250128-546 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ029.txt

เป็นอย่างนี้มาถึงร้อยและเป็นพันปีนั้นจึงเป็นความเชื่อที่เลยเถิดเป็นเถรวาทที่เลยเถิดขึ้นมายิ่งปฏิเสธว่าไม่เอามหายานฐานที่เขาสามารถสอนคนอื่นช่วยรื้อขนสัตว์ซึ่งเป็นฐานของปัญญาก็ยิ่งเละถัดและใหญ่เพราะการปฏิบัติที่มันไม่ถูกอย่างแน่ชัดไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้งเพียงพอแม้องค์มักทั้ง 8 เรียนผู้ที่เรียนแต่ปริยัติออกมาทั้ง 8 ก็เลยไม่รู้ตัวว่าตัวได้ปฏิบัติอย่างทุกวันนี้รู้แต่มักองค์ 8 แล้วไม่รู้ตัวว่าตัวได้ปฏิบัติหรอกแล้วก็กลายเป็นโลกียะซึ่งเสพสุขเสพสมของตัวเองไปอยู่ในข่าวมาว่าสีก็ปฏิบัติไม่สม ไม่เป็นไม่เป็นเลยนึกว่าตัวเองก็ยอมรับว่าตัวเองไม่ปฏิบัติพระที่เรียนแต่ปริยัติเรียนแต่เหตุผลภาษาความหมายแล้วก็เอาเหตุผลภาษาความหมายเหล่านั้นมาสอนคนหรือคนสัตว์ด้วยภาษาความหมายตนเองก็ยอมรับว่าตัวเองเป็นเพราะว่าแล้วไม่ได้ปฏิบัติทั้งๆที่ปฏิบัติอยู่ในบ้านมักองค์ 8 ของพระพุทธเจ้านั้นก็ชัดเจนส่วนตัวที่จะไปออกอรัญญาราศีไปเป็นความตื่นในอรัญญวาสีอย่างเช่นฐานที่สำคัญคือมันกินข้าวอิ่มใหม่ๆนี่มันจะง่วงพระพุทธเจ้าก็ไล่ให้ไปอยู่ที่เงียบเลยและตื่นเต้นได้ในตอนที่กำลังกินใหม่ๆง่วงๆนี่แหละตื่นให้ได้ถ้าปฏิบัติตื่นไม่ได้ในขณะที่กินอิ่มใหม่ๆง่วงๆคนนั้นก็พ่าย พ่ายแพ้จริงๆที่เราไม่เข้าใจความมุ่งหมายหรือไม่เข้าใจฐานไม่เข้าใจสภาพธรรมที่ชัดแจ้งพวกนี้เราก็ทำไม่ถูกตรงตามกรรมฐานเมื่อไม่ถูกต้องตามกรรมฐานเราก็ไม่เจริญเพราะงั้นในอวัยวะสีนี่เป็นฐานแห่งการต่อสู้สติปัฏฐานด้วยการต่อสู้ทางคดีอาญาโยคะให้มีสติตื่นให้มากเพราะงั้นถ้าเราเองเราสามารถที่จะตื่นได้แล้วไม่ง่วงไม่หลับไม่มีได้แล้วเราก็มีงานมีการอะไรพอสมเหมาะสมควรมีเป็นไปมันก็สร้างสรรค์มันก็ดีมันก็เจริญงอกงามทำได้เมื่อไหร่เราก็พักไม่เมื่อยเราก็เปลี่ยนเรามีเวลาพักมากกว่าเวลาเพียรในสถานที่อรัญญาราศีอย่างนี้เพราะฉะนั้นเราควรจะต้อง เพียนให้สมส่วนให้สมดุลกับสภาพแวดล้อมที่มันพาให้เราพักมากกว่าในฐานที่จะต่อสู้กับกามหรือว่าต่อสู้กับสิ่งที่แวดล้อมมีงานมากมีอะไรมากเราก็ต้องพยายามนิ่งอย่าปรุงอย่าหวือหวาไปกับอารมณ์ที่กระทบสัมผัสให้มากเราจึงจะเป็นผู้สงบลงเป็นผู้ที่พักได้ในใจเป็นปัญญาสึนามเป็นสภาพที่เห็นความสงบยินดีในความสงบเราก็จะต่อสู้ได้ถ้าเราเข้าใจแนบเนียนเข้าใจลึกซึ้งในกรรมฐานหรือในความหมายเหล่านี้แล้วก็ทำพิษให้ได้ให้มีให้เป็นเราจะได้ประโยชน์ทั้ง 2 ส่วนไม่ว่าเราจะอยู่ในอรัญญวาสีหรือเราจะอยู่ในธรรม สุดท้ายในเรื่องของอรัญญวาสีนั้นเป็นเรื่องธรรมดาง่ายๆไม่ยากอะไรถ้าเวลาจะพักผ่อนแล้วก็มาดังที่พระพุทธเจ้าท่านออกสู่ป่าพักผ่อนบ้างหลีกเลี่ยงบ้างในคราวที่เป็นไปในเมื่อเข้าข่าวมาว่าสีก็ทำงานและก็สามารถที่จะเหนือจิตได้อย่างแท้จริงก็พิสูจน์ที่คำว่าเสียเงินเองไม่ได้หมายความว่าพิสูจน์ในป่าภิกษุในป่าก็พิสูจน์ว่าเราจะต้องมีสติตื่นไปพุทธะไม่ใช่ว่าอยู่ในป่าเป็นผู้หลักผู้ดีผู้ดีผู้เลี้ยงหลบลี้ไม่ใช่แต่มันพูดตื่นเป็นผู้ที่เจริญอีกอย่างหนึ่งเหมือนกันผู้รู้เบิกบานแจ่มใสลักษณะพวกนี้ถ้าไม่รู้แจ้งแล้วมันวนแล้วมันสับสนถ้ารู้แจ้งแล้วมันก็ละเอียดละออแล้วก็ทำได้ถูกต้องขอให้พวกเรา ได้พ่ายแพ้อย่าได้ผิดเป้าหมายกระทำตนให้เกิดผลทั้ง 2 ด้านเราไม่แยกกันไม่ว่าพระป่าไม่ว่าพระบ้านไม่ว่าอรัญญาศิริกาวาสีเราไม่แยกเราไม่แตกแต่เราเกิดอานิสงส์หรือเกิดประโยชน์คุณค่าได้ทั้งทุกสภาพแวดล้อมรู้เท่าทันสิ่งที่สัมผัสด้วยความเป็นจริงเราจึงจะเป็นผู้ที่เจริญในทางปฏิบัติธรรมขอคำบูชาในฐานที่เมืองมาอยู่ที่นี่แล้วเป็นอรัญญาว่าศรีดังกล่าวจะกลายเป็นคนขี้เกียจขี้คร้านยิ่งปฏิบัติยิ่งได้อบายมุขใหญ่ให้แก่ตนเองเป็นตัวขี้เกียจโดยยิ่งได้ที่นั้นมีพระเป็นตัวยิ่งแย่ลงทุกอย่างทุกอย่างทุกทีทุกทีนั้นเป็นการขาดทุนอย่างยิ่งขอให้พวกเราได้สำนึกและสังวรอบ ให้เป็นผู้มีชาคริยามีโอกาสได้ให้สมบูรณ์เทอญ