่องสภาพจิตวิญญาณขั้นสูงขั้นสังโยชน์เบื้องสูงเป็นเพราะอนาคามีภูมิแล้วก็สอนอนาคตนี้เขาให้ก็มีจริงๆมีจริงๆแล้วก็สอนระดับภูมิสูงพวกนี้ภูมิถึงขนาดท่านยังจำเป็นอยู่กับอบายมุขล้างยากสอนกันก็อีกหนักหนากว่าจะไล่ท่านขึ้นมาก็ทิ้งไว้ก่อนท่านประถมประถมมันมูลอย่างนั้นเอาไว้ก่อนเพราะว่าเราจะต้องคัดเอาข้างบนมาเป็นมาเป็นคนละมาเป็นกำลังพลมาเป็นผู้ช่วยเหลือโปรไฟล์เป็นครู ที่จะช่วยเลี้ยงน้องเลี้ยงหนูได้อีกก่อนมึงก็ไล่ไปอย่างนั้นเพราะฉะนั้นการสอนทุกๆครั้งทุกๆคราวของพวกพระอริยเจ้าจึงสอนมาในระบบย้อนมาจากศูนย์มาหาต่ำเมื่อมีกระจายผลได้สูงสูงมีกระจายผลได้มากๆแล้วก็ถึงได้เอื้อมลงไปหาทางที่ลดลงลดลงลดลงลดลงแต่ปรากฏที่มีจิตมีจริงเข้าใจในวิมุตจริงและปลดปล่อยให้มนุษย์จึงได้จึงจะเรียกว่าบริบูรณ์หรือสัมมาทิฏฐิแล้วก็ลงไปเมื่อคุณเป็นสมมุติว่าคุณไม่ติดอบายมุขคุณก็ไปสอนคนสบายเดี๋ยวนี้คุณก็สอนได้แล้วคุณก็ไม่ติดคุณ สมเด็จปัญญาเลยคุณไม่ติดมานั่นคือคุณไม่เกิดคุณไม่ตรวจแล้วคุณก็ไม่ยินดีอีกไม่ยินดีอีกคุณยินดีในความหลุดพ้นหรือความสงบสงัดความละจางคลายจากอบายมุขได้แม้จะเป็นแตะไปต้องจะไปคลุกไปทีคุณจะไปกินไปสู่ไปดื่มไปเสพกับเขาคุณทำได้ไม่ติดมันทำได้จริงๆมาอินทรีย์พลังคุณกล้าแล้วก็เกิดปัญญาอันยิ่งที่ตัดขาดตัดคอได้จริงๆไม่ติดไม่ติดที่เขาบอกว่าเสพด้วยจิตว่างเศรษฐกิจว่างจริงแต่ทำไมเราไม่ไปที่เสพอบายมุขทำไมไม่ไปเสพความต่ำผมไม่จำเป็นขณะที่ยังมีงานที่ทำได้อย่างที่อธิบายไปแล้ว แล้วสอนชั้นสูงได้แล้วเราไม่จำเป็นจะต้องเอื้อมลงไปทุกทีเป็นตัวอย่างลงไปข้างนอกและในเพราะว่านอกคนมันไม่รู้ถ้าเราไปคลุกคลีไปทางนี้แล้วก็มันไม่จริงนี่เขาเอารูปนอกเพราะเราไม่สัมผัสได้สอนโดยไม่ต้องเอื้อมไปแตะไปติดได้มันชัดกว่ายืนยันกล่าวว่าเราก็ไม่เป็นเราก็ไม่แตะเราก็ไม่ต้องเราก็ไม่ติดเพราะเอาใบมุกไม่จำเป็นต้องไปแตะไปติดอะไรมันสอนบอกงี้มันก็เข้าใจกันแล้วโดยผู้นั้นก็เข้าใจแล้วไม่จำเป็นจะต้องเอื้อมลงไปจนกระทั่งถึงแตกถึงติดบอกอยู่ห่างๆสักคนมาขึ้นมาขึ้นมามันก็จะพยายามขึ้นมาเองเพราะเขารู้ตัวเขาเขาก็ต้องช่วยตัวเขาอยู่แล้วเพราะคนชั้นต่ำๆอะไรนี่เราจึงไม่จำเป็นที่จะอนุโลมไปหรือว่าไม่มีความจำเป็นอะไรรูปรสกลิ่นเสียงนี่แม้เป็นพระอรหันต์แล้ว จำเป็นจะต้องแตะรูปรถเครื่องเสียงอยู่มีอาหารมีข้าวของมีอุปโภคบริโภคเครื่องบริโภคนอกเครื่องบริโภคในสิ่งบางอย่างแล้วก็ยังแตะจึงต้องยังมียังปนอยู่แต่ก็จะต้องรู้จักเพียรรู้จักจัดรู้จักเลือกสรรค์และก็ลุกจากการแสดงคืนสลัดคืนปล่อยปลาคืนอะไรเนี่ยซึ่งมีทรัพย์ของอยู่ในภาษาธรรมะในการฝากคืนสลับคืนแสดงคืนเห็นสภาพของศาสนาเขาได้ธรรมะคุณอยู่ในทางโลกคุณเคยได้ยินภาษาฝากคืนแสดงคืนสลับคืนอะไรงี้คุณก็ไม่รู้เรื่อง อยู่ในทางโลกไม่มีภาษานี้แต่ในทางธรรมมีภาษานี้มีการฝากคืนแสดงคืนสลัดคืนทำออกอะไรเนี่ยมันเป็นภาษาของทางธรรมแล้วเราก็จะต้องเข้าใจว่าเราจะต้องคืนไปรษณีย์หรือว่ากลับไปเป็นหรือว่ากลับไปไอ้นั่นไอ้นี่บ้างอนุโลมบ้างอะไรอย่างนี้แต่เราต้องมั่นใจว่าเราเป็นไปโดยจริงสะอาดบริสุทธิ์ไม่สะอาดบริสุทธิ์แล้วมันก็ไม่กลับเพราะฉะนั้นคุณได้แล้วสิ่งนี้อย่างจริงนะคุณตายคุณก็ตายโดยจุดนี้แน่แต่ยังไงก็พูดไปหาตรงนั้นแต่ที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้เพราะสัจจะสิ่งหนึ่งว่าคุณยังเป็นพระอรหันต์ที่ว่าเมื่อกี้พระอรหันต์ตายหรือพระโสดาตายจากโรคระบาดตายแล้วก็ช่วยได้พระอรหันต์ตายหมดทุกโรค ตายจากโลกอบายจากโลกตามจากโลกธรรมจากโลกอัตตาตายหมดทุกโรคตายแล้วถ้าใครเป็นคนตายแต่สมมติสัจจะรูปนามขันธ์ 5 ท่านยังเป็นสาวปฏิเสธสัตว์ถ้ายังเหลืออยู่จริงๆเลยมันยังมีตัวแทนก่อนมีอยู่ผิดพลาดพลาด 6 ยังอยู่หมดเลยมันยังเหลืออยู่เอามาเหลืออยู่ก็ทำตามทำตามที่มันเหลือมันยังมีสมมติฐานอยู่ก็ต้องจัดการทำงานตามสมมติฐานปัญญานั้นเองและสิ่งแรกเป็นไงคุณก็ตายตามที่คุณตายพระอรหันต์ตายหมดชาตินี้เมื่อไหร่มันก็หมดมันก็ไปหาเพราะคุณจิตจริงๆยินดีอย่างโน้นแต่ที่ทำนี่ก็เพราะว่าฝืนใจและหรือว่าต้องทำให้มันได้ กลับมาแล้วมันเป็นอย่างนั้นต่างหากแล้วก็อยู่อย่างมีประโยชน์อยู่อย่างเข้าใจว่าเราจะอนุโลมปฏิโลมได้เท่าไหร่บังคับกันไม่ได้บางคนอินทรีย์พละไม่พอบังคับมาเหมือนเราไม่ไหวไม่ไหวหรอกเพราะว่าพูดแล้วจะรู้เองพระอรหันต์ท่านจริงใจผู้ที่ยังไม่จริงใจที่จะมีเจตนาเกื้อกูลพวกนั้นก็ยังไม่มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแค่จิตพรหมก็ไม่มีแล้วมันจะไม่มีเป็นพระอรหันต์ยังไงพออาหารต้องมีจิตพรมจริงๆแล้วท่านก็เป็นพรมโดยถ้าไม่ได้ติดพรมนะถ้าทำท่านมีเมตตาเกื้อกูลท่านกรุณาช่วยเหลือถ้าเป็นกรุณาจริงๆมีเมตตาหน้าช่วยกรุณาทำช่วยมุทิตาช่วยคนดีและก็เออออกกับเขารู้จักแล้วก็ปล่อยเป็นอุเบกขา ช่วยได้ดีแล้วสิ้นสุดแล้วจบกิจละจบกรนะแล้วจบกรุณาแล้วดีแล้วทวนอีกทีเออดีแล้วเออดีแล้วก็รับรู้รับรู้แล้วก็จบกันเลิกก็เป็นอุเบกขาสว่างมีอีกก็ทำกรุณาใหม่อย่างอื่นใหม่หรือจะกรุณาคนนั้นอีกให้ฐานสูงขึ้นอีกก็ว่าไม่อันนี้จบแล้วนี่เป็นจักรยานแล้วเป็นปฏิกิริยาการพยานแล้วก็เลิกวันนี้เอาต่ออันใหม่ก็เกื้อกูลสืบสานกันอยู่อย่างนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเพราะไอ้ศาสนาพุทธเข้าใจดีจริงแล้วก็ถึงจะเห็นแต่ทิศทางแห่งความเจริญและการที่จะมาพิสูจน์อย่างนี้ก็เป็นการพิสูจน์ว่าเป็นพระอรหันต์ตายแล้วไม่ตาย แล้วไม่ตายอย่างไม่ทุกข์ไม่ตายยังไม่ทุกข์ตายแล้วนี่คือผู้ไม่ตายที่ไม่ทุกข์ผู้ที่ตายแล้วยังจะพิสูจน์ความจริงยืนยันในโลกคนที่ตายแล้วคนที่ไม่ทุกข์นี่ถ้าเป็นคนโลกๆเป็นอย่างนี้โอ้ยเป็นทุกข์แน่ดูสิกินมื้อเดียวนี่ต้องทุกข์แน่ๆเออไปกินได้ยังไงก็ตายดูซิมีแต่เขามีเงินมีทองเขาเอิบอาบออกไปด้วยกามพ่อไปด้วยเบญจากามคุณมียศมีศักดิ์มีฐานะนอนดีนั่งดีกินดียืนดีไปดีมาดีไม่ต้องดูสมุดสมบัติอย่างนี้ไม่ดูน่าสงสารอย่างนี้เขาว่าน่าสงสารภาษาไทยนะ ที่จริงเราก็สงสารคือเราเวียนวนมาสงสารพระเมตตาเขาเราเวียนวนมาเวียนวนมาอยู่กับพวกนี้เพื่อที่จะเป็นตัวอย่างพวกนี้ว่าเราทำอย่างนี้เป็นเพื่อนคนที่เขาไม่ค่อยมีอย่างนี้แหละคนเขาจนๆหรือคนเขาน่าสงสารอย่างนี้เราก็ยิ้มแย้มแจ่มใสไม่น่านิ่วคิ้วขมวดไม่ดูหม่นหมองเป็นตัวอย่างคนอีกรูปนึงบอกว่าเราเป็นคนจนแต่เป็นคนจนยิ้มเราเป็นคนทำงานหนักแต่เป็นคนทำงานอย่างร่าเริงเราเป็นคนที่ไม่น้อยใจคนอื่นเขามีปมด้อยเราเป็นคนที่ไม่มีปมด้อยเลยทั้งๆที่เห็นว่าก็ได้อยู่มันก็ไม่ได้เป็นที่ดีเหนือใครต่อใครมากนักแต่เราไม่มีปมด้อยไม่มีจิตไอ้สมๆ เสียเสียเป็นจิตปมด้อยถือเป็นความมีปมด้อยอะไรไม่เราไม่มีด้อยแล้วเราเด่นด้วยเราทำงานแล้วเราทำอะไรต่ออะไรซึ่งสามารถจะเด่นสามารถจะมากสามารถจะเหลือได้แต่เราก็สละเราก็แจกจ่ายคือเจือจานเกื้อกูลเผื่อแผ่เป็นกรรมกิริยาเป็นบทบาทเป็นพฤติกรรมเป็นพฤติกรรมของมนุษย์อีกชนิดหนึ่งเป็นตัวอย่างซ้อนอยู่ในโลกมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีมนุษย์อย่างนี้นอกจากมีความจำเป็นและผู้ที่เป็นนั้นต้องเป็นผู้มีญาณชั้นสูงมีปัญญาเป็นปราชญ์เป็นอริยบุคคลจึงจะทำได้ถ้าไม่ใช่อริยบุคคลเกิดปัญญาอันแท้จริงชัดแจ้งมันทำยังไงมันฝืนตัวเองไม่ลงที่ รู้ตัวเองได้ก็เพราะมันเข้าใจเข้าใจแล้วมันก็ทำโดยปัญญาเข้าใจอย่างพวกคุณยืนยันว่าคุณโง่หรือว่าคุณถูกล้างสมองถ้ารู้ตัวเมื่อไหร่ว่าถูกหลอกถูกล้างสมองมาแล้วก็ทำสิ่งนี้มาทำให้พวกคุณเป็นทาสผมบอกว่าพวกคุณนี่พวกเอาคุณมาเป็นทาสรับใช้เนี่ยพูดภาษาไทยแล้วเอามารับใช้มวลชนเอาคุณมาเป็นทาสรับใช้ประชาชนพูดภาษาไทยอย่างนี้เลยมาเป็นพหูชนะหินตายะเป็นประโยชน์แก่มหาชนเป็นอันมากและจะให้ช่วยเหลือพวกเขาให้เป็นความสุขเป็นพหุชนะสุขายักษ์ให้เขาสุขไม่ใช่สุขอย่างเป็นหลงลงขี่ด้วยสุขอันยิ่งใหญ่จนกระทั่งสิ้นสุดอย่างสงบนัตถิสันติปะรังสุขังสงบเลิกจากรถ ไล่ขึ้นมาจนกระทั่งจะมารู้รสของธรรมรู้รสของนิพพานวันนี้พานี่มันยิ่งกว่าสุขที่คุณหมายเห็นมาเข้าใจแยกโลกแยกโลกุตระออกแยกโลกิยะโลกุตตระออกเข้าใจเด่นชัดแน่นอนคุณก็มั่นคงและคุณก็เป็นมนุษย์อีกโลกหนึ่งที่จะช่วยเหลือมนุษย์ซ้อนกันอยู่ตรงนี้คุณแน่ใจของคุณเองคุณมั่นใจของคุณเองคุณเห็นของคุณเองบอกทุกแม่ทุกมุมเปิดเผยไม่มีอะไรซ่อนไม่มีอะไรเป็นเลขๆไม่มีอะไรที่จะปิดบังคนตัดสินคุณมีสิทธิ์ทุกสิ่งทุกประการรู้จริงรู้ไม่จริงอะไรของคนทั้งนั้นแล้วคุณทำอะไรที่สุดเอา มันได้เท่าไหร่ของคุณเองได้ถึงที่สุดด้วยกันมันก็เป็นอันเดียวกันเองจะไปไหนถ้าไม่ได้อันเดียวกันมันมีขั้นมีตอนมีนู่นมีนี่อยู่มีเศษส่วนที่ยังหักยังครับยังค้างๆยังมีไอ้โน่นไอ้นี่มันก็เป็นไปตามจริงที่เป็นกิเลสที่มันมีเงื่อนมีแง่ขัดขัดขวางๆกันอยู่หรือมันไม่ลงกันรอยนั้นรูปนี้มันก็เป็นบ้างแต่ถ้ารู้ว่ามันไม่ลงกันเป็นเรื่องเล็กเรื่องน้อยแกนใหญ่เนื้อหาอัตถะอัตถะอัตถะใหญ่สาระใหญ่แก่นสารใหญ่มันไม่ขัดอะไรกันมันมีความเห็นบ้างเล็กๆน้อยๆซึ่งเป็นเชิงของปัญญาของแม้พระอรหันต์ก็ยังขาดการรับไม่หมดเพราะแม้แต่คำสอนของพระพุทธเจ้าหรือความเห็นที่พระพุทธเจ้าท่านว่าไว้หมด พระพุทธเจ้าปรินิพพานพับบอกเด็ดขาดเลยเห็นชัดเจนเลยแยกออกเป็นกลุ่มทันทีมาหาสังกิจมหายานแยกปั๊บเลยแล้วก็เลยกลายเป็นกลุ่มพระอรหันต์ทั้งนั้นนะไม่ใช่ว่าเป็นคนธรรมดานะที่แยกวิญญาณจะมหายานพระอรหันต์เลือกพระอรหันต์ 500 รูปมาเอางี้เลยพระอรหันต์อื่นก็สมัยพระพุทธเจ้ามีพระอรหันต์ 500 ที่ไหนเรามันมีพระอรหันต์เยอะแยะหมู่ยายด้วยซ้ำที่เขาไม่ใช่อาหารนั้นก็บอกเอ๊ะทำไมทำอย่างนี้ยายก็ไปอีกหมู่นึงก็ว่ากันไปหมู่นี้ท่านจะเอาได้แค่นี้ของท่านก็ว่ากันไปจึงแยกส่วนแยกสัตว์ออกมาแล้วเราก็ต้องเข้าใจว่าเออความเห็นเป็นได้นี่เป็น ปีศาจที่ให้เราเรียนรู้เพราะความเห็นเราอย่าไปเชื่อได้บังคับความเห็นกันเกินไปสแกนใหญ่ที่ความเห็นร่วมมันเหมือนกันไหมเหมือนกันพระอรหันต์มหายานแกนใหญ่ก็เหมือนกันเป็นไปในทางนิพพานเหมือนกันเป็นไปเพื่อความสุขเย็นเหมือนกันมีทิศทางที่ดีเหมือนกันความเห็นเล็กๆน้อยๆนี้เป็นได้เราจะต้องตกลงกันจึงมีการพิจารณาสมถะจึงมาตกลงกันให้ได้โดยหลักอะไรแม้ที่สุดเอาฝ่ายใหญ่ส่วนใหญ่เป็นใยโพธิการหมดส่วนใหญ่ส่วนใหญ่ตามส่วนใหญ่ก็แล้วกันคะแนนความเห็นของหมู่หมู่ที่สูงเอาตามหมู่ใหญ่แล้วกันเป็นความเห็นที่ถูกต้องเคารพความคิดเห็นของหมู่ที่เรารับอยู่ว่าเป็นหมู่เป็นกลุ่มเอาแค่นี้ก็แล้วกันและเราก็ยกมือถือและการไม่ใช่ยกมือแล้วแต่ warning เสียด้วยแล้วแต่กูจะนับคะแนนแบบไหนก็แล้วแต่ความเห็นของความหมู่ใหญ่เห็นว่าตกลงตัดสินด้วยวิธีนี้ก็เอาวิธีนี้ไปที่สุ