250122-544 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ029.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2525 อภิณหปัจจเวกขณ์ (86 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์15 KB
วันที่แก้ไข10 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เผื่อใครจะทบทวนเรื่องการพักการเพียรเรามีการปฏิบัติในระบบของสติปัฏฐานหรือมาตรองค์ 8 มีการพูดการคิดมีการทำการทำงานทำอาชีพเป็นสัมมาปฏิบัติเป็นเรื่องปกติพร้อมกันนั้นเราก็จะต้องรู้ตัวทั่วพร้อมดังนัยยะที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนและให้เราเรียนรู้จับจิตจับอาการรู้ลูกรู้นามของจิตอาการของจิตอาจารย์ของแกจะสึกอันนี้เป็นกิเลสอาการอย่างนี้เรียกว่าราคะมูลอันนี้เรียกว่าโทรศัพท์มูลนิธิเรียกว่าโมหะมูล แม้แต่จิตที่มันจะเป็นสภาพที่พอกดข่มได้แต่มันก็ยังไม่ดีเป็นสังกิจเป็นวิกฤตต่างๆภาษาอังกฤษแต่จิตวิกฤตจิตเป็นจิตยังมันยังอึดอัดหดหู่หรือว่ามันยังกระเซ็นกระเด็นสั้นๆเซ็งๆฟุ้งซ่านยังไม่สงบยังไม่แน่นิ่งยังฟุ้งยังไม่เรียบร้อยอะไรก็ตามหรือแม้แต่ดียิ่งกว่านั้นเป็นมหากษัตริย์เป็นสัตว์อุจจาระจิตอาสาสมัครเป็นอะวิมุตอะไรอยู่ก็ตามเราสามารถที่จะรู้ชัดและทำให้มันเป็นวิมุตเป็นสมาชิกหรือเป็นมหากษัตริย์อย่างดีอย่างยิ่งเราก็เข้าใจอาการและได้ฝึกหัดทำได้บ้างไม่ได้บ้างเราจะต้องรู้ความ เป็นจริงเหล่านี้จริงๆอย่าปล่อยปละละเลยในการปฏิบัติมักองค์ 8 หรือสติปัฏฐาน 4 หรือโพธิปักขิยธรรมนั้นเองแล้วก็ต้องดูตัวเองว่าเราเองนี่อยู่ในสภาพที่เรียกว่าพอเป็นพอไปไม่ทรมานตนจนเกินกาลเพราะในระหว่างที่เรามีชีวิตอยู่ประจำวันถ้าเราประมาณการเป็นไปทั้งพรรคทั้งเพียรที่พอดีเราจะเห็นได้ว่าเราเบิกบานแจ่มใสสดชื่นเราไม่ได้เอนเอียงข้างฝ่ายที่เราปล่อยปละละเลยเอาแต่ใจตนเราตั้งตนอยู่ในความลำบากเรารู้ว่าเรามีความลำบากในการเพ่งเพียรในการพยายามเรียนรู้อยู่พอสมควรแต่ไม่ได้หนักหนาเหน็ดเหนื่อยอะไรเลยเหมือนกับเราพยายามทำงาน เรารู้ว่าเราต้องพยายามทำงานบางครั้งเหนื่อยก็เหนื่อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้สุขภาพร่างกายของเรานั้นทรุดโทรมอะไรสุขภาพร่างกายของเราแข็งแรงอยู่ในระดับ

อ่านต่อ

ที่พอเป็นพอไปดีจิตใจก็ปลอดโปร่งปฏิบัติธรรมได้ด้วยเบิกบานแจ่มใสมีการต่อสู้เรารู้ว่าต่อสู้ลำบากเรารู้เราลำบากสู้กับกิเลสฟาดฟันกันแล้วก็รู้ว่าสู้กับกิเลสมีการกระทบสัมผัสช่วงนั้นช่วงนี้อย่างนั้นอย่างนี้เรารู้แล้วเราก็ไม่ได้น่ารักเอาใจอะไรการปฏิบัติอย่างนี้เรียกว่าสุขาปฏิปทาและเร็วถ้าได้สมส่วนเป็นคลิปปลาเป็นยาเป็นการปฏิบัติได้เร็วด้วยได้ผลสูงมีผลทั้งงานตนงานด้านประโยชน์ตนประโยชน์ท่านสอดคล้องไปในตัวเพราะฉะนั้นบางคนที่ยังรู้สึกว่า ตัวเราเองจะต้องวนเวียนให้มันสงบระงับกว่านี้บ้างเพราะว่ามันจับจิตก็ไม่แม่นวันหนึ่งคืนหนึ่งก็รู้สึกว่าไม่ค่อยรู้ตัวปล่อยปละละเลยให้กิเลสกินตัวโกรธไปตั้งมากโลภไปตั้งเยอะราคะขึ้นโทรศัพท์ขึ้นตั้งเยอะตั้งแยะรู้ไม่เท่าทันเมื่อใดปัจจะเวกได้ทบทวนบุพเพนิวาสานุสติญาณด้วยความรู้ของตนเองดีแล้วก็เห็นว่าเราเองนี่ชั่ววันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีส่วนเสียมากกว่าส่วนได้ก็ต้องจัดสรรให้รู้สึกว่าให้รู้จักว่าตัวเราเองต้องตรวจตราให้มากกว่านี้อินทรีย์เพราะว่าเรายังไม่แก่กล้านะเรามีความบกพร่องเกิดอารมณ์เสียเกิดอาการที่เป็น อกุศลโรคจิตอกุศลมูลมากกว่าเกิดกุศลมูลให้รู้ตัวจริงๆนะสำหรับแต่ละฐานะแต่ละบุคคลมีขอบเขตของศีล 5 ขอบเขตของศีล 8 หรือศีลขั้นเคร่งขึ้นมาตามที่เราได้ยุติถือกันได้พอเป็นไปถ้ามันเป็นไปได้สบายอยู่พอดีก็เจริญขึ้นเจริญขึ้นอยู่เรื่อยๆแล้วก็เพิ่มศีลไม่ว่าจะอยู่ในฐานะไหนบางทีในรูปเป็นรูปยังเป็นรูปกาเป็นรูปอาคันตุกะอยู่ก็ตามยังไม่มีรูปเป็นนักบวชเป็นเชิงใกล้เข้าไปหาการเป็นภิกษุเป็นนักพรตก็ตามแต่ศีลที่มันจะทำให้เรากัดขัดเกลาจิตเป็นอันที่จิตเป็นสมาธิเป็นปัญญานั้นไม่ได้ขีด เอาไว้เลยสำหรับการที่จะเจริญขึ้นเจริญขึ้นในฐานานุกรมปรมัตถ์ของตนซึ่งผู้อื่นไม่รู้เห็นด้วยก็ตามเราก็สามารถทำได้ข้อสำคัญอย่าหลงเป็นมานะถ้าเราได้สูงก็ต้องรู้ฐานะที่ส่วนนอกแห่งฐานะสมมติสัจจะวราส่วนนอกเราเป็นอรัญญิการามนิกาเราเป็นฆราวาสก็ต้องจัดแจงให้ตัวเองอยู่ในฐานะของฆราวาสจิตใจปรมัตถ์นั้นมันจะสอดคล้องกันว่ายิ่งสูงก็ยิ่งลดได้ยิ่งสูงก็ยิ่งอ่อนน้อมถ่อมตนได้แม้ฐานะข้างนอกเรานั้นน้อยเล็กก็ต้องเล็กตามฐานะน้อยได้อย่างไม่มีอะไรขัดเขินยังไม่มีอะไรก็ได้แก่การเกะกะเลยมันจะดูสอดคล้องยิ่งถ้าตัวเราเองมีมานะนึกว่าตัวเองได้ภูมิสูงทั้งๆที่โดย สัจจะเราก็เป็นคนในฐานะต่ำแต่เราก็ถือตนถือตัวว่าสูงเราหลงว่าเราได้สูงตามปรมัตถ์ปรมัตถ์เรายิ่งใหญ่และฐานะข้างนอกยังไม่สูงอะไรตามสมมติเราก็ต้องเล็กยิ่งเล็กไม่เช่นนั้นเราจะเผลอตัวง่ายๆว่าเราได้ดีเรามีผู้มาทำสูงแล้วก็เลยแข็งกระด้างเกะกะเกเรอันนี้ระวังพลาดท่านะต้องยืนยันให้ดีเห็นความจริงให้สอดคล้องแต่มันเป็นนัยยะลึกซึ้งอยู่ซับซ้อนอยู่ขอให้เห็นจริงๆให้ชัดชัดแจ่มแจ้งบางครั้งก็พูดได้อย่างเห็นว่าการปรับไม่ลงตัวการพักไม่พอการเพียรหนักไปจนกระทั่งไม่มีเวลาที่จะตรวจใจหรือว่ามันพลาดพลาดพลั้งทั้งเสียหายนักก็ต้องจัดสัดส่วน รายการพักการเพียรให้พอเหมาะพอเจาะแล้วเราจะได้การปฏิบัติที่มีทั้งพรรคทั้งเพียรมีสภาพที่แข็งแรงปราดเปรียวแคล้วคล่องสบายเบิกบานร่าเริงเป็นสุขไม่ยากไม่เย็นเกินการนี่เป็นสภาพของการปฏิบัติธรรมในระบบสัมมาอาระหัง นึกว่าปานกลางหรือพอเหมาะพอดีมัชฌิมาปฏิปทาขอให้เจียนหรือว่าขอให้เรียนรู้พวกนี้เราจะเห็นว่าเราจะเป็นคนขยันสร้างสรรค์ได้เกินกว่ามนุษย์ในโลกก็ทำด้วยซ้ำทำมันลงตัวขยันเพียงได้อย่างดีแข็งแรงเราจะเห็นได้ว่าทุกวันนี้ของเราทำได้ดีขึ้นกว่าสมัยก่อนมากและหลายคนจะรู้ตัวว่าเอ๊ะคนดีนี่ขยันขยันกว่าแต่ก่อนที่เราเคยเป็นด้วยบทบาทการสร้างสรรค์ด้วยวัตถุโลกก็เจริญงอกงามจิตใจเราก็ดีปลอดโปร่งสบายใจและได้ปฏิบัติธรรมเจริญงอกงามอยู่รู้มากขึ้นเห็นจิตเห็นใจเห็นกิเลสราคะโทสะโมหะชัดขึ้นละเอียดลออสุขุมประณีตขึ้นและเราก็จะรู้ว่าเราเบาว่าง่ายขึ้นรอพระโทสะโมหะรถจริงๆนะเราจะเห็นได้มันเป็นปัจจัตตัง ปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูมีจริงๆขอให้พิสูจน์สัจธรรมหลักการอันนี้ยิ่งใหญ่มากมันซับซ้อนจริงๆขอให้ตรวจตาดีๆแล้วเราจะได้เป็นหลักเป็นแกนนำศาสนานี้ตามทฤษฎีของพระพุทธเจ้าไปในอนาคตอย่างจะต้องเจริญงอกงามกว้างขวางกว่าที่เคยเป็นมาแล้วเพราะเราอยู่ในแค่เอเชียแล้วมันจะเจริญไปยิ่งกว่าเอเชียในอนาคต

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน