สื่อธรรมะพ่อครู(แสงอรุณทั้ง 7) ตอน ขี้เหร่จริงหนอธรรมะ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(แสงอรุณทั้ง 7) ตอน ขี้เหร่จริงหนอธรรมะ พ่อครูว่า...วันนี้วันจันทร์ที่ 27 พฤษภาคม 2562 ที่บวรราชธานีอโศก ผู้ใหญ่ก็มีอยู่แค่นั้นยังไงล่ะ เรื่องธรรมะมันควรจะสนใจอยู่ทุกวินาที แต่ทำไมรู้สึกว่าจะจืดจาง ไม่ชอบใจไม่เอาใจใส่ ไม่ยินดีในเรื่องของธรรมะกันหนักขึ้นมากขึ้น หา! หลวงปู่ถามจริงๆเถอะ ธรรมะนี้สำคัญไหม ..สำคัญ...ถามอีกทีหนึ่งทำงานที่สำคัญไหม ...สำคัญ ดีไหม? ดีครับ ทั้งสำคัญทั้งดี แล้วทำไมไม่เอา? .. เอา เวลาจะมี แล้วเชื่อว่าหลวงปู่มีธรรมะจะให้ไหม ...เชื่อ มีความรู้ทางธรรมะจะให้ไหม ...มี เสียตังค์เปล่า? ..อ้าวมาก็ไม่เสียตังค์ด้วยของดีด้วยสำคัญด้วยแล้วไม่เอา! … คนที่ไม่มาเอาไม่เร่งรีบมาเอาหรือไม่ใส่ใจมาเอาโง่หรือฉลาด ...โง่ ...ตอบถูกทุกอย่าง มันประหลาดนะคนเรา แล้วยังไง? จะไม่ให้ตัดสินว่า โง่ คือรู้ทุกอย่างว่าคืออะไรๆ แต่ไม่ทำตามที่ว่าดีที่ว่าสำคัญ ไม่ทำ อาตมาว่า อาตมาพูดอยู่นี้เป็นสัจธรรมเป็นความรู้หรือความจริงที่ชัดเจน เพราะฉะนั้นโดยลึกของจิตมนุษย์นี้ ตัวเล็กมีปฏิภาณไหวพริบรู้ดีว่า คนเรานี้ต้องมาเอาธรรมะ ถ้าจะสรุปง่ายๆ ไปเอากิเลสนี่มันโง่ทุกคน สรุปง่ายๆ ไปเอากิเลส ไปเอาโลกๆไปเอาขี้โลภ ขี้โกรธ ขี้หลง ไม่ใส่ใจถึงทฤษฎีวิธีการผู้ที่พาทำให้ลดความโลภความโกรธความหลง มันก็ไม่ถูกต้องนะ มีปฏิภาณไหวพริบ คนโง่ถึงขนาดไหนก็น่าจะรู้ดีอยู่ แต่ทำไมขี้เหร่จริงหนอธรรมะ ถ้าไม่ขี้เหร่มันสวยมันงาม มันยั่วยวนเหลือเกินนะ มันควรจะต้องไตร่ตรองควรจะต้อง บอกตัวเองให้ชัดๆว่าเราทำไมมันโง่ดักดาน สิ่งที่มันประเสริฐสิ่งที่ดีที่วิเศษที่สำคัญรู้หมด ทำไมเราไม่ใส่ใจเราไม่ขมีขมัน เราไม่รีบร้อนที่จะไปเอา ทีไอ้โลกๆ กิเลสบำเรอ ซึ่งมันง่ายๆที่จะรู้ ทำไมรีบไปเอาอย่างที่ชอบใจ ไปเอาอย่างกระตือ