สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) พ่อครูเทศน์ไม่ครบเวลาเป็นครั้งแรกในรอบ 50 ปี.docx

ควบคุมจัดการให้เป็นอะไรได้ เป็นอมตบุคคล สามารถทำให้เกิดทำให้ตายจะให้ทำให้เป็นอย่างไรก็ได้หมดสูงสุดเป็นอย่างนั้น แม้ที่สุดสลายธาตุของอัตภาพหรือชีวะ จิตนิยามตนเองก็สลายได้เลย นี่ถือเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่บงการ ให้เกิดให้ตายได้ พลังงานจะเปลี่ยนเป็นอุตุนิยามหรือเป็นชีวะ เป็นคนได้ สามารถทำให้จิตวิญญาณเรามีกรรมกิริยา งานการคุณภาพแค่พีชะไม่ไปเบียดเบียนอะไรใครเลย พลังงานนี้จึงสร้างแต่กุศลสร้างแต่สิ่งที่ดีงาม แล้วไม่ทำอะไรให้เสียหายตกต่ำ มีแต่ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น นี่คือความสูงสุดของพลังงานจิตวิญญาณ พระพุทธเจ้าค้นพบแล้วมาสอนคนให้เรียนรู้จิตวิญญาณแบบนี้แล้วจัดการจิตวิญญาณของตนให้เป็นจิตวิญญาณมีคุณค่าประโยชน์สูงสุดไม่มีโทษมีภัยอะไรเลย พระพุทธเจ้าค้นพบตรงนี้สมบูรณ์จึงเป็นครูเป็นอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ เป็นผู้รู้เป็นปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่ สูงสุดเลยในความเป็นธรรมชาติทุกอย่างตั้งแต่ อุตุ พีชะ จิต กรรม จนถึงให้ทรงไว้เรียกว่าธรรมะ สูงสุดแล้วสามารถจัดการธาตุต่างๆจนกระทั่งถึงเป็นธาตุจิตวิญญาณให้ทรงไว้ซึ่งธรรมะ ให้ดีที่สุด จะให้ยืนยาวนานไปเท่าไหร่ก็ได้แต่ในภาวะที่เป็นไปได้มันก็เลยต้องมีเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไป ห้ามไม่ได้ ไตรลักษณ์ตัวนี้ พระพุทธเจ้าก็ต้องจำนน สูงสุดเป็นพระพุทธเจ้าแล้ว จะอย่างไรก็ต้องเกิดในชีวิตร่างกายหนึ่งมีชีวะชีวิต เกิดขึ้นแล้วก็ต้องค่อยๆแก่ค่อยๆเสื่อมค่อยๆตาย เป็นพุทธเจ้าอย่างไรก็ต้องตายทั้งที่ท่านสามารถยังขันธ์ไปได้แต่ในอุตุ พีชะนี้ก็ไม่สามารถยังให้ไปได้ตลอด พระพุทธเจ้าก็จำนนกับภาวะทุกอย่างว่าเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ไม่เที่ยง คงอยู่สภาพอย่างเดิมให้ได้นานที่สุดเท่าที่จะพยายาม มีพลังงานสัมประสิทธิ์ coefficient ให้คงทนยืนนานที่สุดเท่าที่จะทำได้ อาตมาพยายามฝืน อาตมาเคยพูดไว้อายุ 72 ก็หมดอายุขัย ต้องตายแล้ว แต่นี่ฝืนมาได้ถึง 84 ปีแล้ว จะไปอีกเป็น 96 สองนักษัตร จะไปอีก 1 นักษัตรเป็น 108 ปี ถ้าถึงพวกคุณคงฉลองให้อาตมา พวกคุณเท่าไหร่? อาตมาตั้งไว้จะอยู่ให้ถึง 151 ปี ก็เป็นการตั้งเป้าไว้เท่านั้นเอง อาตมาว่ามันคงเป็นไปไม่ได้หรอก ลากสังขารมาถึงทุกวันนี้แล้วมันฟ้องว่าเรา 151 กระดูกคงเคลื่อนไปหมดแล้ว กล้ามเนื้อคงไม่มีแรงพอขยับกระดูกแล้ว ไม่ไหว ไปนึกถึง ลีชิงยุน มีตำนานว่าอายุ 256 ปีโอ้โห แกทำสังขารของแกได้วิเศษขนาดไหน 256 นี่ แสดงว่า ไม่รู้กี่ทบกี่ซ้อนมันจริงหรือตำนานนี้มีคนอายุถึง 256 ปี ถ้ามีก็น่าจะพากเพียรทำสัมประสิทธิ์ให้ไปได้ ทุกอย่างก็เกิดจากการพยายาม พยายามจึงเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดที่คนจะพากเพียรให้ไปถึงได้ คนเราจะพยายามให้ไปถึงทิศทางไหน คนไม่รู้ก็ทำไปในทิศทางโลกียะ มันไม่จบมีแต่ตะกละตะกรามความโลภโมโทสัน ใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด มากไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีความพอไม่มีขีดความพอใจๆเลยมันเป็นโลกียะ ยิ่งไปก็ยิ่งหนักเหนื่อย ผู้ที่มีภูมิปัญญามีความเฉลียวฉลาดจึงรู้จักสันโดษ เรารู้จักสันโดษ สันตุฏฐี ทฤษฎีให้รู้จักความพอแล้วก็น้อยลงไปอีกได้ น้อยแล้วก็พอ สร้างสังคมกลุ่มมีพลังงานอยู่กันอย่างเกื้อกูลกัน พุทธพจน์ 7 สาราณียะ ปิยกรณะ คุรุกรณะ สังคหะ อวิวาทะ สามัคคียะ เอกีภาวะ 7 พยัญชนะนี้ จบเลยเป็นความรู้ ของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่อยู่อย่างตัวกูของกูคนเดียวไม่มีอะไรให้ระลึกถึงเลย ตรงกันข้ามกับสารณียะ อย่างสายลัทธิเชน พระมหาวีระ ไม่เอาอะไรเลย ออกป่าไปจนกว่าจะตายทิ้งไปเฉยๆ มันไร้ค่าเสียประโยชน์ ไม่รู้สิ่งควรรู้ สูงสุดให้เป็นจิตวิญญาณจะอยู่ไปอีกนานเท่าไหร่ก็ได้ อย่างพระอวโลกิเตศวรมีปณิธานว่า จะอยู่ช่วยคนให้หมดโลกก่อน ตนเองจึงจะปรินิพพานเป็นปริโยสาน พระพุทธเจ้ามีความรู้ที่สามารถทำให้ ร่างกายนี้ชะลออยู่ไปได้นาน แต่สุดท้ายมันก็อยู่ที่ความไม่เที่ยงตั้งอยู่อย่างไรมันก็ต้องเสื่อม เกิดขึ้นตั้งอยู่เสื่อมไป (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) มันเป็นความไม่เที่ยง มันเป็นความประคองให้ตั้งอยู่ได้นาน โดยสัญชาตญาณของสัตว์โลกก็อยากจะอยู่ให้นานทั้งนั้น ให้มีชีวะนี้อยู่ให้นาน ก็ทำได้ ทำอย่างไรอย่างไรมันก็ไม่เที่ยงมันก็ต้องเสื่อม ก็พยายามลากไปได้ประมาณหนึ่งเสร็จแล้วก็ต้องเสื่อมไป ศาสนาพระพุทธเจ้านอกจากรู้จักประคองความเสื่อมให้มันช้าที่สุดเท่าที่จะช้าได้ ตามที่ประสงค์ ต้องมีคุณภาพระดับหนึ่ง คนที่มีบารมีขนาดหนึ่งก็ทำได้ขนาดหนึ่ง บารมีขนาดไหนก็ทำได้ขนาดนั้น อาตมาเกิดมาในยุคนี้พยายามจะค้นพบอันนี้ที่เรียกว่า ยาอายุวัฒนะ ทำให้ชีวิตคนยืนยาวต่อไปได้ รู้ตัวเองว่าทำของตัวเองได้บ้าง ยังไม่เก่งสุดอะไรแต่ทำไปแล้วมันก็ฝืนกระดูกเนื้อหนังมังสา เพราะมันต้องเสื่อมไปตามสภาพของอุตุนิยาม พีชะก็เสื่อมของมัน จิตนิยามก็เสื่อมของมัน แม้จิตนิยามจะพยายามฝืนให้ fresh up แต่สุดท้ายพระพุทธเจ้าจำนนในความเกิดขึ้นตั้งอยู่เสื่อมไปและอีกอันก็ต้องสูญ แต่จิตวิญญาณไม่มีใครไปทำให้สูญได้มันก็เลยคิดว่าเป็นนิรันดร แต่ศาสนาพุทธจะให้คงอยู่สดชื่นนานที่สุดเท่าที่จะพากเพียรได้ (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) เสร็จแล้วเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไป ก็วนเวียนตามที่เราพยายามจะประคองได้เท่าไหร่ ไม่มีอะไรที่จะคงที่เที่ยง เสร็จแล้วมันก็วนเวียนอยู่อีก คนไหนที่สามารถยึดถือให้คงเที่ยงคงที่ได้นานเขาก็ทำ เสร็จแล้วสุดท้ายก็ต้องหมุนวนเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปที่โลกียะ ทำลายความหมุนวนไม่ได้แล้วเขาก็ไม่มีอำนาจ เป็นศาสนาเทวนิยมไม่เรียนรู้เรื่องจิตนิยามไม่เรียนรู้พลังงานที่สามารถควบคุมจัดการ เทวนิยมเรียนรู้แต่ความดีกับความชั่วไม่เรียนรู้ความสุขความทุกข์ ดีไม่ดีเป็นสุขนิยม หลงความสุข แล้วนึกว่า ความสุข (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) อาตมาฝืนไปก็คงได้แต่คงทุ เร สะ ไม่มีใครอยากให้เป็นแต่คงไม่ไหว เอาล่ะ อาตมาว่าอย่าไปฝืนต่อไปดีกว่า ไปพักไปกินข้าวดีกว่าขออภัย ใจอาตมาพยายามจะบรรยาย จะเป็นประโยชน์ พวกคุณก็อยากจะฟังอยากจะรับ อาตมาจิตใจก็ปรารถนาที่จะทำ แต่เหตุปัจจัยมันไม่ให้แล้วก็ต้องจำนนยอมให้ดีกว่า อย่าไปฝืนดีกว่าเดี๋ยวอาตมาจะอายุไม่ถึง 151 ปี จะไปจัดการมันมากเกินไปไม่ถูกก็ลงอย่างนี้นะ พักกินข้าวกันดีกว่า สาธุ 620512_วิถีอาริยธรรม ศีรษะอโศก ทำจิตให้เป็นเพชรใสที่ไร้ความเศร้าหมอง