250527-3-216 ทางเอกภาค3-ตอน216(12ส.ค.2519-หน้า411)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

โฟลเดอร์2524-25 MP3 ทางเอก-ภาค3- 232 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์87 KB
วันที่แก้ไข27 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

ทีนี้ก็มาเกี่ยวเนื่องเพราะๆมาแล้วก็ไม่รู้แจ้งถึงอีกตัวหนึ่งภาษาอันเป็นรากศัพท์ของอัตตาเมื่อกี้อ้าขานั่นมันก็เป็นสิ่งที่หลงมาเป็นเรานั่นแหละก็เป็นอัตตาอยู่เหมือนกันถ้าความหมายแล้วมันก็มีอื่นแตกต่างจากกันแต่ทีนี้เอาภาษาอีกตัวนึงเข้ามาเรียกผู้ที่รู้จักอันเป็นรากศัพท์ของอัตราก็เป็นความเป็นไปความดำเนินไปอยู่อาจจะก็ไม่เป็นไม่ไปอาตมาหมายความว่างั้นไม่เป็นไม่ไปและไม่ยึดในอะหะจริงๆธรรมะโดยเนื้อหา กูนี่รู้จะไปซ้อนกันอยู่ในนั้นแหละมันเหมือนอันเดียวกันอันเป็นราวหรืออาจเป็นตัวเป็นตนภาษามันแย่เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้อาหารขอบคุณนะรู้จักใกล้เคียงกันมากน่ะถ้ารู้จริงแล้วมันก็ไม่มีอะไรหรอกมันก็ละลายอยู่ตามลำดับของมันเท่านั้นเองและไม่ยึดในอาหารจริงๆไม่หลงในอากาศหรืออัตลักษณ์ แจ้งความจริงอันแท้จริงคือถึงสัมผัสถึงทีเดียวจิตมันถึงจริงๆก็ไปพูดถึงซึ่งอรหันต์เพราะพวกนี้ได้รู้จักอะแล้วรู้จักอะตะที่แท้ก็เป็นพูดถึงเพราะอย่างถึงความแจ้งจริงๆก็หมายความว่าจิตของเราไปถึงมันได้เป็นรหัสอาจจะของเราไปถึงเนื้อถึงตัวมันได้ทีเดียวอย่างแจ้งความแท้จริงนั้นเป็นชัดเจนวงเล็บบวกรหัสตอนนี้ก็แยกภาษาออกมาเมื่อกี้อ่ะเป็นยึดเป็นราวอันนี้ก็เราเองเราไปยึดไปเจาะตัวนั้นรู้แจ้งจับตัวมันได้ข่าวก็ถึง อรหังเท่ากับไม่ลึกไม่ลับไม่มัวไม่เมาไม่ขุ่นไม่หมองอรหันต์ไม่ลึกลับแล้วก็มันเห็นแล้วนี่แต่ก่อนมันอยู่ลึกอยู่รับนักมันอยู่ยากอยู่เย็นนักมันไม่เจอมันไม่รู้มันตอนนี้รู้มันแล้วเจอมันแล้วเป็นอะบวกรหัสถ้าไม่ลึกลับจริงๆรหัสตัวนี้มันแปลว่าลึกลับสหกรณ์รหัสอะไรพวกเนี้ยราคาไม่มัวไม่เมาไม่คุยไม่มองอะไรหรือถึงซึ่งพระนอกจะหาอาหารแล้วก็เหมือนกัน อุกรนั้นเองรัตตะก็คือไม่มีความกำหนัดตัวละตะในแปลว่าความกำหนัดเมื่อเช้านี้ก็รู้มันพูดกระชับรัตตะวีระศักดิ์ตอนนี

อ่านต่อ

้แปลว่าความกำหนัดไม่มีความกำหนัดไม่หลงยึดในความกำหนดให้ใช้ภาษาลงไปอีกไม่หลงยึดในความกําหนดจิตที่มันไปกำหนดเข้าไปนี่แหละนั่นแหละมันไปยึดเข้าแค่นั้นมันเป็นจิตมันไปมันไม่รู้ตัวนะมันเป็นกำหนดเขาแล้วมันก็ยึดตัวกำหนดนั้นที่เราเรียกว่ากรรมหนักเราไปสำคัญมั่นหมายสิ่งที่เขาแล้วก็ไปยึดไว้โดยที่เราไม่รู้ตัวว่าเราไปยึดค่าในเรื่องของพระอาทิตย์ ไม่หลงยึดความกำหนดเป็นผู้รู้แจ้งในการเลือกตั้งเรียกว่าเป็นผู้รู้แจ้งในการที่ตัดคือรู้ขนาดของสิ่งพวกนี้ยังชัดเจนเลยคือสิ่งที่ก่อเป็นตัวนั้นๆขนาดเท่านั้นเท่านั้นรู้ในทรงรู้ในรูปร่างรู้ในอำนาจรู้ในรถรู้ในฤทธิ์ของมันรู้ต่ำสูงรู้ดีรู้ชั่วขอสภาพนั้นของสิ่งนั้นเรียกว่ารู้ไม่ใช่ภาษาเรียกแล้วตอนนี้รู้สภาวะของมันเลยเราจะเรียกว่าใหญ่ว่าน้อยเราจะเรียกว่าเป็นอำนาจหรือเป็นรถเป็นฤทธิ์อะไรก็ตามแต่เป็นต่ำเป็นสูงอะไรรู้ในสิ่งเหล่านั้นรู้ดีรู้ชั่วรู้จักรู้สูงรู้ดีรู้ชั่วของสภาพ ของสิ่งนั้นเป็นผู้รับทราบได้เลยพอดีว่าชั่วยังไงสภาพนั้นการใช้ภาษาสมมติเอาใช้อักษรในภาษาการใช้อักษรสมมติขึ้นใช้แทนว่าหากใช้ตัวหอมเป็นผู้รู้แจ้งในโคจรคือความเคลื่อนไหวบทบาทการดำเนินไปสิ่งที่ยังเป็นพลังงานแต่สิ่งที่ยังเป็นพลังงานมีทิศทางอย่างนั้นอย่างนั้นพลังงานนี่ก็บอกทิศทางมีความตรงที่มีความคดมีความตรงมีความคดอย่างนั้นอย่างนั้นมีความช้ามีความเร็วจากนั้นเท่านั้นเท่านั้นมีความยังไม่ถึง มีความเกินไปแล้วรู้ทันยังไม่ถึงก็รู้เคยไปแล้วก็รู้รู้ขนาดมันทั้งนั้นน่ะก็รู้ระยะรู้กำหนดได้มากไปน้อยไปยาวไปสั้นไปต่างๆการใช้อักษรสมมติขึ้นใช้แทนว่าตักไอ้ตัวที่มันรู้ขนาดรู้อะไรต่ออะไรอยู่ยังไงเนี่ยเป็นสัตว์ตัวนี้เรียกว่าผู้รู้ชัดในสมาธิสั้นหรือสมาชิกคือรู้ถึงอดีตที่หมายที่มีสภาพรวมถึงอาทิตย์จิตที่มีสภาพการเช่น ในความเป็นธรรมรู้ถึงอดีตที่มีสภาพโคจรเช่นรู้ความเป็นตะได้จริงแล้วก็จะให้เกิดจะต้องให้งามจะให้เกิดก็จะต้องให้งามเรียกว่าอะไรหรืออ่อนนี่แหละอันนี้เรียกว่าจิตจิตดีหน่อยและรู้ความเห็นความแจ้งอะไรรู้สภาพที่มันเป็นไปเพราะฉะนั้นเมื่อใช้จิตใจให้เกิดต่อไปก็จะให้เกิดที่เราจะให้เกิดก็จะต้องให้งาม ต้องให้เป็นแกนงานนี่อ่านรักหรืออ่อนต้องให้เป็นแกนเป็นแก่นแท้ๆเรียกว่าอ่อนหรืออะไรมีความหมายเยอะแต่ความหมายโน้มน้าวมาหากันแล้วเราจะเห็นได้ว่าแม้จะพูดเคียงกันไปก็เป็นไวพจน์เท่านั้นเองแท้จริงมันก็อันเดียวกันนะแต่ต้องให้งามจะต้องให้เป็นแกนเป็นแกนนี่ก็ดีนั่นแหละงามดีแล้วให้ข้าวแกงให้เป็นแก่นแท้ๆนี่เร็วก่อนเป็นเนื้อในที่ดีพร้อมก็เลยว่าอ่อนหรืออะไรอ่อนเนี่ยเราเรียกอย่างไทยๆไทยเราก่อนเลือกก่อนมาลีก็ไม่มีสระผมไม่มีสระอออะไรหรอกเป็น เสื้อไนกี้ดีพร้อมเรียกว่าอะไรเป็นเพลาที่จะให้ประโยชน์แก่กงกรรมแก่จักรวรรดิเป็นเพลาเป็นแกนเป็นแก่นของมันจริงๆที่จะให้ประโยชน์แก่กงกรรมใช้ประโยชน์จากจักรวรรดิเป็นตัวกลางเป็นตัวแท้ๆกันกลางทางเรามันอันเดียวกันนั่นแหละเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็คือเป็นส่วนเนื้อแท้จุดกลางเป็นตัวนำเป็นแกนจะเอาความหมายยังไงก็พยายามเข้าใจถึงจุดหมายมาให้ได้ว่ามันมันอันเดียวกันแต่เราไปเอาไปตั้งชื่อวัตถุกันถ้าแกก็อย่างนึงนะถ้าเราก็อย่างนึงนะถ้าแกก็อยู่อย่างนี้ก็เรียกว่าแกนถ้าเราจะต้องไปใช้กับไอ้รอไอ้ อะไรต่ออะไรเลยอย่างนั้นน่ะเป็นเนื้อในที่ดีเขาเรียกว่าเนื้อในที่ดีก็อันเดียวกันนั่นแหละเนื้อในอันไหนล่ะเนื้อในเทาจะเรียกว่าเนื้อนายไหมนายตรงกลางเลยแกนหลักแสนมันจะเรียกว่าเนื้อไหนมันก็เนื้อไงเป็นกงกรรมแต่ถ้าเผื่อว่าจะเป็นเพลาก็เป็นเพลาที่จะให้ประโยชน์แก่กงกรรมแก่วัฏจักรแก่โลกหมุนไปโดยต้องอาศัยฤทธิ์อาศัยแรงจากเหล่านี้เป็นกำลังใหญ่จริงๆต้องอาศัยการใช้กำลังใหญ่ของเรานี่แหละเป็นฤทธิ์เป็นเดชอาศัยแรงนี้ไปจริงๆเป็นเพลาให้แก่เขาแท้ๆเป็นเนื้อในอันสำคัญ จึงจะเรียกว่าอรหังคืออะไรบวกหรือ แต่มันจะมีตัวเกิดไม่มีจิตตัวคั่นกลางถ้าไม่ผสมกับอะไรอะไรก็ต้องให้มันรู้ถ้ามันยังไม่รู้มันเป็นรหัสถ้ามันรู้เสียแล้วก็มันก็ไม่รักถ้ามันยังไม่รู้ชัดมันก็เป็นรัฐบาลเป็นความหวังเป็นความเป็นกิเลสอยู่ถ้ามันรู้ชัดแล้วต่อไปหรือว่าจะเอาแยกภาษาจากอรหันต์หรืออนัตตาอะไรนี่พวกเรามีภาษาซึ่งเราไม่เข้าใจความหมายแตกต้นมันผมก็ไม่แยกให้ฟังทุกคะแนนนักภาษาศาสตร์จะมาแยกมุมไหนกลับมาพอ มันจะแยกไปมากกว่านี้ก็คงจะยากแล้วล่ะเอาด้วยทุกทางอาจจะเป็นภาระกับพระหรือจะเป็นอาทิตย์นี้แต่ที่ใช้อรหันต์เราเคยได้ยินแต่อารังอาราตะไม่ค่อยได้ยินไม่ค่อยใช้แต่มันก็เหมือนกันมันเหมือนกันมันซ้อนกันอยู่มันเป็นไปเพราะมันเป็นคู่กันแค่นั้นเองแต่ที่ใช้อาหารมาเป็นสมมติบัญญัติเรียกผู้มีผลกับวงเล็บไม่ใช้อารยธรรมก็เพราะรหัสเป็นรูปอาหารที่มันเป็นรูปมันรู้ง่ายหน่อยครับว่าเป็นส่วนชัดที่จะยกมาพอ ได้ง่ายกว่าอนัตตาที่เราพูดนี่มันเป็นตัวแทนในๆๆแล้วนะมันเป็นตัวปัญญาเป็นตัวจิตตัวที่เรียกว่ามันเป็นยอดแก่นยอดแจงมันตัวที่เทวดาดีพร้อมภาพเป็นที่สุดหรือว่ามันหมดลึกลับแล้วว่ามีแต่ตัวปัญญาแล้วมันหมดกิเลสแล้วด้วยมันหมดปัญหาแล้วด้วยมันประสบความสำเร็จแล้วด้วยเกลี้ยงจริงแล้วด้วยถึงเรียกว่าอารักอะไรแล้วแยกแยะเนื้อหาที่มันมาจากภาษาตัวหนังสือเอามาผสมกันแยกให้ฟังแล้วแต่ทีนี้พอได้ตัวสุดแล้วเราเรียกชื่อ 2 ชื่อนี้แหละแต่ว่าเราไม่ค่อยได้เอาขาก็ตามมาใช้เราเอาแต่อรหังมาใช้เหตุที่เอาอ่ะรักษามาใช้เพราะอะไรหามาใช้เพราะอะไรเป็นรูปเป็นส่วนชัดที่จะยกมาพอรู้กันได้ง่ายกว่าอนัตตา พ่อแม่จะเรียกว่าลูกเรียกว่ากายฟังให้ดีนะเรียกว่าลูกเรียกว่ากายมันก็เป็นรูปขั้นสุขุมรูปมันเป็นรูปขั้นละเอียดมากแล้วถึงแม้จะเรียกว่าลูกก็ตามถ้าเป็นกายก็มันขั้นทิพย์ประกายมันเป็นกายที่ละเอียดยิบแล้วคือเป็นความละเอียดความเล็กความประณีตจริงๆรู้ยากกันยิ่งอยู่แล้วแต่มันยากแล้วจะเรียกอรหันต์รักษาก็ตามสวนอนันต์เป็นรูปอาสานี้ไปถ่ายรูปที่ซ้อนอยู่กับลูกนั้นๆไปหารูปที่ซ่อนอยู่กับอรหันต์ที่สอนอยู่กับลูกเท่านั้นคือมันเป็นตัวเดียวกันเท่านั้นแหละที่จริงมันเป็นตัวถูกรู้กับตัวรู้มันเป็นรูปคำนามอดิศรกันอยู่ กลับรูปนานๆมันดูยากได้อนุญาตจับได้ไล่ทันยากกว่าลูกเพราะลูกกับน้ำเนี่ยถ้ายิ่งละเอียดแล้วนี่มันยิ่งถึงธรรมดาๆจับนามมายากกว่าลูกอ่ะมันไล่ทันได้ยากกว่ารูปเหมือนเรารู้นามนั้นได้นั้นต้องเรียนรู้ยากกว่ารู้รูปกันเองอะก็เช่นกันมีนัยยะดั่งกับน้ำแอร์ถูกสายไม่ได้เลยเหมือนๆกันกับเรารู้เรารู้รูปเนี่ยเรารู้ได้ง่ายกว่านามสกุลก็เช่นกันมีนัยยะดัดกับเป็นนาม นักอกหักบ่มักของอรหันต์ก็เป็นนามของอรหันต์เพราะอลาสก้านั้นแท้ๆก็คือนามรูปชนิดหนึ่งสารคดีแท้ๆก็คือนามรูปชนิดหนึ่งคือจิตที่แสดงสภาวะคณิตศาสตร์กับโคจรที่ต่างก็คือจะได้ก็คืออาสะเท่านั้นนั่นเองแยกกันเด็กขาดไม่ได้มันแยกกันจริงๆไม่ได้หรอกมันเป็นนามรูปคู่สุดท้ายเป็นตัวที่รู้ไอ้ตัวเกิดตัวสุดท้ายตัวเกิดที่มันเกิดจากวันเกิดญาติเด็ดขาดไม่ได้อนัตตานั้นเป็นความละเอียดเหลือเกินเป็นปัจจัยเป็นของผู้นั้นเอง เพลงเกิดระดับเองทันทีในตัวโดยที่ผู้อื่นไม่อาจจะรู้ได้ด้วยทันในบางสิ่งบางอย่างทำเป็นสิ่งที่อยู่ในตัวเฉพาะตัวแต่เป็นสิ่งที่อยู่ในตัวเฉพาะตัวเช่นพลังงานวงเล็บเปรียบได้กับการรักษาย่อมแปลสภาพไปง่ายกว่าสสารวงเล็บเปรียบได้กับอะไรหรือพลังงานย่อมจับที่ชี้สัมผัสรู้ได้ยากกว่าสสารเหมือนกันพลังงานนี่รู้ได้ยากกว่าสสารเหมือนกันอย่างนั้นแม้โดยทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูงขั้นละเอียดแม้โดยทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูงขั้นละเอียดสสารกับพลังงานนั้นก็แยกออกจากกันไม่ได้เด็ดขาดฉันใด กับพลังงานนั้นแยกออกไม่ได้เด็ดขาดฉันใดพระรัตนก็ฉันนั้นแต่ในทางวิทยาศาสตร์อย่างขั้นสูงขั้นละเอียดก็เหมือนกันนะสถานการณ์เขาแยกออกจากกันเด็ดขาดไม่ได้หรอกเอาเข้าจริงๆแล้วเราก็หารหัสกับภารตะก็ฉันนั้นเมื่อจะเลือกใช้ทีนี้เมื่อจะเลือกใช้ใช้บัญญัติในขั้นตอนที่สุดนี้มีอธิบายไว้เฉยๆหรอกที่จริงน่ะมันละเอียดจนเกินพวกคุณเองก็ไม่มีโอกาสจะไปพูดกับใครหรอกแต่เขียนไว้จะได้จริงๆผมก็คิดว่าจะฆ่าทิ้งด้วยซ้ำไปผมมีค่าทิ้งหลายอันนะที่มันไล่ภาษาอังกฤษอันนี้ก็ได้อธิบายไปแล้วบางครั้งก็เอาไว้ ผลสำคัญสุดยอดก็ทำทิ้งไว้แต่บางครั้งก็เหมือนกันแหละละเอียดไปจนกระทั่งบางอย่างก่อนที่จะให้คนเดียวเนี่ยถ้าทิ้งไปตั้งเยอะนะแล้วเมื่อจะเลือกบัญญัติใช้บัญญัติขั้นประณีตสุดนี้ผู้รู้ท่านจึงไม่นำอารยธรรมไม่นำมากล่าวขานทำไมไม่นำมากล่าวขานกันนักแต่นำมาใช้เรียกผู้บรรลุสูงสุดเรียกจุดยอดของผลสหรัฐเรียกจุดยอดจุดทุกคนไม่เอาคำว่าอนัตตามาเรียกทรัพย์เพราะว่ามันมันดูยากเกินไปถ้ามันไม่ถึงมันลึกเกินไปแต่ถึงขนาดถ้ารู้ตัวอรหันต์มันจะอยู่คู่กัน รูปนามแบ่งรูปนามได้ชัดแล้วก็อัดตัวเดียวกันนั่นแหละเป็นตัวเดียวกันแล้วเป็นแต่เพียงเป็นตัวเกิดตัวสุดท้ายเป็นนามรูปตัวสุดท้ายก็เลยเอามาเรียกด้วยเหตุผลในนี้แหละเราถึงได้รู้จะอ่านนี่มันรู้เกินรู้ไปแล้วล่ะที่จริงยิ่งไม่พูดก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอกแต่เรื่องนี้นะมันเขียนไว้ในนี้ก็ไม่มีใครว่าอะไรที่จริงไม่แน่หรอกเวลาจะเอาลงหนังสือใหญ่อาจจะฆ่าทิ้งก็ได้ตอนนี้เอาแต่อาหารมันจะถึงอรหันต์หาเรื่องของจิตในจิตเป็นที่สุดจึงเป็นเรื่องของการรู้อันแสนประณีตยิ่งหนาเราก็จิตในจิตนี่เป็นการรู้อันแสนประณีตจริงและต้องเห็นต้องสัมผัสจริงวงเล็บไม่ใช่เห็นซึ่งหมายความ อยากจะใช้ลูกกะตาหรอกนะมันต้องเห็นต้องสัมผัสจริงๆและขณะใดสัมผัสอยู่รู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั้นๆเลยเรียกว่าทิฐิในปัจจุบันนั้นเลยก็ยิ่งนั่นแหละเป็นความจริงยิ่งกว่าความจริงใจในการอธิบายมาแล้วสัมผัสที่ปัจจุบันเดี๋ยวนี้แหละมันจึงเป็นความจริงกว่าความจริงใจผ่านมาแล้วมันไม่จริงก็ทีนี้กับเดือนนี้เดี๋ยวนี้มันยิ่งกว่าปัจจุบันกว่าเมื่อวานนี้กับวันนี้เมื่อวานนี้มันจะไปจริงอะไรวันนี้จริงกว่าวินาทีที่แล้วก็วินาทีนี้วินาทีนี้ยิ่งกว่าครับเด็ดจริงอันนี้อีกเพราะฉะนั้นใครไประลึกชาติถ้าไประลึกชาติมอญหลงเก่าๆมันยิ่งเก่ามันยิ่งไม่ค่อยจริง เก่านานเท่าไหร่ยิ่งไม่ค่อยจริงเอาใหม่ๆดิเดี๋ยวนี้จริงๆใหญ่จะรู้ความจริงตามความเป็นจริงจะรู้ชัดรู้ 7 เอามันยิ่งใหม่ๆระลึกชาติให้มันได้วินาทีนี้เพราะวินาทีนี้ปั๊บมันตกลงไปปั๊บจับวินาทีนั้นขึ้นมาเลยนี่แหละตัวระลึกชาติตัวนี้ยิ่งเก่งมันกลับกันก็ทั้งโลกเขานึกว่าแหมยิ่งระลึกชาติไปถึง 500 ชาติพันชาติได้มากๆยิ่งลึกๆไกลๆเก่าๆยิ่งเก่งไม่เก่งนะไปแจ้งทำแท้ๆแล้วต้องรีบได้เดี๋ยวนี้วินาทีที่แล้วนี่ก็ชั่วไปแล้วฮะไม่เอาเปรียบวินาทีที่แล้วดีเออใช้ได้พอดีต่อที่ดีกว่านี้ได้อีกไหมพิจารณาไปเรื่อยถ้าเป็นได้อย่างนี้ดีกว่า อาจจะระลึกชาติจารึกสิ่งที่ผ่านมาแล้วให้มันเท่ากันอย่างนี้อันนี้บางทีทำชั่วไปตั้งนานแล้วก็ทักไปตั้ง 5 ทักแล้วยังเฉยนะมันผิดแล้วหาใหม่ไม่รู้เรื่องเลยดูดีๆอย่างนี้ก็ยิ่งแย่ใหญ่เลยยิ่งกว่าเรือเกลือขาดไม่รู้เรื่องไม่เอาเราต้องมีไว้มีปฏิภาณมีจิตที่เร็วระลึกรู้รอบถ้าทำอะไรไปแล้วก็รู้สัมผัสไปแล้วรู้แล้วทบทวนอีกก็ได้จะมีที่เร็วพอมีปฏิภาณที่เร็วพอรู้ว่าเออไอ้นี่ไม่ดีไม่ดีรีบกลับตัวคดีส่งไปต่อดีไปใหม่ดีไปอีกไม่ได้แก้ได้เดี๋ยวนั้นเราก็หมดบาปอยู่นั้นไม่ใช่บทบาทหรอกทำแล้วมันบาปแล้วมันก็บาปแล้วอย่าทำอีกนะแก้มันใหม่แล้วมันจะได้ชำนาญไปในทางใหม่ ให้นี่มันตกตะกอนไปมันก็เป็นสิ่งที่เป็นฐานหรือว่าตั้งลงเรื่อยเพราะฉะนั้นต้องแก้ด้วยแก้ด้วยแม่ทำอย่างนี้ปั๊บก็ยังมีทหารใหม่ทับลงไปปั๊บมันก็ยังมีถ่วงด้วยมันก็ยังมีการแก้ไขให้มันไม่แก้หรอกที่จริงมันไม่ได้ไปเลิกอันนั้นแปลว่ามันก็ยังมีสิ่งที่ถ่วงใหม่ขึ้นมาเพราะอย่างนั้นพยายามปรับให้เร็วถ้าเป็นความจริงสิ่งใดที่เป็นความจริงยิ่งเป็นความจริงใดที่มันเป็นปรมัตถ์ในปัจจุบันเท่าใดเท่าใดก็นั่นแหละเรียกว่าเป็นความจริงที่ยิ่งกว่าความสิ่งใดที่เรียกว่าปรมัตถธรรมท่านหมายความว่าความตั้งอยู่แท้ๆความทรงอยู่จริงที่สุดหากปรมัตถธรรมครั้งที่ทรงอยู่ความตั้งอยู่ แพ้ความสูงอยู่จริงๆที่สุดหรือจะแปลเอาเอาสารัตถะเป็นที่สุดก็จะได้ว่าความมีที่ยึดได้ดีสูงสุดจงทำให้ประเสริฐสุดชนิดปราศจากโลภะโทสะโมหะไม่ให้เหลือไม่เหลือเชื้อความเห็นแก่ตัวเลยแม้เพียงธุลีในขณะนั้นนั้นให้เป็นที่สุดให้ได้แล้วก็จงจบลงในตัวตบท้ายด้วยแล้วก็จบลงในตัวเนี่ยเอาความชัดเจนทั้งหมดปรมัตถธรรมธรรมะแปลว่าทรงไว้มีจิตที่ทรงไว้และมีความมีนั่นแหละที่ยึดไว้ดีที่สุดผลไม้ที่สุดประเสริฐที่สุดอย่างไรในนี้ อธิบายความด้วยว่าปราศจากโลภะโทสะโมหะไม่ให้เหลือแม่เชื้อความเห็นแก่ตัวทั้งนั้นแม้แต่ธุรกิจใดๆก็เป็นที่สุดให้ได้นี่เรียกว่าสาระหรืออัตลักษณ์ของมันแท้ๆเราต้องการความหมดสิ้นของอันนี้เรียกว่าปรมัตถธรรมจิตที่ทรงไว้อย่างนี้แหละทำนี่ก็คือธรรมะพระทรงไว้ณที่ส่งไว้ซึ่งบรมอัตถะสาระที่เยี่ยมยอดประเสริฐสุดและตัวสาระเองคืออะไรสาระเองคือความปราศจากโรคโทรศัพท์เป็นจุดเป้าหมายแม้แต่ธุลีละอองก็ไม่มีความเห็นแก่ตัวไม่เหลือเลยจริงๆอย่างนี้เรียกว่าทำไม่ได้แล้วยังมีการกระชับด้วยมีนิสิต ศักดิ์ศรีซ้ำด้วยแล้วก็จบลงในตัวให้เสร็จตัดหางให้พร้อมอย่าไปยึดมั่นถือมั่นเข้าไปอีกทำให้ได้อย่างนี้เรียกว่าสดปรมัตถ์นี่เรียกว่าปรมัตถ์สุดเลยปัจจุบันใดคือทิฐินี่แหละสาเหตุที่แปลเป็น 2 นายนะนายหนึ่งหมายออกการและเวลาใครมีเวลาก็ปัจจุบันทันทีพอบอกแล้วว่าประมาณนี้ทันทีทันใดเดี๋ยวนี้แหละคือปรมัตถ์สูงสุดและสุดยอดพระปรมัตถ์ก็คือเกิดปัญญาอย่างแท้จริงคือการทัศนะก็เป็นทิฐิคือความเข้าใจความเห็นสถิติตัวนี้ล่ะให้มันตรงให้มันแน่ให้มันจริงแล้วให้มันเป็นทันทีทันใดที่เรียกว่าปัจจุบันใดผู้ใดรู้จิตเห็นจิตของตนอยู่ว่ายังไม่ หนอคือวุฒิฐานสูงสุดก็ยังไม่เที่ยงหรือยังไม่แท้วงเล็บหมายความว่ารู้ในตนว่าเรามีความรักของเราขนาดเท่านี้เท่านี้เราก็สบายแล้วเราก็พอแล้วเราก็เป็นไปได้แล้วดียิ่งแล้วแต่เราทำให้มีตลอดกาลตลอดทุกสภาพยังไม่ได้อันนี้แล้วเราพักได้ขนาดนี้อย่างนี้อย่างนี้ก็ดีแล้วเรารู้เลยเราเข้าใจเลยว่าเราทำได้สบายแล้วเราก็พอแล้วล่ะได้ขนาดนี้แล้วก็สบายแล้วจิตของเราให้ว่างไงกลางขนาดนี้หยุดพักขนาดนี้ไปในตัวไอ้จุดจุดจุดพักนี้จะว่ากายจะทำงานอะไรอยู่แล้วจิตมันก็วางปล่อยวางได้อย่างนี้ก็ตามใจนะก็แล้วแต่ใครจะอ่านได้ ขนาดไหนไม่ใช่หยุดพักค่อยๆมานั่งนิ่งๆแล้วก็อ่านจิตตัวเองว่างพักได้พอทำงานปั๊บบทบาทดึงไปสังขารอะไรดึงกรุงไปหาที่ตัวเองไม่ออกก็ยังไม่เก่งถ้าเก่งแม้จะทำงานอะไรก็อ่านจิตตัวเองออกเออจิตตัวเองก็ว่างเปล่าถึงยังไงมันอึดอัดขัดเคืองอะไรเป็นไปโดยทำขนาดนี้เราก็ว่าดีแล้วพอแล้วทำอย่างนี้มีอะไรจอนมาแรงไปสัมผัสนี่เราก็ไม่เกิดอารมณ์อื่นนอกจากนี้เราทำยังไม่ได้จำไม่ได้ตลอดกาลเราทำยังไม่ได้ทุกสภาพมันยังรู้สึกว่าบางทีมันก็มีคนเคืองบางทีมันก็มีรอบๆหลงๆอะไรอยู่บ้างปนๆอยู่มันยังมีแซมอยู่บ้างแต่ก็ทำได้แล้วพอทำได้อยู่บ้างล่ะแต่ยังมีไม่ได้ตลอดการหรือยังไม่มีไม่ได้มากที่เรียกว่า อุฏฐานสูงสุดก็ยังไม่เที่ยงยังไม่แท้อุฏฐานทีนี้อุฏฐานสูงสุดก็ยังไม่เที่ยงหรือยังไม่แท้อาวุธทางก็ยังไม่เที่ยงไม่ใช่อุทานก็ยังไม่เที่ยงไม่แท้หมายความว่ารู้ในตนว่าเรามีความเพียรเมื่อกี้นี้อธิบายความพักทีนี้เรามีความเพียรของเราขนาดเท่านี้เท่านี้ล่ะเราได้รู้เท่านั้นเท่านั้นก็คิดเอาเองนะของแต่ละคนนะเพียงของเราก็รู้ของเราพักของเราก็รู้ของเราฟิตจิตของเรามันเป็นอย่างนั้นแหละวางเบาอยู่ตรงนั้นเพียงของเราก็เรามีการสังขารหรือมันทำงานอยู่เราก็รู้แล้วว่าเรามีความเสี่ยงของเราก็ขนาดเท่านี้เท่านี้เราก็สบายแล้วทำน้อยกว่านี้ก็ไม่ควรเราก็รู้ว่าทำน้อยกว่านี้ก็ดูๆก็เป็นการไม่เข้าท่ามันก็ไม่ควร ก็น่าจะทำได้ขนาดนี้แหละก็รู้อยู่แล้วเพราะเรายังทำได้มากกว่านี้อยู่คือทำน้อยกว่านี้ก็ไม่ควรเพราะเรายังถ้าทำได้มากกว่านี้อยู่จริงๆหรือจะทำมากกว่านี้ไปก็ไม่ควรจะเสียหายแก่ตนโดยเฉพาะแก่ผู้อื่นจะทำมากกว่านี้ก็ไม่ควรอีกและพิจารณาแล้วจะเสียหายแก่ตนพอแก่ตนก็ไม่ไกลโดยเฉพาะแก่ผู้อื่นถ้าเราสามารถตอนนี้เราเสียหายจากผู้อื่นเราก็รู้ทำไปแล้วเราก็รู้แต่เราก็ทำให้มีให้ดีที่สุดตลอดกาลการการทุกตลอดทุกการทุกส่วนประกอบแต่เราก็ทำให้มีให้ดีที่สุดตลอดทุกกาละทุกการตลอดทุกสภาพเหมือนกับเมื่อกี้นั่นแหละยังไม่ได้รู้แล้วว่าจิตของเรานี่มี ขณะนี้มีเพียงขนาดนี้มีพากเพียรอยู่ตัวของเราขนาดนี้เราสบายดีแล้วแต่มันก็ไม่ทุกสภาพบางทีก็ยังน้อยไปบางทียังมากไปแล้วว่าทำให้ขนานได้เท่านี้ก็ยังไม่ค่อยลงตัวดีนักผู้นั้นกำลังเป็นผู้พ้นมิจฉาทิฏฐิอยู่ที่เดียวผู้รู้ตัวเองได้ออกไปรู้ว่าเออเราพักเนี่ยเรารู้ตัวพักแล้วแล้วเราก็รู้ตัวเพียงของเราด้วยแต่ว่ามันยังทำไม่ค่อยได้ตลอดเท่านั้นแหละมันยังทำไม่ได้อย่างที่เรียกว่าสมใจเป็นไปได้โดยจินตนาการเรียกได้ว่าคนมิจฉาทิฐิและคนนี้ไอ้พวกคนมิจฉาทิฐิที่เดียวคือมีรู้ฟังดีๆนะมาถึงขั้นนี้แล้วสบายคือไม่รู้คนมิจฉาทิฐิคือมันจับได้รู้จักแหละ รู้ละรู้สภาพของจิตของเราแต่ทำตามที่รู้ยังไม่สำเร็จเด็ดขาดไม่รู้แล้วล่ะแต่ทำตามที่รู้ยังไม่ได้สำเร็จเด็ดขาดเพราะอะไรเลยเป็นเพราะอะไรเพราะพ่อมันยังไม่สำเร็จเพราะเราทำยังไม่มากพอยังไม่มีรถสีข้าวกล้องรู้แล้วต้องฝึกลงไปอีกอันนี้แหละถึงต้องอาศัยเวลาใช้เวลาอาทิตย์จะตายก็รู้แล้วแล้วเราทำอยู่แต่มันยังทำตามที่รู้นั้นไม่ได้อย่างเด็ดขาดอย่างแน่นอนว่าเพียงพอแล้วเอาที่เจ้าป่า แล้วก็เติมแล้วก็เติมเชื้ออุปกิเลสซ้อนเข้าไปซ้อนเข้าไปอีกสักทีหากเรารู้ตัวของเราได้แล้วว่าเรายังไม่ก็ต้องมีเพียรต่อไปให้ได้ให้มันได้ยิ่งขึ้นให้มันได้บ่อยขึ้นเสมอๆเรารู้แล้วเราก็ทำแม้มันยังไม่ตรงยังไม่ได้ตามที่ต้องการแล้วก็ไม่ตรงให้ได้เสมอแล้วก็เอาละขนาดนี้เราวางใจวางใจวางใจนั่นหนึ่งนะยังไม่ได้ตามนั้นต้องที่ต้องการ 2 อาทิตย์จะไปอธิบายแกก็ไม่ยอมซะจนเกินขอบเขต มันเป็นไปไม่ได้แต่ก็เพี้ยนใส่เข้าไปถ้ามันพักมากไปหรือว่ามันเพี้ยนมากไปก็พักผ่อนก็มีมุม 2 มุมเท่านั้นเองหานี่เร็วกว่าปัจจุบันได้ที่ผู้รู้ดีอยู่อย่างนี้นี่ขนาดนี้ขณะนี้อธิบายตัวปรมัตถ์เลยนะเนี่ยอธิบายตัวปริมาณ 10 นะแล้วจิตขณะนี้อย่าว่าแต่จับจิตท่านจะรู้อนาคามี 10 นะนี่จับจิตที่ว่ากำลังจะเปลี่ยนอรหันต์นะรูปพักรู้เพียนแล้วนะหยุดได้หยุดไม่ได้แล้วนะฟังให้ดีแล้วแต่เพียงบอกแค่นั้นเองว่าคนมิจฉาทิฐิขนาดใดอ่าที่นี่และปัจจุบันใดผู้ใดรู้จิตเห็นจริงในตนอยู่ แล้วปัจจุบันใดไม่ดังปัจจุบันใดอันนี้ผู้ใดรู้จิตเห็นจริงในตนอยู่ว่าเราทำได้งานเมื่อกี้นี้รู้รู้แล้วล่ะนะแต่ว่าเราก็ยังทำไม่ได้ตลอดกาลตลอดดังใจที่เราทำได้เรามีอยู่จริงทั้งหมดฐานทั้งอุฏฐานบางทีก็มีวุฒิฐานมีอุฏฐานแต่ว่าไม่ตลอดกาลนะตอนนี้เรารู้แน่นอนแน่ใจแล้วว่าไอ้วุฒิถามแล้วก็เข้าใจอุทานแล้วก็เข้าใจพระก็เข้าใจผิดเข้าใจเรามีอยู่จริงทั้งหมดฐาน พระอุฏฐานในขณะนั้นๆคือความปล่อยจิตวางจิตเราก็มีอยู่ที่เดียวการงานหรือความเพียรในสิ่งที่ควรทำเราก็มีคิดอยู่จริงอยู่ที่เดียววงเล็บไม่สงสัยไม่ลังเลในส่วนนี้จริงๆฟังส่วนนี้นะส่วนนี้เราไม่สงสัยไม่ลังเลอุทานแล้วก็มีได้พักได้เพียงไม่ได้พักอยู่ในใจเพียรเราก็มีการงานมีหมดกรรมมีบทความมันโตอยู่จริงๆแต่จิตเรายังไม่แน่ใจยังลังเลสงสัยฟังดูดีๆนะเรามีอยู่ที่เดียววุฒิฐานแล้วก็มีอุฏฐานแล้วก็มีงานการก็มีการพักอยู่ในใจก็มีแต่ยังไม่แน่ใจยังลัง สงสัยยังไม่ตัดสินยังไม่ตัดสินเท่านั้นนะว่าสภาพเช่นนี้น่ะเช่นนี้คือดีที่สุดหรือยังฟังดูดีๆนะเรายังไม่แน่ใจตัวเองว่าสภาพอย่างนี้แหละเรารู้ว่าให้มันพักมันก็พอดีเหมือนกันแหละนะออกให้เพียรก็ยังมีเพียรมีการงานมีพักมีเทียนที่มันก็พอไปได้มันก็สบายสบายดีอยู่แล้วแต่เรายังไม่แน่ใจเรายังรังแต่สงสัยแกจะตัดสินไม่ได้ว่ะไอ้สภาพที่นี่คือดีที่สุดหรือยังพูดเป็นอยู่อย่างนี้ก็ได้ชื่อว่ากำลังเป็นผู้ค้นสักกายอยู่ที่เดียวเป็นคนจัดการตัดสินลงมาแล้ว สถานะทำไม่ได้เท่าที่ทำได้แล้วเราทำได้แล้วทำได้สุดท้ายก็ทำได้สุดท้ายก็ทำได้เมื่อกี้นี้ทำได้แต่ว่าไม่ค่อยจะเหมาะสมไม่ค่อยจะได้ตลอดกาลตอนนี้ทำได้อุตสาหกรรมทำได้สุดท้ายก็มีอยู่แต่ว่าเราเองเรายังเอและสภาพอย่างนี้เนี่ยมันมันดีที่สุดหรืออย่างหรือว่ามีที่สุดดีกว่านี้อีกหรือว่าอะไรยังไงมันยังไม่แน่ใจแต่ก็ว่าก็ดีแล้วล่ะกูถามว่าเข้าใจกูขายก็เข้าใจตอนนี้เรียกว่าพ้นจากกายทิพย์อยู่ทีเดียว 5 วงเล็บในที่นี้คือสกายยักษ์แห่งพระอนาคามีนะกำหนดลงไปให้ครับทำความทำความหมายลงไปให้ถูกฝาถูกตัวใหญ่แห่งพระนาคามีนะไม่ใช่สกาย ฟังดีๆนะขั้นนี้เรากำลังพ้นจากกายะอยู่ที่เดียวคนวิจิตรอิจฉาในศักดาหยาบหยาบได้แล้วเพราะมีจิตอาสาในตะกายได้แล้วแต่วิจิกิจฉาในส่วนละเอียดของในจิตฟังดีๆวิธีการเขาส่วนละเอียดของจิตในจิตยังไม่พ้นพยายามทำความเข้าใจให้ประณีตให้สุขสมกิจจึงตัดสินใจครับตอนนี้เราต้อง ความเข้าใจให้ซ้อนลงไปให้ได้ว่านี่เมื่อกี้เนี่ยพุทธฐานเข้าใจแต่เราทำไม่ค่อยเที่ยงหาอุฏฐานแล้วก็เข้าใจแต่เราทำไม่ค่อยเครียดนั้นเรียกว่าเรารู้ตัวเราแล้วเรารู้จุดดีที่สุดของจิตและจิตพุทธฐานจิตดีจิตพักจิตเพียรอะไรเรารู้อยู่แล้วเรารู้การงานเรารู้กรรมเรารู้อะไรต่ออะไรเราไม่ได้ขี้เกียจเราไม่ได้ขี้คร้านเราไม่ได้มีอะไรเราก็รู้จิตที่มันไม่ยึดไม่ถือมันเบามันสบายไงชิบหายแล้วก็เข้าใจแล้วแต่เราทำไม่ได้ตลอดไปหรือว่าไม่ได้เสมออาทิตย์นี้ตอนนี้ได้สุดท้ายก็ทำได้อยู่สุดท้ายก็ทำได้อยู่ไม่สงสัยไม่ลังเลอันนี้รู้ชัดเจนในส่วนนี้แต่ว่ามันสงสัยที่ว่าไอ้นี่ติดสภาพอย่างนี้มันดีจริง เสร็จหรือยังอ่ะเราเองเราทำได้ขนาดนี้นะพอใจหรือยังเราเองเราก็ยังสงสัยลังเลอยู่เราไม่สงสัยในส่วนละเอียดเอ้ยในส่วนอย่าในส่วนที่เป็นพุทธฐานเป็นอุฏฐานเป็นสมาธิแท้แต่ตัวจับจิตให้ลงตัวเป็นสภาพจิตที่มันเป็นอย่างนี้ให้มันตรงอยู่อย่างนี้มันเป็นอย่างนี้ไปเนี่ยเราไม่สงสัยแล้วล่ะแต่เราสงสัยซ้อลงไปอยู่แต่แค่นั้นว่า AA อยู่เหมือนใครไม่นอนอีกใช่นิพพานไม่น้อนี่แค่จิตที่มันดีที่สุดในโลกใช้จิตที่เราควรจะใช้หรือไม่เนาะแค่นั้นเองวิจิกิจฉาขั้นละเอียดมันยังมีละเอียดอยู่ใน เจ็บไม่เจ็บเจ็บอย่างนี้อย่างนี้แหละของพระอนุรุทธถามพระพุทธเจ้าทูลถามพระพุทธเจ้ามีหนังสือสุดยอดปาฏิหาริย์แล้วก็ทำให้ตัวเองมืดมัวให้ทำให้ตัวเองว่าไม่แน่ใจแน่ใจไม่แน่ใจบางทีก็ตั้งอยู่ที่มันบางทีก็ตั้งอยู่ไม่ได้มันอ่าจิตมันลังเลสงสัยมันยังมีวิธีอิจฉาในตัวร้ายที่จะทำให้คนยุ่งไม่แน่ใจแล้วยังง่ายอะไรมีน้ำหนักตัวเองไปทางนั้นอะไรมีน้ำหนักตัวเองไปทั้งนั้นอาทิตย์นี้อธิบายให้ครบต่อไปตัวสุดท้ายที่สุดที่สุดปัจจุบันใดผู้ใดรู้แจ้งเห็นแท้ อยู่ในตนอยู่ตอนนี้รู้แจ้งเมื่อกี้รู้จิตเห็นจริงในตนนะตอนนี้รู้แจ้งเห็นแท้อยู่ในตนอยู่ชัดๆเลยตอนนี้ไม่สงสัยล่ะรู้ชัดรู้แม่นเลยทีเดียวแล้วว่าตอนยังติดยึดและยึดน้อยฟังดีๆนะตอนนี้ล่ะยังสิคิดเล็กคิดน้อยอยู่บ้านก็จัดไปในความรักรู้ถามบ้างก็จัดไปในความเ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน