250527-3-217 ทางเอกภาค3-ตอน217(17ส.ค.2519-หน้า414)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นบ่ายของวันที่ 17 สิงหาคมพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และอบรมธรรมะแก่ผู้ที่มาพำนักพระธรรมสถานสันติอโศกรายได้อธิบายผิดต่างเพลงในแจกแจงละเอียดแล้วก็ไล่มาจนกระทั่งถึงประกอบด้วยบัญญัติพร้อมกันนั้นก็พยายามทำความหมายชี้แจงถึงความที่หมายถึงของบัญญัติต่างๆนั้นทั้งแง่มุมต่างๆไม่ว่าจะแง่ไหนมุมไหนก็มันไม่หนีไม่พ้นความจริงที่มันลงสัจจะนั้นๆ LINE มาตั้งแต่จนกระทั่งมาเป็นอรหันต์ อาราตะจะแยกภาษาจะแยกเป็นอะกับพระหัตถกรรมอะไรก็พยายามสื่อความหมายให้ฟังให้มันลงตัวลงสนอะไรไปแล้วมันรวมความแล้วมันก็ไม่ได้เพี้ยนไปจากสารัตถะจุดที่ดีจุดที่หมายถึงเนื้อหาสาระที่ไม่เพี้ยนจากการเข้าใจง่ายดูได้และทำไมเขาถึงเอาอรหันต์มาใช้สวดอาราธนาไม่ใช้ก็ได้อธิบายแยกแยะไปแล้วถ้าเรื่องของจิตในจิตเป็นที่สุดจึงเป็นเรื่องของการรู้อันแสนประณีตยิ่งและต้องเห็นต้องสัมผัสจริง วงเล็บไม่ใช่เห็นสิ่งถ้าไม่เห็นไม่ใช่เห็นซึ่งหมายความหยาบๆอย่างที่ใช้ลูกกะตาหรอกนะและขณะใดสัมผัสอยู่รู้อยู่เห็นอยู่ในปัจจุบันนั้นๆเลยหาที่เรียกว่าทิฐิก็ยิ่งนั่นแหละเป็นความจริงยิ่งกว่าความจริงใจในขณะที่พักพักอยู่แถวนั้นน่ะปัจจุบันนั่นแหละมันเป็นจริงที่สุดหลังจากปัจจุบันนั้นน่ะจะจริงยังไงมันก็เป็นจริงไม่จริงเท่าปัจจุบันนั้นๆปัจจุบันใดนั่นแหละเป็นจริงที่สุดกว่าอะไรหมดเลยไปนิดนึงก็ยังไม่ถึงแม้นิดนึงก็ยังไม่กินทั้งนั้นความจริงที่สุดก็คือปัจจุบันนั่นแหละปัจจุบันใดๆก็ยิ่งนั่นแหละเป็นความจริงยิ่ง สิ่งใดที่เรียกว่าปรมัตถธรรมเรียกว่าปรมัตถธรรมมันหมายความว่าความตั้งอยู่แท้ๆความทรงอยู่จริงที่สุดหรือจะแปลเอาสารัตถะเป็นที่สุดก็จะได้ว่าความมีที่ยอดยึดความมีที่ยึดได้ดีสูงสุดความมีชีวิตได้ดีสูงสุดจ้องทำให้ประเสริฐสุดท้ายประเสริฐสุดชนิดปราศจากโลภะโทส
อ่านต่อ
ะโมหะไม่ให้เหลือเชื้อความเห็นแก่ตัวเลยแม้ทุเรียนแม้เพียงธุลีในขณะนั้นๆให้เป็นที่สุดให้ได้แล้วก็จบแล้วก็จงจบลง ถ้าตัวท้ายนี่สำคัญแล้วก็จงจบลงในตัวนี่สำคัญถ้ามันรู้ความมีนั้นๆและก็ทำให้มันดีที่สุดให้ประเสริฐที่สุดมันจะมีข้อแม้ลงไปในท้ายลงไปว่ามีความรักมีคำอธิบายมันไม่มีจากรูปภาพโทรศัพท์มองหาความเห็นแก่ตัวอะไรธุลีไม่มีแม้เป็นธุลีให้ได้แล้วก็จงจบลงในตัวเราจบลงในตัวผู้ใดเสร็จคนนั้นก็เสร็จผู้ใดไม่เสร็จก็ทิ้งก็ต้องผูกพันยุ่งยากไปอยู่นั่นแหละมาเอาเป็นจริงเป็นจังมาเอามาจะเอามาใช้ก็หยิบมาใช้เรารู้ว่าเราหยิบมาใช้อะไรในโลกนี้เขาก็หยิบมาใช้แต่ถ้าผูกพันอยู่ก็สิ่งนั้นแหละอันนี้ตั้งใจ ดูดีๆที่นี่พูดถึงปัจจุบันแล้วก็อธิบายปัจจุบันต้องไปหมดปัจจุบันใดผู้ใดรู้จิตเห็นจิตของตนอยู่รู้จิตเห็นจิตของตนอยู่ว่ายังไม่ประเสริฐหนอมันรู้เดี๋ยวมันเข้าใจมันเห็นอยู่รู้อยู่เนี่ยเห็นจิตของตนอยู่ว่ายังไม่ประเสริฐต่อคือพุทธฐานสูงสุดก็ยังไม่เที่ยงหรือยังไม่แท้วุฒิฐานนี่ก็ยังไม่เที่ยงยังไม่ใช่หมายความว่ารู้ในตนว่าเรามีความรักของเราขนาดเท่านี้เท่านี้เราก็สบายแล้วเราก็พอแล้วเราก็เป็นไปได้แล้วดียิ่งแล้ว เราพักอยู่ขนาดนี้ล่ะมีอาการขนาดไหนก็ตามแต่มีจิตมีกายมีกายมีลูกขันน้ำขันดูขนาดนี้ว่าเราพักขนาดนี้ก็พอแล้วก็รู้แล้วว่าพอดีแล้วล่ะแต่เราทำให้มีตลอดกาลตลอดทุกสภาพยังไม่ได้พุทธฐานของเราของเราก็รู้แล้วล่ะมันก็มีแหละแต่ว่ามันยังไม่ได้ดั่งใจมันไม่ได้เป็นไปตามที่ปรารถนาของเราทุกเวลาพุทธฐานสูงสุดก็ยังไม่เที่ยงหรือยังไม่แท้พูดถามแล้วกูถามเนี่ยอันนี้เอาคำว่าพื้นฐานสูงสุดคือความเพียรหมายความว่ารู้ ตัวรู้ในตนอยู่ว่าเรามีความเพียรของเราขนาดเท่านี้เท่านี้เรามีเพียรอยู่ด้วยเรารู้ว่าจิตของเรามันพักจิตพื้นฐานเราทำได้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้อย่างนี้เราก็บอกพอดีแล้วล่ะเราจะไม่สบายแล้วก็มีความเพียรอยู่ในตัวของมันด้วยเท่านี้เท่านี้เราก็สบายแล้วทำน้อยกว่านี้ก็ไม่ควรเพราะเรายังทำได้มากกว่านี้อยู่ก็รู้เข้าใจมีเหตุผลหรือจะทำมากกว่านี้ไปก็ไม่ควรจะเสียหายแก่ตนโดยเฉพาะจากผู้อื่นเราก็รู้แต่มันเข้าใจมีเหตุผลเดียวรู้จุดดีจุดชั่วรู้เข้าใจทีเดียวพักขนาดนี้ก็พอดีเจอคนนี้ก็พอดีแต่เราทำไม่ได้ตามใจเธอนั่นแหละ แต่เราก็ทำให้มีให้ดีที่สุดตลอดกาลทุกการตกตะกอนให้ดีที่สุดตลอดทุกการทุกกาละตลอดทุกสภาพยังไม่ได้เราพูดนั้นกำลังเป็นผู้พ้นมิจฉาทิฐิอยู่ที่เดียวคือมีรู้แต่ทำตามที่รู้ยังไม่สำเร็จเด็ดขาดนี่เรียกว่าคนมิจฉาทิฐิในปัจจุบันเนี่ยปัจจุบันไหนขณะไหนเหมือนกันแล้วเข้าใจอยู่ที่เดียวว่ามีพื้นฐานหรืออุทานเรารู้ว่าเราจะพักแล้วเราจะเพียรเรามีขนาดนี้เรามีพรรคอยู่ในตัวแล้วก็มีเพียงอยู่ในตัวขณะนี้สบายๆพักคำนี้มันพักขนาดเราขนาดไหนก็ตามแต่ตามวาระตามกาลอันควรบางทีกลางวันกลางวันเนี่ย ทำงานอยู่ขนาดนี้มันก็เป็นเชิงพักอยู่ในตัวแล้วมันเป็นเชื้อเพลิงทำหนักอะไรหรอกบางทีเราก็รู้วันนี้เราพักขนาดนี้มันก็เหมือนพักอยู่ในตัวแล้วก็รู้แล้วว่ามันก็สบายดีแล้วเราก็สบายดีมันไม่ใช่พักมากกว่านี้กลางคืนต้องนอนหลับก็ต้องดับทวารทั้ง 5 แล้วเหลือทวารทั้ง 6 จะดับไปลงไปอีกเท่าไหร่ขนาดนั้นขนาดนี้เราก็ไม่ใช่ถึงขนาดจะพักถึงขนาดนั้นแต่ตอนนี้พรรคขณะนี้เราก็สบายๆพอดีลูกแต่เรายังทำไม่ได้ตลอดกาลเพียรขนาดนี้ขนาดนี้เราก็รู้แล้วล่ะทำได้ขนาดนี้ก็รู้ขนาดนี้เป็นประโยชน์นี่เรียนบางทีมันน้อยไปแล้วก็รู้ว่าถ้าน้อยไปตอนนี้มันก็ไม่ดีมันก็ไม่ควรหรือว่ามากไปกว่านี้มันก็ไม่ดีมันก็ไม่ควรขนาดนี้เราก็รู้อยู่แล้วว่าดีแล้วเซียนดีที่สุดแล้วที่เราทำได้ แต่เรายังทำไม่ได้ตลอดกาลอย่างนี้เลยว่าเป็นบุคคลมิจฉาทิฐิอยู่ที่เดียวคือมีรู้แต่ทำตามที่รู้ยังไม่สำเร็จเด็ดขาดปัจจุบันใดที่มีในวันที่ปัจจุบันใดที่ผู้ใดรู้จิตเห็นจริงในตนอยู่ผู้ใดเห็นจิตรู้จิตเห็นจริงในตนอยู่ว่าเราทำได้เรามีอยู่จริงทำอุฏฐานในขณะนั้นๆคือความปล่อยจิตวางจิตเราก็มีอยู่ที่เดียวเนี่ยเราพักอยู่ขณะนี้ฝ่ายกิจการจะไปซื้ออะไรรู้หมดแล้วทำงานก็ทำงานเสร็จเราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไรไม่ การงานด้วยความเพียรในสิ่งที่ทำที่ควรทำเราก็มีจริงอยู่ที่เดียวพอเพียงเราก็มีอยู่จริงอยู่ที่เดียวในขณะนั้นวงเล็บไม่สงสัยไม่ลังเลในส่วนนี้จริงๆไม่ดังเลยไม่สงสัยมีเพียงมีพักอยู่ในตัวพอประมาณเรารู้ทุกขณะเลยว่าเราอยู่ในขณะนี้เรามีอะไรควรตามกาละกาละนี้เป็นอย่างนี้มีคนทำงานควรมีอะไรต่ออะไรทำได้ขนาดไหนก็รู้อยู่ว่าควรขนาดนั้นถ้ามันน้อยไปก็รู้ว่าหาเพิ่มถ้ามันมากไปก็ลดลงรู้อยู่จริงไม่สงสัยเลยว่านี่พอดีแหละดีอยู่แล้วทำได้อยู่เราทำได้อยู่นะแต่จิตเรายังไม่แน่ใจยังลังเลสงสัย ยังตัดสินเท่านั้นน่ะว่าสภาพเช่นนี้เช่นนี้นี่คือดีที่สุดหรือยังฟังดีๆนะทำก็ทำได้ไม่ต้องสงสัยหรอกไม่สงสัยในส่วนนี้ไม่สงสัยว่าเราทำอย่างนี้มีเพียงมีพรรคขนาดนี้แล้วก็ไม่สงสัยแต่มันยังสงสัยอยู่ซ้อนอีกอันนึงเป็นผู้ผู้เป็นอยู่อย่างนี้ก็ชื่อว่ากำลังเป็นผู้พ้นสักกายทิฐิอยู่ที่เดียวนี้เพราะสกายเลอร์ที่ 4 แล้วนะทำได้แล้วกำลังทำได้อยู่ไอ้ที่รู้น่ะรู้เข้าใจบางทีมันก็ได้บ้างไม่ได้บ้างไม่ตลอดกาลตอนนี้ทำได้อยู่ที่เดียวไอ้นี่ฟังให้ดีในอธิบายปัจจุบันนะปัจจุบันนั้นปัจจุบันนั้นแล้วเราก็มีความคิดกับสิ่งที่เราวิเคราะห์จิตของเราหรือว่าอ่านผิดของเราอยู่สกายเลอร์พ้นแล้วอย่างนี้ถือว่า ทำได้อยู่นี่พ้นแล้วไม่สงสัยในภาวะที่กรรมกำลังทำนั่นน่ะมีพรรคมีเพียงก็ไม่สงสัยสวัสดีดีทีเดียวแต่มันไม่แน่ใจยังไม่แน่ใจอีกตัวนึงว่าเอ๊ะนี่มันดีที่สุดหรือเปล่าหรือจิตปล่อยจิตสูงสุดของมนุษย์ที่สูงสุดคือพระอรหันต์ควรเป็นอยู่อย่างนี้หรือเปล่าในขณะที่มีชีวิตทำงานมีพรรคมีเพียงมีวิมุตมี 3 เพราะว่าคนเราก็เป็นอย่างนั้นจิตมันถึงแม้พระอรหันต์การทำงานอยู่ท่านก็ทำงานและจิตของท่านก็เป็นอย่างนั้นอย่างนี้เราก็ไม่รู้จะไปหาอรหันต์เป็นอย่างนี้หรือเปล่าถ้าเราไม่รู้เรายังไม่แน่ใจขณะที่ทำได้อยู่ถือว่าพ้นจากการทีเดียววงเล็บในที่นี้คือสกายยักษ์แห่งพระอนาคามีนะกำหนดลงไปให้ชัดทำความหมายลงไปให้ถูกฝาถูกตัวมีศักดิ์กายะของพระอนาคามีนะจับจิตและดูจิต คำนวณจนกระทั่งถึงสมาธิแล้วนะไม่ใช่ว่ามันหยาบๆอยู่แค่สักกายะหยาบๆใหญ่ๆแค่โลกธรรมแค่อบายมุขอะไรไม่ใช่นะนี่คือทุกท่านสมาชิกที่เข้าใจขนาดของจิตแล้วด้วยแล้วก็ถามว่ามันถามเราก็ว่าเราทำได้แล้วด้วยอุทานแล้วก็ทำแล้วอยู่มีพรรคมีเพียรมีอะไรก็ได้อยู่ขนาดนั้นพ้นวิกฤตอิจฉาในสัปดาห์นี้หยาบๆได้แล้วแต่วิจิกิจฉาในส่วนละเอียดของจิตในจิตยังไม่พ้นวิจารณ์ใน 7 ละเอียดเข้าไปซ้อมไปอีกฟังดูวิจารณ์ตัวนี้ไอ้ตัวละเอียดมันไม่แน่ใจว่ามันเป็นจุดดีที่สุดคือตัดสินที่สุด ตกลงตัวลงตัวที่สุดของมนุษย์ที่ดีที่สุดเป็นอย่างนี้หรือเปล่ามันยังไม่แน่ใจอันนี้ยังไม่พ้นอันนี้พยายามทำความเข้าใจให้ประณีตให้สุขุมจริงๆเถิดพยายามทำความเข้าใจให้ผมอยู่ในสังคมอันนี้เรียกว่าผลการสถิติเมื่อกี้เพราะพี่ชายคนหนึ่งอาทิตย์นี้ดูอันที่ 3 ที่สุดปัจจุบันใดผู้ใดรู้แจ้งเห็นแท้อยู่ในตนอยู่รู้แจ้งเห็นแพ้อยู่ในตนอยู่ว่าตนยังติดยึดและยึดน้อยบ้างก็ยังไปในความรักฐานอันนี้ใช้คำว่าเอียงไม่เอาคำว่า ทำอะไรได้ดื่มจัดไม่เอาจับเอียงบ้างก็เอียงไปในความพักคือพื้นฐานบ้านก็เอียงไปในความเพียรคืออุทานบ้างก็เอียงไปในความดีบ้านก็เอียงไปในความชั่วความชั่วนิรันความชั่วมีวงเล็บต่อด้วยไม่ใช่ชั่วจัดเร็วแรงอะไรนักหรอกเพียงท่านยังดูไม่บริบูรณ์ชั่วคราวนี้ไม่ได้หมายถึงขั้นหยาบคายอะไรถึงขนาดนั้นหรอกนะป้าก็เอียงไปในความดีมากก็เอียงไปในความชั่ววงเล็บไม่ใช่ชั่วจัดเร็วแรงอะไรนักหรอกเพียงท่านยังดูไม่บริบูรณ์ แล้วผู้นั้นก็ตัดสินเอาได้รู้อยู่เข้าใจอยู่ว่าตนนั้นยังติดยึดและยึดน้อยมีอะไรเล็กๆน้อยๆบ้างก็เป็นเอียงไปทางความพักบ้างหรือบ้างก็ยังไม่ทำความเพียรหรือเอียงมาทางดีเอียงมาทางชั่วอะไรเล็กๆน้อยๆอยู่บ้างแล้วพวกนั้นก็ตัดสินเอาได้หมดถือสามีสัจจานนท์รมยานใช้ศัพท์โพธิธรรม 7 เข้าตัดสินได้อย่างถ่องแท้ไปทุกคราวหาแอปอันนี้มีเติมอีกนิดหน่อยถอดถอนความเอียงของตนถอดถอนความเอียงของตนทำตรงกับความแน่ใจของตนนั้นๆว่า ตรงกับความแน่ใจของตนนั้นๆว่าบริสุทธิ์แล้วเราสิ้นความเห็นแก่ตัวแล้วจริงคือมันไปเทียบเท่าที่ตัวอัดปั่นยุทธศาสตร์อัตตาไม่มีแล้วก็ทำด้วยมือด้วยฝูงได้งานที่แท้จริงได้กาละเดินประมาณมัสยิดตาด้วยปริมาณยุทธตาแล้วก็อนุโลมโดยอนุโลมรู้ว่าเราต้องทำอย่างนี้เพื่ออย่างนี้รถเข้าใจแน่ว่าเราตัดสินในวันดีที่สุดบริบูรณ์บริสุทธิ์แล้วโดยความเอียงของตนมีเอียงอะไรรู้แล้วก็ถอดถอนไม่มีความเห็นแก่ตัวตัดสินลงตัวเองเลยมันจะดู หนึ่งว่ามันจะเอียงไปข้างดีข้างชัวร์หรือว่าเอียงไปข้างในมันก็เป็นเหตุเป็นผลของโลกโลกธรรมดามันมีดีมีชั่วโลกธรรมดามันมีพรรคมีเพียรอะไรแล้วแต่มันจะเอียงไปยังไงก็ตามถ้าเราไม่ได้ทำเพราะว่าเราเป็นทำเพื่อตัวเพื่อตนอะไรก็ไม่ถือสาอะไรแล้วก็เห็นว่าในเจตนาอันบริสุทธิ์ของเรานั้นก็ทำพวกนั้นก็ได้ชื่อว่ากำลังพลอัตตานุทิฏฐิก็เป็นสภาพของอรหันต์มีหมดมีสภาพที่รู้ชัดเจนมีสัจจานนท์รวมยาแล้วก็ความสวยตัดสินหมดถือสาได้เลยว่าเรียกว่าสังขารอย่างมีแต่สาขาลูกเพจขายยามีสัจจาน อันนี้แหละพอตัดแล้วมันก็จะเป็นโฆษณาพอหรือยังจิตมันเป็นอย่างนั้นมัดพิจารณาอีกกว่าจะถึงอันนี้ไม่มีประจำปฏิสังขาโยแล้วก็สังขารหลวงและก็ถึงโฆษณาเรียกไอ้ที่พวกนี้พวกนี้มันอธิบายต่อจิตประสาทมันเบาอันนี้ก็เป็นอิสระเกิดไปขัดฟัน อ๋อไม่มีอะไรคั่นหรอกแล้วก็มาเป็นพยานต่อของมันอยู่ในตัวของมันน่ะนี่เรียกว่าอรหันต์มีลักษณะที่เรียกว่าอธิบายปัจจุบันอาทิตย์นี้อธิบายความอธิบายความผู้ยังมีอัตราเศษเล็กเศษน้อยอธิบายขยายคืออัตรานกเนี่ยที่ยังบรรลุไม่ได้อัตราโทษที่ยังไม่รู้ไม่ได้อธิบายเสร็จอธิบายตรงนี้เพิ่มขยายแถมนิดหน่อยผู้จัดไปในความรักความหยุดทานโดยยึดแต่ความรักมีชีวิตมากไปเพียงไปแต่ฝั่งฝ่ายข้างความคาดหวังจนกลายเป็นเศษส่วนแต่กับความสงบความหยุด มันก็จะสั่งสมความปรารถนาก็จะก่อสั่งสมก่ออัตราใส่จิตได้อย่างแท้จริงนี่ก็คืออัตนิยมที่พระอริยเจ้าชั้นสูงจะรอบจะรู้รอบเข้าใจจริงและจะมีความเป็นอยู่หรือจัดการกับชีวิตของตนให้พ้นอัตตานุทิฏฐิที่จะพึงอาจเกิดได้เพราะเหตุนี้เสมอเพราะไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นมานะสังโยชน์กล่าวคือเป็นเพราะว่าสวะที่ไม่สิ้นภพจบชาติอยู่นั่นเองจะเป็นอภิชาวิศวะโลภะ กล่าวคือโรคแรงต้องการจัดอยู่แต่ในความหยุดความรักความสงบเรียกว่าหลงผลยึดพรรคมีอันนั้นเป็นผลตั้งแต่ยึดยึดไอ้ความพักนั่นแหละเป็นคนจนมีอื่นเป็นอื่นไปไม่ได้ก็จะยังกอดทุกข์ให้ตนได้ในภายภาคหน้าถ้าไปติดไปยึดเข้าแล้วก็จะเป็นทุกข์ให้ได้เป็นทุกข์ให้แก่ตนได้ในภายภาคหน้าเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้ที่แท้บูชาพระอริยเจ้าชั้นสูงแล้วจะไม่มีประมาณซักถามจะไม่ประมาทให้ประมาทหรอกรู้ว่าพระก็รับพักผ่อนแล้วเราจะไปเสพคุณกับพรรคเพิ่มขึ้นทำไมถ้าเสร็จคุณก็พักเพิ่มขึ้นไปอีกจิตมันไม่ใช่ของหรอกมันเป็นเศษก็มากๆแต่คนเดียวปฏิเสธวันอาทิตย์วาสนา ปฏิวัติภาวนามันก็เป็นไปตามจริงของมันเพราะฉะนั้นเมื่อเราพอแล้วกำหนดเวียนไปเดินไปตามที่เราจัดตารางชีวิตให้มันไปมันไกลมันไปมันไปมันอย่างนั้นอย่างนี้ควรทำอะไรต่ออะไรดีที่สุดมันก็เป็นไปเองของมันเพราะอะไรจากฉันสูงเห็นแล้วรู้แล้วก็จะไม่สั่งสมและฐานนิยมที่เป็นเพราะว่าอัศวะไปพบเป็นชาติที่มันเป็นเองเป็นของมันน่ะเพราะถ้าไปเข้าจนกระทั่งถึงมันก็จะหลงผลหยุดพักนี้มากได้จนมีอื่นเป็นอื่นไปไม่ได้หนักเข้ามันก็จะเสพติดพอติดแล้วเป็นอื่นไปก็ไม่ชอบจะต้องชอบอะไรที่เคยและที่ 11 ดีเซลเอาไว้จนเป็นอาทิตย์วาสนาจนอยู่ได้อย่างยิ่งอย่างนั้นจนปฏิวัติชนาวิโนนาจะเป็นภาวนาจนเป็นผลอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นแล้ว เป็นความคุ้นเคยเหมือนกับเราไม่เคยติดกิเลสอย่างโล่งๆมาเราจะมาล้างมันก็จะแทบแย่จนกว่าจะออกได้เพราะมันได้อันนี้ก็จะไม่เสียไอ้ออกของใหม่พวกนี้เป็นเพราะว่าแต่ว่าไปพบเป็นชาติและภพหยุดซะด้วยถ้ามันก็จะเป็นอีกกระทิงมันเป็นอีกก็ต้องมานั่งล้างกันอีกนะเป็นไงล่ะไปล้างเมื่อกี้ไปทำมากินชาแล้วล่ะท่านว่าท่านนะไม่ทราบแต่ว่าถ้าจะรู้สึกว่าแม่ถ้ามันเป็นหลงมาอยู่หลังกลับรายการเหมือนกันมันยากอย่างนี้เนี่ยมันรู้สึกเหมือนว่าเราก็ว่าเราก็รู้มันอยู่ชัดเจนอยู่แท้ๆแล้วทำไมมันถึงนักหนาก็ชาตินี้ไปทำพรรคอย่างนี้ชาตินี้คุณไปทำพรรคอย่างนี้มากถึงขนาดน่าจะติด ทำไมมันถึงได้เอียงก็หาดูดกันจริงเลยมันต้องมีเชื้ออย่างง่ายๆเลยนะอย่างนี้นะสตาร์ทติดชีวิตฆราวาสชีวิตประจำวันชีวิตตั้งแต่เรามาก็ไม่ได้ไปเกินไปสั่งสมอย่างนี้ในชาตินี้แต่ผมติดความรักอย่างนี้มากๆนี้ก็จะเที่ยวเหรออีหยังมาทางนี้มากไปจะทำมากไปเลยมาหลงรักมากไปเป็นได้เหมือนกันนะมันก็เลยจำหนักฝรั่งพวกอะไรพวกตะวันตกที่มันต่อ ชีวิตมาแล้วโอ้ยมันทำๆๆมันแข่งขันกันเหลือเกินพวกนี้มันเด้งๆของญี่ปุ่นถ้าญี่ปุ่นที่หน้าคอยดูมันเศรษฐกิจมันแย่มันต่อสู้มากขึ้นมันจะเหมือนกันกับพวกไอ้หลังนักข่าวต้องต่อสู้กับเขาควานหาที่มาเจอสมถะมาเจอพวกนี้ติดใจเลยนี่เดี๋ยวนี้สำนักต่างๆในพวกฝรั่งที่ไปนั่งสมาธิหลับตาแล้วก็ติดสบายพักตรงนี้เพราะว่าทำไมมันจะไม่ติดติดง่ายๆแล้วถอนได้งานแล้วอยู่นั่นแหละก็กินก็อยู่ไปก็เนี่ยว่าตัวเองได้ผลมีมากมีผลอันนี้พาไปติดไปติดไปเถิดไปแล้วล่ะบางทีก็ตายอยู่ด้วยสบายแล้วหาเนี่ยไม่เหมือนที่จริงมันก็ไม่เหมือนนะเพราะว่ามันดูแล้วมันเป็นนักจิตขันจิตพลังจิตขลังเหมือนกันมันเป็นสุขสุขด้วยความสงบเหมือนกันมันสงบมันฟังอยู่แล้วมันก็อยู่อย่างเงี้ย อันนี้หยุดไปนั่งหลับตาได้ถ้ามันมีอะไรจึงจ่ายขึ้นมาก็ลบนิดนึงพักมาเข้าจะมาทักทายแบบนี้ไปก็อยู่ได้คนนี้ก็อยู่อย่างนี้มันก็ไม่ยากนักเรียนวิธีนี้ถ้าไปยิ่งมาประสบการณ์ทางโน้นแล้วมันเบื่อมันหนาวมันไม่ไหวแล้วออกมามันก็ง่ายมันก็ไม่ยากนะถ้าจิตมันจะออกอยู่แล้วแต่ทีนี้มันจะไปจัดให้มันดีที่สุดเท่าที่ของศาสนาพุทธจะสอนจะเป็นยากเนี่ยมันถามจะมาทำสัญญาอยู่เหนื่อยเปล่ากินแล้วมันจะเหนื่อยเปล่ายังมี อันนี้เป็นประเภทที่เรียกว่าศิษย์หลงผลยึดพรรคหรือไม่บางคนก็จัดไปในความเพียรอันนี้พวกความเพียรความธรรมจนไม่รู้พอไม่รู้ควรแล้วก็อุทานดอยหลวงในผลที่ได้หลงได้ผลที่ได้จนกลายเป็นอภิชาวิศวะโลภะเนี่ยเพราะผลที่ได้แล้วก็กลายเป็นโรคอภิชาพิษณุโลกพระเจ้าจึงเกิดเป็นความสมใจเป็นความสุขผมได้เป็นโรคที่เกิดความสนใจและพอทำแล้วมันก็ได้ผลได้ผลนั้นขึ้นมาแล้วก็ชื่นใจติดใจเพียรยิ่งเทียนมันก็ยิ่งเห็นผลก็ยิ่งชอบใจในการก่อการสร้างการทำอันนั้นเทียนอะไรก็ตามแต่มันเกิดขึ้นมาแล้วมันก็เลือนๆ คือมันหลงอ่ะมันอดไม่ได้มันก็หลงผิดไอ้สิ่งที่ได้มันยิ่งล่อใจกลายเป็นครึ่งรอบเห็นผลเป็นเครื่องหล่อจะเซฟด้วยวิธีได้แค่พบก็ตามแค่พบก็ตามปกตินี่มันไม่ใช่หยาบคายจนกระทั่งเป็นกรรมคำถามแล้วนะถ้ากล้ามาสุขนั้นมันก็หยาบคายมากมายแต่ก็ถึงไปถึงกามสุขได้ถ้าเผื่อว่าเผลอถ้าเผื่อว่าไม่รู้ไม่รู้เท่ารู้ทันมันจะไปถึงโน่นเลยทีเดียวนี่เราอธิบายในขั้นละเอียดมันเป็นอภิชาที่ชนะโลภะฉันเป็นโรคจิตก็จะหลงใหลยึดถือแล้วจะเกิดโรคไม่หยุดพรุ่งนี้แพงจะให้มีให้เกิดจนไม่รู้ความเหมาะสมควรอื่นใดกันล่ะมันจะพุ่งเพลงไม่ หมดความควรวงเล็บลักษณะนี้คืออภิชาวิศวะโลภะลักษณะของโลกิยะนั้นผลสุกหรือการได้เสพสมใจมันจะเป็นเครื่องหล่อเครื่องจูงนำคนให้ทำไม่ให้หยุดเพราะคนพวกนี้ทำด้วยมีเครื่องนอกแบบนี้มันสมใจแล้วมันก็ไปนึกว่ามีเวลาได้เราเป็นเรามีเราใหญ่เราโตเราอะไรคือสาวอยู่ตลอดเวลาไม่หยุดอย่าว่าไปถึงสุขเพราะได้ลาภไม่มีนี่หมายความว่าอย่างนั้นอย่างอย่าว่าไปถึงสุขเพราะได้ลาภได้สรรเสริญเลยและอย่าว่าไปถึงศุกร์เพราะเพลินไปในรูปภาพในรูปในภาพสรุปว่าเพลินในเสียงในกลิ่นในรถหรือใน การได้รับสัมผัสทางความอยากภายนอกเลยมันเป็นเรื่องหยาบเป็นขั้นจะต้องรู้และหยุดได้ดับได้มาก่อนพ้นอัตตานุทิฏฐิในเรื่องเหล่านี้มาก่อนเป็นเบื้องต้นขั้นกลางเป็นเบื้องต้นและเป็นขั้นกลางมาให้ได้จริงๆอันนั้นมันควรจะได้มาแล้วที่เรากำลังพูดถึงนี่มันขั้นอภิชาวิศวกรรมส่วนในขณะนี้เรากำลังอธิบายหมายเอาขั้นแม้แต่สุขเพราะปิติใจสุขก็เพลินไปกับยินดีในใจสุขเพราะไม่รู้ตัวว่าตนหลงไปกับความดีนั้นมากไปยึดความดีนั้นนั่นเหนียวเอาเป็นเอาตายกับความดีนั้นชายจนตนเองนั่นแหละเกิดผลเป็นอธิษฐานวิศวะโลภะขึ้นแล้วก็ไม่รู้ VR สมัครกิเลสเกิดแล้วก็ไม่แจ้งมีอนุสัย 6.00 นหยั่งลงในจิตแล้วก็ไม่ไหวฉันอายุก็เล็กๆน้อยๆใส่ยากก็คือหลับหรือมืดมัวยึดยึดอยู่หรือความประกอบขึ้นเป็นตัวตนแล้วก็ยังไม่รู้มันประกอบขึ้นเป็นตัวตนแล้วแต่เราไม่รู้มันจริงๆเราหลงมันอยู่เราไปหลงติดยึดมันจนกระทั่งเราไม่รู้เราไม่รู้ว่ามันมันมากไปแล้วนะนี่เราจนกระทั่งเพลิดเพลินกินดีติดไปกับมันเลยเราก็จะต้องรู้ให้ชัดและทำให้พ้นอัตตานุทิฏฐิเป็นที่สุดให้ได้อย่าให้จิตยึดเกาะกลุ่มเป็น หลงผลเย็ดเทียนจัดเกินไปอันนี้หลงผลยึดเปลี่ยนเมื่อกี้นี้หลงหลงผลักอันนี้หลงผลยึดเพียรจัดเกินไปจนไม่รู้ทุกข์แม้สุขภาพกายก็เสื่อมแล้วแย่แล้วก็ยังไม่รู้ตัวก็ยังเป็นผู้ทำอัตนิยมให้แก่ตนแน่ๆนี่ก็เป็นอัตลักษณ์เหมือนกันโรงพักโรงเรียนมีอัตลักษณ์ทั้งนั้นแต่เป็นพวกประวัติศาสตร์ความยิ่งแม่สุขภาพกายก็แย่แล้วโทร ทรมานแล้วจะขยันเพี้ยนหลงเพียรใหญ่นั่นน่ะเนี่ยมันยิ่งเห็นชัดว่าจะแค่หยาบๆว่าทรมานกายอาตมาฐานนิยมไปนั่งบนตะปูไปเดินบนไฟไปทำอะไรต่ออะไรที่นั่นอยู่อย่างนั้นน่ะมันเราก็เข้าใจแล้วไอ้ทรมานอย่างนั้นแต่ว่าไอ้ทรมานอย่างนั้นจริงๆมันก็ไม่เป็นแต่เพียงรูปแบบหยาบๆเท่านั้นเองซึ่งบางอันบางอย่างมันก็มีผลที่จะเป็นตบะทำที่จะให้เราเรียนรู้จิตใจเหมือนกันถ้าอย่างนั้นแต่จะมาฐานนิยมแท้ๆแล้วมันอธิบายแบบนี้มันทรมานตนหรือว่ามันเกินขอบเขตของตนไปแล้วแล้วต้องไปติดจนกระทั่งเรืออัตราพูดง่ายๆก็คือมันยังเป็นสภาพที่ไม่หมดเชื้อมันยังเหลืออัตราอยู่ภพชาติเป็นเพราะว่าสวะ ไม่ใช่กามมาแต่ว่าอันนี้ไม่ใช่กามาสวะฮาหรือผู้ใดยึดอยู่แค่อภิชาติพิษณุโลกพระอาทิตย์นี้ไปตั้งหลักให้ดียึดอยู่แค่อภิชาวิษณุพระคือจะต้องเป็นอย่างที่ตนหมายนี้แหละอย่างเดียวจะต้องเป็นอย่างที่ต้นไม้นี่แหละอย่างเดียวไม่ปลดจิตไม่ย่อมไม่ยอมวางไม่ยอมวางใจละนะไม่ปลดจิตไม่ยอมวางใจล่ะหากแม้นเป็นอื่นจนก็จะอึดๆอึดอัดขัดขัดยกย่องอยู่ในใจฟังดูได้ตัวอุปกรณ์กิเลสนะอุปกรณ์กิเลสคือมันจะต้องเป็นอย่าง หมายนี่แหละเอาอย่างที่เราหมายเกี่ยวไม่รู้มันไปสัมพันธ์ไปกำหนดสำคัญมั่นหมายยังไงเอาไว้ก็แล้วแต่จะกำหนดจิตไม่ยอมวางใจล่ะหากแม้เป็นอื่นถ้าเป็นอื่นไปก็จะอึดอัดขัดๆอยู่ในใจหนักหนักอึ้งๆอยู่ในอารมณ์อยู่อย่างนั้นแหละหมดแล้วจะอึดอัดมากขาดๆยอดๆมากขึ้นมากหรือน้อยก็ตามแต่แรงแห่งความยึดของความถือดีของผู้นั้นผู้นั้นแย่มากจะน้อยก็แล้วแต่ของใครบางคนนี้แหละคนเดียว บางคนก็น้อยก็แล้วแต่แล้วแต่ของคุณนั่นแหละแรงของคุณนั้นยึดหลักผู้นั้นก็จะทุกข์เท่านี้เท่านี้เราเท่าไหนก็เท่านั้นไม่รู้ได้นะคราวนี้ๆก็จะไม่พ้นทุกข์ไปได้เท่านี้เท่านี้ใครมีสภาวะก็รู้เองถ้าใครเจอแล้วเดินเข้าใจแล้วแล้วมีอยู่แล้วแล้วก็ขอขึ้นมาแล้วก็ยิ่งนั่นแหละเข้าใจมันไปมุ่งหมายเอาไว้ทำไมไม่เป็นอย่างนี้นะเอ้าไปกำหนดอะไรไปยึดอะไรแต่ไม่รู้ตัวอย่างนี้หรอกมันยึดเขาจริงๆเพราะมันไม่เป็นอย่างนั้นมันก็มีจิตอธิษฐานที่สามารถลบเพลงจะให้เป็นตามที่เราว่านะตามที่เราหมายถึงถ้าไม่เป็นก็อะไรก็ทำไม่ได้แล้วอะไรก็ไม่ออกแล้วอาจจะดีใจนะบางทีก็หนีไปพรากไปจากไอ้เรื่องนั้นเรื่องนี้แล้วแต่มันก็ อยู่ในใจขัดๆยักยอกอยู่ในใจนั่นแหละจะมากจะน้อยก็แล้วแต่ของผู้นั้นเถอะมันก็จะไม่พ้นทุกข์ไปได้เท่านี้เท่านี้ก็เป็นเศษเหลือเชื้ออาสวะอยู่เพียงเท่านี้เท่านี้เพราะความเอาแต่มุ่งหมายโน้มน้าวจิตตนอยู่ไม่ยอมหย่อนไม่ยอมอนุโลมไม่ยอมปล่อยจิตเหตุก็เนื่องมาแต่ไม่พิจารณาเหตุปัจจัยอื่นเห็นก็มักจะไม่พิจารณาเหตุปัจจัยอื่นหรือแม้จะพิจารณาเหตุปัจจัยอื่นแล้วเข้าใจในแง่ดีอื่นด้วยแล้วบางทีถ้าพิจารณาแล้วเหตุปัจจัยอื่นที่บอกว่าเออมันก็เป็นอย่างนั้นแหละเราก็ไม่น่าจะไปยึดถือเลยก็เข้าใจอยู่แล้วล่ะแต่ยังให้จิตดันทุรังมันยังมีจิตอยู่อีนั่นเองรู้ก็รู้อยู่แล้วเข้าใจอยู่แล้วล่ะก็ดีแล้วนี่ก็จะเป็น มันก็ยังไม่ยอมวางนี่เลยว่าดันทุรังจะเอาอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นทั้งๆที่มันยังทำไม่ได้อย่างเดียวทั้งๆที่มันทำไม่ได้มันเพ่งจะให้เกิดความสนใจสมใจสมใจสมใจเราให้ได้นี่แหละอภิชาวิษณุมันยังหลอนอยู่ในตัวมันไม่มีอื่นหรอกมันตัวจริงของมันน่ะแต่เราก็ไม่รู้มันถ้ารัฐบาลที่วิเคราะห์กับเขาแล้วพิจารณาเขาแล้วว่ามันเป็นมันเป็นไปไม่ได้ทั้งๆที่มันยังเป็นไปไม่ได้มันยังทำไม่ได้นะมีเหตุปัจจัยอะไรก็วิเคราะห์แล้วแต่มันก็ยังไม่ยอมวางอยู่ในไม่ยอมหย่อนไม่ยอมอนุโลมอยู่นั่นแหละมันก็ยังจะเอาจะเอาจะเอาจะเอาให้ได้ให้ได้สมใจเราให้ได้แค่นั้นเองไม่ให้ขาดไม่ให้วัดเว้นกันล่ะมันก็จะเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วโดยที่มันเป็นเพราะมันเป็นมันมีแล้วก็รู้นี่แหละเรียกว่าอภิชาวิศวะ เพชรแท้มันเป็นอย่างนี้นี่อธิบายให้เป็นแม้แต่ที่มันเป็นเงาซ้อนเงานะพี่ชายวิศวะโลภะเพ่งแล้วรู้ไม่รู้เสริมเขาด้วยอำนาจของความดันคือเราเป็นธรรมพระดื้อด้านไม่ยอมหลับยอมปล่อยอภิชาวงเล็บอภิชาบอกวิษณุบอกโลภะอภิชาติก็คือเพ่งหรือมุ่งมั่นคือเสมอๆอย่างยิ่งติดต่อเนื่องกันอยู่ไม่ขาดไม่ให้วรรคเว้นกันล่ะแล้ววิศวะโลภะกับความอยากได้ความมุ่งจะเอาความจะสนใจสนใจสนใจเราให้ได้รูปภาพมันคือจิตยอดดันทุรังเป็นกิเลสร้ายตัวหนึ่ง ซ่อนอยู่ในจิตเก่งร้ายกาจเหมือนกันหลบซ่อนอยู่ในจิตเก่งร้ายกาจเหมือนกันจับตัวมันให้ดีๆมันเป็นจิตเลวแท้ๆตรงๆตัวนี้เป็นจิตเลวแล้วนะส่วนจะไปยึดดีนั่นแหละก็คงเป็นดีล่ะไม่ว่าอะไรความดีนั้นเป็นดีแต่ทีนี้จิตตัวนี้เกิดแล้วโดยตรงเป็นจิตที่ยังยึดอยู่ทั้งๆที่รู้แล้วว่ามันไม่น่ายึดต่อไปเนี่ยมันคนละตัวเลยนะมันคนละตัวแล้วพอเอาตัวนี้อาจตัวนี้ว่ามันเป็น 10 แล้วรู้ให้ได้ว่าตัวนี้เป็นสิทธิ์เร็วๆไม่ใช่รูปานังเสียด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นตัวดูปลาร้าราชินีชายยุทธการโลภะฟังให้ดีนะมีอธิบายให้เข้าใจว่าอธิษฐานมันเป็น วิชาวิศวะโลภะอภิชาติอาจจะเป็นจิตรลดาหรือไม่เป็นก็ได้มันเป็นรูปปั้นนางอัจฉริยะยุทธการหมายความว่าเพ่งดีเศรษฐกิจดีเกินไปติดดีเกินไปทิศดีเกินไปแต่อันนี้ไม่ใช่รู้อยู่แล้วบางทีเหตุผลกับรู้แล้วมันยังทำไม่ได้ก็รู้เหตุรู้ผลด้วยไม่ใช่ไม่รู้จะเรียกดีได้ยังไงบางทีมันเรียกว่าดีไม่ดียังไม่ได้ก็ดูแล้วเหตุผลคนเดียวแต่ก็ยังดันทุรังอยู่ในนี้มันเป็นตัวเลวเป็นคำพระไม่ ทั้งๆที่มันยังทำไม่ได้นี่ก็รู้พิจารณาแล้วตามแล้วรู้แล้วด้วยอ่านอย่างนี้ก็มีอันนี้เราไปอภิชาที่สามารถโลภะแท้มันสอนอยู่นิดนึงไม่ใช่รูปานังอาทิตย์นี้ชายที่แตกต่างไปเลยรูปวาดน้ำอสุจิพี่ชายเย็ดแตกต่างประเทศดีเพียงพอดีจะเอาให้ได้นะรู้แล้วว่าดีแต่ก็ไม่ๆๆยอมรู้แล้วว่า
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive