สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน เข้าถึงแก่นได้ต้องตีแตกธรรมะ 2.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน เข้าถึงแก่นได้ต้องตีแตกธรรมะ 2 _ส.มือมั่น ...อยากให้พ่อครูพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ บ้าง พ่อครูเคยพูดว่าเปรมแปลว่ารัก พ่อครูแต่ก่อนชื่อรัก พ่อครูว่า...พูดไปบ้างแล้ว ...ก็ไปเอาที่กล่าวมาแล้วพอดีแล้ว พอดีแล้วหลายพอดีอาตมาก็เมื่อย เป็นเรื่อง อจินไตยเป็นฌานวิสัยเป็นกรรมวิบาก ซึ่งมันแยกแยะเรื่องกรรมวิบากยากมากเลย เป็นเรื่องบารมีเรื่องคุณธรรม ในเมืองไทยเป็นคนที่มีคุณธรรม ซึ่งอธิบายยาก ตั้งแต่ในหลวงเราก็ดี องคมนตรี ผู้ที่จะช่วยงานประเทศชาติอย่างมีลำดับตำแหน่งหน้าที่มาทั้งนั้นแหละ เมืองไทยเรามีอะไรต่ออะไรต่างๆนานา ตัวบุคคลตัวตนอะไรต่างๆ มีสิ่งที่ประเสริฐตั้งแต่ชั้นในระดับของสถาบันตั้งแต่ข้าราชการระดับสูง ระดับของบุคคลตั้งแต่เป็นนักธุรกิจ ก็ยังมีคนทั่วไปที่มีคุณธรรมมีคุณค่า ยากมากเป็นเรื่องอจินไตยกรรมวิบาก แต่ละคนมาตามกรรมวิบากได้แยกแยะยาก เอาอาตมานี่ กรรมวิบากอาตมามาชาตินี้ มาทำงานด้านศาสนา ขณะที่ศาสนากระแสหลักได้เสื่อม หมดเนื้อหาของโลกุตรธรรมไปเกลี้ยง จนกระทั่งคนส่วนใหญ่ที่ยังได้ติดยึดยอมรับส่วนใหญ่ ยอมรับส่วนมาก และยอมรับสถาบัน อย่างเราชาวอโศกเขาไม่เรียกว่าสถาบัน เขาเรียกว่าพวก กเฬวราก พวกจรจัด มันจึงอยู่ในสังคมได้ยากมาก เท่ากับเป็นเรื่องที่ได้คัดเลือกบุคคลที่ใช้ภูมิปัญญาส่วนบุคคล ภูมิปัญญาส่วนตัวของแต่ละคน ใครมีภูมิที่จะฟังได้เข้าใจ สิ่งนี้คือสัจธรรม สิ่งนี้คือหัวใจของศาสนาพุทธ สิ่งนี้คือเนื้อแท้ของศาสนาพุทธ คนมีภูมิปัญญาของตนเองรู้เอง ที่นี่ไม่ได้ล่อหลอกไม่ได้หาบริวาร แสดงธรรมะอย่างซื่อตรง แข็งไม่นิ่มไม่นวลไม่มีน้ำตาลไม่มีสีสัน ตรงเปรี้ยงชัด คนที่มีดวงตามีปัญญาเห็นเป็นของแท้ของชัด เป็นของจริงที่ไม่มีอะไรหุ้มพอกเลยชัดเจนดียิ่งจะมา มันตรงกันข้าม
อ่านต่อ
กัน โลกทุกวันนี้ไปเข้าใจสิ่งที่หุ้มพอกด้วยโลกีย์ รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสด้วยโฆษณา ประเล้าประโลมหลอกล่อ แต่ผู้ที่มาสนใจในสิ่งที่อาตมาทำเป็นเนื้อเป็นแก่น เพราะฉะนั้นแน่นอนที่สุด เนื้อแก่นไม่มากแน่ แต่มันต้องมี หากไม่มีศาสนาก็ไม่เหลือต้นไม้ก็ไม่เหลือเลยต้นไม้ไม่มีแก่น
แก่นคือวิมุติ กระพี้คือปัญญา เปลือกคือสมาธิ ศีลคือสะเก็ด ใบผลดอก คือ โลกียะ ลาภยศสรรเสริญโลกียสุขลาภสักการะสรรเสริญเยินยอ ทุกวันนี้ศาสนานั้นมีแต่ลาภยศสรรเสริญโลกียสุขลาภสักการะสรรเสริญเยินยอเท่านั้น ศีลคือสะเก็ดก็ไม่มีแล้ว เปลือกคือสมาธิก็ไม่มี กระพี้คือปัญญาก็ไม่มี แก่นคือวิมุตนั้นไม่มีทางจะเกิดได้เลย ศาสนาพุทธทุกวันนี้จึงเต็มไปด้วยดอกใบผล ออกดอกออกผลออกใบแข่งกันมา อร่ามเรือง มันชัดเจนนะ
จะเป็นดอกใบผลที่ไร้ต้น ไร้รากไร้แก่น จึงเป็นผลไม้ดอกไม้พลาสติก ไม่มีชีวะไม่มีพุทธชีวะ เป็นดอกไม้พลาสติก ใบไม้ต้นไม้พลาสติก จริงๆ หลอกชาวบ้านชาวเมืองกันอยู่อย่างนั้น ซึ่งเขาหลงว่าเป็นดอกใบผลที่จริงนะ เพราะฉะนั้นมันคนละโลกคนละเรื่องเลย อาตมาได้เอาแก่นเนื้อกระพี้ เอาเปลือกมาให้เพื่อที่จะให้เกิดลำต้นจึงจะได้เป็นดอกใบจริง ดอกไปไม่หลงใหลแล้วมันจะงามเอง ไม่ได้งดงามแบบโลกียะ งามแบบเรา เป็นเรื่องที่ลึกซึ้งซับซ้อนยาก
พระเยซูไม่ได้เป็นพระโพธิสัตว์ มันคนละสายกัน เขาเป็นศาสดาแล้วก็จะค่อยๆเสื่อมลงไปเป็นคนชั้นต่ำและก็หมุนเวียนขึ้นสูงอยู่อย่างนั้นสูงต่ำสูง ไม่ได้ล้างเลิกพ้นออกจากโลกียะได้ มีแต่สูงกับต่ำมีแต่ดีกับชั่วไม่มีโลกุตระที่ลดติดยึด ดีชั่วสูงต่ำ ลดความติดยึดในสุขในทุกข์ เสร็จแล้วก็จะเจริญขึ้นมาเป็นผู้ที่หลุดพ้นจากความติดยึดของโลกีย์ทั้งหมด เป็นศาสนาที่ยากจะพูดกับศาสนาอื่นทั่วไปเขา เพราะของเขาเป็นเทวนิยมแต่ของเราเป็นอเทวนิยมไม่มีเทวะดับเทวะได้มีแต่ศาสนาพุทธ เทวะคือสองสภาพต้องตีแตกสภาพสองแต่เขาตีไม่แตก อยู่กับสวรรค์นรก อย่างน้อยต้องแยกแยะสวรรค์นรก ที่จริงมันแยกกันไม่ออกภาษาคือ Two in One One in Two คนยังมีเทวคนก็ยังมี 2 แต่เขาก็จะเอา 1 เขาจะพยายาม กลบนรก ดับด้วยสวรรค์ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ มันไปด้วยกัน ศาสนาพุทธชัดเจนไม่เอาทั้งสวรรค์และนรกตีเทวทิ้ง ศาสนาพุทธจึงไม่มีเทวะ เทวดาดับสูญจึงจบความเป็นเทว จึงสามารถแยกรูปนามแยกภาวะ 1 ใน 2 และ 2 ใน 1 ของทุกสิ่งทุกอย่างในมหาจักรวาลนี้ได้หมดเลย ยิ่งใหญ่มากมายผู้ที่ ตีแตกเทวะได้ จะรู้ว่าอะไรดี คนอาศัยอะไรไม่ดีไม่ควรอาศัย ก็จะได้กุศล ดีไว้อาศัย แล้วเข้าใจว่าเหตุปัจจัยต่างๆคือเทวดาในโลก คุณจะอยู่ในโลกคุณต้องควบคุมเทวได้ จริงๆแล้วผู้รู้จัก 1 2 ทำลายเทวะได้คือผู้ที่เป็น 0 คือผู้ที่มีสุญญตา มีนิพพานแล้วสามารถอยู่ต่อไปได้ อาตมาอยู่จนเป็นโพธิสัตว์ระดับ 7 ก็เข้าใจสิ่งเหล่านี้สิ่งเหล่านี้หลอกอาตมาไม่ได้ อาตมาไม่เป็นทาสสิ่งเหล่านั้นหรอก 620527_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 51