250105-540 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-บ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 5 มกราคมพุทธศักราช 2525 ที่พุทธสถานปฐมอโศกพระผู้ปฏิบัติธรรมที่ปฏิบัติมาแล้วเป็นผู้กล่าวต้องพิจารณาถึงรายละเอียดฐานสูงเพิ่มให้มากต้องสำนึกให้มากกว่าฐานที่เป็นฐานหรือที่เคยเรียกใช้ศัพท์เรียกว่าได้แต่งถ้าเราได้แต้มแล้วเราก็หลงกันแล้วก็นั่งอยู่ที่นี่ไม่เพิ่มฐานมันก็ได้อาศัยจริงมีฐานอาศัยของเรา เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราไม่พิจารณาเพิ่มหาภูมิเพิ่มมีกรรมฐานเพิ่มมีเครื่องที่จะพาเป็นพาหะมีศีลมีหลักเกณฑ์มีกระบะมีเครื่องที่จะกระทำให้เรานี่ละเอียดลออขึ้นอดทนของฝืนมากขึ้นอุตสาหกรรมวิริยะยิ่งขึ้นเป็นอุบาย avt หรือเป็นกรรมฐานวิธีการหรือศีลหรือวินัยก็ตามใจเรียกสูงขึ้นไปได้ทั้งสิ้นถ้าเราไม่มีเครื่องที่จะมาทำให้เราสูงขึ้นไปอีกจริงๆแล้วเราก็เป็นลิงนั่นแหละอยู่ตรงนั้นแหละดีไม่ดีจะเสื่อมถอยเอา เขาคิดง่ายๆว่าสมมุติว่าเรานั่งแป้นอยู่ที่เก่าแล้วอยู่กับหมู่ฝูงมือฝูงนี่ก็เหมือนกับจักรวาลเราอยู่ในสังคมหมู่ฝูงโมโหคนอื่นๆเขาเลื่อนขึ้นเลื่อนขึ้นเลื่อนขึ้นแต่เราเองเป็นดาวดวงนั้นเป็นส่วนหนึ่งเป็นมวลชิ้นหนึ่งที่เป็นลิงนั่งแป้นอยู่กับที่ในเมื่อในจักรวาลนี้หมู่ฝูงก็เลื่อนก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆแต่เรานั่งแป้นอยู่ที่เก่าเท่ากับเราเสื่อมลงเสื่อมลงในวงจักรวาลนี้ในวงหมู่สังคมนี้ฟังดีๆเราถือว่าเรายึดมั่นและเราอยู่ในแป้นไม่ตกต่ำและแต่เท่ากันกับเราลดลงต่ำเมื่อเพื่อนเขาเลื่อนขึ้นฐานของจักรวาล เราเองเป็นคนบ๊วยอีกหน่อยแล้วก็หลุดจากจักรวาลนี้ได้ฟังให้ดีหมดทุกคนก็เลื่อนขึ้นไปเลื่อนขึ้นไปในหมู่จักรวาลนี้แต่เราเองเป็นตัวลิงนั่งแป้นหรือเป็นดาวดวงที่อยู่กับที่เราก็จะกลายเป็นดวงที่ต่ำลงต่ำลงแม้เราจะไม่เลื่อนรถต่ำฐานของเราเลยทีเดียวก็ตามเราจะไปพูดตกต่ำได้ด้วยนัยยะนี้สุดท้ายดีไม่ดีเราจะหล
อ่านต่อ
ุดออกจากจักรวาลนี้หลุดออกจากหมู่นี้หมู่นี้ก็จะอุ้มเอาจักรวาลหรือดูดจักรวาลหรือเป็นตัวดวงจักรวาลที่มีรัศมีแข็งมีแรงดึงดูดจัดมีความหนาแน่นสูงและมันก็จะ จะขึ้นไปแล้วเขาก็จะทิ้งเราไว้อย่างไม่ดูแลเราได้เลยทีเดียวไม่ดูดำดูดีเราได้เพราะเราไม่พยายามพากเพียรผิดกลุ่มจะเป็นแกะน้อยหลุดฝูงจะเป็นดาวที่จักรวาลทิ้งจักรวาลอันนี้ทิ้งเป็นอย่างนั้นจริงๆนี่ใช้ภาษาสื่อแทนให้คุณฟังจะใช้ภาษาจักรวาลจะใช้กับภาษาแกะฝูงจะใช้ภาษาสังคมจะใช้รักษากลุ่มหมู่จะใช้ภาษาอะไรอีกก็ได้ทั้งสิ้นก็ขอให้พวกเราได้พิจารณาวิเคราะห์วิจัยฐานของตนเองเพิ่มเท่าที่พอเป็นไปได้เราต้องมีอุตสาหกรรมวิริยะเจริญยิ่งอยู่เจริญยิ่งอยู่หรือเป็นผู้ที่มีวุฒิที่วุฒิพระพุทธเจ้าท่าน สรรเสริญคนหยุดอยู่คนทรงอยู่กับที่หรือป่วยการเปล่าไปยังถึงความเสื่อมเสื่อมแล้วเราไม่เอาแน่แม้แต่ทรงอยู่พระพุทธเจ้าก็ไม่สรรเสริญโดยนัยยะอย่างนี้ไม่เช่นนั้นเราก็จะไม่เจริญก้าวหน้าบอกแล้วว่าการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้านั้นเที่ยงตรงแต่ไม่ใช่หยุดนิ่งเที่ยงตรงแน่นอนมั่นคงเจริญยิ่งอยู่เคยทำรูปที่มือให้ดูว่ามือเป็นผู้ที่ไม่ใช่มือไปสภาพที่มันสูงสภาวะที่เดินก้าวหน้านั้นมันไม่มีหยุดอยู่หรอกพระพุทธเจ้าท่านก็เจริญยิ่งอยู่พระอรหันต์เจ้าเจริญยิ่งอยู่ท่านหมดทุกข์ในตัวเองจริงและท่านก็ไม่ได้ตกต่ำพระอรหันต์เจ้านั้นท่านหมดทุกข์แล้วท่านก็จะเจริญยิ่งอยู่ต่อไป แม้แต่จะตายสลายไปก็เลิกกันก็จริงแม่ยังไม่ตายทุกวินาทีท่านเป็นคนเจริญเป็นคนประเสริฐจึงเรียกว่าท่านผู้เจริญถ้าเราไม่เรียกพระอรหันต์ว่าท่านผู้เจริญแล้วจะเรียกใครเป็นท่านผู้เจริญพระอรหันต์ก็ไม่นั่ง 8 ถ้ายังนั่งแป้นอยู่บอกแล้วว่ายังไม่ใช่พระอรหันต์ยังทรงอยู่ๆนั้นแม้แต่กฎเนี่ยทุกกฎนี่ตัดที่ติดสูตรที่พระพุทธเจ้าท่านว่าท่านไม่สรรเสริญคนอื่นอยู่อาจารย์สรรเสริญคนเจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่แม้กฎนี้เราก็ทุกคนอยู่อย่างนั้นน่ะทำไมพระอรหันต์เข้าใจไม่ได้ต้องเข้าใจได้และต้องสอดคล้องกันในนัยยะคำสอนพระพุทธเจ้าไม่ค้านแย้งเป็นไปจริงตามธรรมบททำตามพระคาถา ปานทฤษฎีตามคำสอนของพระพุทธเจ้าทุกอันสอดคล้องเมื่อเป็นผู้ที่หยิ่งยอดเป็นอรหันต์ก็ต้องสอดคล้องกับสูตรอย่างนี้ไม่ใช่สูตรยิ่งใหญ่อะไรไม่ใช่สูตรของพระโพธิสัตว์อะไรสักหน่อยเป็นสูตรธรรมดาสูตรที่สุดรากฐานธรรมดาเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องรู้เข้าใจในนัยยะแห่งคำสอนนัยยะแห่งการเจริญก้าวหน้าให้ชัดเจนแล้วก็ทำให้ถูกตรงถ้าเราจะอยู่ในฐานะที่เราเป็นคนสูงธรรมดาธรรมดามีแป้นนั่งแน่นอนถ้าเรามองไปหาจุดชนของมองไปหาคนต่ำเราก็สูงกว่าเขาเราก็เสวยบุญแค่นี้เราก็ทำได้แต่เราไม่สอดคล้องกับทฤษฎีพระพุทธเจ้าเราไม่ใช่ผู้เจริญเรายังเป็นผู้ที่ยึดหรือผู้ทรงอยู่ใน คุ้มครองแบบไม่ยึดมั่นถือมั่นก็ในยะอันนี้เราไม่ยึดมั่นถือมั่นแต่เราจะเลื่อนขึ้นสูงมีตถาคโตมีสุคะโตเราจะเป็นผู้ที่เป็นไปอยู่เรื่อยโคจรแต่โคจรขึ้นที่สูงเคยทำมือให้ดูว่าเราเองเราพุ่งขึ้นไปตั้งทิศสูงขึ้นไปเลยแต่เลื่อนอยู่ตรงเลื่อนอยู่ไม่ให้เป็นไปไม่เอนเอียงออกไปในทิศทางที่ล้มเหลวในทางที่เอียงๆให้ซื้อให้ตรงให้เที่ยงเป็นไปด้วยดีอยู่อย่างเจริญๆยิ่งอันนี้เป็นความหมายเข้าใจความหมายชัดแล้วเราก็ทำไม่ถูกตรงจึงจะเป็นผู้เจริญเพราะในระยะที่จะพิจารณาตัวเองอยู่เสมอนั้นเป็นความเข้าใจที่จะต้องเข้าใจให้ลึกซึ้งเราพิจารณา ว่าตัวเองอยู่เสมอเราพยายามดูตนพยายามช่วยเหลือตนอยู่เสมอทุกข์ร้อนของเราน้อยลงเราก็เราก็ดูตนอยู่นั่นแหละแม้เป็นพระอรหันต์เจ้าแล้วท่านก็ยังดูตนเช่นพระสารีบุตรท่านเองวาสนาบารมีของท่านยังไม่ดีในบางส่วนกายกรรมแต่ท่านพ้นทุกข์แล้วท่านถอนอาสวะแล้วด้วยแต่ในกายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกท่านจะต้องปรับปรุงปรับปรุงกายกรรมวจีกรรมของท่านจริงๆในอภินิหารปัจจัยวิเคราะห์ที่ 3 ตั้งข้อสังเกตเคยตั้งให้ฟังแล้วว่ากายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกไม่มีคำว่าจิตนะเพราะฉะนั้นอันนี้ท่านสอนพระอรหันต์ทีเดียวนะจะบอกให้กายกรรมวจีกรรมดีกว่านี้ยังมีอีกนะ สอนที่รัดสั้นไว้สำหรับพระอรหันต์ทีเดียวนะอภินิหารปัญจเวทเนี่ยไม่ใช่เรื่องตื้นเขินทีเดียวแต่เอามาใช้กับหยาบหยาบได้เพราะจะจนก็ต้องดูกายกรรมวจีกรรมของตนเช่นกันขอเป็นพระอรหันต์สมบูรณ์ในเรื่องของจิตแล้วเรื่องของกายกรรมวจีกรรมก็ต้องปรับปรุงไม่ใช่ไม่ปรับปรุงพัฒนาอยู่อย่างยิ่งเพราะเรามีชีวิตเนื่องกับผู้อื่นเพราะเราเองเราจะต้องอยู่ในโลกเหนือโลกแม้เราจะไม่ใช่คฤหัสถ์แล้วก็จริงแต่ละคนเนื่องอยู่เพราะฉะนั้นกายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกจึง