สื่อธรรมะพ่อครู(พระวินัย) ตอน ตั้งมหาเถรสมาคม-สังฆราชผิดธรรมวินัย.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(พระวินัย) ตอน ตั้งมหาเถรสมาคม-สังฆราชผิดธรรมวินัย อาตมาขอแวะตรงนี้ มหาเถร คือคณะภิกษุ อยู่ในระดับเถระก็คือผู้ใหญ่ บวช 10 พรรษาขึ้นไปเรียกว่าเถระ แต่ถ้าพรรษา 20 ขึ้นไปเรียกว่า มหาเถระ ทีนี้ในเมืองไทยไปตั้งคณะมหาเถรฯ ขึ้นมา ตั้งขึ้นมาเป็นคณะตายตัว นี่ผิดธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า มหาเถระคือมีผู้มีอายุพรรษา 20 ปีขึ้นไป เรียกมหาเถรตามอายุบวช เวลาจะทำสังฆกรรม ก็ถือว่าท่านเป็นผู้ใหญ่ และสองมีความรู้ความสามารถมาก ถึงเวลาจะทำกิจอันควรของสงฆ์ เช่น วัดนี้มีพระกี่รูป ภิกษุกี่รูป ภิกษุที่มีในวัดตั้งแต่ 4 รูปขึ้นไปทำสังฆกรรมได้ จะมีเกินกว่านั้นไม่เป็นไร ได้ บางกิจก็ทำใช้ 5 รูป แต่ถ้าองค์สงฆ์ต้องเริ่มที่ 4 จึงทำสังฆกรรมได้ ไม่ใช่ไปตั้งคณะตายตัวเป็นมหาเถรสมาคมนี้ ตั้งไม่ได้ ตั้งแล้วอาบัติ โมฆะ ตั้งด้วยความไม่รู้ ด้วยความเสื่อมของความรู้ ก็เลยมีอำนาจดูแลทั่วประเทศ อย่างนี้ไม่ใช่ พระพุทธเจ้าแจกแยกอำนาจไว้ตามแต่ละสังคม จังหวัดนี้ อำเภอนี้ มีพระเท่านี้ภิกษุเท่านี้ ก็เลือกผู้มีจริงในเขตนั้น ถ้าไม่พอก็เอามาทำให้พอทำสังฆกรรม จะเกิดศาลหรือวงที่ตัดสินความได้ หรือทำกิจสงฆ์ทั้งหมด ก็ให้มีสงฆ์ 4 รูปขึ้นไป ถ้าไม่พอก็หามาเติม นี่คือธรรมวินัย แต่ทุกวันนี้เพี้ยนไป จนมีมหาเถรสมาคมแล้วมีอำนาจทั่วประเทศ ผิด ประชาธิปไตยของพระพุทธเจ้าไม่ระบุให้อำนาจใครเป็นใหญ่สุด นี่คือรัฐศาสตร์ของพระพุทธเจ้าที่ไม่ใช่แค่มีเลือกตั้ง การเลือกตั้งเป็นแค่ปลายแถว รัฐศาสตร์ทุกวันนี้ไม่ได้เรียนธรรมะพระพุทธเจ้า ขอยืนยันว่า ศาสนาพุทธเป็นประชาธิปไตยสุดยอด แม้ยุคพระพุทธเจ้าเป็นสมบูรณาญาสิทธิราช แต่พระพุทธเจ้าก็มีรัฐของท่านเรียกว่าพุทธ มีธรรมนูญของท่านคือจุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีล เป็นรัฐเฉพาะของท่าน มีจารีตประเพณีของ
อ่านต่อ
ท่าน ท่านไปที่ใดก็ไปประกาศธรรมวินัย มีผู้มาเข้ารีตในธรรมวินัยของท่าน ท่านไปแคว้นใดๆ พระเจ้าแผ่นดินก็ยอมท่านหมด มีคนมาเข้ารีตอยู่ในพระวินัยของท่าน เจ้าแคว้นยอมให้ท่านหมด มีหลักฐานในสามัญญผลสูตร มีพระเจ้าอชาตศัตรูแคว้นมคต มาพบพระพุทธเจ้า แล้วพระพุทธเจ้าก็อธิบายให้ฟังว่า ถ้าข้าทาสของท่านที่เป็นมือไม้ของท่าน ท่านรักเป็นเหมือนมือขวา เป็นคนใกล้ชิดท่าน แล้วคนนั้นเขามาฟังธรรมพระพุทธเจ้าแล้วศรัทธา ขอออกบวชเป็นประชาชนในธรรมนูญของพระพุทธเจ้า เขาก็ต้องปฏิบัติตามธรรมวินัยธรรมนูญของพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าก็ถามว่า ท่านจะมาเอาคนนี้คืนไปไหม พระเจ้าอชาตศัตรูบอกว่าไม่เอาคืน แต่ต้องกราบเขา ลุกรับเขา อนุเคราะห์เขา เขามาเป็นคนดีอย่างนี้แล้วไม่เอาคืนหรอก พระพุทธเจ้าเล่าในสามัญญผลสูตร พระพุทธเจ้าไปประกาศ พบพระเจ้าปเสนทิโกศล ในแคว้นโกศล ใหญ่กว่าแคว้นสักกะของพระพุทธเจ้าอีก พระพุทธเจ้าเทศน์ให้พระเจ้าปเสนทิโกศล ท่านก็บอกว่าพระพุทธเจ้าบริหารประเทศชั้นหนึ่งเลย เอาแคว้นโกศลนี้ไปครึ่งหนึ่งเลย แม้ครึ่งก็ใหญ่กว่าแคว้นสักกะ ให้ช่วยกันบริหาร เพราะธรรมะของพระพุทธเจ้าทำให้อยู่เย็นเป็นสุขถึงจิตทั้งทางบริหารบ้านเมืองด้วย จิตเป็นประธาน จึงยิ่งใหญ่กว่าการบริหารที่ใช้แค่ความรู้ทางโลก เพราะจิตวิญญาณไม่ลำเอียงจริง แล้วรู้จริง มีความสามารถจากความรู้ที่แท้จริง นี่คือสัจจะที่สูงสุด แต่เสร็จแล้วทุกวันนี้ศาสนาพุทธมากว่าสองพันหกร้อยกว่าปี การตั้งมหาเถรสมาคมก็ผิด การตั้งสังฆราชมาเป็นผู้มีอำนาจใหญ่ที่สุดในศาสนาก็ผิด ไม่ได้ การบริหารใช้คณะบริหาร ว่ากิจสงฆ์แบบไหนจะใช้ภิกษุกี่รูป มีในพระธรรมวินัยหมด มีอธิกรณสมถะ 7 ลักษณะคลุมหมด นิติศาสตร์จะเรียนอย่างไรก็สู้ของพระพุทธเจ้าไม่ได้ เมืองไทยเราเป็นเมืองพุทธ อาตมาเสียดาย ทุกวันนี้ประชาชนไทย 95% นับถือศาสนาพุทธ ทุกวันนี้ดีขึ้นมามากเลย คำว่าสังฆราชนี้ เท่ากับตั้งพระเจ้าแผ่นดิน มีอำนาจใหญ่เหมือนสมบูรณาญาสิทธิราช ไม่ได้ ตั้งมาก็ผิด โมฆะเลย พระพุทธเจ้าไม่ให้ตั้งคนเป็นใหญ่ ให้เอาหมู่สงฆ์เป็นใหญ่ เป็นกลุ่มที่จะทำสังฆกรรมใดๆ เพราะฉะนั้นมหาเถรสมาคมก็ผิด สังฆราชก็ผิด
590221_เทศน์เปิดงานและปฏิญาณตน พุทธาภิเษกฯครั้งที่ 40