220921-2-172 ทางเอกภาค2-ตอน172(หน้า384)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt

จะมาหักเป็นคนที่หน้าเป็นผมปู่ยอดอยากเป็นคนที่ท่านพูดจนผมจะชนะรวมทั้งปวงเพื่อเป็นพรหมที่ไม่ยึดพรมจนเป็นพุทธจนถือว่าพุทธเป็นการชนะเราจึงเรียกพระพุทธเจ้าว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสีเป็นผู้ที่ชนะแพ้เป็นต้นรับลมอย่างชนิดมีพรหมมาเป็นพรหมจรรย์เป็นผู้มีพรหมจรรย์หรือคนอย่างชนิดพราหมณ์อะไรอย่างนี้เป็นต้นทานและก็ พิษณุโลกตอนแรกอธิบายให้ฟังแล้วปิดตานี่เป็นพรหมของบุตรด้วยนัยยะว่าเราจะต้องมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขานายเป็นผู้ที่เลี้ยงลูกโดยการเมตตาเลี้ยงโดยไม่ต้องหวังเอาอะไรจากลูกไม่ต้องการสิ่งตอบแทนอะไรจากลูกเป็นคนที่ได้รับส่วนถ้าเป็นชมเป็นจิตใจผู้ที่ได้ตนเองเป็นเป็นอย่างนั้นก็ตนเองก็ได้ได้ภูมิคุ้มกันโรคจิตที่สูงแต่พวกที่ไม่ต้องการเอาอะไรตอบแทนในการได้อย่าง น่าจะเป็นลักษณะพรมเป็นจิตพรหมแท้ๆพรมที่มี 4 หน้าเลยเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขานั้นอย่างหนึ่งเป็นลักษณะกลมหรือเป็นพ่อของบุตรลักษณะหนึ่งก็คือเป็นพรมที่เป็นครูพ่อแม่นี่ต้องเป็นครูของบุตรครูก็เป็นอาจารย์เป็นมาก่อนเป็นก่อนนำทีเดียวมีตัวอย่างอันดีงามให้ลูกปฏิบัติตามสอนเพราะฉะนั้นพ่อแม่จึงเป็นครูของบุตรด้วยครูอาจารย์ก็เป็นครูอาจารย์ก็เหมือนกับกรม อาจารย์ก็จริงๆก็ไม่ใช่เหมือนเราเป็นพรมเป็นปุโรหิตตาเป็นผู้โดยสารปิดตลอดเราจะเรียกเป็นครูโดยพ่อแม่เนี่ยเป็นครูเป็นพ่อแม่มันก็เลยเป็นอันเดียวกันมีลักษณะคุณลักษณะอันเดียวกันพ่อแม่ก็เป็นครูของบุตรพรมก็มีลักษณะเป็นครูของบุตรเป็นครูของสรรพสัตว์เป็นครูของใครขึ้นมาอีกตอนต่อไปพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านเป็นครูของเทวดามารพรหมถ้าเราจำเป็นสูงเทวดามารพรหมก็เป็นครูที่ยิ่งยอดที่เป็นบรมครู ไม่รู้แจ้งพี่รู้รอบทิศชาญฉลาดที่มีความละเอียดละออในความรู้มีพระปัญญาธิคุณสูงส่งอย่างนี้เราก็เรียกว่าเป็นครูหรือเป็นอาจารย์แผนกคุณลักษณะอย่างนี้ถ้าจิตใจหรือว่าผู้ใดมีผู้ใดมีลักษณะนี้จริงในตนเป็นครูแท้เป็นผู้ได้ในตนแล้วก็รู้สึกชายึดเอาทำเอาเป็นเอาจนได้ได้แล้วแต่ถ้าไม่ปล่อยไม่วางไม่แจกไม่จ่ายหวงแหนเป็นของตัวของตนก็ตายอยู่อย่างกลมนั่นแหละเป็นพรหม มันต้องมีคู่กันมันถึงจะเป็นพุทธพจน์นี้มีสภาพได้แล้วเขาว่างแล้วก็ไม่ใช่ไปได้เอาอย่างเลวด้วยเราต้องเรียนรู้กุศลอกุศลได้เอาอย่างดีเอาของดีได้อย่างดีได้แล้วก็วางได้แล้วก็แจ้งได้แล้วก็ปล่อยปล่อยออกไปทีนี้ถ้าเป็นคุณธรรมชั้นสูงแล้วมันได้แล้วมันได้เลยได้แล้วยิ่งได้ยิ่งปล่อยยิ่งปล่อยยิ่งดียิ่งปล่อยยิ่งเชี่ยวชาญยิ่งปล่อยยิ่งเก่งยิ่งให้ยิ่งงามยิ่งให้ยิ่งเจริญมันเป็นของที่ตลาดมันเป็นอริยทรัพย์ที่แปลกไม่เหมือนอริยทรัพย์ก็ไม่เหมือนกับโลกียทรัพย์ไม่เหมือนทรัพย์ของโลกโลกมันพูดดีและผู้ที่มีปัญญาดีมีตามีผู้ติดตามชาญฉลาดแล้ว ใครจะไปมองมุมของสะสม Nokia ซับอยู่ทำไมโลกีย์แล้วก็แย่งกันก็เน็ตก็เหนื่อยก็หนักก็นับเป็นโทษเป็นภัยและมีชีวิตอยู่เหมือนกันอย่างเราเสียทรัพย์อยู่ก็มีชีวิตอยู่ดีดีไม่ดีจะเป็นไทยเป็นโทษมีชีวิตจะร้ายจะตายง่ายเอาด้วยมีอริยทรัพย์ก็มีชีวิตอยู่เหมือนกันมากที่สุดในชีวิตอยู่ได้เหมือนกันเราอย่าขี้เกียจเท่านั้นน่ะเราขยันหมั่นเพียรศึกษาทำงานทำการทำอะไรต่ออะไรอยู่ในโลกเป็นไปด้วยดีเกื้อกูลเอื้อเฟื้อเป็นผู้ที่มีคุณธรรมและไม่ขี้เกียจเป็นผู้ที่มีคุณธรรมจะทำอะไรเป็นอะไรไปอยู่เหมือนกันมันก็เลี้ยงชีพก็ตั้งอยู่ได้สุขภาพร่างกาย ดีอย่างพอเหมาะพอสมเป็นสัมมาเป็นมัชฌิมาด้วยมันจะไม่เป็นร่างกายหรือว่าชีวิตที่มันไม่รู้อยู่อย่างรกโลกอย่างโหงวเฮ้งทางโลกนี้เป็นมนุษย์ที่อยู่กับแบบโหงวเฮ้งทางโลกจะกลายเป็นคนที่มีสุขภาพร่างกายทรุดโทรมไปโดยที่ท่านไม่รู้จริงๆมันทรุดโทรมทางเกินนะถ้าทางที่ทรุดโทรมลงไปเหี่ยวเฉาลงไปจนเกินความพอดีจริงๆขอแม่งแรงน้อยกว่าเดิมเหมือนเป็นคนเป็นคนป่วยเอาความจริงละไอ้อย่างนั้นเห็นชัดทีนี้การเกินก็กลับไม่รู้เพราะมันความโลภมันบวกเอาไว้ในใจมันเลยพอปูนสะสมอะไรเข้านึกว่ามันเป็นความดีงามในกลายเป็นคนเป็นนิยมชมชอบในสภาพ เกินความพอดีเกินมาที่มาของชีวิตร่างกายโหงทั้งโลกก็จะไปเอาคนที่ต้องอ้วนๆฟรีๆแก้มยุ้ยยุ้ยหน้าเต็มๆมีอะไรต่ออะไรมากๆขึ้นไปอีกได้บ่เห็นชาวโลกก็ไม่รู้สึกยังไงเนี่ยเค้าจัดเอาเศรษฐกิจแบบนี้เป็นสถิติที่เขาจับก็เป็นธรรมดาสามัญของเขาแต่ส่วนทางทำนี่ละเอียดสัมมาของทางธรรมะเนี่ยชื่อเล่นเด้อคนนั้นทิ้งกันนะแต่จริงๆเมื่อเวลาผ่านไปจริงๆเขาก็รู้นะว่าดีกว่าแต่เขาเห็นว่ารู้สึกว่าเขาอย่างนั้นน่ะมันแสดงถึงความมีอยู่มีกินอะไรแล้วก็ไปเอาลักษณะที่มากกว่าเขาเหนือเขาไม่ชอบแล้วก็เอาอันนั้นมันเป็นค่าไม่ได้ทางทำมันสบายทุกอย่างไม่มีอะไร สุขภาพร่างกายเราก็ดีมีชีวิตอยู่เหมือนชาวโลกเหมือนกันไม่ใช่ว่ามันไม่มีชีวิตถ้าเกิดว่าเรารักชีวิตแต่ยิ่งเป็นอริยสัจหรือเป็นโลกุตระมากมายแล้วเราก็เข้าใจว่าการเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเราไม่ไปจะได้ยื้อแย่งยื้อยุดหรือว่ามีจิตใจอะไรอาวรณ์หน่วงเหนี่ยวสิ่งที่ควรจะเกิดมาตั้งอยู่แล้วก็มันควรจะผ่านไปที่เกิดมีแก่มีเจ็บมีตายมันเป็นธรรมชาติเป็นธรรมดาเราก็ไม่ห่วงไม่โหนไม่หาจิตใจของเราไม่สัญญาในวิลล่าไม่สัญญาผิดในกำหนดสิทธิ์ไม่ยึดตลาดไม่มีสัญญาวิปลาสที่จะต้องไปจะได้ทุกข์ร้อนเพราะความเข้าใจผิดๆของเราเราจะเป็นผู้มีความเข้าใจถูกเมื่อมีอริย มึงปัญญาทางโลกุตระมีโลกุตตรปัญญาเราจะเห็นเราจะรู้เราจะไม่ทุกข์ร้อนมันจะเสื่อมไปมันก็เป็นธรรมดามันจะจนกระทั่งแก่มันก็เป็นธรรมดาแม้ที่สุดมันจะตายก็เป็นธรรมดาตายก่อนอายุหรือตายก่อนสภาพมันควรจะเป็นได้มันก็ยังเป็นได้มันมันเป็นธรรมดาเราจึงไม่ทุกข์ด้วยประการทั้งปวงเพราะฉะนั้นเราจะมีชีวิตอยู่มีประโยชน์มากด้วยมีเมื่อมีอารยธรรมเรามีประโยชน์มากด้วยเพราะเราจะเป็นผู้ที่ไม่ไปแย่งยื้อแย่งใครไม่เบียดเบียนเขาแล้วจะไม่เบียดเบียนแล้วยังจะเป็นผู้ที่ทานเป็นผู้มีธรรมทานเป็นครูเป็นผู้สร้างสรรค์แล้วก็เป็นผู้ให้ ว่าเป็นเหมือนอย่างกับเทพเจ้าเป็นกอดเป็นพระเทพเป็นพระเทพฯพระเจ้าเป็นพระเทพเจ้าจริงๆเป็นคอร์ดกอดที่เห็นได้ในตัวบุคคลไม่ใช่กอดลมๆแล้งๆไม่เคยเจ็บๆๆเทพเจ้าเทพเจ้าที่เป็นลมๆแล้งๆที่เป็นสมมุติว่าเป็นผู้ที่ยอดเลิศอยู่โดยเราไม่รู้ว่ายอดเลิกคืออะไรไม่ใช่เรารู้จักความยอดเลิศเรายึดจากความดีงามที่แท้จริงรู้ได้เห็นได้ดีอย่างไรมีเหตุผลมีพฤติกรรมมีผลผลิตมีส่วนที่ให้เป็นครูคนเป็นผู้กินนำคนเหนือคนดีกว่าเป็นผู้ดีดีกว่า มาทำได้ดีกว่าในส่วนที่ดีกว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆพยายามฟังดีๆแล้วก็เราจะเห็นได้ทีนี้เราก็ทำไม่ถูกไม่ตรงเท่าที่เราจะสามารถที่จะทำตนให้เป็นไปได้สูงให้เหนืออย่างไรอย่างไรรวมความแล้วจึงเป็นผู้นำหมู่เป็นหัวเผาเป็นครูเพราะฉะนั้นแม้จะเป็นพ่อเราก็เป็นพ่ออย่างพรหมเป็นพ่ออย่างครูเป็นพ่ออย่างครูเป็นผู้ที่ทำอะไรโดยบริสุทธิ์ใจไม่ต้องการอะไรแลกเปลี่ยนในโลกเป็นที่สุดทำด้วยสุจริตจิตใจให้เป็นพระผู้ประทานแต่ทีนี้ความหมายของคำต่อมา วัดท้ายที่เราได้อธิบายแล้วมามากหลายครั้งก็ขออ่านสนุกอีกครั้งหนึ่งในวัดนี้พี่ได้อธิบายแจกแจงอย่างพิสดารมันคือที่บอกว่าอย่างไรก็ดีตามสายตาของคนเขาจะเห็นจะรู้ได้แต่ทางกายการเป็นครูโดยทางกายเป็นตัวอย่างในการประพฤติทางออกนอกรู้เห็นได้ง่ายๆจึงสำคัญมากจำเป็นมากด้วยหมายความว่าเราเองเราเป็นครูเขาเนี่ยเราก็จะต้องทำให้เห็นหยาบๆใหญ่ๆกระจายทั้งกายและก็ทำส่วนดีเป็นกายกรรมที่ดีสุจริตเป็นกายดังนั้นผู้ใดจะเป็นครูเขาแม้แต่ทางแค่ทางกายก็ยังเป็นไม่ได้จึงยังไม่ควรจะเป็นครูเขาเลย หรือแม้เป็นก็ยังจะไม่เชื่อว่าครูหรืออาจารย์แท้จริงอยู่นั่นเองอันนี้เน้นตัวดำก็กลายเป็นครูนั้นไม่ใช่ว่าจะเป็นครูนึกว่าเราเป็นครูทางใจแล้วไปนึกออกเองทางใจเราเป็นอย่างหนึ่งส่วนกายแล้วมันขัดแย้งกันกับใจระบบใจเราบริสุทธิ์เราไม่ได้โกงแต่ทางกายก็เอาเปรียบเขามาอะไรอย่างนี้อยู่มันย้อนแย้งกันแล้วก็เป็นครูเราจะหลับเราให้เราก็ทำไงตายด้วยถ้าเราไม่ติดไม่ยึดเราไม่หลงใหลอะไรเราไม่โลภก็ไม่โลภทั้งกายด้วยไม่โทรศัพท์ต้องมีโทรศัพท์ทางกายด้วยเป็นครูเขานำเข้ามันอยากเห็นง่ายและส่วนใจไม่ค่อยให้มันรายเดือนเป็นระดับไลน์มันถึงจะเข้ารอบเข้าร้อยมันถึงจะเข้าเบื้องต้นตรงกลางมันปลายมันชัด วันแม่จะทางกายก็จะเป็นครูก็ไม่ได้แล้วจะบอกว่าเราเป็นครูก็มันไม่จริงพระอาจารย์ต่างๆที่สอนกันอยู่ตัวเองไม่เป็นครูทางกายแม้จะนำต้นก็ยังไม่ได้นำเลยแล้วก็ตัวเองมีปรมัตถ์ปรมัตถ์จงฟังฉันและอย่าเอาอย่างฉันกลายเป็นครูเค้าสอนอย่างนี้มีจงฟังฉันแต่อย่าเอาอย่างฉันอะไรมันมีอย่างนี้ก็เป็นการแจกตัวแท้จริงไม่มีอยู่อีกอันนึงก็คือสภาพที่ว่าแกบอกว่าจงฟังฉันทำตามฉันบอกแต่อย่าทำตามฉันทำมันมีสภาพซ้อนอันนึงคือว่าเมื่อเวลาครูนี่จะอนุโลมจะปฏิบัติอะไรต่ออะไรกับอนุโลมกับผู้อื่นอันนี้ท่านสอนผู้อื่นท่าน สอนเราวันนี้เป็นสภาพซ้อนแขวนไม่ใช่แก้ตัวเป็นสภาพซ้อนแขวนที่จะต้องรับรู้ให้ชัดเพราะท่านสอนเราในฐานะอย่างนี้ท่านก็ทำอย่างนี้กับเราแล้วก็จะไม่ให้เราทำอย่างนี้ถ้าทำอย่างนี้ครูแล้วก็ทำอย่างนี้แล้วท่านก็ให้เราดูตามทีนี้ถ้าให้บทเรียนเราแล้วทีนี้ถ้าจะสอนผู้อื่นไม่ใช่สอนท่านอนุโลมลงไปคนที่ยิ่งกว่าเราเราก็อย่าไปเข้าใจตัวเองผิดว่าเราเองเป็นนักเรียนชั้นนั้นจริงๆถ้าท่านสอนเรานี่อย่างเคร่งท่านก็เคร่งให้ดูแล้วทีนี้ฉันจะเอานมรวมกันกับรุ่นเล็กลงไปอีกท่านก็อนุโลมทำตัวอย่างอย่างเล็กๆก็ยังอยากลงไปอีกให้กับรุ่นเล็กลงไปอีกเราเองโง่ เราไม่รู้ว่าเราเป็นนักเรียนชั้นสูงกว่าน้องน้องเราเลยไปเอาตัวอย่างที่น้องๆพี่ปูท่านทำให้น้องๆดูเราก็เลยไปเอาอย่างที่ครูท่านทำให้น้องๆดูเอาจะทำอย่างนั้นเราก็ต้องทำตามเราก็เลยกลายเป็นนักเรียนสอบตกหรือรถฉันลงไปอยู่ชั้นเล็กอีกดีมากนักเรียนแบบนี้ก็มีนักเรียนที่จะลดคอแบบนี้ก็มีต้องรู้ว่าท่านจะอนุโลมให้คนอื่นไปอีกอย่างยกตัวอย่างผมกินอาหารอย่างเงี้ยคนทำแกล้งให้คุณดูมันก็มีซ้อนอยู่ในนั้นนะแต่คุณไม่รู้ชั้นเรียนของคุณเองนักเรียนชั้นเอกชั้นน้องที่เขายังติดในอาหารในเรื่องอย่างนั้นอย่างนี้หรือเปล่า ผมก็ต้องทำให้ฉันนั้นลงกับเขาฉันนั้นไปก่อนดูพวกคุณก็เลยมาเอาบ้างเอาอย่างบ้างคุณก็เลยลดชั้นของคุณลงไปอยู่เป็นชั้นน้องโดยคุณไม่รู้ตัวเองว่าคุณเป็นอะไรผมสอนอะไรฉันน่ะแต่ทีนี้มันก็ซ้อนอยู่ที่นี่สอนหลายชั้นทำอยู่หลายอย่างหลายอันเลยไม่รู้ว่าการเรียนของเราบทเรียนของเราหมดไหนโจทย์เลขของเราโจทย์ที่เราจะทำโจทย์ไหนตัวอย่างที่เราจะทำตัวอย่างอันใดเราจะมีเราเรียกว่าเราจับผิดเราจับไม่ถูกเราก็จึงปนๆเป็นๆเพราะฉะนั้นในประเด็นอย่างนี้นี่ไม่ใช่พูดแก้ตัวฟังดีๆในปัจจุบันให้ฟังอย่างละเอียดแล้วอธิบายให้ฟังอย่างอย่างดีแล้ว ไม่ไม่ใช่แก้ตัวเราจะต้องเข้าใจว่าเราจะต้องรู้ประเด็นแล้วเราจะต้องรู้ละเอียดซ่อนลงไปนะถ้าเป็นครูที่แท้จริงจะมีภาวะซ้อนอยู่ในนั้นอีกท่านทำอย่างเคร่งให้เราก็มีของเคร่งนั้นอยู่ในตัวฉันทำอย่างอนุกรมกับอีกเจ้าหนึ่งอย่างหนึ่งท่านก็มีอนุโลมนั้นมีจุดหมายมีที่หมายอยู่ในตัวจงดูจงอ่านจงจับบทเรียนตัวอย่างของเราให้ถูกท่านถูกตอนถูกกรรมฐาน 100 กรรมฐานของเรานี่สำคัญถ้าเราจับกรรมฐานของเราไม่ถูกแล้วเราไปคว้าเอากรรมฐานของน้องเราก็กลายเป็นน้องอยู่เรื่อยไปเลยสูงๆต่ำๆอะไรไม่รู้เราก็ไม่รู้กรรมฐานแท้เราก็ไม่รู้ตัว เพราะเราจะต้องทำให้ได้เพราะการเป็นครูคนนี้ก็จะต้องรู้ซับซ้อนรู้อย่างละเอียดลออแล้วเราต้องเป็นครูเค้าตั้งแต่กายกายวิภาคแท้จริงพระพุทธองค์นั้นเป็นครูมนุษย์ทั้งโลกส่วนตัวละเอียดละออเธอเป็นครูทั้งเทวดามารมนุษย์พรมและถ้าผู้ใดทำได้ทั้งทางกายและทางใจด้วยก็เป็นปุโรหิตตาพร้อมที่จะต้องเป็นธรรมได้ทั้งทางกายและทางใจทำได้ทั้งนอกจึงเป็นของหยาบก่อนโดยการแปลว่าครูก็แปลทีนี้คำว่าตรงนี้เป็นความหมายถึงจิตใจจะติดนะหมายถึงวิญญาณธาตุพรหมไม่ได้เป็นไม้ ไม่ได้หมายถึงเนื้อหนังมังสาพรหมมันเป็นตัวชื่อของฐานจิตฐานให้จิตเป็นเทวดาภารกิจเป็นพรหมจริยาเป็นเทวดาจิตวิญญาณเป็นพรหมจริยาเป็นผีนี่เป็นฐานะแห่งจิตเพราะนั้นเป็นคนเอาหินตาพรหมประเทศว่าผิดก็เป็นครูตายก็มาให้ได้ด้วยก่อนเป็นผู้ร้องก็เป็นปุโรหิตตาหรือเป็นครูเป็นอาจารย์แท้ๆกันเลยดังนี้จึงเป็นประโยชน์เพื่อคุณอันแท้จริงอาจจะต้องมาแยกกลับสู่ดูทั้งพยายามชนะแล้วดูแก่นสารเนื้อหาความหมายแล้วทีนี้ดูพยากรณ์ว่า สิ่งที่ตั้งลงไปในเป็นสมบัติในตนแล้วผ่อนโทรศัพท์มาก่อนนำมาก่อนมันก็ร้องเป็นสิ่งที่มาก่อนได้มาก่อนตั้งลงอย่างลงเป็นสมบัติในตนแล้วมาก่อนอื่นหรือพื้นฐานพื้นฐานหรือสิ่งที่มีแล้วในตนก่อนคนอื่นสิ่งที่มีแล้วในตนก่อนปิดตาแปลว่าประโยชน์เกื้อกูลตายเป็นประโยชน์เชื่อคุณรวมความแล้วรอติดตาก็แปลว่าให้สิ่งที่ตนมีแล้วในตนมาก่อนนั่นเองให้สิ่งที่ตนมีและในตนมาก่อน หรือทำประโยชน์เกื้อกูลผู้อื่นด้วยสิ่งที่เรามีแล้วในตนก่อนเขาทำประโยชน์เกื้อกูลผู้อื่นด้วยสิ่งที่เรามีแล้วในตนก่อนเขานี้แหละคือกูคืออาจารย์คือผู้รู้ก่อนเป็นก่อนแล้วเอามาแจกหรือผู้รู้ก่อนเป็นก่อนแล้วเอามาแจกถ้าผู้ที่แจกคุณธรรมเป็นธรรมทานจึงคือการเป็นครูเป็นอาจารย์หรือเป็นบุรุษตาที่แท้จริงๆกูแพ้เราจะรู้ว่าอาจารย์หรือครูคือใครก็แปลว่าหนักก็เป็นผู้ที่จะ ไม่ได้ก่อนต้องแบกต้องหามาก่อนแล้วก็มาสอนคนอื่นก็แบกข้อหาซ้อคนอื่นก็แบกข้อหาเราก็แบกก็หาเราก็แบกเขาด้วยเราก็ต้องทำซับซ้อนทำให้แก่ตนก็แสนยากแล้วยังจะไม่ให้คนอื่นเขาทำให้มันเป็นอย่างที่ตนเป็นอีกแหมมันเป็นงานที่หนักมากงานที่หนักมากทำให้ตนจนเป็นแล้วก็มาสอนให้คนอื่นก็จะเป็นยากโดยเฉพาะเป็นในสิ่งที่มันฝืนใจสิ่งที่มันจะต้องล้างใจสิ่งที่มันมาไม่อยากจะเอาออกเลยคนมันหวงดึงของรักของหวงของตนมันยากมากหากใครมีจัดจะทำในตนมากแล้วสูงยิ่ง ได้แล้วก็นำออกแจกก็ยิ่งเป็นผู้ที่เป็นครูผู้สูงยิ่งยิ่งได้ในตนแล้วก็นำออกแจกไปอยู่เป็นครูศิษย์ครูที่เป็นครูที่ยิ่งสูงยิ่งสูงเป็นอาจารย์ผู้เพียบพร้อมจริงเป็นปุโรหิตตาผู้เลิศยอดแพะเท่านั้นเท่านั้นเขาก็ยิ่งได้มากเท่าใดก็ยิ่งเอาออกจากมากเท่าใดก็ยิ่งเป็นครูหรือเป็นอาจารย์หรือเป็นโรคตาที่สูงเท่านั้นเท่านั้นที่ยอดเลิศเท่านั้นเท่านั้นคำว่าครูโรจิตหรืออาจารย์จึงไม่ใช่แค่ผู้ไปอ่านมาท่องมามันต้องทำได้ด้วยอย่างแท้จริงแค่ตัวเนื้อแท้แก่นแท้คำว่าครูหรืออาจารย์ มันจึงไม่ได้หมายความว่าเป็นแค่แค่ฉาบฉวยไปแค่ไปอ่านไม่ต้องไปจำมานิดๆหน่อยๆแล้วก็มาสอนเขาเจ้าๆๆเฉยๆตัวเองทำไม่ได้เป็นไม่ได้อะไรมันยังไม่เสร็จกูแท้มันเป็นครูเทียมเป็นครูกันอย่างนั้นแหละทุกวันนี้มันจึงลดลดคุณลักษณะหรือลดความเป็นจริงลงมามากกว่ามากแม้แต่นักวิชาการที่จะบอกว่าเขาสอนโลกปกป้องโลกก็นำโรคเขาเป็นผู้ที่คิดต่างเป็นผู้บริหารเป็นผู้ช่วยเอาผลประโยชน์อะไรต่ออะไรอยู่ในโลกสุขสบายเป็นนักวิชาการผู้ใดลาบในยศมากๆมันแขวนกลายเป็นผู้หรูหรา ดูเป็นอาจารย์เป็นผู้นำเป็นผู้โดยสารเป็นผู้ที่ใช้หัวสมองนำออกทุกทิศไม่รู้จริงจังไม่รู้ตัวเองทำได้แต่คิดคิดคิดคิดไม่ได้ทำเป็นนักวิชาการทุกวันนี้คนหลงมันสมองของการคิดและวิชาการในกลายเป็นครูที่หลอกๆซ่อนๆอยู่แท้คุณครูนั้นก็จะต้องลงมือลงลงทำเองเป็นเองอะไรเองในอะไรก็ตามแต่ก่อนเขาถึงจะเรียกว่าครูที่เต็มครบไม่ต้องต้องจำๆมาเอามามันไม่ที่ไม่ใช่ครูใหญ่ๆคิดเองก็ยังเป็นภาวะหนึ่งเรียกว่าเราเป็นครูโดยการคิดเองนะนักวิชาการส่วนมากผมคิดเองคนที่คิดเป็นเจ้าของความคิดก็ถือว่าเป็นครูทาง ความคิดยังไม่ได้ไปลงมือทดสอบพิสูจน์ด้วยมือด้วยการกระทํา มันต้องทำได้ด้วยอย่างแท้จริงมันต้องมีมาก่อนต้องเป็นมาก่อนจึงจะสมจริงอันนี้ก็คงไม่ยากอะไรนะเราได้อธิบายแต่ถ้าใครประพฤติดังกล่าวแล้วพูดอย่างที่อธิบายมาแล้วก็เป็นลมเป็นผู้มีคุณงามความดีและก็เช่นเดียวกันหากผู้ใดทำหน้าที่เป็นปุโรหิตตาแล้วก็หลงอีกทีนึงนะแล้วก็หลงภาคภูมิใจยึดมั่นในความเป็นกรดตาไม่วายวางก็ได้ชื่อว่ามีจิตวิญญาณเป็นชาเป็นอัตราซ้ำซ้อนเข้าไปอีก ได้แล้วหยุดได้นะแล้วก็หัดต่อยซะด้วยอัดให้คนอื่นหัดให้เขาแล้วยังเป็นหลงซ้ำซ้อนยึดเอาไปยึดเอาความให้เราเข้าไปอีกก็เป็นอัตราซ้ำซ้อนเข้าไปอีกเป็นสภาพที่หมุนรอบเธอตอนที่มันงงมันไม่รู้ตัวได้ง่ายๆเป็นอารมณ์แห่งอารมณ์เป็นวิญญาณแห่งวิญญาณเป็นจิตซ้อนจิตสุขภาพลึกเป็นสภาพของอารมณ์จิตเป็นตัวเป็นตนของจิตท้องเข้าไปอีกแต่ตอนไปยึดเอาไปกลายเป็นชมรมศิษย์เก่าและคุณลักษณะของพระพุทธเจ้าของประวัติศาสตร์ ได้แล้วล่ะเป็นอันนี้แล้วก็ไปแจกจ่ายให้คนอื่นจะไปเป็นปนตาให้ให้แล้วก็ไปยึดซอสเอาไอ้การให้ของเราขึ้นไปอีกเป็นอัตตาอีกชนิดหนึ่งจะเป็นอัตราซ้ำซ้อนเข้าไปอีกเป็นความไม่วางจิตชนิดหนึ่งเป็นความยึดความไม่วางตัวตนของตนแท้ๆอย่างหนึ่งก่อนทำลงไปอีกนะฟังสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนอย่างนี้อีกเป็นความไม่วางตัวตนของตนแท้ๆอย่างหนึ่งต้องพยายามเรียนรู้จิตเช่นนี้ของตนให้ได้มันจะซับซ้อนบนเวียนเป็นงูกินหางอยู่อย่างนี้เสมอๆหากแยกไม่ออกจะไม่มั่นก็จะวนเป็นวัวพันธุ์หลัก ก็บอกว่าอ่านไม่ออกรู้ไม่ได้ก็จะกลายเป็นวนเวียนเป็นโฮมโปรปิดตาแล้วก็กลับมาหาผมปฏิเสธชายอีกเป็นอาการอย่างตั้งแต่สอนลึกนะในสภาพตอนนั้นลงไปแล้วก็มีอะไรให้เขาเองหรอกให้เขาจริงหรอกสอนเขาอย่างนั้นอย่างนั้นสอนให้คุณธรรมอะไรที่เรามีเราเป็นซ้อนกันแต่เราไปยึดเข้าไปอีกแบบเป็นสภาพยึดเอาอีกอย่างนึงเข้าไปอีกที่จริงการสอนเค้าเป็นคนงามความดีและเราไปยึดยีนส์ซ้อนเข้าไปอีกกลายเป็นวัวกินหางกลายเป็นวัวพันธุ์หลักคล้ายๆกลายเป็นงูกินหางกลายเป็นวัวพันธุ์หลักกลายเป็นกรรมตัวเองบนตัวเองยังเหลือเชื่อเหลือตัวอะไรกินอยู่นั่นแหละ ไม่สลายไม่ปล่อยไม่กินฟังให้ดีอันนี้โทรศัพท์ผู้ใดรู้อารมณ์รู้อาการรู้สภาพนี้ก็สังวรแล้วก็อย่าไปเต้นให้ก็หายไปที่จะทานก็ผ่านไปจะทำให้เขาได้ก็ทำให้ไปไม่ต้องไปตอนทำเป็นต้องไปหลงติดยึดอะไรถ้าเรามีความเข้าใจในจุดนี้นะแล้วเราก็มีการรีโมทจะยังจะทำอะไรก็ทำแล้วก็ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ไม่ๆๆพยายามที่จะให้มันติดให้มันต่อให้มันเป็นอะไรซ้ำซ้อนขึ้นมาอีกมันก็เป็นไปในจุดเดียวตรงไปเลยอะไรสักอย่างไปเลยไม่วนไม่โค้งงอเราเป็นอะไรได้ซึ่งควร อย่างยิ่งและควรเป็นปุโรหิตตาที่มีคุณงามความดีที่แท้จริงถูกปลงให้ได้มากที่สุดด้วยอย่าพยายามเป็นครูแค่ปริยัติเท่านั้นนั่นไม่ใช่ปุโรหิตตาแท้บริบูรณ์จึงสั่งได้อธิบายความของมันมาให้ฟังแล้วแม้คำว่าครูก็คือผู้ควรเคารพบูชาคือผู้มีคุณงามความดีแล้วในตนแม้จะยังไม่ได้สอนเราเลยเราก็กราบไหว้เจ้าฟังดีๆนะทีนี้คำว่าครูทุกวันนี้เนี่ยถ้าแม้ว่าเราเองเราจะปราบถูกครูคนนี้ยังไม่สอนเราเลยแต่ว่าเราฝากอะไรเรากราบ เพราะผู้นี้เป็นผู้ควรเคารพบูชาผู้มีคุณงามความดีแล้วในตนก็มีมาแล้วก็มีมาก่อนเพราะผู้ใดที่มีคุณงามความดีแล้วในตนแม่ยังไม่ได้สอนเราเราก็กราบให้ทันทีเพราะคนดีเรายังไม่ดีเท่าเขาอ่ะเขาฐานะสูงกว่านะสูงกว่าเพราะเขาได้ทำดีนั้นมาแล้วเค้าได้รักกิเลสสิ่งนี้แล้วแต่เราจึงยังไม่ได้ละเขามีแล้วก็ยังไม่ได้สอนเราเราก็กราบก็ได้แล้วเอาดีๆทุกวันนี้ครูเขาก็เลยตีราคาถูกทำงานให้แก่เราคือกลายเป็นคนรับจ้างไม่ใช่คนมีเสน่ห์บุคคลไม่ใช่เป็นคนที่ควรเคารพไม่ได้เป็นผู้ที่น่านับถือ ไปเลยนะเขาไม่รู้รายละเอียดเค้านึกว่าคนนี้เป็นเหมือนจับกังหรือว่าเป็นเหมือนคนรับใช้ฉันมีเงินจ้างเขาก็เลยถือเงินมีเป็นใหญ่ฉันจ้างคนนี้ให้เขาทำให้ฉันคือไปหาบเอาอะไรมาให้ฉันมาสอนฉันอยู่เอามาห่ออะไรมาให้ฉันเสียแล้วฉันก็จ่ายเงินไปเจ้ากันก็เลยไม่ต้องเคารพอะไรกันเพราะไม่มีคุณธรรมไม่มีคุณธรรมไม่มีปัญญาที่จะรู้ว่าอะไรคืออะไรที่สูงส่งอะไรคืออะไรที่สำคัญก็ไม่รู้เรื่องเมื่อไม่เรียนศาสนาไม่เรียนศีลธรรมไม่เรียนจริยธรรมไม่เรียนจิตวิญญาณไม่รู้ถึงคุณงามความดีแท้จริงไม่รู้ฉันตอนฐานะของมนุษย์ชาติจึงเคารพกันไม่ลงแล้วเขาก็ตีตื่นทุกอย่างเลยกลายเป็น รวนเรทุกวันนี้ฉันคงรวมเพลงเพราะไปตีราคาอย่างวัตถุเพราะฉะนั้นฉันมีวัตถุใหญ่ฉันมีเงินมีเงินจ้างให้ไปเธอมาสอนฉันสอนแล้วเลิกกันไม่เคารพนับถือเป็นอย่างนี้จริงๆเรื่องครูทุกวันนี้ความหมายของการเป็นครูนี่คือคนมีคุณธรรมเมื่อไหร่เมื่อไหร่ท่านก็มีเมื่อท่านเป็นผู้มีคุณธรรมแล้วท่านเป็นผู้ไม่มีกิเลสท่านเป็นผู้ไม่ผ่านโลกกันเป็นผู้ไม่ทำลายโลกกันเป็นผู้ให้ยิ่งเป็นครูอย่างแท้ที่เราอธิบายมาถึงขั้นเป็นลมเป็นผู้ที่ไม่เบียดเบียนเป็นผู้ที่ไม่แย่งชิงเป็นผู้ที่รักการเป็นผู้ชนะอะไรตายหมดแล้วขึ้นมาด้วยเรื่อยๆหรือว่าสูงขึ้นมาจนกระทั่งเป็นกูก็ต้องสอนอีกบอกเขา ก็ฟังทำให้คนอื่นด้วยตลอดเวลาและไม่เอาอะไรตอบแทนยิ่งเป็นผู้ให้ให้ๆๆที่เป็นยอดถูกแล้วกูเป็นตำแหน่งครูอย่างนี้แม้ไม่สอนเราก็ต้องปราบเคารพและอยู่ที่ไหนก็ต้องกราบเคารพแหละว่าท่านเป็นได้เราเป็นได้ไม่เท่าทันท่านก็ไม่ได้ท่านก็ต้องเหนือกว่าเราได้ฐานะที่แท้กล้าได้ทันทีเพราะการเคารพครูนี่ครับแม้คำว่าครูก็คือคู่ควรเคารพบูชาแล้วคำว่าคุณควรเคารพบูชาอะไรจะสอนเราหรือไม่สอนเราก็ตามถ้ามีคุณธรรมอย่างที่ว่านี้นะคุณคงไม่สงสัยตอนนี้ดีแล้วคุณจะรู้ว่าเป็นฐานะที่ต้องเป็นผู้ชนะบุคคลที่ยกเอาไว้ว่าจะต้องกูจะมีญาติจะต้องบูชาประจำวันเดียวปูชา อย่าพูดควรบูชาปูชนียาทับศัพท์คำว่าบูชาหรือบูชาเป็นผู้ที่ควรบูชาทุกวันเคารพบูชาเพื่อลูกคือผู้ที่มีคุณงามความดีแล้วในตนแม้จะยังไม่ได้สอนเราเลยเราก็กราบไหว้ได้ถ้าเราเป็นผู้ที่ยังไม่เป็นไม่มีเท่าทันเพราะในตัวท่านมีคุณงามความดีแล้วหรือถ้าเราจะเคารพคุณงามความดีแม้เราจะมีเท่ากันหรือแม้แต่เราจะมีมากกว่าถ้าเราจะลบเคารพคุณงามความดีนั้นแล้วก็เคารพคุณงามความดีนั้นไม่ใช่ตัวตนบุคคลชาวเขาอะไรก็ได้อันนี้ก็เป็นเรื่องเคารพคุณงามความดีอะไรก็รบปราบสิ่งนั้นเคารพสิ่งนั้นบูชาสิ่งนั้นก็บูชาได้ ใกล้ตัวท่านมีคุณงามความดีแล้วมิใช่ว่าเราเคารพครูเพราะท่านได้สอนเราเท่านั้นไม่ใช่ว่าท่านได้ทำงานให้แก่เราท่านได้หอบหอบหำๆในวงเล็บอันนี้ให้ชัดออกไปเลยท่านได้ขอคำถามในวงเล็บเพียงจำๆเอาวิชาเอาปัญญามาให้แก่เราเราก็เลยต้องขอบคุณหรือระลึกถึงงานที่ท่านได้ทำให้แก่เราถ้าท่านไม่ได้สอนเราท่านไม่ได้ทำงานให้แก่เราเราก็จึงไม่เคารพอย่างนั้นหรือฟังดูนี่ก็เป็นการย้อนหลังแล้วเคารพครูเคาร การทำงานให้แก่เราแล้วเราก็เลยเคารพไม่ทันทำงานให้แกเอาเท่านั้นหรือว่าท่านเป็นครูเป็นปูชนียบุคคลจริงๆเป็นผู้ที่ควรเคารพบูชาเพราะท่านมีคุณงามความดีแล้วในตนได้จริงๆแม่ยังไม่ได้สอนเราเราก็ต้องเราเคารพเพราะท่านมีสิ่งนั้นไม่สนแล้วยิ่งเราไม่มีแล้วยิ่งต้องสาปรบไม่บอกแล้วว่าแม่ท่านมีเรามีด้วยเหมือนกันเราก็กราบเคารพได้กราบเคารพคุณงามความดีนั้นเชิดชูบูชาสิ่งที่ควรเชิดชูบูชาคุณงามความดีควรเชิดชูบูชาความสามารถในสิ่งที่ดีความสามารถในสิ่งที่ไม่สามารถในสิ่งที่เลวก็มีสามารถในสิ่งที่ ความสามารถในสิ่งที่ดีนั้นๆเราเคารพสิ่งนั้นนอกนั้นเราไม่ได้หมายความว่าเราเคารพครูแต่เพียงท่านเอามาสอนเราเราเอาท่านมาหามาหอมหามาให้เราถ้าเรามองก็ออกให้เราเอามายื่นให้เราเท่านั้นยิ่งท่านมีในตนด้วยแล้วท่านก็เอามายัดเยียด