220809-2-149 ทางเอกภาค2-ตอน149(หน้า315)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

มาทัฏฐานายิ่งเป็นฐานในความคิดจิตหลงไหลยิ่ง ยิ่งหลงไหลยิ่งยึดแน่นเข้าไปอีกด้วยซ้ำไม่ได้หมายความว่าเขาหลุดพ้นลงไปอีกไม่ใช่ว่าปล่อยมันพรายมันเบามันจางยิ่งติดยิ่งหลงยิ่งเยอะยิ่งทั้งตัวตนหลงเก่งหลงดีทั้งมีความรู้หลงติดหลงความรู้แล้วยิ่งจะได้ลาภได้ยศได้สรรเสริญอีกล่ะยิ่งจะแฝงติดแฝงหลงในลาภในยศในสรรเสริญเข้าไปอีกมากมายสำหรับพวกที่เล่นเดชาเล่นสิทธิมันเป็นไปนอกทิศนอกทางเป็นสมาธิที่แปลกที่เป็นสมาชิกที่ไม่แปลกหรอกเป็นสมาธิที่มันจะเป็นไปอย่างทางที่แบบภาษี ใครแบบอะไรก็ได้มันก็ยิ่งไปกันใหญ่เลยมันเป็นอุปกิเลสขั้นโมกของทางผิดเหมือนกันเขาเรียกอธิโมกข์ด้วยภาษามันก็มียิ่งมีฤทธิ์มีเดชฉุดคนได้อย่างมากมายเข้าไปอีกดังที่กล่าวแล้วจะเห็นได้ถ้าเข้าใจว่ามันทำให้จิตใจของคนนี้โอ้ยึดถือมากมายแรงสูงมันยิ่งติดเข้าไปใหญ่เค้าก็ยิ่งเห็นว่าโอ๊ยอย่างนี้มันยิ่งมันมีความยิ่งกว่าขึ้นมาเหมือนกันแต่มันมันกลับกันยิ่งมันยิ่งติดไม่ใช่มันยิ่งคลายไม่ใช่มันยิ่งละไม่ได้มันยิ่งเมายิ่งถอยยิ่งสบายยิ่งว่างมันไม่ใช่อย่างงั้นแต่เขาไม่รู้หรอกเพราะว่าเขาไม่รู้ตั้งแต่ต้นก็ไม่รู้หรอกกูจะรักต้นก็ไม่เป็นลูก พอยิ่งไม่ได้ชั้น 2 เข้าไปอีกมันก็ยิ่งไม่ใช่โลกุตตระมันยิ่งเป็นโลกิยะที่แน่นเข้าไปอีกมีความแปลกเหมือนกันเขาก็มีความที่ได้สูงขึ้นยิ่งขึ้นเหมือนกันเดี๋ยวเขาก็ยิ่งหลงกันใหญ่เลยวิปลาสกิเลสขั้นสูงขึ้นไปอีกทำได้อธิบายในลักษณะอะไรมาให้ฟังบ้างแล้วมันไม่ได้พาหลุดพ้นแต่เขาก็พยายามยัดเยียดเรียกกันเข้าไว้อธิบายกันเข้าไว้เหมือนกันตามตำราเดิมแต่ลักษณะมันไม่ใช่มันผิดกันแล้วเขาก็ยังไม่รู้ตัวก็มีอะไรให้ผู้ที่เข้าใจดียิ่งผู้ที่เห็นในสภาวะธรรมทางด้านที่ถูกต้องเป็นสัมมาแม้ว่าเราได้แค่ สภาพโอภาสสภาพฝนครั้งแรกผลอย่างแรกผลอย่างต้นเป็นความสงบระงับเป็นความดีโอภาสกิตติมศักดิ์ที่เราเข้าใจเป็นหมวดหมู่เป็นสมังคีแล้วเราจะรู้ว่าไอ้นี่เป็นผลอันหนึ่งโอภาสกิตติปัดสติมีผลอันหนึ่งคือเป็นสภาพที่เป็นแสงสว่างถ้าจะบอกว่าโอภาสก็เป็นปัญญาประทีปก็เป็นตัวเจโตปิติก็เป็นเครื่องหมายบอกชี้บอกเครื่องหมายชี้บอกว่าเป็นสภาพของกุศลธรรมเป็นความดีเป็นสิ่งดีเป็นสิ่งเกิดปิติเป็นสิ่งที่ได้เกิดแล้วเกิดอย่างนี้แหละทั้งรู้ทั้งเห็นทั้งเป็นทั้งจริงอยู่ในตัวของมันเองเสร็จคันนึงระดับหนึ่ง สวนหมู่ที่ 2 อธิโมกข์และสุขก็เหมือนกันก็เป็นอีกอันนึงมีลักษณะสูงขึ้นดีขึ้นยิ่งขึ้นให้ความหมายนัยยะมีคล้ายกันแต่ก็ให้ความหมายไปอีกนัยหนึ่งยิ่งๆขึ้นเหมือนกันที่มองแปลว่ายิ่งมันทำให้เราเห็นผลที่หลุดพ้นยิ่งขึ้นมีสภาพที่สูงยิ่งขึ้นปักถ้าหากมันทำให้จิตใจของเราบาปมันภาพเพี้ยนยิ่งขึ้นสุขก็เอายืมภาษาโลกมาเรียกว่าสุขมันยิ่งเป็นสุขยิ่งขึ้นกว่าในชั้นแรกมัน อารมณ์สัมผัสมันให้อารมณ์ที่เรารับรู้สึกได้ว่าดีกว่าเมาว่าง่ายยิ่งขึ้นเป็นการเจริญของทางธรรมหลุดพ้นยิ่งขึ้นภาษาพูดน้อยๆแต่ถ้าใครได้สภาวะจริงก็จะเห็นจะรู้ได้ว่าผู้หญิงละเอียดยิ่งสุขุมยิ่งกว่านี้จริงๆจังแน่ใจยิ่งขึ้นเราพยายามทบทวนเราเองเนี่ยปฏิบัติธรรมมาถูกทางหรือไม่ถูกทางพยายามทบทวนเปรียบเทียบการเปรียบเทียบนี่แหละเราจะเรียกว่าทำเอาวิจัยและมีเปรตมีเทียบมีวัดก็ได้หรือเราจะเรียกให้สูงไปว่ากระทำอย่างร้อนนั่งพิจารณาทบทวนดู ยกสภาพธรรมก่อนนี้ก็เดี๋ยวนี้ทั้งอารมณ์จิตทั้งสภาพที่เป็นไปทั้งของหยาบเราเองเรามีสภาพที่เป็นการละหน่ายคลายจางหลุดพ้นไม่หอบไปหาไม่หวงเปล่าปล่อยวางแม้กระทั่งสภาพหกทั้งชาวก็หายาที่ปริวัตรตังปายะต่างๆตั้งแต่หยาบๆมาจนกระทั่งถึงจิตวิญญาณของเราเออมันปล่อยมันวางจริงไหมเดี๋ยวนี้กระทบสัมผัสแล้วเราเป็นอย่างไรเราว่าเราโล่งเราโปร่งเราสบายอาการอารมณ์ความเป็นอยู่จิตใจมันเปลี่ยนมาทีเดียวมันเปลี่ยนแล้วมันก็มั่นคงแน่นอนอะไรต่างๆนานาเราจะเห็นอันนี้แหละพอเราอธิบายมาคราวที่แล้วเราอธิบายมาถึงว่าเราอธิบายแบบสมาธิโลกีย์ มาแล้วแล้วจนกระทั่งไปได้อิทธิปาฏิหาริย์เทศนาปาฏิหาริย์และเขาก็ยิ่งบากบั่นของเขาเหมือนกันเขาก็ยิ่งสุขใจพอได้รสอร่อยในรถชื่นชมสมใจมันผูกใจมันถึงเร้าใจยิ่งขึ้นเหมือนกันเขาก็หลงเขาว่าเขาหักที่โมกของเขาเหมือนกันเขาว่างั้นมันเป็นอารมณ์คนละอย่างไอ้นั่นมันเป็นอารมณ์โลกธรรมดามันไม่ได้มาเหมือนอารมณ์ทางธรรมแต่ทีนี้ก็อธิบายถึงโมกแบบถูกลงบ้างและแม้จะเป็นอธิโมกข์แพ้ในทางถูกตรงคือเป็นความรู้ใหม่ที่เกิดสูงขึ้นพาไปสู่นิพพานแพ้ก็ตามกล่าวคือความรู้ที่สำรอกกิเลสตัณหาอุปทานจากจิตได้ยิ่งขึ้น รูปกายเวทนาจิตธรรมที่ละเอียดสุขุมลึกซ้อนเป็นปริวรรต 2 ปริวัติ 3 เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นรู้สมุทัยอริยสัจได้สูงขึ้นรู้ทุกข์แท้ละเอียดยิ่งขึ้นและวางจิตยิ่งขึ้นมันก็ยิ่งสุขยิ่งเมายิ่งยิ่งขึ้นแท้ๆเท่านั้นเองและมันก็จะชวนให้หลงว่าจบหลงหยุดอยู่เท่านี้ได้อีกดังนั้นจะหลงมัวเมาเสพสุขอยู่แค่ภูมิที่ได้ความรู้ที่ได้เท่านี้หาคนใหม่จะต้องภาพเพี้ยนตรวจจิตอีก ตรวจอาสวะของเราให้ทวนทัวร์แล้วจะต้องหามรรคเพื่อผลที่จะสูงขึ้นสูงขึ้นเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นอีกจะยึดเกาะแช่นิ่งหยุดชะงักเป็นยึดมั่นถือมั่นไม่ได้เลยแต่เราก็รู้ชัดเห็นแจ้งเป็นจริงว่าเราได้โม่ด้วยความหลุดพ้นเพิ่มขึ้นแล้วอยู่ดีคือเมื่อได้สภาวะได้อะไรต่ออะไรแล้วเนี่ยเราก็จะต้องไม่ประมาทหรือว่าไม่คิดว่ามันจบก่อนไม่คิดว่ามันเป็นที่สุดในที่สุดก่อนแล้วก็จะต้องพยายามทั้งทดสอบทั้งเรียนรู้ทั้งใช้ญาณปัญญาวิจัยอยู่เสมอ มาวิจัยจริงๆเราก็จะเห็นได้ว่ามันเป็นสัตว์อุตสาหกิจมันเป็นจิตที่ลึกซึ้งขึ้นเป็น ดีใจมันเป็นการสงบระงับท่านก็ไม่ต้องอธิบายพ่อไม่มีนัยยะนั่นแหละอยู่ด้วยกันมันซ้อนกัน 2 อยู่ในนี้แต่มันยิ่งจะทำให้ใจของเรานี่ดียิ่งขึ้นอาทิโมกปักสังหารทำให้เราวิริยะยิ่งขึ้นเป็นเชิงให้เราบากบั่นพากเพียรอะไรที่เหลืออะไรที่เป็นไปอะไรที่นั่นอยู่แต่ว่าไอ้จุดนี้เรานึกว่าของเราจะไปประมาทเอาว่าไอ้จุดนี้เป็นที่สุดทันทีนั้นท่านว่าไม่ควรท่านว่าไม่ควรท่านว่าให้เราพิจารณาซ้อนซ้ำลงไปอีกประเดี๋ยวจะเป็นวิปัสสนาปกติแม้เราจะรู้สึกว่ามันได้ยิ่งขึ้นสูงขึ้นก็ตามเราอย่าประมาทซึ่งศาสนาพระพุทธเจ้านี่เป็นศาสนาที่ละเอียดลึกซึ้ง ไม่ประมาทนึกแล้วนึกอีกแม้จะยิ่งละเอียดเท่าไหร่ก็ยังจะต้องพยายามระลึกดูตรวจสอบอย่างจริงแท้ไม่เอาจะเดาไม่เอาแต่คิดนึกเอาง่ายๆงั้นการเรียนรู้วิปัสสนูปกิเลสอีกตั้ง 10 อย่างเนี่ยจึงเป็นเรื่องที่เกลียดสุขุมประณีตจริงๆเป็นเรื่องของผลเป็นเรื่องของการตรวจผลเป็นเรื่องของการไม่ประมาทในผลเสร็จแล้วเราก็จะหลงจะพลอดไปได้ถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่เข้าใจจริงแล้วเราปล่อยง่ายๆแล้วก็ไม่พยายามกระทำอย่างซ้ำซ้อนเหมือนอย่างกับที่ท่านวางแบบแผนเอาไว้เราก็จะหลงง่ายดายได้แต่เราก็จะรู้ ไม่ได้แล้วมันก็จะเห็นจริงเข้าใจจริงมันมีสภาพเป็นชั้นตอนสูงขึ้นมีทิศทางที่ยิ่งมีหลายชั้นมีสภาพที่สอดร้อยให้เราดูให้เราเห็นเรายิ่งจะเห็นทิศทางที่มันมีขั้นตอนมีขั้นต่ำขั้นกลางขั้นสูงเป็นสเต็ปซึ่งมันจะไม่ขัดเลยมันจะดูชัดเจนมันจะเห็นจริงมันแม้กระนั้นก็ตามมาถึงรอบ 2 นี่แล้วก็ได้พูดกันมามากมายนะไอ้เรื่องผลเรื่องอะไรต่ออะไรเป็นไปแม้จะได้ถึงขั้นจะเรียกว่า 100% จากแปลงง่ายๆว่าเราได้ขั้นหลุดพ้นสูงขึ้นเป็นอาชีพโม่แล้วก็เราทำให้จิตใจของเรายิ่งไม่นั้นนายยังมีวิริยะอุตสาหะยิ่งเป็นไปดีปากมันพากเพียรกระทำต่อ ไม่ท้อถอยไม่ท้อถอยมีแต่มั่นคงขึ้นมีความบากบั่นเอาจริงเอาจังขึ้นนี่เป็นผลของการปฏิบัติธรรมถ้าเราปฏิบัติธรรมแล้วท้อแท้ท้อถอยเหนื่อยหน่ายก็แน่นอนที่สุดแล้วมันก็ใช้ไม่ได้มันก็ทำทำแล้วก็มาตกหล่นปีกออกถ้าผู้ใดเกิดอารมณ์อย่างนั้นก็ให้ระวังให้มากเชียวถ้าเกิดเบื่อๆแล้งๆหน่อยๆอะไรก็ได้ออกไปมันก็ยิ่งไปกันใหญ่ถ้าโดยผลแล้วมันก็จะยิ่งติดใจมันก็ยิ่งจะบาปบั่นแม้มันจะไม่ดูดดึงเหมือนก็ยังแบบโลกๆแม้ท่าน 2 นี่ท่านอธิโมกข์แบบลูกโลกที่เขาหลงเขาอธิบายแล้วว่าเป็นอีกที่ประเทศนาไปหาได้แล้วมันก็จะรับดึงใจมันจะติด ลูกโลกมันมีแนวซ้อนอยู่มันมีสภาพสภาวะที่ต่างๆกันอยู่แต่ของทางธรรมเนี่ยมันไม่รัดดึงใจถึงอย่างนั้นแต่มันมั่นคงมันรู้สึกว่าเราเฉยลงได้ด้วยซ้ำแต่เรามั่นคงไม่ไม่ประหลาดอะไรอย่างพวกเราเนี่ยเมื่อคืนนี้ที่ผมถามท่านสันตะจิตโตเนี่ยถ้าใครสังเกตเสียง 2 เท้าเป็นยังไงตอนนี้มีอาวุโสเขาถามเนี่ยภันเตผมร่วงไปร่วงไปหมดแล้วนี่เหลือท่านเป็นพันแต่อันนั้นเมื่อไหร่ท่านจะล่วงหน้าพ.ศ 31 มีนาคมตอบอะไรนะเมื่อคืนนี้ใครจำได้ตอบอะไรนะ สบายมากสบายมากภันเตสันตติก็ตอบสบายมากคือภาษาน่ะตอบง่ายๆแต่เราฟังเสียง 2 ดูดีๆคือมันเรื่อยๆมันก็ไม่ได้มีทีท่ามีลีลาอะไรรุนแรงอะไรเราไม่ไม่จี๋จ๋าอะไรหรอกก็เย็นๆง่ายๆบอกเมื่อไหร่ท่านจะร่วมภันเตเข้าร่วมกันไปหมดแล้วนี่พันธุ์ใดของผมแต่ก่อนมีเท่านั้นเท่านี้เหลือท่านอยู่องค์เดียวแล้วเมื่อไหร่ท่านจะร่วมสบายมากคือมันมั่นคงมันไม่หวั่นไหวมันไม่แปลกอะไรมันเย็นๆมันง่ายๆใครจะรู้ไม่รู้ใครจะเข้าใจไม่เข้าใจใครจะเห็นไม่เห็นก็ช่างก็แล้วแต่เราเห็นน่ะของเราเฉยๆเขาจะยั่วจะเยอะอะไรก็ไม่แปลกอะไรมันมีอธิบายสู่ฟังมันมี อย่างนั้นใช่ไหมทั้งภาษาสำนวนทั้งลีลาถ้าจำได้ทั้งลีลาทั้งลักษณะอารมณ์ทั้งอะไรที่เป็นอยู่ในตอนนั้นไม่มีอะไรยิ้มก่อนตอบเล็กน้อยเปิดเผยที่มุมปากแล้วก็บอกออกมาเด็กทำเรียบง่ายว่าสบายมากมันเป็นคำตอบที่มันเป็นลักษณะอะไรนี้เป็นต้นลักษณะของผลของทางธรรมเนี่ยมันมันซ้อนมันไม่เร่งเรามันไม่เร่งรัดแม้แต่จะมีคำว่าปักคามีความบากบั่นมันเหมือนกับเร่งความเพียรยิ่งจะอุตสาหกรรมถึงอย่างนั้นก็ตามมันมีความหมายคำว่าบันพากเพียรมันมีจริงๆ สภาพนั้นจริงๆอยู่มันรู้สึกว่าเราขวนขวายเราเองเราช่วยตัวเองมันไม่ได้ทำให้กลายเป็นคนขี้เกียจเหนื่อยเฉื่อยหนืดไประวังนะอารมณ์ของอันที่มันเข้าทางผีถ้าเข้าทางผีแล้วมันจะกลายเป็นเหนื่อยเบื่อหน่ายหนืดหนักอะไรต่อไปแล้วก็กลายเป็นคนไม่เข้าเข้าไม่เข้าแบบเป็นการขี้เกียจขี้คร้านเป็นการเฉื่อยแฉะเป็นการเลี้ยงหลบเป็นการอะไรถ้าเป็นไปในทางผิดแล้วมันก็จะออกรูปลักษณะไปในทางผิดต้องสังวรระวังตัวต้องใช้ความสังเกตตนถ้าไปในทางถูกแล้วมันก็เป็นทางถูกมันเป็นกุศลลักษณะมันก็ออกกุศลมันกลับกลายเป็นพากเพียรแต่ก็ไม่เร่งร้อนจี๋จ๋ายิ่งเอาเป็นเอาตายยิ่งบุกรุก พวงมาลัยผีพราหมณ์อะไรอย่างนั้นมันก็ไม่อย่างนั้นซะทีเดียวอีกนี่เป็นสภาพที่เราต้องอธิบายกันซับซ้อนมากก็เพราะว่ามันเป็นลักษณะยิ่งลึกซึ้งละเอียดสุขุมประณีตมันเป็นภาวะธรรมที่ขั้นสูงท่านจะพูดด้วยภาษานี่ก็ยากถ้าไม่มีสภาวะรองรับเราก็ฟังแต่ภาษาเราก็ต้องฟังทั้งนั้นแหละแต่ถ้าเรามีสภาวะรองรับเราจะเห็นจริงยิ่งใครมีจริงมีจริงแล้วก็ยิ่งจะชัดเออจริงด้วยไอ้ที่พูดไปนี่มันหลายอย่างมันหลายอันมันมันช้าทำโลกอย่างโลกมาเทียบกับโลกีย์มาเทียบกับโลกุตระอยู่เสมอเพราะมันอาศัยภาษาของโลกก็อาศัยภาษาของโลกิยะเข้ามาวัดดังนั้นเองจึงขอให้สังเกตให้ดีและอ่านอ่านพิสูจน์เรามีสภาวะก็แน่นอนเราควรมีสภาวะคุณจะ เทียบเคียงจริงๆพูดไปคุณก็ยิ่งเข้าใจมันเท่ากับเช็คถ้าเผื่อว่าให้คุณเองเช็คเองคุณก็มันไม่รู้จะเช็คยังไงแล้วมันก็ไม่เข้าใจทีนี้ถ้าพูดให้ฟังคุณก็จริงๆยิ่งเกลียดให้ละเอียดอะไรต่ออะไรคุณก็ฟังแล้วก็เข้าใจมันรู้มันเห็นมันเข้าใจเองมันเข้าไปเรื่อยๆอาทิตย์นี้นอกจากรอบที่ 2 หรือกลุ่มที่ 2 ที่เรียกว่าอาชีพนี้มันก็จะมีรอบที่ 3 อีกฟังต่อไปดูและเมื่อเพิ่มภูมิโดยพากเพียรยิ่งขึ้นเมื่อถูกต้องตรงทางแล้วจึงมันก็จะเกิดญาณเกิดเป็นปัญญาอันลึกซึ้งพิเศษสูงขึ้นไปอีกได้ความรู้แจ้งเห็นจริง ยิ่งเห็นยิ่งรู้ยิ่งมั่นยิ่งแม่นยิ่งเน่าแน่นยิ่งยืนยันอันจะกล่าวจะชี้ให้ใครดูใครรู้ตามนั้นมันแสนจะชี้ได้ยากยิ่งขึ้นในวงเล็บทัศนะมันทราบซึ้งอยู่ในจิตเรานั้นเองแต่ตอนนี้ขึ้นรอบต่อมาก็มีญาณกลุ่มนี้ก็มีญาณอุฏฐานณอุเบกขา 3 ตัวมันจะลึกซึ้งพิเศษสูงขึ้นไปอีกเป็นความรู้แจ้งเห็นจริงของเรามันก็ยิ่งทำให้ความแม่นมันยิ่งแน่นยิ่งแน่นของเราเองเข้าไปอีกยิ่งแสนจะบอกใครก็บอกยากก็ยิ่งมีอะไรซับซ้อนย้อนต่อก็ขอจะขอ มุกย้อนไปยกอุทาหรณ์ตัวบุคคล 1 ยกเอาท่านสันตติโตขึ้นมาพูดมาอ้างอิงอะไรนี่อีกแล้วก็เลี้ยวไปในอนาคตได้ที่ไม่แน่แต่เดี๋ยวก็ว่าญาณผมไม่แม่นยกนี้ก็เหมือนกับจะเอามายกเด่นยกจริงแล้วก็เหมือนเฮียรองรับก็เดี๋ยวท่านสันติโตก็ไปสึกออกไปคราวหน้าแล้วก็มีเรื่องอะไรขึ้นมาอีกมันก็จะเป็นได้เหมือนกันนะมันไม่เที่ยงนะถ้าเกิดว่าท่านสันป่าจิตโตไม่ใช่ของจริงเป็นผีอยู่ในนี้ตัวเองอาจจะยังไม่รู้อาจจะโมโหก็ได้เออแล้วมันอาจจะไปเป็นอีกมันก็ยิ่งจะลึกซึ้งยิ่งสนิทเนียนจริงแนบแน่นหมายมันจริงๆยิ่งดูเหมือนจริงก็ไปจริงๆ ยิ่งเหมือนจริงก็เป็นจริงๆคุณเชื่อไหมว่าพระเทวทัตมาบวชถ้ามาบวชจริงจิตใจมีจริงตลอดมาเลยแต่ต้นมาแม้ที่สุดท่านก็ไม่สึกนะคุณเชื่อไหมจะบอกว่าจะเป็นผีก็เป็นผียังไงฉันไม่สืบนะที่จริงไม่สึกตายก็ตายคาผ้าเหลืองถึงยังไงท่านก็ไม่ยอมสึกในสิ่งหนึ่งที่เราจะต้องรู้ว่ามันไม่ใช่ผีแท้ๆหรอกแต่มันผีทางธรรมแล้วมันมีอะไรแปลกๆจริงใจอย่าว่าอะไรเลยสมพงษ์นี่ก็จริงใจแต่ต้นแต่มันก็เป็นผีซ้อนแฟนเราจึงพูด ยากแล้วจึงจะบอกคุณย่าว่ามันคืออะไรมันบอกไม่ได้อย่างที่ยกตัวอย่างให้ฟังแล้วก็ไปถามไปถามพระเจ้าสิว่าซาตานทำไมพระเจ้าว่าเก่งยอดเก่งนักหนาแล้วทำไมไอ้สัตว์มันเกิดแข่งเคียงเลยแอบเอาไปกินหรือว่าไปทำร้ายทำอะไรแสลงพระเจ้าไม่เก่งจริงพระเจ้าทำไมให้ซาตานเกิดได้เสนอว่าพระเจ้าเป็นผู้บันดาลเป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่างแล้วซาตานไปสร้างมันขึ้นมาทำไมสร้างสะพานมันขึ้นมาทำไมไม่ได้สร้างก็ไม่เก่งก็บอกทุกสิ่งทุกอย่างพระเจ้าสร้างทั้งนั้นแล้วทำไมชะตาศาลไม่สร้างถ้าจะตายเกิดพระเจ้าเองก็สู้ไม่ได้ตอบไม่ได้ไม่รู้จะตอบยังไงต่อไปออกเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่างในโลกทุกสรรพสิ่งพระเจ้าเป็นผู้บันดาล มีเป็นต้นมันเป็นสิ่งที่ยากแต่การจะบอกและยากแก่การจะรู้และยากแก่การจะเข้าใจได้เหมือนกันเพราะในสิ่งที่มันซ้อนยิ่งๆขึ้นมันก็ยิ่งจะเนียนยิ่งจะสุขุมประณีตพิเศษสูงขึ้นดังในระยะวิปัสสนาปฏิเสธขั้นต่อมานี้ก็คล้ายกันมันยิ่งจะแนบเนียนมันยิ่งจะสอนแต่ถ้าเกิดว่าเป็นสภาพของผีมันก็ผีลึกซึ้งขึ้นมาอีกจนแต่อยากรู้และรู้ยากอยากรู้และรู้ยากเหมือนอย่างการอธิบายของขั้นของโลกีย์มันไม่รู้ตัวจริงๆแล้วมันก็ร้องโอ้โหลงหนักเหมือนกันนะมันทำแล้วมันเป็นฤทธิ์เป็นแดงเป็นความสามารถเป็นความเก่งอะไรของตัวเองอย่างยิ่งมายิ่งผลเพราะจิตของคนนอนอยู่ เขายิ่งทำก็ยิ่งจะได้สรรเสริญมากได้ลาภมากได้ยศมากเขาก็จริงๆของเขาแล้วทิศทางก็มีทิศทางอย่างนั้นเห็นก็เห็นอยู่ก็ไม่เห็นตรงๆอยู่แล้วเหมือนใครจะมาว่ายังไงมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมันแสนที่จะรู้เห็นของเขาก็เข้าใจเข้าใจก็ไม่มีอื่นเลยอย่างเราเนี่ยอธิบายโลกุตระซ้อนเราก็ยังมีอะไรต่ออะไรพอที่จะเทียบเคียงทีนี้ถ้าเราก็ไม่เข้าใจโลกุตระเราก็ไม่รู้หรอกว่ากาลละรถปล่อยปลาปล่อยออกไปว่างไปเบาไปยังไงแล้วก็เขาจะสบายใจยินดีอะไรเขาไม่รู้เรื่องเขาไม่ไม่ไม่ไม่ระแวงไม่ระวังอะไรเลยคือไม่รู้เรื่องทีนี้ถ้าเรารู้เรื่องของทางโลกอุจจาระและเห็นจริงเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วด้วยเราก็จะมีอะไรในใจเหมือนกันมันมีอะไรเครียดๆ มีอะไรฟ้องๆกันอยู่แต่ยังเขายิ่งสนิทใจเขาก็ไม่ฟ้องเลยก็ยิ่งไม่มีความรู้ยิ่งไม่มีปัญญาเขายังแน่เดี๋ยวดึงมั่นคงปักษ์ใต้ใจจริงๆเหมือนกันยิ่งเป็นอันที่บอกว่าขออย่างนี้ใครมันจะไม่เก่งเท่าเราก็ไม่เห็นเห็นอยู่เนี่ยเป็นความรู้ใหม่เป็นความเก่งใหญ่มันเป็นความมั่นคงแล้วเขาก็ยิ่งได้ลาไปยศได้สรรเสริญดังกล่าวแล้วเขาก็ยิ่งสุขใจเขาก็ยิ่งตีเปรมใหญ่มันก็กลายเป็นเหมือนกับวิปัสสนาเป็นกิเลสชุด 2 นะสูงขึ้นไปยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีกมันก็ยิ่งผงาดได้มันรวมทั้งเจโตเกิดทั้งปัญญามันยิ่งมีปัญญาเห็นปัญญารู้ปัญญาเข้าใจมันแก่เขาไปทางโลกิยะมันก็เป็นไปได้อีกเหมือนกันสอนลงไปเหมือนกันและจะทำให้ผู้รู้แจ้งเห็นจริงถึงวิมุติที่ยิ่งๆขึ้นนี้เกิดอุฏฐานะ แท้คือยิ่งจะเป็นผู้ตั้งความเพียรเป็นผู้พยายามยิ่งๆขึ้นในการกอบๆสิ่งที่มีคุณค่ามันจะเป็นผู้ขยันขึ้นมาจริงวงเล็บเปิดพิสูจน์พุทธสุภาษิตที่ว่าธรรมใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านทำนั้นวินัยนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตกันจริงๆวงเล็บปิดมันยิ่งจะขยันหมั่นเพียรเอาท่านเดี๋ยวเราไปนึกถึงทางด้านโลกิยะที่จริงเราเอามาอธิบายเป็นรองประธานขึ้นมามากแล้วถ้ายิ่งเป็นโลกิยะมันก็เหมือนกันมันยิ่งขยันเหมือนยิ่งขยันมันไม่เน็ตไม่เหนื่อยมันยิ่งหลงเงินหลงทองหลงเข้าหลงของหลงอะไรแต่มันขยันแต่ปลายมือมันจะขี้เกียจพอจะเป็นเศษสีเป็นอะไรก็ได้ตอนที่กำลังเป็นเศรษฐีใหญ่เศรษฐีแปลกเศรษฐีใหม่โอ้ยไม่เคยได้เป็นเศรษฐี เป็นเศรษฐีใหญ่มายิ่งขยันหมั่นเพียรตื่นแต่เช้ายิ่งเช้ายิ่งทำยิ่งไม่เน็ตไม่เหนื่อยเลยทีเดียวกอบโกยใหญ่เลยแต่ลงท้ายมันจะขี้เกียจพอมันมีมากมันก็ประมาทมันก็ขี้เกียจมันก็หยุดทำมันก็ชี้ให้คนอื่นทำก็ให้คนโน้นคนนี้เป็นไปแทนที่เราจะเห็นในคุณค่าถ้าคนที่เห็นในคุณค่าไม่หยุดหรอกคนนี้ไม่ได้เห็นนี่คุณค่าแต่คนนี้โลกในลาภในยศในสรรเสริญแล้วก็เสพติดชักยิงมากขึ้นยิ่งแก่ขึ้นธาตุกิเลสมันไม่ใช่กิเลสอย่างที่เรียกว่ามันหมายกิเลสอย่างสูงจริงๆแก่แล้วก็ยังจะหอบจะโกยจะออกอย่างชัดๆแล้วนะมันจะไม่ขยันหรอกมันจะไม่ขยันอย่างน้อยที่สุดมันจะรู้ได้เห็นได้ว่ามันจะไม่สอนใครมันจะไม่บอกใครมันจะไม่เอื้อเฟื้อ ทางอื่นถ้าคนที่เราแก่แล้วจะพูดที่แก่แล้วนี่เป็นทางโลกุตระนี่แก่ไปแล้วแม้ร่างกายมันจะทำงานนั้นไม่ได้อีกมากก็จะหาทางอื่นที่เบาลงจะแนะจะสอนจะบอกจะหยุดก็ทำด้วยมือก็จะบอกด้วยปากสมองไม่จะเปรี้ยงก็ยังจะแบ่งทำอะไรต่ออะไรขึ้นไปจะเห็นรูปลอยได้ว่าพากเพียรมีความอุตสาหะพากเพียรขวนขวายต่างกันถ้าน้องจะกลายเป็นยิ่งร้ายยิ่งเมื่อยิ่งเครียดแล้วก็ยิ่งเกลียดเข้าไปมันจะมีลักษณะขี้เกียจซ้อนอยู่นอกจากกิเลสของพวกนั้นจะเลี้ยงผู้นั้นเท่านั้นเองเขาจึงจะรู้สึกว่าเขาขยันตามกิเลสของเขาถ้าไม่แล้วถ้าไม่มีกิเลสแรงแล้วมันมันเปลี่ยนมันเมื่อยแล้วมันก็จะกลายเป็นขี้เกียจให้เห็นเลยถอยลงไปเอาที่นี้ทางด้านถูกลงมันก็จะมีภิกษุเห็น ไม่ใช่ความขี้เกียจทำในวินัยใดเป็นไปเป็นความเกียจคร้านนี่ไม่ใช่มันจะเกิดอุฏฐานะสัมปทาเป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์อยู่ในโลกขึ้นได้จริงๆจะเป็นคนมีประโยชน์ต่อผู้อื่นยิ่งยิ่งขึ้นมันทำให้คนเป็นผู้ประเสริฐดังนี้ต่างหากไว้ใจได้ว่ามันเป็นสัจจะที่จริงมันลงตัวยิ่งไม่ได้อะไรยิ่งไม่เอาอะไรยิ่งว่ายิ่งปล่อยยิ่งกว่านี้ยิ่งจะกลายเป็นเครื่องกลที่มีพลังงานมีฝีจักรที่ดียิ่งขึ้นมันยิ่งช่วยคนอื่นวันนี้เข้าใจก็ไม่เห็นมีอะไรมันมีพรรคมีเพียงพวกข้าบอกเขาสงสารได้ก็มีแต่รู้จักไม่พักไม่เพี้ยนรู้ความรักรู้ความเพียรรู้สิ่งที่ควรเป็นแล้วมันก็ยิ่งสบายยิ่งคุณเอ๊ยถ้าเกิดว่าเรายิ่งทำงานโดยไม่ยึดไม่ติดทำงานโดยที่เราเข้าใจเข้าใจแล้วก็เป็นไป ใครจะรับใครจะไม่รับคนรับก็รับเขาไม่รับก็ไม่รับเขารับเอาไปแล้วเขาก็ได้ดีแล้วก็จะรู้ว่าเออก็ดีมุทิตาจิตเกิดแล้วก็ปล่อยสว่างยิ่งสบายยิ่งไม่ทุกข์ไม่ร้อนแล้วเราก็เห็นความดีนี้อยู่ยิ่งจิตยิ่งเปิดมันทำให้จิตไม่ได้เปิดกว้างให้เห็นคุณงามความดีเห็นสิ่งที่เป็นไปในโลกเราก็ยังเป็นผู้ใจกว้างเป็นผู้ที่รู้ว่าเออคนเรายิ่งเห็นกิเลสของคนอีกแทนชัดเจนขึ้นไปอย่างเหตุการณ์ที่มันมีขึ้นมามีสภาพขึ้นมานี่คุณนึกดีๆเถอะถ้าเป็นคนเองมีปัญญาควรจะเห็นว่าเออมันมีแต่เรื่องจริงทั้งนั้นแหละสิ่งที่เกิดในเรื่องจริงทั้งนั้นเราทำไอ้นี่ไปคนนั้นไม่ชอบใจคนนี้ย้อนแย้งคนนั้นด่าว่าเราคนนี้ไม่ด่าอะไรเงี้ยมันเป็นเรื่องมิเตอร์ที่บอกเรามันจะเข้าใจถึงมิเตอร์เหล่านี้แต่คนนี้แสดงอย่างนี้ออกอย่างนี้คนนี้แสดงอย่างนี้อย่างนี้เป็นมิเตอร์ มันบอกเราตลอดเวลามันไม่มีอะไรมันมีแต่ความจริงความจริงไปในทางชั่วความจริงไปในทางดีความจริงไปในทางที่ซับซ้อนมั่งอะไรก็ได้มั้งมันยิ่งทำให้เรารู้เหลี่ยมโลกมันยิ่งทำให้เรารู้โลกยิ่งมีตัวจริงมาบอกแก่เราส่วนตัวเราเองนั้นมันคงส่วนตัวเราเองนั้นไม่หวั่นไหวยิ่งๆยิ่งสบายยิ่งเบายิ่งเห็นโลกกว้างขึ้นยิ่งเข้าใจยิ่งขึ้นเราก็มีแต่ยิ่งใจดีขึ้นยิ่งยานยิ่งมากปัญญายิ่งมากนะเราไม่ได้ถดถอยในการที่จะหยุดขยันหมั่นเพียรจะท้อแท้ถ้าไม่คิดทางจริงๆแล้วมันไม่ท้อแท้อย่างผมที่พูดอยู่นี่ทุกวันนี้เห็นสภาวะมันหนักขึ้นยากขึ้นยิ่งขึ้นมีอะไรเกิดขึ้นมันมันมันยิ่ง มันจะรู้โลกมันยิ่งกว่าใจมันก็ของจริงนี่เนาะบางสิ่งบางอย่างนี่บางทีบางอย่างเราก็ไม่นึกไปฝันเช่นเดียวกันอย่างบางอย่างแล้วผมก็ไม่ได้คิดได้ฝันว่ามันจะเป็นอย่างนั้นก็บางทีก็บางอย่างก็วางใจและแน่ใจเหมือนกันอ้าวกลับผิดหรอกแต่เราก็ไม่ได้ทดแทนพลิกล็อคแล้วเราก็จะเห็นได้ว่าถ้าจะทำให้เรารู้อะไรซ่อนอยู่ในนั้นมันเป็นสิ่งที่ยากนะตอนนั้นเรายังไม่ได้เห็นถึงขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ถึงขนาดนี้แล้วยังหยิบสิ่งที่มีอยู่ที่จริงเนี่ยออกมารู้ขึ้นไปอีกมีบัญญัติมีสมมุติมีภาษามีปฏิภาณเราจะมีปฏิภาณเพิ่มขึ้นเราจะเห็นสมมุติเราจะเห็นมันอยากจะเห็นของจริงที่มันมาขายความมันมีเป็นจริงเลยยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นเราก็รู้ว่าแรงเราก็รู้ว่าจริง เป็นอะไรแรงขึ้นมากขึ้นหนักขึ้นอะไรแล้วก็จะมีอะไรต่ออะไรอันนี้ขึ้นทำให้เราเตรียมตัวยิ่งรู้ว่าแรงแล้วยิ่งเตรียมตัวเรายิ่งสังวรแล้วยิ่งระวังศาสนามันเป็นอย่างนี้ลงสู่ตารางเป็นอย่างนี้มันยิ่งทำให้เราสังวรมันยิ่งทำให้เรา 2 วันไม่ใช่ว่าวันที่เราระวังไม่ใช่ว่ายิ่งปล่อยปละละเลยเรายิ่งสุ่มสี่สุ่มห้าแล้วยิ่งทิ้งขว้างไม่เอาแล้วอะไรแล้วมันไม่เป็นไปตามแบบโลกีย์นะถ้ายิ่งโลกีย์เราก็ยิ่งถดถอยยิ่งโอ้ยยิ่งกลัวยิ่งร้ายยิ่งไม่ใช่กลัวเลยยิ่งแก่ยิ่งกล้ายิ่งมั่นคงยิ่งเห็นยิ่งเออมันบอกตัวเองว่ามันได้ไม่ใช่มันเสียไม่มีอะไรเสียเลยมันยิ่งเข้าร้อยมันยิ่งมีรอบสูงมันยิ่งหมุนรอบเชิงซ้อนมันยิ่งเห็นว่าได้เรายิ่งได้ ชัดจริงๆมันยิ่งเดินรอบเข้าไปอีกเป็นยานเป็นอุฏฐานะเป็นประโยชน์อันเป็นของเกิดเป็นฐานอุฏฐานะที่จริงนั้นแปลว่าฐานที่เกิดมันยิ่งเป็นฐานเกิดที่สูงขึ้นยิ่งแน่นฐานแปลว่าความตั้งมั่นฐานแปลว่าความเป็นหลักยิ่งเป็นหลักยิ่งเป็นหลักยิ่งเป็นหลักเราจะบอกว่ายึดมันจะเป็นภาษาที่น่ากลัวเป็นภาษากิเลสมันยิ่งเป็นหลักมันยิ่งแน่นมั่นคงมันยิ่งเน่าแน่ขึ้นไปอีกฐานะมันเกิดฐานแปลโดยบัญญัติโดยภาษาฐานะเป็นหลักยิ่งเกิดหลักยิ่งเกิดหลักมันยิ่งเป็นอย่างนั้นจริงๆมันยิ่งเกิดญาณปัญญามันเป็นญาณปัญญาที่ได้รู้ได้เห็นแทนทะลุแจ้งมั่นคงยิ่งเข้าใจอะไรทะลุขึ้นไปอีกจิตใจก็ เบรคขาเด็กเฉยมากเฉยมากยิ่งแน่ไม่ใช่ว่าเฉยหน้าด้านแต่กลายเป็นเฉยเพราะมีปัญญามั่นคงยิ่งแล้วก็ยังมีอุทานให้มีขยันหมั่นเพียรไม่ท้อแท้ยังจะบากบั่นยังจะเป็นไปแต่ก็ไม่บาปบรรลุดุดันแบบทางโลกทางโลกีย์บอกแล้วอาจจะเกิดคิดจะทำให้เกิดประโยชน์จริงๆนี่เป็นปัจจุบันที่จะทำให้เกิดประโยชน์ก็คืออธิบายสู่ฟังยืนยันเสมอว่าพระอริยเจ้าที่แท้เป็นผู้ที่มีประโยชน์มีประโยชน์ทั้งที่จะทำให้เกิดประโยชน์